Η προκλητική δήλωση του προκλητικού Τούρκου ΥΠΕΞ

Οι δηλώσεις ή καλύτερα η συνέντευξη του Χακάν Φιντάν έγινε δεκτή από τα Μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα, όπως συνήθως καταναλώνονται οι δηλώσεις των Τούρκων αξιωματούχων. Ως μια ακόμα επίδειξη αδιαλλαξίας και προκλητικότητας των μοχθηρών γειτόνων μας, που μονίμως αναζητούν μια ευκαιρία να μας την φέρουν πισώπλατα. Άλλη μια προκλητική δήλωση του προκλητικού Φιντάν λοιπόν και ξεμπερδέψαμε με τον τίτλο. Μετά μπορεί να διαβάσουμε και το κείμενο.

Το περίεργο όμως με τις τελευταίες δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ, ήταν ότι αυτό που εμμέσως πρότεινε, δεν ήταν μια μαξιμαλιστική υπέρ της χώρας του λύση για τα ελληνοτουρκικά και τα προβλήματα με τις θαλάσσιες ζώνες, αλλά ένας συμβιβασμός. "Εγώ δεν δέχομαι, έλεγε, τα 12 μίλια, εσύ δεν δέχεσαι τα 6 μίλια, μπορούμε όμως να τα βρούμε, να το συζητήσουμε, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν. Αυτά συζητήθηκαν στις διερευνητικές, προχώρησαν σε κάποια σημεία."

Καθόλου παράδοξο ότι οι συμβιβαστικές δηλώσεις του κ. Φιντάν, να τα βρούμε κάπου στη μέση, διανθισμένες ασφαλώς με τις απαραίτητες κατηγορίες εναντίον της Ελλάδας για αντιτουρκική στάση στην Ευρώπη, όσον αφορά τον επανεξοπλισμό της μέσω του SAFE, δεν σχολιάστηκαν σχεδόν από κανέναν από την αντιπολίτευση. Απορροφημένα καθώς είναι τα κόμματα με το μείζον θέμα αν και ποιος έχει δικαίωμα για ακτιβιστικές δράσεις στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και μήπως κάποιος σβήσει τα ονόματα των θυμάτων των Τεμπών, πού να βρεθεί καιρός για τα ελληνοτουρκικά. Όσο για τον Γεραπετρίτη επανάλαβε τα γνωστά και αυτονόητα περί των εθνικών δικαίων και συμφερόντων, ώστε να μην σπεύσουν να τον κατηγορήσουν οι διάφοροι επαγγελματίες πατριώτες για ενδοτισμό.

Μάλιστα οι αναφορές Φιντάν διατυπώθηκαν την ίδια στιγμή που ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για πρώτη φορά για μια περιφερειακή διάσκεψη των παράκτιων κρατών της Ανατολικής Μεσογείου, διάσκεψη που θα μπορούσε να συζητήσει ακόμα και τις θαλάσσιες ζώνες, μια ιδέα που φαίνεται πως έχει και την έγκριση (αν δεν έχει την πατρότητα) της διοίκησης Τραμπ. Και αυτή η πρόταση, που φαίνεται να υποστηρίζει ο συμπέθερος του Αμερικανού Προέδρου και σύμβουλός του για τη Μέση Ανατολή Μασάντ Μπούλος, δεν σχολιάστηκε από κανέναν αρχηγό της αντιπολίτευσης, αν και η συζήτηση στη Βουλή για την εξωτερική πολιτική διήρκεσε πάνω από 9 ώρες.

Σωστά, όταν επίκειται η κατάθεση του "χασάπη" και του "φραπέ" στην Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και θα μάθουμε επιτέλους και πόσα βόδια έχει ο Ξυλούρης στο μαντρί, πού να βρει χρόνο το ΠΑΣΟΚ να ασχοληθεί με την Ανατολική Μεσόγειο. Δυο χέρια έχουν κι αυτοί, τι να πρωτοκάνουν;

Η ιδέα του Φιντάν για έναν συμβιβασμό όσον αφορά τα όρια των χωρικών υδάτων δεν είναι καινούργια. Σε μια τέτοια συνεννόηση (το συμφωνία είναι μάλλον υπερβολικό δεδομένου του περιβάλλοντος των διερευνητικών), συνεννόηση που προέβλεπε διαφορετικά όρια για την αιγιαλίτιδα ζώνη- στα ηπειρωτικά 12 μίλια, αλλού 10 ή 8 και αλλού 6 ναυτικά μίλια- είχαν καταλήξει και οι διαπραγματευτές διπλωμάτες που μετείχαν στις διερευνητικές επαφές μεταξύ των δυο χωρών τη δεκαετία του 2000. Ορισμένοι υποστήριξαν εκ των υστέρων, ότι αυτό που χρειαζόταν ήταν απλώς ένα σπρώξιμο για να τα βρούμε με την Τουρκία (Γιώργος Παπανδρέου).

Η ιδέα αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία. Αφού επιτρέπει στην Ελλάδα να ασκήσει τα δικαιώματά της, παίρνει όμως υπόψιν και τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τις ευαισθησίες της Τουρκίας- όσον αφορά την έξοδο του στόλου της από τα λιμάνια της Μικράς Ασίας προς τα διεθνή ύδατα- σέβεται τα δικαιώματα και των τρίτων κρατών όσον αφορά την ελεύθερη ναυσιπλοΐα στο Αιγαίο και ανοίγει ταυτόχρονα και τον δρόμο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Αφού τα έξω όρια της αιγιαλίτιδας, είναι τα έσω όρια της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Μάλιστα όπως σημειώνουν και οι νομικοί, πριν από τυχόν παραπομπή της υπόθεσης της υφαλοκρηπίδας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης- αν επιλεγεί τελικά αυτή η διαδικασία- πρέπει οπωσδήποτε να έχει γίνει ανακήρυξη του εύρους των χωρικών υδάτων, διαφορετικά το δικαστήριο θα κατοχυρώσει τα 6 μίλια παντού.

Ένα σχέδιο απεμπλοκής από τα αδιέξοδα των ελληνοτουρκικών εκκρεμοτήτων, απαιτεί φυσικά εκτός από την τόλμη και το πολιτικό θάρρος των κυβερνώντων, μια κυβέρνηση με ισχυρό πολιτικό κεφάλαιο, μια συναινετική διάθεση από πλευράς της αντιπολίτευσης όσον αφορά τουλάχιστον τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και μια κοινή γνώμη δεκτική σε έναν λογικό συμβιβασμό, προς όφελος και των δυο πλευρών. Καμία από τις παραπάνω προϋποθέσεις δεν είναι ορατή σήμερα.

Παραδόξως, η σύγκρουση που είναι σε εξέλιξη ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία και που εξηγεί τον εκνευρισμό της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας, πιθανώς και την ακύρωση του ραντεβού του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ταγίπ Ερντογάν στη Νέα Υόρκη, δηλαδή η προσπάθεια της Αθήνας να εμποδίσει πάση θυσία τη συμμετοχή της Τουρκίας στον επανεξοπλισμό της Ευρώπης και στην άμυνά της απέναντι στον Πούτιν, ίσως είναι μια ευκαιρία. Μια ευκαιρία για πρωτοβουλίες, με στόχο να καμφθούν οι αγκυλώσεις του παρελθόντος. Όλοι άλλωστε έχουν συμφέρον για ένα breakthrough.

Η Τουρκία θέλει και πάλι να πλησιάσει την Ευρώπη, το θέλουν και οι Ευρωπαίοι, εμείς ζητούμε ανταλλάγματα. Δεν αποκλείεται να δραστηριοποιηθεί στην κατεύθυνση της εξεύρεσης λύσεων και ο αμερικανικός παράγων, ώστε να έχουν πλήρη ελευθερίων κινήσεων οι εταιρίες που θα ξεκινήσουν εξορύξεις νοτίως της Κρήτης. Η περίοδος που ζούμε είναι ανοιχτή σε προκλήσεις.

Άλλωστε πολλοί σημειώνουν, και δεν έχουν άδικο, ότι η προσπάθεια της Ελλάδας να αποσπάσει την άρση του casus belli και την απόσυρση της θεωρίας των γκρίζων ζωνών από το τραπέζι, ως προϋπόθεση για άρση του ελληνικού βέτο για τη συμμετοχή της Τουρκίας στην άμυνα της Ευρώπης, είναι μια χαμένη υπόθεση. Μαξιμαλιστικοί στόχοι που δεν τους υιοθετεί κανείς. Είμαστε μόνοι μας, μαζί με την Κύπρο.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr