Ελληνας καθηγητής στο Κλίβελαντ περιγράφει πώς αντιμετωπίζουν τις χιονοκαταιγίδες εκεί: "Δεν σουλατσάρουν 75χρονοι…"

Ο Μάκης Βορδίρης είναι καθηγητής Φυσικής στο Kent State University. Ζει στο Κλίβελαντ από το 1994 και έχει μάθει να ζει με τις χιονοθύελλες που είναι συχνές στην πολιτεία του Οχάιο. Σε ανάρτησή του εξηγεί πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε τον χιονιά και πως τον αντιμετωπίζουν εκεί κάτοικοι και Αρχές.

Κατ΄αρχάς οι Αρχές έχουν σχέδιο που έχουν ετοιμάσει από νωρίς και δεν αυτοσχεδιάζουν. Γιατί, όπως σημειώνει, δεν σημαίνει τίποτα να στέλνεις εκχιονιστικά και φορτηγά- αλατιέρες, όταν έχουν ήδη κλείσει οι δρόμοι και έχουν μπλοκάρει αφού τα αυτοκίνητα έχουν ακινητοποιηθεί. Οπως χρειάζεται και σχέδιο για το πότε ανοίγουν και πότε κλείνουν οι αυτοκινητόδρομοι…(σ.σ. εδώ το σχέδιο πήγε περίπατο...)

Επισημαίνει όμως και τις ευθύνες των πολιτών. "Δεν άκουσα ποτέ ιστορίες με 75χρονα ζευγάρια να σουλατσάρουν σε αυτοκινητόδρομους στη μέση χιονοθύελλας χωρίς σοβαρό λόγο” αναφέρει για τη δική του εμπειρία από τις ΗΠΑ. Αλλωστε όταν ξεσπάσει μια μεγάλη καταιγίδα, ακόμα και σε πιο οργανωμένες από την Ελλάδα κοινωνίες, θα υπάρξουν προβλήματα:

"Στα 27 μου χρόνια εδώ, σημειώνει ο Μάκης Βορδίρης, και δρόμοι και αυτοκινητόδρομοι (όχι με διόδια) έκλεισαν, για ώρες όμως, όχι για μέρες. Όπως και να το κάνεις, όταν το χιόνι φτάνει γρήγορα στο γόνατο και βάλε, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα. Και το ρεύμα και το νερό κόβεται ορισμένες φορές, συνήθως για ώρες.” (σ.σ. για ώρες όμως όχι για ημέρες, όπως συμβαίνει εδώ στην Ελλάδα…)

Ενδιαφέρον όμως έχει και η επισήμανση για το ποιος παίρνει τις αποφάσεις: "Το πιο σημαντικό για τέτοιες καταστάσεις: ποιος είναι ο επικεφαλής της αντιμετώπισης της κατάστασης και αν έχει τα προσόντα να φτιάξει και να επιβλέψει πρωτόκολλα, πλάνα και επιχειρήσεις. Χρειάζεται ξεκάθαρος σχεδιασμός με εξειδίκευση αρμοδιοτήτων για διάφορες καταστροφικές θεομηνίες. Οι οποίες, δυστυχώς, μπορεί να γίνουν σιγά σιγά κανονικότητα, και όπου η έγκαιρη απαγόρευση κυκλοφορίας και αναστολή μη ζωτικών υπηρεσιών θα είναι πολύτιμο σωστικό εργαλείο.” (σ.σ. εδώ και φέτος αποτύχαμε...).

Διαβάστε Επίσης

Τίποτα δεν άλλαξε...

Η ανάρτηση του Μάκη Βορδίρη:

Ήρθα στο Κλίβελαντ το 1994. Είχα ακούσει ιστορίες για χιονοθύελλες στην περιοχή, όπου δεν μπορούσε ο κόσμος να βρει το αυτοκίνητο του κάτω από το χιόνι. Το έζησα μέχρι να πάω σε σπίτι με γκαράζ. Κατάλαβα αμέσως ότι η περιοχή ήταν (και είναι) εξαιρετικά οργανωμένη για την περίπτωση σοβαρών χιονοπτώσεων. Η οργάνωση και τα μέσα είναι ακριβά, τα οποία βεβαίως πληρώνονται από φόρους πολιτών στην κομητεία και τις πόλεις. Έμαθα αμέσως 2 πράγματα: 1) πως να οδηγώ στο χιόνι (εύκολο γιατί εχει να κάνει με απλή φυσική) και 2) να μένω σπίτι σε χιονοθύελλες εκτός και εάν υπάρχει απόλυτα σοβαρός λόγος.

Για την ασφάλεια μου, και για να μην εμποδίζω τις προσπάθειες των εκχιονιστικών συνεργείων να καθαρίζουν τους δρόμους. Το τελευταίο είναι κλειδί. Δεν μπορείς να καθαρίσεις δρόμους όταν έχουν ήδη γεμίσει με ακινητοποιημένα αυτοκίνητα. Η κατανόηση και η υπακοή των κατοίκων στα κελεύσματα της κοινής λογικής και των αρχών είναι αναγκαία. Δεν άκουσα ποτέ ιστορίες με 75χρονα ζευγάρια να σουλατσάρουν σε αυτοκινητόδρομους στη μέση χιονοθύελλας χωρίς σοβαρό λόγο.

Στα 27 μου χρόνια εδώ, και δρόμοι και αυτοκινητόδρομοι (όχι με διόδια) έκλεισαν, για ώρες όμως, όχι για μέρες. Όπως και να το κάνεις, όταν το χιόνι φτάνει γρήγορα στο γόνατο και βάλε, τα πράγματα γίνονται πολύ δύσκολα. Και το ρεύμα και το νερό κόβεται ορισμένες φορές, συνήθως για ώρες. Όσο για το άνοιγμα των αυτοκινητόδρομων αλλά και για το προληπτικό κλείσιμο τους, αυτά στηρίζονται σε σχέδιο που υπάρχει από τα πριν. Το απόψε αυτοσχεδιάζουμε δεν ισχύει σ’ αυτή τη περίπτωση. Χρειάζεται εμπειρία στην αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων - που εδώ πήρε δεκαετίες για να αποκτηθεί - και εξαιρετική συνεργασία ανάμεσα στις διάφορες αρχές.

Το να αγοράσεις ορισμένα εκχιονιστικά και αλατιέρες και να κάνεις γιούρια, εν μέσω κακοφωνίας στα κανάλια ασχέτων παρατρεχάμενων και πολιτικών της πλάκας και του χαβαλέ, δεν φτάνει. Καλό θα είναι οι αρχές της Αττικής να κάνουν κάποια μετεκπαίδευση στο Κλίβελαντ, στο Μπάφαλο ή σε άλλες πρωτεύουσες του χιονιού, και να προσκαλέσουν ειδικούς από αυτά τα μέρη στην Αττική για σεμινάρια. Και να ξεκαθαρίσουν ποιες είναι οι υπευθυνότητες της Περιφέρειας, ποιες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και ποιες του Υπουργείου Πολιτικής Προστασίας. Και το πιο σημαντικό για τέτοιες καταστάσεις: ποιος είναι ο επικεφαλής της αντιμετώπισης της κατάστασης και αν εχει τα προσόντα να φτιάξει και να επιβλέψει πρωτόκολλα, πλάνα και επιχειρήσεις.

Χρειάζεται ξεκάθαρος σχεδιασμός με εξειδίκευση αρμοδιοτήτων για διάφορες καταστροφικές θεομηνίες. Οι οποίες, δυστυχώς, μπορεί να γίνουν σιγά σιγά κανονικότητα, και όπου η έγκαιρη απαγόρευση κυκλοφορίας και αναστολή μη ζωτικών υπηρεσιών θα είναι πολύτιμο σωστικό εργαλείο. Χρειάζεται επίσης και ένα σοβαρό μάθημα Αγωγής του Πολίτου, με ειδικό κεφάλαιο στις φυσικές καταστροφές και τον σεβασμό των Αρχών της κοινωνίας. Να μαθαίνει τουλάχιστον ο πολίτης από μικρός ότι τα παιδιά του σε θεομηνίες τα αφήνει στο σπίτι ή σε ασφαλές μέρος και δεν τα πάει βόλτα με τον ματρακά του.

Loading...
ΧΙΟΝΙ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΙ – Ήρθα στο Κλίβελαντ το 1994. Είχα ακούσει ιστορίες για χιονοθύελλες στην περιοχή, όπου δεν μπορούσε ο...

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr