Συμπληρώνονται σήμερα, 13 Απριλίου, εκατό χρόνια από τη γέννηση της Έλλης Λαμπέτη, μιας από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, με τη Finos Film να τιμά τη μνήμη της μέσα από ανάρτηση στα social media.
Η σπουδαία ηθοποιός, που γεννήθηκε στα Βίλια Αττικής το 1922 με το όνομα Έλλη Λούκου, κατάφερε να ξεχωρίσει από νωρίς για το ταλέντο και τη σκηνική της παρουσία, γράφοντας τη δική της ξεχωριστή πορεία στον καλλιτεχνικό χώρο. Μεγάλωσε σε πολυμελή οικογένεια και τα πρώτα της χρόνια, αν και λιτά, συνοδεύτηκαν από έντονα βιώματα που σημάδεψαν την προσωπικότητά της.
Η καλλιτεχνική της διαδρομή συνδέθηκε με μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές του ελληνικού θεάτρου, ενώ η σχέση της με τον Δημήτρη Χορν αποτέλεσε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά καλλιτεχνικά – και προσωπικά – δίδυμα της εποχής. Παράλληλα, η ζωή της σημαδεύτηκε από δύσκολες προσωπικές δοκιμασίες, με σοβαρά προβλήματα υγείας που την ταλαιπώρησαν για χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρουν να επισκιάσουν το αποτύπωμά της.

Η Έλλη Λαμπέτη έφυγε από τη ζωή το 1983 στη Νέα Υόρκη, αφήνοντας πίσω της μια βαριά καλλιτεχνική κληρονομιά. Μέσα από την ανάρτησή της, η Finos Film μοιράστηκε στιγμιότυπα από ταινίες της, υπενθυμίζοντας γιατί η ίδια παραμένει μέχρι σήμερα σύμβολο ευαισθησίας και αυθεντικής υποκριτικής.
Η πορεία της στην υποκριτική
Η πορεία της Έλλης Λαμπέτη στον χώρο της υποκριτικής δεν ξεκίνησε εύκολα. Το 1941 απέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις τόσο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου όσο και στη σχολή της Μαρίκας Κοτοπούλη. Ωστόσο, ύστερα από επιμονή του θείου της, έγινε τελικά δεκτή, με την Κοτοπούλη να αντιμετωπίζει αρχικά την παρουσία της με επιφυλακτικότητα. Πολύ γρήγορα όμως το ταλέντο της έγινε εμφανές και η ίδια τη στήριξε, ανοίγοντάς της τον δρόμο για μια σπουδαία καριέρα.

Η πρώτη της εμφάνιση ως πρωταγωνίστρια ήρθε το 1942, μόλις στα 20 της χρόνια, με το έργο "Η Χάνελε πάει στον Παράδεισο" του Γκέρχαρτ Χάουπτμαν. Καθοριστική για την καθιέρωσή της υπήρξε η συνεργασία της με το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν την περίοδο 1946-1948, όπου ξεχώρισε σε παραστάσεις όπως ο "Γυάλινος κόσμος", η "Αντιγόνη" και ο "Ματωμένος γάμος", με τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκη.
Ακολούθησαν συνεργασίες με σημαντικούς θιάσους της εποχής, ενώ από το 1949 εντάχθηκε στον θίασο του Κώστα Μουσούρη, σημειώνοντας μεγάλες επιτυχίες. Το 1952 ίδρυσε μαζί με τον Δημήτρη Χορν και τον Γιώργο Παππά δικό τους θίασο, με τον οποίο ανέβασαν με επιτυχία σημαντικά έργα και πραγματοποίησαν περιοδείες στο εξωτερικό.
Μετά τον χωρισμό της από τον Χορν το 1959, συνέχισε δυναμικά την πορεία της, δημιουργώντας δικό της θίασο και σημειώνοντας επιτυχίες όπως το "Λεωφορείον ο πόθος", που της χάρισε και τα συγχαρητήρια του Γιώργου Σεφέρη, αλλά και το εμπορικά επιτυχημένο "Πέπσι". Η δεκαετία του 1970 θεωρείται η πιο ώριμη καλλιτεχνικά περίοδος της, με σημαντικές ερμηνείες σε έργα όπως "Ο βυσσινόκηπος" του Άντον Τσέχωφ και η "Φθινοπωρινή ιστορία" στο πλευρό του Μάνου Κατράκη.
Τελευταία της εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1981 στο έργο "Σάρα – Τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού", ενώ παράλληλα άφησε ισχυρό αποτύπωμα και στον κινηματογράφο, με ταινίες όπως "Το κορίτσι με τα μαύρα", "Κυριακάτικο ξύπνημα" και "Η κάλπικη λίρα". Για την ερμηνεία της στο "Τελευταίο ψέμα" ήταν υποψήφια για βραβείο BAFTA, επιβεβαιώνοντας τη διεθνή αναγνώριση του ταλέντου της.
Η ανάρτηση της Φίνος Φιλμ
Η Φίνος Φιλμ δημοσίευσε ανάρτηση προκειμένου να τιμήσει την σπουδαία ηθοποιό του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
"100 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη γέννηση της Έλλης Λαμπέτη. Μιας γυναίκας-σύμβολο του ελληνικού πολιτισμού, που μάγεψε με τις ερμηνείες της επί σκηνής και, παρά τις ελάχιστες εμφανίσεις της στον κινηματογράφο, κατάφερε και εκεί να διατηρήσει εκείνη τη σπάνια ποιότητα που την έκανε να μοιάζει πάντα αληθινή.
Εύθραυστη και μελαγχολική, αλλά και περιπετειώδης, με θυελλώδεις έρωτες, δικαστικές διαμάχες και τεράστιες καλλιτεχνικές επιτυχίες, έζησε μια ζωή έντονη και βαθιά θεατρική.
Έφυγε νωρίς, μόλις στα 57 της χρόνια, όμως το αποτύπωμά της υπήρξε μεγάλο, φωτεινό και τολμηρό. Με τη Φίνος Φιλμ συνεργάστηκε στην πολυβραβευμένη ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη "Το Τελευταίο Ψέμμα" (1958), όπου η ερμηνεία της έκανε τους κριτικούς του Φεστιβάλ των Καννών να μνημονεύουν το όνομά της δίπλα σε εκείνο της Γκρέτα Γκάρμπο, ενώ υπήρξε και υποψήφια για το βραβείο Καλύτερης Ξένης Ηθοποιού στα BAFTA της Βρετανικής Ακαδημίας. 100 χρόνια μετά, η Έλλη Λαμπέτη παραμένει ένα πρόσωπο που δεν ανήκει στο παρελθόν — αλλά στη μνήμη και στο φως του ελληνικού πολιτισμού".
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

