Η Χρυσήιδα Γκαγκούτη δεν χρειάζεται δίαιτα: Η κοινωνία μας χρειάζεται περισσότερη ενσυναίσθηση

Instagram @chryshida_gag

Υπάρχουν στιγμές που ένα viral βίντεο λέει πολύ περισσότερα για την κοινωνία από όσα λέει για τον άνθρωπο που πρωταγωνιστεί σε αυτό. Η περίπτωση της Χρυσήιδας Γκαγκούτη είναι μία από αυτές.

Ένα βίντεο στο instagram από την εμφάνισή της στο Φεστιβάλ Πόζαρ ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο προβολές. Θα περίμενε κανείς ότι τόση απήχηση θα γεννούσε μια συζήτηση γύρω από τη μουσική, την ερμηνεία, την ενέργεια της σκηνής ή το γεγονός ότι μια νέα τραγουδίστρια κατάφερε να γίνει viral χωρίς να το επιδιώξει. Απλώς επειδή είναι ταλαντούχα, έχει χιούμορ, εξυπνάδα, είναι πνευματώδης και γενικά ένα από τα πιο cool άτομα που υπάρχουν στις πλατφόρμες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Αντί γι' αυτό, χιλιάδες άνθρωποι στάθηκαν σε κάτι άλλο.

Στο σώμα της.

Στα κιλά της.

Στην εμφάνισή της.

Σαν να ήταν αυτό το μοναδικό στοιχείο που άξιζε να σχολιαστεί.

Κάποιοι έγραψαν χυδαία σχόλια. Άλλοι έκαναν "αστεία". Άλλοι διασκέδασαν με φωτομοντάζ και ειρωνείες. Και όλοι μαζί δημιούργησαν αυτό που πολλές φορές αποκαλούμε εύκολα "χαμό στα social", λες και πρόκειται για μια αθώα ψηφιακή συνήθεια.

Δεν είναι.

Είναι η πιο συνηθισμένη μορφή διαδικτυακής βίας απέναντι στις γυναίκες. Και όχι μόνο, αλλά στην προκειμένη περίπτωση, ο δέκτης ήταν μία νέα γυναίκα.

Γιατί, όσο κι αν έχουμε προχωρήσει ως κοινωνία, εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε το γυναικείο σώμα σαν δημόσια ιδιοκτησία. Σαν κάτι που όλοι έχουν δικαίωμα να αξιολογήσουν, να εγκρίνουν ή να απορρίψουν. Σαν να υπάρχει ένας αόρατος διαγωνισμός ομορφιάς από τον οποίο καμία γυναίκα δεν μπορεί να εξαιρεθεί, ειδικά αν τολμήσει να εκτεθεί δημόσια.

Η Χρυσήιδα δεν ήταν η πρώτη. Δεν θα είναι, δυστυχώς, ούτε η τελευταία.

Γιατί το ίδιο έργο παίζεται ξανά και ξανά. Κάθε φορά που μια γυναίκα εμφανίζεται στη δημόσια σφαίρα χωρίς να χωράει στα αυστηρά πρότυπα που έχουμε χτίσει γύρω από τη θηλυκότητα, το σώμα της γίνεται πρωτοσέλιδο. Δεν έχει σημασία αν είναι τραγουδίστρια, παρουσιάστρια, ηθοποιός, αθλήτρια ή μια απλή γυναίκα που ανέβασε μια φωτογραφία στις διακοπές της.

Πριν ακούσουμε τι έχει να πει, έχουμε ήδη αποφασίσει πώς μοιάζει.

Και δυστυχώς, αυτή η κουλτούρα δεν συντηρείται μόνο από τους ανώνυμους λογαριασμούς. Συντηρείται από μια κοινωνία που έχει μάθει να πιστεύει ότι η εμφάνιση μιας γυναίκας είναι πάντα αντικείμενο δημόσιας συζήτησης. Ότι αν μια γυναίκα δεν είναι αρκετά αδύνατη, αρκετά νέα, αρκετά όμορφη ή αρκετά "σωστή", τότε είναι φυσιολογικό να το σχολιάσουμε.

Λες και η εξωτερική εμφάνιση είναι βιογραφικό.

Λες και η αξία ή το ταλέντο ενός ανθρώπου μετριέται σε κιλά.

Το πιο ειρωνικό, όμως, είναι πως όσοι έσπευσαν να σχολιάσουν το σώμα της, δεν αντιλήφθηκαν ότι αποκάλυψαν περισσότερα για τον δικό τους χαρακτήρα παρά για τη δική της εικόνα. Γιατί κάθε προσβλητικό σχόλιο είναι ένας καθρέφτης. Δεν περιγράφει το πρόσωπο που δέχεται την επίθεση. Περιγράφει εκείνον που την γράφει.

Η ανάγκη να μειώσεις έναν άνθρωπο για την εμφάνισή του δεν γεννιέται από ανωτερότητα. Γεννιέται από ανασφάλεια. Από την ψευδαίσθηση ότι, αν κάνεις κάποιον άλλο να αισθανθεί μικρός, θα αισθανθείς εσύ μεγαλύτερος. Και ίσως γι' αυτό το body shaming επιμένει τόσο πολύ.

Δείτε περισσότερα για την Χρυσηίδα Γκαγκούτη στο missbloom.gr

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr