Τι εννοούσε ο Άδωνις;

Στην αρχή πιάσαμε τον Άδωνι Γεωργιάδη. Πανηγυρίζει, λέει, για τους 100 νεκρούς. (Μια παραλλαγή της καταγγελίας του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιαννούλη ότι η κυβέρνηση σκοτώνει...) Λες και υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να πανηγυρίζει για νεκρούς. Λες και δεν είναι σαφές ότι πανηγυρίζει για τους 500 ανθρώπους που σώθηκαν, σε σχέση με το Βέλγιο -που έχει 600 νεκρούς την ημέρα και όχι 100 όπως εμείς- με περίπου τον ίδιο πληθυσμό με την Ελλάδα.

Μετά πιάσαμε τον Γιώργο Γεραπετρίτη. Που υποστηρίζει ότι, αν είχαμε περισσότερες κλίνες ΜΕΘ, θα είχαμε περισσότερους νεκρούς. Παράλογο; Παράλογο. Λες και δεν είναι σαφές αυτό που προσέθετε ο Γιώργος Γεραπετρίτης, στην αμέσως επόμενη φράση, ότι το θέμα είναι να μην έχουμε πολλούς νοσηλευόμενους στην Εντατική, γιατί η στατιστική δεν κάνει λάθη. Οι μισοί από τους ασθενείς που διασωληνώνονται πεθαίνουν. Το θέμα είναι να προφυλαχθούμε και να μην καταλήγουμε στις ΜΕΘ, σημείωσε ο υπουργός Επικρατείας. Τα μέτρα ατομικής προστασίας, δηλαδή.

Και μετά ασχοληθήκαμε με τις επιστολές που βρήκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο Μαξίμου και αν βρήκε ή όχι ρούτερ, ποιος έφτιαξε τη γραμμή υποστήριξης των κακοποιημένων γυναικών και πάει λέγοντας.

Η πρόσφατη αυτή αντιπαράθεση των κομμάτων, εν μέσω πανδημίας του κορονοϊού, ακούγεται επιεικώς κακόηχη. Η κακοφωνία έρχεται από το παρελθόν. Προδίδει την ενστικτώδη ροπή του ελληνικού πολιτικού συστήματος για την οξεία αντιπαράθεση και την πόλωση. Μόνο που οι καιροί έχουν αλλάξει και η αντιπαράθεση δείχνει "παλιοκαιρισμένη” και αναντίστοιχη με την τραγωδία που βιώνουμε. Το πολιτικό σύστημα δείχνει σαν να μην έχει συνειδητοποιήσει πόσο έχουν αλλάξει τα δεδομένα τον τελευταίο χρόνο. Σαν να έχει εγκλωβιστεί στις σκιαμαχίες στις οποίες επιδίδεται το παθιασμένο κοινό, στο διαδίκτυο και τα social media.

Λίγη σημασία έχει -τουλάχιστον για τους θεατές της αντιπαράθεσης- αν η κλωτσοπατινάδα συνήθως, αν όχι μονίμως, ξεκινάει με έναν έξαλλο ΣΥΡΙΖΑ να επιτίθεται στην κυβέρνηση για τις ευθύνες της στη διαχείριση της πανδημίας, για τις κλίνες ΜΕΘ, για τις προσλήψεις και τα πρωτόκολλα ή για το εμβόλιο -που όπως διαβάσαμε πρόσφατα στην "Αυγή"- είναι η χρυσή ευκαιρία για να πλουτίσουν οι πολυεθνικές (sic). Η αντίδραση των κυβερνώντων ακολουθεί την πεπατημένη και ανταποκρίνεται προθύμως στην πρόκληση. Το ερώτημα είναι αν ακολουθεί η κοινωνία… Και αν η τροφοδότηση της κόντρας δεν κρατάει ζωντανό έναν ΣΥΡΙΖΑ, που αναζητά αφορμή για να αντιπαρατεθεί με έναν ψεύτικο και επικίνδυνο εχθρό, που σκοτώνει, πανηγυρίζει για τους νεκρούς και "κακοποιεί τη λογική”, όπως είπε ο Αλέξης Τσίπρας στη Βουλή.

Υπάρχει και μια άλλη διάσταση. Όλοι μπορούν να αντιληφθούν, με ολίγη προσπάθεια τουλάχιστον, τι εννοούσε ο Άδωνις Γεωργιάδης ή ο Γιώργος Γεραπετρίτης. Η διατύπωση όμως δημιουργεί παρεξηγήσεις. Ορισμένες φορές οι υπουργοί δείχνουν ευάλωτοι στην κριτική ότι δεν διαθέτουν συναισθηματική νοημοσύνη.

Άδικο; Ενδεχομένως. Υπάρχει όμως πάντα τρόπος να διατυπώσεις μια ορθολογική άποψη ότι έχουμε λιγότερους νεκρούς από την υπόλοιπη Ευρώπη, ότι δεν είναι λύση να φθάνουν οι ασθενείς στις ΜΕΘ, επιδεικνύοντας συναισθηματικά αντανακλαστικά. Έχοντας υπ' όψιν ότι μια χώρα που πενθεί, δεν δείχνει πλέον μόνο αλλεργικές αντιδράσεις στην πατροπαράδοτη κομματική αντιδικία, αλλά και στους παραδοσιακού τύπου κυβερνητικούς πανηγυρισμούς.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr