Εξομολόγηση Καράογλου: Ο καρκίνος έχει πολλή μοναξιά - Στον γάμο του γιου μου έκανα ότι δεν συμβαίνει τίποτα

Τις στιγμές που έζησε όταν έμαθε πως διαγνώστηκε με καρκίνο, αλλά και την μάχη που έδωσε, εξομολογήθηκε ο ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στη Β’ εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης, Θεόδωρος Καράογλου.

Όπως αναφέρει, έμαθε ότι πάσχει από καρκίνο του μαστού λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του γιου του Γιώργου. Η σύζυγός του Γιώτα, είναι αυτή που τον παρακινεί να κλείσει άμεσα ραντεβού στον γιατρό και ο δικός του αγώνας για τη ζωή ξεκινά.

Όπως εξομολογείται στο Thestival, μόλις του ανακοινώθηκε ότι έχει καρκίνο του μαστού "άνοιξε η γη να με καταπιεί". Αμέσως, δυσάρεστες σκέψεις κυριάρχησαν στο μυαλό του και οι μνήμες από τον τραγικό χαμό της μητέρας του από όγκο στον εγκέφαλο, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 12 ετών, ξύπνησαν.

Για τον κ. Καράογλου οι στιγμές που λύγισε ήταν πολλές. Όμως, έλαβε τη γενναία απόφαση να μιλήσει ανοιχτά για τον καρκίνο που "χτύπησε" και τη δική του πόρτα, μετατρέποντας -όπως λέει- την ανατριχιαστική διάγνωση σε μια θαρραλέα αποστολή.

Διαβάστε Επίσης

Γιώργος Δασκαλάκης: "Ο φίλος σας υποτροπίασε" - Η συγκλονιστική ανάρτηση για τη μάχη με τον καρκίνο

Αρχικά περιγράψτε μας τη στιγμή που η σύζυγός σας αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει κάτι ανησυχητικό στο στήθος σας. Πώς νιώσατε όταν σας είπε πως πρέπει να εξεταστείτε;

Όσο και αν ακούγεται παράξενο, την επέπληξα. Θα το πω όσο πιο απλά γίνεται. Στο σπίτι είχαμε μια μικρή μάχη! Βλέπετε, θεωρούσα ότι ήμουν άτρωτος και πίστευα πως όσα μου έλεγε δεν με αφορούσαν, δεν με "ακουμπούσαν”. Για την ακρίβεια της είπα: "Εδώ ο κόσμος καίγεται με τον γάμο του Γιώργου και εσύ ασχολείσαι με ανούσια πράγματα”. Όμως, για να είμαι δίκαιος, ευτυχώς επέμεινε και προλάβαμε το κακό στην αρχή. Αμέσως πήρε το tablet στα χέρια, πληκτρολόγησε το σύμπτωμα και μου κατέστησε σαφές ότι πρέπει να ανησυχώ και πως δεν είναι ένα σύμπτωμα για το οποίο πρέπει να αδιαφορήσω. Αν δεν επέμενε, εάν δεν έκλεινε με το ζόρι το ραντεβού με τον γιατρό, σήμερα ενδέχεται τα πράγματα να είχαν πάρει άλλη τροπή. Γι’ αυτό κάθε φορά αναγνωρίζω δημόσια πως της χρωστάω τη ζωή μου.

Ποιες ήταν οι σκέψεις που κάνατε όταν μάθατε ότι έχετε καρκίνο στο στήθος; Σκεφτήκατε ότι πιθανόν να μην εξελιχθεί ομαλά η κατάσταση με την υγείας σας;

Άνοιξε η γη να με καταπιεί! Αυτό ήταν το πρώτο συναίσθημα όταν άκουσα τον γιατρό, μετά τη βιοψία, να μου λέει ότι έχω καρκίνο στο στήθος. Και προφανώς η πρώτη σκέψη που έκανα δεν ήταν καθόλου θετική. Έχοντας τη δυσάρεστη εμπειρία με την απώλεια της μητέρας μου από όγκο στον εγκέφαλο, όταν εγώ ήμουν μόλις 12 χρόνων, πίστεψα ότι το ρολόι μου μετρούσε αντίστροφα. Γι’ αυτό μόλις επιστρέψαμε σπίτι άρχισα να δίνω στην Γιώτα οδηγίες για τα… μελλούμενα προκειμένου να μην αφήσω εκκρεμότητες. Αφού με άφησε να εκτονωθώ, γύρισε και μου είπε μονάχα μια κουβέντα: "Θόδωρε, στη ζωή σου έχεις αποδείξει ότι είσαι μαχητής. Θα δώσεις και αυτήν τη μάχη και θα την κερδίσεις”. Ήταν η στιγμή που με άγγιξε βαθύτατα και γύρισε ο διακόπτης.

Σε δήλωσή σας είχατε πει ότι νιώθετε φόβο για την επόμενη ημέρα και πως η οικογένειά σας αποτελεί πηγή δύναμης. Σας πέρασε ποτέ από το μυαλό να κρατήσετε κρυφό από τα παιδιά σας ότι έχετε καρκίνο;

Μα, το έκανα. Τους το αποκαλύψαμε στις 12 Σεπτεμβρίου, λίγες ημέρες μετά τον γάμο, όταν τους φωνάξαμε σπίτι και τους ενημερώσαμε ότι στις 14 του μήνα, ανήμερα της γιορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, θα περάσω την πόρτα του χειρουργείου. Το βλέμμα τους δεν ξεχνιέται! Όμως, για να είμαι ειλικρινής, ήταν μια απόλυτα συνειδητή απόφαση. Τα παιδιά ετοιμαζόντουσαν για την πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής τους. Δεν γινόταν να τους μεταφέρω τις έννοιες μου, ούτε να σκοτεινιάσω τα πρώτα βήματα της κοινής τους ζωής. Τον Γολγοθά των πρώτων ημερών τον ανεβήκαμε μόνοι με την Γιώτα. Ο ένας κρατούσε το χέρι του άλλου και πορευτήκαμε μέχρι το τέλος. Μαζί στα εύκολα, μαζί και στα δύσκολα.

Διαβάστε Επίσης

Κρίσιμες ώρες για τον Πελέ: Επιδεινώθηκε η υγεία του - Φήμες ότι άρχισε να αποχαιρετά τους δικούς του

Πόσο εύκολο ήταν να διαχειριστείτε κάτι τόσο σοβαρό την ώρα που ο γιος σας ζούσε τις πιο ευτυχισμένες ημέρες της ζωής του;

Καθόλου εύκολο! Κυρίως από ψυχολογικής πλευράς. Σκεφτείτε ότι την ώρα της τελετής ή της δεξίωσης, όταν έπρεπε να φωτογραφηθούμε ή να υποδεχθούμε τον κόσμο, εγώ γελούσα. Μάλιστα έσυρα πρώτος τον χορό. Έζησα κάθε δευτερόλεπτο εκείνης της ημέρας με απίστευτη ένταση και χαρά. "Ρουφούσα” κάθε δευτερόλεπτο και αυτό με βοήθησε να ξεχαστώ, διότι η στιγμή επέβαλλε να είμαι εκεί με όλο μου το είναι. Προσποιούμουν ότι δεν συνέβαινε τίποτα και για λίγες ώρες το ξέχασα. Μέχρι φυσικά το πρωί της επόμενης ημέρας, όταν έπεσαν οι σφυγμοί και η αγωνία διαδέχθηκε τη χαρά και την ανεμελιά. Άλλωστε γνώριζα ότι βρισκόμουν μια ημέρα πιο κοντά στο χειρουργείο.

Δυστυχώς η μητέρα σας είναι ανάμεσα σε εκείνους που πάλεψαν με τον καρκίνο αλλά δεν κατάφεραν να κρατηθούν στη ζωή. Υπήρξαν στιγμές από εκείνη που φέρατε στη μνήμη σας και λυγίσατε;

Πολλές και καθημερινές. Λύγισα, έκλαψα, αναρωτήθηκα "γιατί σε εμένα”, όπως συμβαίνει με όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται αντιμέτωποι με τη διάγνωση ότι πάσχουν από καρκίνο. Οι πρώτες ημέρες ήταν μαρτυρικές γιατί το πρωί πήγαινα στο γραφείο σαν να μην συμβαίνει τίποτα και να μην αντιληφθούν το παραμικρό οι συνεργάτες μου και το βράδυ επέστρεφα σπίτι για να "βυθιστώ” στις σκέψεις μου. Ο καρκίνος έχει πολλή μοναξιά και πολλές ώρες περισυλλογής. Στιγμές άγριες, μοναχικές και δύσκολες. Όμως, κοιτώντας πίσω, κρατώ ως οδηγό ζωής ότι ακόμα και τότε πρέπει να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο. Να παίρνουμε δύναμη και κουράγιο προκειμένου να συνεχίζουμε. Να δίνουμε ώθηση στον εαυτό μας να μην λυγίζει. Να του υπενθυμίζουμε πως έχουμε πολλές σελίδες ακόμα να γεμίσουμε στο βιβλίο της ζωής και να τον παρακινούμε να απολαμβάνει τον ήλιο όταν ξημερώνει. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το κάνεις θα απαντήσει κανείς. Και έχει δίκιο. Όμως στις "γκρίζες” ημέρες της ζωής μας οφείλουμε και πρέπει να είμαστε πιο δυνατοί.

Για ποιον λόγο, κ. Καράογλου, αποφασίσατε να μιλήσετε ανοιχτά για τον καρκίνο του μαστού; Γιατί είναι σημαντικό να σπάσει το ταμπού που έχει ως αποτέλεσμα ακόμα και την άρνηση της προφοράς της λέξης "καρκίνος";

Επέλεξα να μετατρέψω μια ανατριχιαστική διάγνωση σε μια θαρραλέα αποστολή. Μίλησα έχοντας ως σκοπό να ευαισθητοποιήσω και να κινητοποιήσω τους συμπολίτες μου να κάνουν προληπτικές εξετάσεις. Διότι το προλαμβάνειν είναι καλύτερο του θεραπεύειν. Και πιστεύω ότι προσέφερα κάτι στον δημόσιο διάλογο γιατί μετά τη δημοσιοποίηση της δικής μου περιπέτειας μου τηλεφώνησαν τουλάχιστον έξι καλοί φίλοι και μου εκμυστηρεύτηκαν τη δική τους μάχη με τον καρκίνο. Μιλώ για ανθρώπους με τους οποίους είχα και έχω προσωπική επαφή και συνομιλώ καθημερινά. Όταν τους ρώτησα γιατί δεν μου το εκμυστηρεύτηκαν νωρίτερα, μου απάντησαν πως "ντρέπονταν”. Το λέω γιατί ο καρκίνος δεν είναι και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ταμπού. Ως στίγμα ή προσωπική αποτυχία. Είναι μια ασθένεια που δεν κάνει διακρίσεις, που αφορά άνδρες και γυναίκες, η οποία εφόσον διαγνωσθεί νωρίς μπορεί να νικηθεί.

Ποια στιγμή έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στη μνήμη σας από τη σοβαρή περιπέτεια της υγείας σας;

Το βλέμμα των παιδιών μου όταν τους εξηγήσαμε τι συμβαίνει. Η παρατεταμένη σιωπή που ακολούθησε έκανε θόρυβο και τον αιφνιδιασμό διαδέχθηκε η αγωνία. Εκεί ανέλαβε πάλι ενεργό ρόλο η Γιώτα σπάζοντας την αμηχανία λέγοντας: "Τώρα που το μάθατε ελάτε στο τραπέζι. Έστρωσα για να φάμε όλοι μαζί”. Μπορεί σε εκείνη το γεύμα να μην κατέβηκε μπουκιά, όμως την κρατώ μέσα μου ως το πιο ζεστό οικογενειακό στιγμιότυπο. Ιδίως τη στιγμή που ο ένας κρατούσε σφιχτά το χέρι του άλλου. Αξία ανεκτίμητη.

Μετά τη γνωστοποίηση του προβλήματος υγείας σας, λάβατε μηνύματα από άνδρες ή και γυναίκες που έδωσαν -όπως και εσείς- μάχη με την καρκίνο; Τι σας είπαν;

Ότι έπραξα πολύ σωστά που δημοσιοποίησα την περιπέτεια μου. Με συγκίνησαν μηνύματα αγνώστων συμπολιτών μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμα και στο κινητό μου τηλέφωνο, που εξηγούσαν πως η δική μου περίπτωση αντανακλούσε τη δική τους περιπέτεια. Και πως έπαιρναν κουράγιο και δύναμη να προχωρήσουν τη θεραπεία. Ήταν η στιγμή που κατάλαβα πως έπραξα το σωστό. Βλέπετε, ανήκω σε εκείνους που πιστεύουν πως τα δημόσια πρόσωπα πρέπει να έχουν μια κρυστάλλινη ζωή και να λειτουργούν ως παραδείγματα.

Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση της ΝΔ έχει κάνει σοβαρά βήματα εξέλιξης όσον αφορά στην πρόληψη των πολιτών από τον καρκίνο του μαστού; Ποιά περαιτέρω μέτρα πρέπει να ληφθούν επειγόντως;

Η έναρξη του εθνικού προγράμματος για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού που φέρει τιμητικά την ονομασία "Φώφη Γεννηματά” και υλοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα είναι μια σημαντική καινοτομία. Στόχος του, όπως γνωρίζετε, είναι να παράσχει δωρεάν προσυμπτωματικό έλεγχο σε περίπου 1,3 εκατομμύρια γυναίκες ηλικίας 50 έως 69 ετών. Βούληση της Κυβέρνησης είναι να επεκτείνει τα προγράμματα του προσυμπτωματικού ελέγχου και σε άλλες ασθένειες και σε άλλους καρκίνους διότι η έγκαιρη διάγνωση σώζει ζωές. Μάλιστα, σε συνδυασμό με τα νέα εργαλεία που μας διαθέτει η επιστήμη, πιστεύω ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που θα μπορούμε να πούμε ότι είμαστε σε θέση να νικήσουμε τον καρκίνο.

Πλέον, όταν πάτε να ντυθείτε και βλέπετε στον καθρέπτη την ουλή στο στήθος σας, τι λέτε στον εαυτό σας;

Ότι μπορώ να την καλύψω κάνοντας τατουάζ το σήμα του Ηρακλή, της αγαπημένης μου ομάδας. Είναι ιδέα της κόρης μου, Βανέσσας, την οποία δεν έχω αποκλείσει.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr