Αλαβάνος στο TOC: Μαριονέτα των Βρυξελλών και του Βερολίνου ο Τσίπρας

Ο Αλέκος Αλαβάνος μιλά στο TOC για τον Αλέξη Τσίπρα, τις γάτες Ιμαλαϊων και το τι πλέον πιστεύει για τον Αλέξη Τσίπρα.

alabanos-sto-toc-marioneta-twn-bruksellwn-kai-tou-berolinou-o-tsipras
|
SHARE THIS
0
SHARES

Στη σχέση του με τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τον Αλέξη Τσίπρα αναφέρεται ο Αλέκος Αλαβάνος, σε συνέντευξη του που παραχώρησε στο TheTOC. Ο κ. Αλαβάνος χαρακτήρισε προσωπικά υπεύθυνο τον πρωθυπουργό αλλά και τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και των υπολοίπων κομμάτων, που στήριξαν και ψήφισαν το μνημόνιο.

Παράλληλα τονίζει πως τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν «άλλος πλανήτης» -όπως χαρακτηριστικά λέει- πριν έρθουν στην εξουσία. Υπογραμμίζει δε με νόημα πως οι μεγάλες «τομές» της κυβέρνησης ψηφίστηκαν μαζί με την ΝΔ. Μάλιστα, με αφορμή τις «γάτες των Ιμαλαϊων» κάνει λόγο για μυστικές συναντήσεις με το εκδοτικό κατεστημένο της χώρας που βεβαιώνουν πως η στροφή του ΣΥΡΙΖΑ είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.

Ο κ. Αλαβάνος υποστηρίζει πως απαιτείται ένα νέο ευρύ λαϊκό μέτωπο στο οποίο θα μετέχει, ενώ θεωρεί ότι η πιθανότητα των εκλογών έχει έρθει ακόμη πιο κοντά.

Αλέκος Αλαβάνος
Αλέκος Αλαβάνος

Η συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου στο TheTOC: 

-Κύριε Αλαβάνε, στις συνεντεύξεις που δίνετε διαπιστώνει κανείς μία ιδιαίτερα αιχμηρή πολιτική τοποθέτηση έναντι της κυβέρνησης. Έχετε χαρακτηρίσει την σημερινή κυβέρνηση ως την πιο πουλημένη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Έχετε παρομοιάσει εμμέσως τον Αλέξη Τσίπρα με τον Ιούδα και έχετε κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ότι έχει γίνει ένα και το αυτό με τον ακροδεξιό, όπως τον λέτε, κυβερνητικό του εταίρο. Ακόμη, έχετε δηλώσει ότι “κανείς δεν τόλμησε να κάνει αυτά που κάνει τώρα ο Τσίπρας, ούτε στη Χούντα, ούτε οι δωσίλογοι στους Γερμανούς”. Θεωρείτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πλέον καμία σχέση με την Αριστερά;

Έτσι που βάζετε το ερώτημα ακούγονται οι κουβέντες αυτές ως ακρότητες. Είναι κουβέντες που έχουν ειπωθεί. Όταν όμως λέω ότι ούτε η χούντα, ούτε η δικτατορία του Μεταξά παρέδωσε σχεδόν ολόκληρη τη δημόσια περιουσία στους ξένους προς εκποίηση είναι εντελώς διαφορετικό πράγμα. Και δεν συνηθίζω να κάνω προσωπικούς χαρακτηρισμούς. Όταν με ρωτάνε «έχετε ευθύνες που προτείνατε τον Τσίπρα ως πρόεδρο τότε του Συνασπισμού;», απαντάω και ο Ιησούς έκανε λάθος και είχε μαθητή του τον Ιούδα. ‘Αμα το βγάλουμε από το πλαίσιο είναι ακρότητες, άμα το βάλουμε είναι πολύ περιορισμένες εκφράσεις σε σχέση με το κακό που έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ.

-Έχει όντως κάνει τόσο κακό η συγκεκριμένη κυβέρνηση;

Μοτοσικλέτα δεν έχετε; Κάντε μια βολτίτσα προς τα αγροτικά μπλόκα. Ποιός διπλασίασε τον ΦΠΑ στους αγρότες; Ποιός αύξησε τόσο την τιμή του πετρελαίου στην αγροτιά; Αν αυτό είναι καλό τότε εγώ είμαι προκατειλημμένος. Εγώ θεωρώ ότι όλα αυτά είναι καταστροφικά για την χώρα, για την οικονομία, για τον κόσμο και για τη νεολαία.

- Οι επιθέσεις σας συχνά έχουν και προσωπικό υπόβαθρο. Βάζετε δηλαδή στο κάδρο και τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα. Πιστεύετε ότι είναι ο αποκλειστικά υπεύθυνος για την πολιτική που ακολουθείται;

Δεν θεωρώ υπεύθυνο μόνο τον κ. Τσίπρα, θεωρώ όλους τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων, όσων ψήφισαν το μνημόνιο ή άλλες αντίστοιχες ενέργειες. Είναι οι υπεύθυνοι. Και δυστυχώς υπάρχει ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας μας που το βιώνει πολύ πιο σκληρά μέσα στην καθημερινότητά του.

Αλέκος Αλαβάνος και Αλέξης Τσίπρας
Αλέκος Αλαβάνος και Αλέξης Τσίπρας

- Οφείλω να σας ρωτήσω το εξής: Θεωρείστε από πολλούς ο «μέντορας» του Αλέξη Τσίπρα. Πόσο διαφορετικός ήταν παλιότερα; Θέλω να πω, πότε εσείς αντιληφθήκατε ότι δεν είναι αυτό που δείχνει ή ότι τέλος πάντων δεν δύναται να υλοποιήσει αυτά που εξαγγέλλει;

Άλλος πλανήτης, όχι μόνο ο κ. Τσίπρας αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι την εποχή που ήμουν στην προεδρία του κόμματος, αλλα και πριν επί Κωνσταντόπουλου, ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό, ένα εντελώς διαφορετικό φαινόμενο. Ήταν ένας χώρος ακόμα της Αριστεράς με τα προβλήματα του, με τους προβληματισμούς του, με τις συζητήσεις του. Τώρα έχει γίνει μία μαργιονέτα των Βρυξελλών, του Βερολίνου στην Ελλάδα που εφαρμόζει ακραίες δεξιές πολιτικές. Δεν είναι τυχαίο πως όλες τις μεγάλες «τομές» του ΣΥΡΙΖΑ τις ψήφισε μαζί με τη Νέα Δημοκρατία.

- Στην πολιτική δεν υπάρχει «αν», ας υποθέσουμε όμως ότι γυρίζατε τον χρόνο πίσω, στον Φεβρουάριο του 2008, τι θα κάνατε διαφορετικά; 

Δεν μπορεί να γυρίσει ο χρόνος πίσω γι’ αυτό ας βάλουμε το ερώτημα στο σωστό του πλαίσιο. Αν ο Ιησούς ξαναδιάλεγε τους μαθητές του θα έπαιρνε τον Ιούδα; Την ίδια απάντηση θα μπορούσα να δώσω κι εγώ.

- Θα τον διάλεγε...

Νομίζω πως ναι...

- Θα βλέπατε δόλο πίσω από τον τρόπο που κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ την ψήφο των πολιτών; Δηλαδή, για εσάς, γνώριζαν εκ των προτέρων πως δεν μπορούν να εφαρμοσθούν αυτά που υπόσχονταν ή δεν ήθελαν να εφαρμοσθούν;

Αυτό είναι ένα σύνθετο ψυχολογικό φαινόμενο. Δηλαδή πολλές φορές ένας άνθρωπος ξέρει ότι κάτι δεν μπορεί να γίνει, επειδή όμως το θέλει πολύ και πιστεύει ότι τον βοηθά, αρχίζει να μισοπιστεύει ότι μπορεί να συμβεί και πείθει τελικά και τους άλλους για κάτι που είναι εντελώς αβέβαιο. Πιστεύω ότι μέσα σε αυτή τη διαδικασία λειτούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άνθρωποι του, πράγμα που σημαίνει ότι όταν αυτά αφορούν στη διακυβέρνηση του τόπου είναι μεγάλη επιπολαιότητα και μεγάλη εξαπάτηση του κόσμου. Είναι αυτό που λέμε «ευσεβείς πόθοι».

- Τι γνώμη έχετε για τις γάτες των Ιμαλαϊων;

Δείχνει τον τρόπο που κινήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Κοιτάξτε, εάν ρωτήστε εμένα τι είναι η Αριστερά ή μάλλον τι πρώτα απ’ όλα είναι η Αριστερά θα σας πω ότι είναι μια δύναμη που μιλά με ειλικρίνεια, έχει ανοιχτά χαρτιά απέναντι στον κόσμο και όλα τα κάνει μπροστά στα μάτια και στα αυτιά της κοινωνίας. Τώρα, αυτές οι μυστικές συναντήσεις με το εκδοτικό κατεστημένο της χώρας μας δείχνουν ότι η στροφη που είχε πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ προς τη μετατροπή του σε ένα κόμμα του κατεστημένου έγινε πολύ νωρίτερα και τώρα πια έχει ξεπεράσει κάθε επίδοση.

Αλέκος Αλαβάνος
Αλέκος Αλαβάνος

- Συμφωνείτε με τον όρο «τοποτηρητής» που αποδόθηκε στον Βασίλη Μουλόπουλο και πιστεύετε πως πράγματι υπάρχει σχέδιο για να ποδηγητεθούν τα ΜΜΕ;

Αυτό είναι σαφές, φάνηκε από τις τηλεοπτικές άδειες. Δηλαδή οι περιβόητες υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα χτυπήσει τη διαπλοκή αποδείχθηκε ότι ήταν απλώς μία αγωνιώδης προσπάθειά του να έχει το μερίδιο του στη διαπλοκή. Θα έλεγα ότι λυπάμαι και λυπάμαι και για τον κ. Μουλόπουλο διότι είναι ένας άνθρωπος αξιόλογος.

- Βλέπετε τελικά να αποχωρεί το ΔΝΤ; Κάτι τέτοιο θα ήταν προς όφελος της Ελλάδας ή όχι; Με την εμπειρία και τη γνώση σας, πώς αξιολογείτε την αναβίωση της συζήτησης αναφορικά με το ρόλο του Ταμείου σε αυτή τη χρονική συγκυρία;

Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι όχι μόνο ήταν πλήρης αποτυχία η εφαρμογή όλου αυτού του προγράμματος που εφαρμόζεται από το 2010 αλλά έχει φτάσει σε ένα χάος. Δηλαδή, αν είναι ένα τρίγωνο με τις γωνίες του, η μία είναι το ΔΝΤ, η άλλη οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και η άλλη τα υποχείριά τους, δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση, τους βλέπεις ο ένας να τα βάζουν με τον άλλον. Θα έλεγα πως κανείς δεν θα περίμενε, ειδικά από διεθνείς οργανισμούς, τέτοιου είδους «κατινισμούς». Ας το πούμε έτσι για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο. Το τραγικό όμως είναι το εξής σημείο, που βρισκεται σε αυτή την έκθεση του Ταμείου την οποία μάθαμε από διαρροή, σκόπιμη κατά τη γνώμη μου: Το Νομισματικό Ταμείο είναι πιο μετριοπαθές σε ορισμένα ζητήματα από την ελληνική κυβέρνηση. Είναι ασύλληπτα πράγματα, δεν τα πιστεύει κανείς. Λέω ζω στην πραγματικότητα ή είμαι απλώς σε έναν εφιάλτη; Όταν η κυβέρνηση έχει αποδεχθεί στόχο πλεονάσματος 3,5% που σημαίνει ΦΠΑ, μείωση κοινωνικών δαπανών, άλλα φορολογικά μέτρα, δηλαδή δυνάστευση του κόσμου, και έρχεται το ΔΝΤ και λέει εμείς έχουμε πει πως είναι μεγάλα τα συγκεκριμένα πρωτογενή πλεονάσματα για την Ελλάδα και θα θέλαμε πιο μικρά, θα έλεγα πως καταλαβαίνετε σε τι χάος έχουμε μπλέξει.

-Πράγματι, θα έλεγε κανείς ότι έχουν καταστήσει το Ταμείο ως τον «κακό» της υπόθεσης, ωστόσο έχει παρατηρηθεί πως μερικές φορές οι απόψεις του ΔΝΤ είναι πιο «φιλικές» σε σχέση με άλλους...

Κοιτάξτε, φιλικές απόψεις δεν υπάρχουν. Ελαφρώς λιγότερο αιμοδιψείς ναι, να το πούμε αυτό. Ισχύει. Ειδικά στα ζητήματα του χρέους το ΔΝΤ το οποίο έχει και διεθνή εμπειρία κατανοεί ότι είναι αδύνατον να ικανοποιηθεί αυτό το χρέος. Ξέρετε, αυτό είναι μία επιβεβαίωση απόψεων όπως αυτών που υποστηρίζω εγώ ας πούμε, αλλά και άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, η κ. Κωνσταντοπούλου, ο Λαφαζάνης, κλπ. Δηλαδή την αμφισβήτηση του διεθνούς χρέους την επιβεβαιώνει το Ταμείο. Θα έλεγα ότι ο κόσμος θα έπρεπε να είχε προσέξει περισσότερο αυτά που έχουν λεχθεί από τις πλευρές που διαφωνούν με τα προγράμματα αυτά, αλλά είναι ευκαιρία τώρα να τα πάρει υπόψη του. Είναι αδύνατο να ικανοποιήσουμε αυτόν τον τεράστιο όγκο του χρέους. Με συνέπεια ότι ένα μεγάλο μέρος του χρέους πρέπει να ακυρωθεί, πράγμα το οποίο υποστηρίζει και το Ταμείο. Και βέβαια χρειάζεται άμεσα να γίνει μία παύση πληρωμών προκειμένου να βγει η Ελλάδα από μια ύφεση που είναι από τις μεγαλύτερες που έχουν εμφανιστεί στον κόσμο τους τελευταίους δύο αιώνες, μέσα σε ανεπτυγμένη χώρα. Και το λέει το ΔΝΤ. Τυπικά ανεπτυγμένη, διότι η Ελλάδα δεν είναι πια ανεπτυγμένη χώρα.

Το κεντρικό κτίριο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου
Το κεντρικό κτίριο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου

- Σύμφωνα με αρκετές εκτιμήσεις ελλήνων και ξένων αναλυτών, δύσκολα η Ελλάδα θα μπορέσει να πραγματοποίησει την πολυπόθητη έξοδο στις αγορές μέχρι το 2018, χρονιά λήξης του μνημονίου. Υπάρχει κάποιος εφικτός τρόπος εξόδου από την αλεπάλληλη υπογραφή μνημονίων λιτότητας; Βλέπετε εσείς κάποια διέξοδο;

Την ίδια διέξοδο που είχε ο Μέγας Αλέξανδρος με τον γόρδιο δεσμό. Δηλαδή, πρέπει να κόψουμε πια αυτούς τους δεσμούς. Πρέπει να κινηθούμε σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, μια κατεύθυνση που δεν θα τη φανταστούμε, ούτε θα περιμένουμε κάποια πολιτική δύναμη να την εμπνευστεί, απλώς βγαίνει από τη διεθνή εμπειρία των μεγάλων υφέσεων. Αυτή η διεθνής εμπειρία ζητάει ρευστότητα, ευλύγιστη νομισματική πολιτική -όσο κι αν σας φανεί παράδοξο, το εντελώς αντίθετο από αυτό που εφαρμόζεται- αγοραστική δύναμη από την πλευρά της κοινωνίας προκειμένου να επανέλθει η ενεργή ζήτηση, επενδύσεις -και επειδή υπάρχει η εμπειρία ότι οι επενδυτές σε μία χώρα που διαλύεται είναι διστακτικοί, όλοι ξέρουν ότι ο βασικός επενδυτής είναι το κράτος, το δημόσιο- και έναν παραγωγικό ανασχεδιασμό. Αυτά εξάγονται από τη διεθνή εμπειρία, από τον τρόπο που αντιμετώπισαν οι ΗΠΑ την κρίση της δεκαετίας του 1930, το Κραχ του περασμένου αιώνα, μέχρι τις τελευταίες κρίσεις που είχαμε στην Ρωσία ή σε λατινοαμερικάνικες χώρες, αυτά τα μέτρα πρέπει να εφαρμοσθούν. Αυτός είναι ο δρόμος για την Ελλάδα.

- Μου επιτρέπετε να παρατηρήσω ότι η πολιτική σας πορεία είναι λίγο... δαιδαλώδης, ίσως. Από το ΚΚΕ στον Συνασπισμό, μετά στη μετεξέλιξή του τον ΣΥΡΙΖΑ και τώρα «Σχέδιο Β». Δεν σας χωρά η Αριστερά;

Δαιδαλώδης είναι η ιστορία Δεν είναι η πορεία η δική μου ή κάποιων άλλων. Αλλάζουν πάρα πολλά δεδομένα. Κι αυτά τα δεδομένα πρέπει να τα πάρεις υπόψη. Θα προτιμούσατε να ήμουν ένας νοσταλγός της Σοβιετικής Ένωσης και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ρουμανίας; Δεν πιστεύω. Επομένως πρέπει να κάνεις αυτές τις κινήσεις. Ενώ δεν αλλάζεις την ετικέτα σου, η αλλαγή είναι πάρα πολύ μεγάλη. Για παράδειγμα, η αποχώρηση μου από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει σχέση με την εμμονή μου σε ορισμένες θέσεις τις οποίες θεωρούσα σημαντικές: Ότι η Αριστερά εφαρμόζει αριστερή πολιτική και όχι δεξιά κι ότι πρέπει να είμαστε κριτικοί και να παίρνουμε μέτρα απέναντι στην Ευρώπη, όταν δυναστεύεται ο ελληνικός λαός. Έχει πολύ λιγότερη αλλαγή από όταν δηλώνεις Συνασπισμός – ΣΥΡΙΖΑ και παραμένεις, μα συγχρόνως έχεις τόσο μεγάλη μετατόπιση στις θέσεις σου.

Φωτογραφία από την παρουσίαση του βιβλίου της Νάντιας Βαλαβάνη
Φωτογραφία από την παρουσίαση του βιβλίου της Νάντιας Βαλαβάνη

-Προσφάτως, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου της Νάντιας Βαλαβάνη, βρεθήκατε στο ίδιο πάνελ με μια σειρά πρώην στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Μεταξύ αυτών, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο Γιάνης Βαρουφάκης, ο Μανώλης Γλέζος, ο Κώστας Λαπαβίτσας, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, κ.α. Πολλοί μίλησαν για μια εκδήλωση με ενωτικές προεκτάσεις. Άλλοι για ένα προοίμιο ενδεχόμενης συνεργασίας. Υπάρχει το ενδεχόμενο για τη δημιουργία ενός μετώπου, μίας ένωσης στον χώρο της Αριστεράς;

Το ακούω από τη συνείδηση μου κυρίως, πριν το ακούσω από συναδέλφους σας. Πιστεύω υπάρχει πάρα πολύ μεγάλη ευθύνη στις ηγεσίες των δυνάμεων της ριζοσπαστικής Αριστεράς για αυτή την καθυστέρηση. Θέλω να πιστεύω πως υπάρχει μία συναίσθηση της σημασίας που έχει αυτό και πραγματικά η παρουσίαση του βιβλίου της Βαλαβάνη ήταν μία ενωτική στιγμή. Όχι τόσο από τα πρόσωπα που αναφέρετε, όσο από έναν κόσμο που το ήθελε με πάθος και με απαιτητικότητα. Θα έλεγα πως ναι, έχετε δίκιο, υπήρχε λεκτικά μία θετική ανταπόκριση από την πλευρά των ομιλητών στους οποίους ήμουν κι εγώ και θέλω να πιστεύω ότι θα υπάρξει και πρακτική ανταπόκριση.

-Όπερ και σημαίνει πως υπάρχει ξεκάθαρα το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί ένα κοινό σχήμα στο οποίο στις επόμενες εκλογές θα μετέχετε και εσείς;

Οφείλουμε. Γιατί υπάρχει το τρομακτικό παράδοξο στην πολιτική κατάσταση της χώρας σήμερα να βλέπει κανείς πια στις δημοσκοπήσεις ότι ένα ποσοστό που προσεγγίζει το 50%, αλλά και 30% να ήταν, που ζητάει εθνικό νόμισμα, παύση πληρωμών, αναθεώρηση των σχέσεων μας με τον ευρωπαϊκό χώρο αλλά την ίδια στιγμή δεν εκφράζεται μέσα στη Βουλή. Αφωνία. Διότι ακόμα και το ΚΚΕ, το οποίο έχει μία θέση ιδεολογική – αντιθετική με την ΕΕ, δεν βάζει καν θέμα νομίσματος ή αποχώρηση από την ΕΕ άμεσα. Άρα οφείλεις να το κάνεις αυτό το κοινό σχήμα και θα έλεγα ότι δεν περιορίζεται μόνο στην Αριστερά. Για μένα, είναι μια συνεργασία πολύ ευρύτερη. Είναι μία προγραμματκή συνεργασία. Δεν κοιτάζεις τα βιογραφικά, το curriculum vitae της καθε πολιτικής κίνησης, του κάθε προσώπου, μπορεί να έρχεται από την Αριστερά, μπορεί να έρχεται από το κέντρο, μπορεί να έρχεται ακόμα και από τον συντηρητικό χώρο, μπορεί να είναι πληβείος μπορεί να είναι και πατρίκιος ακόμα, όχι υψηλός πατρίκιος και που καταλαβαίνει ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα το επιτάσσει η γνώση της διεθνούς εμπειρίας που πρέπει να εφαρμοσθεί στην Ελλάδα. Μία συνεργασία, ένα μεγάλο λαϊκό μέτωπο.

- Δεν ανησυχείτε ότι ένα τέτοιο εγχείρημα μπορεί να φερει κοντά σας ανθρώπους οι οποίοι έχουν τελείως διαφορετική προσέγγιση; Στη Βρετανία ή στη Γαλλία για παράδειγμα ο «αντιευρωπαϊσμός» εκφράζεται πολύ συγκεκριμένα. Μήπως ένα τέτοιο άνοιγμα φέρει και τέτοιες φωνές κοντά σας;

Ασφαλώς πρέπει κανείς να έχει με αυτές τις δυνάμεις μία σχέση που στηρίζεται σε ορισμένες αξίες. Όπως για παράδειγμα την αξία του ανθρωπισμού. Εάν ο άλλος είναι ρατσιστής και σου λέει να έχουμε εθνικό νόμισμα δεν έχεις καμία σχέση μαζί του. Έχεις μεγαλύτερη σχέση με έναν ανθρωπιστή που είναι υπέρ του ευρώ γιατί έχει μια άλλη άποψη. Όπως σε κάθε κοινή εθελοντική προσπάθεια υπάρχουν κάποιες κοινές αξίες, υπάρχει μία συναίνεση.

«Το ζήτημα των εκλογών είναι πάντα ανοιχτό. Βεβαια, με την κρίση που έχει παρουσιαστεί με τη δεύτερη αξιολόγηση είναι ακόμα πιο ανοιχτό απ’ ότι πριν ένα μήνα» δηλώνει στο TOC ο Αλέκος Αλαβάνος
«Το ζήτημα των εκλογών είναι πάντα ανοιχτό. Βεβαια, με την κρίση που έχει παρουσιαστεί με τη δεύτερη αξιολόγηση είναι ακόμα πιο ανοιχτό απ’ ότι πριν ένα μήνα» δηλώνει στο TOC ο Αλέκος Αλαβάνος

-Ανησυχείτε που τα γραφεία σας είναι εδώ στα Εξάρχεια σε μία περιοχή την οποία ο κ. Μητσοτάκης έχει υποσχεθεί ότι θα «αδειάσει» - «καθαρίσει» επειδή υπάρχουν συχνά εντάσεις και έκτροπα ή σας φοβίζουν πολύ περισσότερο αυτά που συμβαίνουν στη Χίο με τους πρόσφυγες, ή στο Πέραμα αλλά και αλλού με τα σχολεία, τα προσφυγόπουλα και τις διάφορες επιτροπές κατοίκων και γονέων και κηδεμόνων;

Χρησιμοποιήσατε ένα αντιθετικό σχήμα, Εξάρχεια – Χίος. Αλλά υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Είναι ότι η κατάσταση η παρακμιακή της Ελλάδας, η μεγάλη φτώχεια που έχει περάσει στον κόσμο, η έλλειψη προοπτικής που είναι ιδιαίτερα βαριά για τη νέα γενιά, ανάμεσα στα άλλα γεννά βία. Βία ενάντια σε αυτούς που κανείς θεωρεί υπεύθυνους. Κάποιος θεωρεί τους μετανάστες γιατί είναι ένας «εύκολος εχθρός». Ή κάποιος άλλος μπορεί να θεωρήσει υπεύθυνους τους καταστηματάρχες και οτιδήποτε άλλο. Άρα το μεγάλο ζήτημα για μένα είναι πως θα ξεριζώσουμε όλα αυτά τα οποία προκαλούν το υπόβαθρο που γεννά τη βία στην Ελλάδα. Που μπορεί να εκφράζεται απέναντι στον καθέναν ή με τη βλάβη στον ίδιο του τον εαυτό. Μιλάμε για μία δραματική κατάσταση. Η βία και ειδικά η χωρίς αιτία, όχι η αυτοάμυνα δηλαδή, εμπεριέχει μέσα της τη βαρβαρότητα. Το ζήτημα είναι ποιός οδηγεί τα πράγματα εκεί. Είναι μία συνειδησιακή εν ψυχρώ επιλογή; Ή είναι μία κατάσταση στην οποία έχεις οδηγηθεί ας πούμε και νομίζεις πως δεν έχεις άλλη διέξοδο; Λάθος το πιστευεις βέβαια αλλά γίνεται. Και ειδικά στη νέα γενιά αυτό είναι ένα φαινόμενο πάρα πολύ έντονο.

-Η τελευταία ερώτηση. Βλέπετε σύντομα εκλογές;

Η Ελλάδα δεν είναι προβλέψιμη. Περιμένατε το δημοψήφισμα εσείς; Και περιμένατε ότι μία κυβερνηση θα εφαρμόσει το τελείως αντίθετο από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος; Ένα αποτέλεσμα που το είχε υποστηρίξει και η ίδια; Στην Ελλάδα έχουμε αυτό που λέμε ασταθή ισορροπία. Χρειάζονται οι θεωρίες του χάους για να την εξηγήσεις. Ένα δευτερογεννές ζήτημα μπορεί να ανατρέψει την πορεία της όλης κατάστασης. Επομένως το ζήτημα των εκλογών είναι πάντα ανοιχτό. Βεβαια, με την κρίση που έχει παρουσιαστεί με τη δεύτερη αξιολόγηση είναι ακόμα πιο ανοιχτό απ’ ότι πριν ένα μήνα. 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook