1)Το θερμοκήπιο των τραπεζών
H πρωτοβουλία της κυβέρνησης να παρέμβει με νομοθετική ρύθμιση προκειμένου να μειωθούν οι χρεώσεις των συναλλαγών μέσω POS κατά 50%, είναι απαραίτητη καθώς ο ανταγωνισμός δεν φαίνεται να λειτουργεί στην προκειμένη περίπτωση.
Ο ΥΠΕΘΟ Κωστής Χατζηδάκης δήλωσε στον ΣΚΑΪ ότι η ρύθμιση θα κατατεθεί εντός της εβδομάδας ή το αργότερο την επόμενη και θα περιορίζει το κόστος στο μισό.
"Σύμφωνα με τον υπουργό, το προηγούμενο διάστημα γκρίνιαζαν δίκαια τα περίπτερα, τα ταξί και γενικότερα οι επιχειρήσεις, γιατί επιβαρύνονταν με προμήθειες 1%, ακόμα και για συναλλαγές κάτω των 10 ευρώ. Αυτές οι προμήθειες, όπως είπε, θα περιοριστούν στο μισό, καθώς διαπιστώθηκε αδυναμία συνεννόησης ανάμεσα στα εμπλεκόμενα μέρη που επιβάλλουν προμήθειες (τράπεζες, πάροχοι και σχήματα πληρωμών), σημειώνοντας ότι οι τράπεζες ήταν οι πιο "εύκολες" στη σχετική συζήτηση και ήταν διατεθειμένες να προχωρήσουν σε μειώσεις..."
Σε μια αγορά που θα λειτουργούσε με επάρκεια, το ζήτημα των υψηλών προμηθειών θα ήταν δουλειά της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Υπό φυσιολογικές συνθήκες οι τράπεζες θα 'πρεπε να προσπαθούν, η μία να διεκδικήσει τους πελάτες από τις άλλες προσφέροντας στις επιχειρήσεις όσο το δυνατόν χαμηλότερες χρεώσεις προκειμένου αυτές να προτιμούν τις δικές τους υπηρεσίες. Τούτο δεν φαίνεται να συμβαίνει και αυτό πρέπει να μας προβληματίζει.
Δεν είναι μόνο τα POS όμως, αλλά συνολικότερα οι προμήθειες που επιβάλλουν οι τράπεζες για όλες τις συναλλαγές. Για να μεταφέρει κάποιος ηλεκτρονικά 100-200 ευρώ από έναν λογαριασμό σε άλλον διαφορετικής τράπεζας χρεώνεται με 2-3 ευρώ. Λες και τα μεταφέρουν με κούριερ ή με τα πόδια.
Μιλάμε για ποσοστά προμηθειών πολύ μεγαλύτερα από αυτά που προσφέρουν για τα επιτόκια των απλών καταθέσεων.
Δανείζονται τα χρήματα των καταθετών με οριακά αρνητικά επιτόκια και για να κάνουν μια μεταφορά απαιτούν υπέρογκες προμήθειες. Κάτι παει στραβά και δεν φαίνεται να φταίνε μόνο οι τράπεζες.
Η ελληνική οικονομία παρά τις καλές επιδόσεις δεν φαίνεται να στηρίζει την ανάπτυξη των δυναμικών τραπεζικών δραστηριοτήτων.
Οι τράπεζες μοιάζουν να υπολειτουργούν εντός ενός θερμοκηπίου μιας προστατευμένης αγοράς. Κρατούν χαμηλά τα επιτόκια καταθέσεων και επωφελούνται από την άνοδο των επιτοκίων χορήγησης που ακολουθούν τα επιτόκια της ΕΚΤ.
Σύμφωνα με την "Καθημερινή της Κυριακής", οι ελληνικές τράπεζες έχουν επενδύσει περί τα 62 δισ. ευρώ σε έντοκα και ομόλογα.
Βλέπε: Στα 62 δισ. ευρώ οι επενδύσεις των τραπεζών σε ομόλογα και έντοκα
Το 2023 οι τράπεζες τοποθέτησαν περί τα 9,3 δισ. ευρώ σε έντοκα και ομόλογα του ελληνικού -κατά κύριο λόγο- δημοσίου, αλλά και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Συνολικά τα χαρτοφυλάκια αυτά από 52,7 δισ. ευρώ στα τέλη του '23 ξεπέρασαν τα 62 δισ. ευρώ.
Την ίδια ώρα τα δάνεια που έχουν χορηγήσει μειώθηκαν από 153,4 δισ. ευρώ σε 149,4 δισ. ευρώ, καθώς οι τράπεζες συνεχίζουν να πωλούν δάνεια. Οι καταθέσεις το 2023 αυξήθηκαν από 221 δισ. σε 222,6 ευρώ.
Η κατάσταση αυτή φωτογραφίζει μια δομική αδυναμία της ελληνικής οικονομίας. Επιχειρήσεις και νοικοκυριά αποφεύγουν τον δανεισμό λόγω και των αυξημένων επιτοκίων. Επίσης και οι τράπεζες έχουν γίνει πολύ πιο προσεκτικές καθώς σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες ένα σημαντικό κομμάτι επιχειρήσεων και ιδιωτών δεν τηρούν τα κριτήρια να θεωρούνται αξιόχρεες.
Τραπεζική όμως όπου οι καταθέσεις να γίνονται έντοκα και ομόλογα ή να δανείζονται στην ΕΚΤ με 4% δεν είναι ακριβώς τραπεζική δραστηριότητα.
Η εικόνα θολώνει ακόμη περισσότερο αν λάβει κάποιος υπόψη πως τα μισά τους ίδια κεφάλαια (περί τα 12-13 δισ. ευρώ), προκύπτουν από λογιστικό τέχνασμα της αναβαλλόμενης φορολογίας. Αντί λοιπόν την κερδοφορία που διαφημίζουν να την κατευθύνουν προς την ουσιαστική αναπλήρωση των ιδίων κεφαλαίων, σχεδιάζουν να διανείμουν μερίσματα.
Τούτο δεν είναι ηθικά ορθό πριν εξυγιανθούν, καθώς ο Έλληνας φορολογούμενος τα τελευταία χρόνια έχει χρηματοδοτήσει με αρκετές δεκάδες δισ. ευρώ για ανακεφαλαιοποιήσεις και εγγυήσεις.
2) Μια άποψη για το Μεσανατολικό
Το ξέρω το άρθρο μου είναι αρκετά μεγάλο, δεν θα ήθελα να καταχραστώ το χώρο της στήλης σας, δεν θα παρεξηγηθώ αν δεν το δημοσιεύσετε. Με ενδιαφέρει όμως η άποψή σας για όσο μπορείτε να διαβάσετε. Λείπω δεκαετίες από την Ελλάδα οπότε σας παρακαλώ έχετε κατανόηση σε πιθανά γλωσσικά λάθη.
Αγαπητέ κύριε Στούπα,
Θα ήθελα να δώσω μια διαφορετική διάσταση στο Παλαιστινιακό θέμα, πέρα από το ποιός είναι ο καλός και ποιός είναι ο κακός. Το τι γίνεται εκεί μας αφορά όλους μας όχι μόνο γιατί το Ισραήλ μας πουλάει όπλα. Το Ισραήλ βρίσκεται εκεί που συντελείται η σύγκρουση των πολιτισμών. Το τι γίνεται εκεί δεν αφορά μόνο δεκάδες εκατομμύρια Αράβων, αλλά και δισεκατομμύρια Μουσουλμάνων οι οποίοι μεταναστεύουν σε μια Ευρώπη που βρίσκεται σε πολιτισμικη και οικονομική παρακμή όπως συχνά αναφέρεστε. Επίσης αφορά και το πώς προσλαμβάνει η νέα γενιά τα γεγονότα. Μην σας κάνει εντύπωση αν κάποια πιτσιρίκα σας πει οτι αυτό που βλέπει στην επιτυχημένη σειρά ταινιών "Hunger Games" είναι αυτό που συμβαίνει στη δυτική όχθη ή στη Γάζα. Υπάρχουν δύο τρόποι να εξασφαλίσουμε τον τρόπο ζωής μας στο μέλλον. Ο ένας είναι να επενδύσουμε σε ισχυρότερα όπλα και να επιβληθούμε πολεμικά με την ισχύ πυρός. Μπορούμε να βαφτίσουμε όποιον θεωρούμε ότι είναι απειλή τρομοκράτη και να τον εξοντώσουμε. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός της διπλωματίας και των αμοιβαίων συμβιβασμών (προφανώς τρίζοντας πού και πού τα δόντια με εξοπλισμούς) όπου θα θέσουμε τα όρια του κάθε κόσμου όπως ακριβως έγινε και στον Ψυχρό Πόλεμο. Αν θέλουμε να επιτύχουμε το δεύτερο, έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς βλέπει το Ισραήλ ο υπόλοιπος πλανήτης, ο οποίος είναι και η πλειοψηφία.
Καταρχήν κοινότητες Ιουδαίων (δεν χρησιμοποιώ τον όρο Εβραίοι γιατί σέβομαι την επιθυμια τους να αυτοπροσδιορίζονται ως Ιουδαίοι) παρέμειναν στην Παλαιστίνη και μετά τον Ρωμαϊκό διωγμό. Έστω και ως μειοψηφία υπηρχαν. Επίσης μετά από 2.000 χρόνια είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς από πότε είναι στην περιοχή. Αναλύσεις DNA έχουν δείξει ότι οι γηγενείς Ιουδαίοι, όχι οι Σιωνιστές που ήρθαν μετα το 1900, είναι συγγενείς με τους Παλαιστίνιους. Αυτό το αναφέρω γιατί υπάρχει μια αντίληψη ότι η γη ανήκει σε αυτούς που ήρθαν πρώτοι. Επίσης στην Παλαιστινιακή κοινότητα οι γηγενείς Ιουδαίοι θεωρούνται συγγενείς, σύμμαχοι και εξίσου καταπιεσμένοι από αυτούς που εγκαταστάθηκαν πρόσφατα ("1948: A History of the First Arab-Israeli War"). Να θυμηθούμε ότι οι γηγενείς πληθυσμοί είχαν την ίδια εμπειρία με τους Έλληνες όντες πολίτες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ζούσαν σε μια περιοχή πολύ φτωχή σε πόρους τεχνολογικά, οικονομικά και πολιτισμικά πολύ πίσω από την υπόλοιπη Ευρώπη. Πολλοί από αυτούς αγρότες, Βεδουίνοι και καμηλιέρηδες. Καμιά φορά το αναφέρουμε λίγο υποτιμητικά εμείς οι Έλληνες, αλλά ξεχνάμε ότι και εμείς κάπως έτσι ξεκινήσαμε το κράτος μας, σε άθλια κατάσταση, αλλά με αρκετή βοήθεια από έξω και μια αρκετά μεγάλη οικονομική και πνευματική ελίτ και φυσικά 100 χρόνια πριν. Να επισημάνω ότι στην Ευρώπη οι Ιουδαίοι κατείχαν οικονομική και πνευματική δύναμη, πολλοί επιφανείς τραπεζίτες ήταν Ιουδαίοι και να μην ξεχνάμε ότι η πλειοψηφία των μεγάλων επιστημόνων και λογιών του 20ού αιώνα ήταν Ιουδαϊκής καταγωγής. Αυτό όμως δεν ίσχυε στην Παλαιστίνη, Άραβες και Ιουδαίοι ήταν στην ίδια κοινωνική τάξη. Οι Σιωνιστές Ιουδαίοι είναι στην πραγματικότητα Ευρωπαίοι με αρκετή οικονομική δύναμη οι οποίοι ξεκινάνε να εγκατασταθούν στην Παλαιστίνη με στόχο να φτιάξουν στη "γη των προγόνων τους" ένα κράτος αμιγώς Ιουδαϊκό και να εκτοπίσουν τους αραβικούς πληθυσμούς. Εκεί διαφώνησαν επιφανείς Ιουδαίοι, ένας από αυτούς ήταν ο μεγάλος Άλμπερτ Αϊνστάιν ("The Collected Papers of Albert Einstein, Volume 17 (Documentary Edition): The Berlin Years: Writings and Correspondence, June 1929–November 1930). Όμως αυτό που η Δύση θεώρησε ως δικαίωμα μιας ομάδας Ευρωπαίων είναι ο ορισμός της αποικιοκρατίας για τον υπόλοιπο κόσμο. Η ιδέα ότι οι πολιτισμικά και οικονομικά ανώτεροι Ευρωπαίοι εγκαθίστανται σε μια υποανάπτυκτη περιοχή και εκτοπίζουν ή μεταχειρίζονται τους γηγενείς σαν κατώτερους είναι για τον υπόλοιπο κόσμο ο ορισμός της αποικιοκρατίας. Μπορεί να διαφωνείτε με τον ορισμό, αλλά αυτό αναφέρεται και περιγράφεται στην ομιλία του Αραφάτ στον ΟΗΕ το 1974 και ακόμα και τώρα θεωρείται από πολύ κόσμο ακριβές. Να σας θυμίσω ότι το ίδιο φαινόμενο είχε επαναληφθεί 1.000 χρόνια πριν όταν κάποιοι ευκατάστατοι Ευρωπαίοι θεώρησαν ότι έπρεπε να ταξιδέψουν χιλιάδες χιλιόμετρα για να καταλάβουν τους Αγίους Τόπους και να εκτοπίσουν τους ντόπιους πληθυσμούς. Τα περιγράφει πολύ ωραία στο βιβλίο του ο Maaluf Amin "ΟΙ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΟΠΙΑ ΤΩΝ ΑΡΑΒΩΝ". Οι Ευρωπαίοι όμως κατάλαβαν ότι η αποικιοκρατία ήταν λάθος, ζήτησαν συγνώμη πλήρωσαν αποζημιώσεις, αποσύρθηκαν ή τουλάχιστον έκαναν τους γηγενείς ισότιμους πολίτες των χωρών τους. Αυτό έγινε παντού εκτός από τη Νότια Αφρική. Εκεί λοιπόν μια ομάδα Ολλανδών, οι Άφρικανς, οι οποίοι ήταν και αυτοί θύματα στρατοπέδων συγκέντρωσης των Βρετανών (ναι, η πρώτη γενοκτονία του 20ού αιώνα ήταν των Βρετανών) έφτιαξαν μια χώρα με τρομερές υποδομές, η οποία ήταν κάποτε η Νο6 οικονομία στον κόσμο ενώ γύρω τους ήταν φύλαρχοι, μοναρχίες και απολυταρχίες.
Την ίδια παρατήρηση είχατε κάνει και εσείς, κύριε Στούπα, και σας το αντιπαραβάλλω για να σας δείξω ότι για τον υπόλοιπο κόσμο αυτό δεν είναι απαραίτητα κατόρθωμα, αλλά μομφή. Τη μοίρα των Άφρικανς τη γνωρίζουμε καθώς και την διεθνή κατακραυγή. Αυτό όμως που δε γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος είναι οι τρομερές ομοιότητες του Ισραήλ και της Νοτίου Αφρικής. Το Απαρτχάιντ ξεκινάει το 1948 τη χρονιά ίδρυσης του Ισραήλ. Οι δύο χώρες ήταν στενοί σύμμαχοι και αντάλλασσαν τεχνολογία καταπίεσης τοπικού πληθυσμού (Βικιπεδία Israel–South Africa relations). Έτσι η εικόνα του Ισραήλ σαν αποικιοκρατική δύναμη ενισχύθηκε τόσο στις αφρικανικές χώρες όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Τις παράλληλες όμως πορείες και το πως μεταφράζονται στο σήμερα σαν ένα καθεστώς χειρότερο του Απαρτχάιντ τις περιγράφουν καλύτερα οι Ιουδαίοι της Ν Αφρικής. Δεν είναι τυχαίο ότι Μαντέλα και Αραφάτ ήταν στενοί φίλοι και ο Μαντέλα ήταν από τους πρώτους ηγέτες που επισκέφτηκαν το αεροδρόμιο της Γάζας. Μπορείτε να συμφωνείτε ή να διαφωνείτε για το αν το Ισραήλ εφαρμόζει καθεστώς Απαρτχάιντ. Μια επίσκεψη στη Βικιπεδία όμως δείχνει ότι αυτή είναι η κρατούσα άποψη ανά τον κόσμο ακόμα και σε Ισραηλινούς παρά της προσπάθειες του Ισραήλ να το θεωρεί αντισημιτικό. Άλλωστε και σε χώρες της Ευρώπης όπως η Ιρλανδία είναι η επικρατούσα άποψη. Αν το Ισραήλ ήταν εταιρεία, θα λέγαμε ότι δεν χρειάζεται απλά αλλαγή διευθυντή μάρκετινγκ, αλλά μάλλον αλλαγή στο προϊόν.
Και τι μας νοιάζει εμάς τι σκέφτεται ο υπόλοιπος κόσμος. Όπως απέδειξα, το Ισραήλ όπως δημιουργήθηκε από τους Σιωνιστές είναι ένα κομμάτι του ευρωπαϊκού χώρου, όχι μόνο γιατί συμμετέχει στη Eurovision αλλά και γιατί έχει ισχυρούς οικονομικούς, πολιτισμικούς αλλά και στρατιωτικούς δεσμούς. Το Ισραήλ ανήκει στη δυτική συμμαχία, μαζί με τις ισχυρές αραβικές χώρες της περιοχής, στον αντίποδα της οποίας είναι το Ιράν. Όπως η Ελλάδα κάνει υποχωρήσεις και συμπεριφέρεται υπεύθυνα για να μην δημιουργεί πρόβλημα στον νοτιοανατολικό άξονα του ΝΑΤΟ, έτσι και το Ισραήλ οφείλει να πράττει το ίδιο. Το Ισραήλ μπορεί να υπάρχει όσο η Δύση μπορεί να του παρέχει οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη, αλλιώς τα νούμερα δεν είναι με το μέρος του. Η βραδιά της αναχαίτισης των 300 πυραύλων/drones κόστισε μόνο σε πυρομαχικά ένα με ενάμισι δισεκατομμύριο. Το επιχειρησιακό κόστος δεν μπορώ να το υπολογίσω δεν είναι όμως αμελητέο. Το Ιράν και οι δορυφόροι του έχουν πάνω απο 300.000 πυραύλους/drones. Βάλτε με το νου σας τα ποσά για τα οποία μιλάμε. Σε ανθρώπινο δυναμικό υπάρχουν εκατοντάδες εκατομμύρια πρόθυμοι να συνδράμουν.
Δυστυχώς το Ισραήλ έχει φερθεί πολύ ανεύθυνα ως προς τους συμμάχους του. Στο βιβλίο "The Israel Lobby and U.S. Foreign Policy " οι συγγραφείς κάνουν έναν τεχνοκρατικό απολογισμό για το τι κέρδισε και το τι έχασε η Αμερική από την στήριξη του Ισραήλ. Το αποτέλεσμα είναι αποκαρδιωτικό. Αν έπαθε έμφραγμα ο πλανήτης γιατί έμεινε μερικές μέρες κλειστό το Σουέζ για λόγω του ατυχήματος, σκεφτείτε ότι ήταν κλειστό από το 1967 μέχρι το 1975. Το πετρελαϊκό εμπάργκο κόστισε στις ΗΠΑ πενήντα δισεκατομμύρια της εποχής (ποσό μυθικό δύο φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας εκείνη την εποχή). Αυτά είναι ψίχουλα μπροστά σε άλλα που αναφέρονται στο βιβλίο.
Με τις παρεμβάσεις του λόμπι, το Ισραήλ καταφέρνει να παρακάμπτει τις αντιρρήσεις της Αμερικής με αποτέλεσμα να κάνει τραγικές επιλογές τις οποίες όμως πληρώνουμε όλοι και κυρίως οι πολίτες του Ισραήλ. Το βιβλίο είναι εξαιρετικά γραμμένο και κατατοπιστικό, θα αναφέρω ενδεικτικά μερικές από τις περιπτώσεις:
- Ο βαναυσος βομβαρδισμός του Λιβάνου το 1982 ο οποίος κατέστρεψε τη χώρα, έδιωξε την PLO η οποία ήταν πολιτική οργάνωση και μπορούσε να συνομιλεί και έφερε στη θέση της τη Χεσμπολάχ.
- Την πώληση όπλων στο Ιραν στον πόλεμο Ιραν - Ιρακ, ναι καλά ακούσατε γιατι τότε θεωρούσε ότι το Ιράκ ήταν μεγαλύτερη απειλή (Βικιπεδία: Iran–Contra affair)
- Ο Εχούντ Ολμερτ εξηγεί [1, 2] πως ο Νετανιαχου πριόνισε όποια συμφωνία είχε πετύχει με τους Παλαιστίνιους και έσπρωξε τη Χαμας από την Αίγυπτο και την έστειλε στο Ιραν. Να θυμίσω ότι η Χαμας ιδρύθηκε το 1988 και απέκτησε ισχύ όταν όλες οι πολιτικές προσπάθειες απέτυχαν το 2007. Ακόμα και τότε όμως δεν ειχε δεσμους στενους με το Ιραν. Αξίζει να διαβάσει κανείς το βιβλίο της Sara Roy "Hamas and Civil Society in Gaza: Engaging the Islamist Social Sector" καθηγήτριας του Χάρβαρντ και κόρη επιζώντων του Ολοκαυτώματος. επισκέπτεται την περιοχής της Γάζας απο το 1985. Είναι χρήσιμο να καταλάβουμε πως την βλέπει η άλλη πλευρά και να μην μείνουμε σε όσα λέει η μια πλευρά μόνο. Γι ακόμα μια φορά οι Ισραηλινοί δεν άκουσαν τους αμερικανούς όταν τους είπαν να μην διεξάγουν αυτόν τον πόλεμο σε τόσο μεγάλη έκταση εναντίων της Χαμάς και να μάθουν από τα λάθη των αμερικανών στο Αφγανιστάν.
Μια νότα αισιοδοξίας είναι οι ειδήσεις ότι το Ισραήλ εκτίμησε την υποστήριξη των αραβικών συμμάχων στην επίθεση του Ιράν και αποφάσισε να τους λαμβάνει υπόψιν. Για να γίνει αυτό όμως πρέπει όμως να δώσει λύση στο Παλαιστινιακό. Πριν το αποφασίσει ας μελετήσει το βιβλίο του Προέδρου Καρτερ "Palestine: Peace not Apartheid" και να δώσει μια ουσιαστική λύση. Για να γίνει αυτό όμως πρέπει πρώτα να ξεφορτωθεί το Λικούντ και των δορυφόρων του. Είναι οξύμωρο η Ευρώπη να στηρίζει μια κυβέρνηση κομμάτων τα οποία θα ήταν παράνομα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Για να καταλάβουν οι αναγνώστες τι εστί Μπεν Γκβιρ και η παρέα του φανταστείτε υπουργό της κυβέρνησης να στήνει παγκο στα χωριά της Μυτιλήνης και να μοιράζει τυφέκια και να παροτρύνει τους ντόπιους να πυροβολούν τους μετανάστες που ζουν στη Μόρια όταν πλησιάζουν τα κτήματά τους, να μπαίνουν στους καταυλισμους και να γκρεμίζουν τα σπίτια τους γιατι ήρθαν απρόσκλητοι και μολύνουν την ελληνικότητα της πατρίδας μας. Εμείς πολύ πιο light από δαυτους τους στείλαμε σπίτια τους και κάποιους για πολύ μικρότερα παραπτώματα στη φυλακη. Να σημειωθεί ότι η Χαμάς αναγνωρίζει το δικαίωμα τον Ισραηλινων να κατοικουν (σε δυο κράτη) στην Παλαιστίνη, το Λικούντ όχι (Βικιπεδία Two-state solution). Αυτό το λέω όχι για να υποστηρίξω τη Χαμάς αλλά για να καταδείξω τις ακρότητες του πολιτικού συστήματος του Ισραήλ που πριν τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου παρολίγον να εκτροχίαζαν τις ατομικές ελευθερίες στη χώρα.
Όσο μένουν λοιπόν στη εξουσία, δημιουργούν προβλήματα στους συμμάχους που πρέπει να υπερασπίζονται ιδεολογίες που είναι παράνομες στη χώρα τους. Επίσης δημιουργούν επιπλέον προβλήματα λόγω του ότι όποιος κάνει κριτική στο Ισραήλ θεωρίται αντισημίτης με αποτέλεσμα να έχουμε απαραδεκτα για την Ευρώπη περιστατικά φίμωσης της ελευθερίας της έκφρασης. Είμαι σίγουρος ότι οι αναγνώστες δεν έχουμε μεγάλη συμπάθεια στον κύριο Βαρουφάκη όμως η απαγόρευση εισόδου και πολιτικής δραστηριότητας στη Γερμανία (διάβασα το λόγο του, δεν βρήκα καμία ακρότητα που να μπορούσε να θεωρηθεί μισος) είναι εξοργιστική. Το εντυπωσιακό είναι ότι η Γκιντεόν Λέβι έχει κάνει πολύ πιο αυστηρή κριτική για το Ισραήλ μέσα στο Ισραήλ αλλά δεν του απαγόρευσαν να μιλάει. Στην Αμερική τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα, η πόλωση είναι μεγαλύτερη και κινδυνεύει να τινάξει τις εκλογές στον αέρα.
Το Ισραήλ έχει την ικανότητα να στριμώχνει στη γωνία όχι μόνο τους εχθρούς του, αλλά και τους συμμάχους του. Για όσους έχουν διαβάσει το "The Art Of War" αυτό μακροπρόθεσμα σε βλάπτει.
Ο μόνος που κατάφερε να συνετίσει το Ισραήλ και να το αναγκάσει να κάνει πίσω αποκομίζοντας όμως μεγάλο κέρδος σε βάθος χρόνου ήταν ο Ιουδαίος Χένρι Κίσιντζερ, ο οποίος "στρίμωξε τη Χοντρή Κυρία" (ζητώ συγνώμη για το απαράδεκτα σεξιστικό προσδιορισμό, αλλά αυτές είναι οι λέξεις που του αποδίδονται, και ανήκουν σε άλλες εποχές) και έφερε τη σταθερότητα στα νότια σύνορά του Ισραήλ αλλά κυρίως έσωσε ζωές (το ξέρω, αλλού έκανε το αντίθετο).
Σε καμία περίπτωση δε θέλω να δημοσιευτεί το όνομα μου, πολύ θα το ήθελα, αλλά ο κόσμος δεν είναι έτοιμος για μια ειλικρινή συζήτηση με στόχο πάντα την ειρήνη και ευημερία των λαών.
Πηγή: Capital.gr
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
![Καιρός: Κανονικό "θρίλερ" με το αν θα χιονίσει στην Αττική - Τα τελευταία προγνωστικά μοντέλα [χάρτες]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/207x116/cu608x383/0,56,608,297/crop/both/89/89dfbb535b394a9b91f64cec8e32ffd4.jpg?quality=60&404=default&v=2)
![Λάρισα: Τηλεφώνημα για τοποθέτηση εκρηκτικού μηχανισμού "όπου υπάρχει κατάστημα" τράπεζας - [Εικόνες]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/500x280/crop/both/60/60073806487d4aa19824b462b617b6d9.jpg?quality=60&404=default&v=2)
