Όλο και πιο χαμηλά ο πήχης για το Eurogroup: Οι 4 νέοι στόχοι

Έχοντας εγκαταλείψει από χθες το σχέδιο μετάθεσης της αναζήτησης συμφωνίας στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου, η κυβέρνηση καταβάλλει τις τελευταίες προσπάθειες να πάρει «κάτι καλύτερο» στη συνεδρίαση της 15ης Ιουνίου συγκριτικά πάντοτε με την «κακή συμφωνία» της 22ας Μαίου την οποία απέρριψε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Η υπόθεση του χρέους σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις «πηγαίνει πίσω». Τουλάχιστον σε αυτό συγκλίνουν όλες οι πληροφορίες αλλά και οι επίσημες δηλώσεις. Επίσης, θα πρέπει να θεωρείται εξαιρετικά πιθανό αν όχι βέβαιο ότι το ΔΝΤ δεν θα βάλει χρήματα στο ελληνικό πρόγραμμα. Θα προτιμήσει τη λύση Β που περιέγραψε ο Τζέρι Ραις προ ημερών η οποία προβλέπει συμμετοχή του ΔΝΤ χωρίς λεφτά κάτι όμως που φαίνεται να ικανοποιεί τη γερμανική πλευρά.

Επίσης, απίθανο φαντάζει αυτή τη στιγμή το ενδεχόμενο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να πει ναι στο να ενταχθούν και τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης.

Υπό αυτά τα δεδομένα, η προσπάθεια επικεντρώνεται πλέον στο να εξασφαλιστούν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα αιτήματα που βρίσκονται πάνω στο τραπέζι:

1. Η απόφαση του Eurogroup να μην αναφέρεται σε επιμήκυνση του ελληνικού χρέους «από 0 έως 15» χρόνια. Από την ελληνική πλευρά ζητείται να απαλειφθεί το «μηδέν» και να παραμείνει το «έως 15» ή –ιδανικά- έως 20 χρόνια. Είναι μια καλύτερη λεκτική διατύπωση που θα επιτρέψει στην ελληνική πλευρά μετά το Eurogroup της Πέμπτης να ισχυριστεί ότι η επιμήκυνση του χρέους θα γίνει οπωσδήποτε.

2. Η επιμήκυνση του χρέους αλλά και τα υπόλοιπα μέτρα διευθέτησης, να συνδεθούν με την πορεία του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα εξασφαλίζει επιμήκυνση του χρέους εφόσον το ΑΕΠ της χώρας μεγεθύνεται με ρυθμό όχι μεγαλύτερο του 1,3-1,5%. Υψηλότεροι ρυθμοί ανάπτυξης, θα φέρνουν επί της ουσίας μικρότερες επιμηκύνσεις του χρέους. Η σύνδεση της διευθέτησης του χρέους με την πορεία του ΑΕΠ αποτελεί τον πυρήνα της γαλλικής πρότασης η οποία κατατέθηκε προκειμένου να ξεμπλοκάρουν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους Ευρωπαίους και στο ΔΝΤ. Οι δύο πλευρές επιμένουν σε διαφορετικές προβλέψεις όσον αφορά στην προοπτική της ελληνικής οικονομίας με το ΔΝΤ να εμφανίζεται ποιο απαισιόδοξο από τους Ευρωπαίους. Αυτό που θα φανεί είναι αν η συγκεκριμένη πρόταση μπορεί να περάσει από τη γερμανική πλευρά η οποία μπορεί να προβάλλει το επιχείρημα ότι η σύνδεση του ΑΕΠ με τη ρύθμιση του χρέους μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο της ελληνικής πλευράς για «πάγωμα» των μεταρρυθμίσεων.

3. Η παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξεως του 3,5% έχει συμφωνηθεί μέχρι και το 2022 και δεν αναμένεται να υπάρξει νέα συζήτηση επί αυτού (άλλωστε μόλις πρόσφατα νομοθετήθηκε από την ελληνική πλευρά των περαιτέρω πάγωμα των συντάξεων και το 2022 προκειμένου να εξασφαλιστεί ο στόχος και για τη συγκεκριμένη χρονιά). Αυτό που είναι ανοικτό είναι ο στόχος του πλεονάσματος μετά το 2022. Η προσπάθεια επικεντρώνεται στο να κατέβει ο πήχης από το 2,2% που είναι τώρα (έστω και στο 2%) αλλά και το ελεγκτικό πλαίσιο να μην είναι τόσο ασφυκτικό όπως είναι τώρα. Εξετάζεται το ενδεχόμενο στο πλαίσιο «χαλάρωσης» της επιτροπείας, η επίτευξη των στόχων να εξετάζεται ανά 5ετία και όχι ανά έτος. Δηλαδή, να μην εξετάζεται για κάθε έτος ξεχωριστά το αν εξασφαλίζεται το συμφωνηθέν πλεόνασμα (π.χ 2% για το 2023, 2% για το 2024 κ.ο.κ) αλλά να διερευνάται αν επιτυγχάνεται ο στόχος με βάση το μέσο πρωτογενές πλεόνασμα της πενταετίας.

4. Η διαμόρφωση ενός «αναπτυξιακού πακέτου» για την ελληνική οικονομία το οποίο σε οικονομικούς όρους θα μπορεί να έχει το ίδιο αποτέλεσμα με τη διευθέτηση του χρέους. Μένει να αποσαφηνιστεί πώς θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί ένα τέτοιο πακέτο. Δηλαδή, αν θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν τα υπόλοιπα της 3ης δανειακής σύμβασης που θα παραμείνουν αδιάθετα (π.χ τα 25 δις. ευρώ που προορίζονταν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών) ή αν θα μπορούσε να γίνει καλύτερο «πακετάρισμα» άλλων κονδυλίων όπως π.χ του πακέτου Γιουνκερ.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr