Το κείμενο είναι αυστηρό, αλλά ειλικρινές. Ο Χρήστος Χωμενίδης γράφει γιατί τον απωθεί η προσωπικότητα της Ελενας Ακρίτα και υποψιάζεται ότι ανάλογα αισθήματα τρέφει και εκείνη για το άτομό του. Σημειώνει πάντως ότι αν ήταν βουλευτής θα την ψήφιζε για Αντιπρόεδρο και εξηγεί το γιατί.
Το κείμενο του Χρήστου Χωμενίδη
Η Έλενα Ακρίτα με απωθεί. Βρίσκω την καλλιέργειά της επιφανειακή. Το χιούμορ της προβλέψιμο και άνοστο, καθώς δεν διαθέτει ψήγμα αυτοσαρκασμού. Την κοινωνική της ευαισθησία ναρκισσιστική σχεδόν – νοιώθω ότι ψάχνει αδικημένους για να τους εναγκαλίζεται, αποσπασματικά, εντυπωσιοθηρικά, χωρίς να έχει πολιτική σκέψη και σχέδιο για τη χώρα. Όσο για την αντίδρασή της στο πέρασμα του χρόνου, μού φαίνεται στερούμενη παντός φλέγματος και σοφίας. Το να γερνάς επιτυχώς - το λέω έχοντας πατήσει πλέον τα εξήντα - σημαίνει να μαλακώνεις. Να γλυκαίνεις. Να αίρεσαι πάνω από τον ζόφο της κάθε μέρας. Όχι να χύνεσαι σε μια δεύτερη εφηβεία και να ακονίζεις διαρκώς τα νύχια σου για καβγά.
Ποιος είμαι εγώ, ωστόσο, για να κρίνω την Έλενα Ακρίτα; Οι απόψεις μου για το πρόσωπο της είναι εντελώς υποκειμενικές. Χειρότερα πράγματα πιστεύει - βάζω στοίχημα - εκείνη για μένα. Κανείς δεν μας υποχρεώνει, δόξα τω Θεώ, να κάνουμε παρέα. Μπορεί να αδιαφορεί παγερά ο ένας για την ύπαρξη του άλλου.
Η Έλενα Ακρίτα μού κατέστρεψε στις αρχές του 2020 δυό μέρες από τη ζωή μου. Διαστρεβλώνοντας - ή διαδίδοντας τη διαστρέβλωση - μιας φράσης από ένα εγκώμιο που είχα γράψει για τον Θάνο Μικρούτσικο, με παρουσίαζε να προσβάλλω, σχεδόν να σκυλεύω τη σορό του μουσικοσυνθέτη. Ένα πλήθος ανθρώπων, οι πλείστοι των οποίων δεν είχαν καν διαβάσει ολόκληρο το άρθρό μου, μού χύμηξε διαδικτυακά κατά τον χυδαιότερο τρόπο. Με υπερασπίστηκαν - υπερασπίστηκαν δηλαδή την αλήθεια - πολλοί εκ δεξιών και εξ αριστερών. Από τον Παναγιώτη Δουδωνή και τον Βαγγέλη Περρή μέχρι τον θρυλικό Αποδυτηριάκια. Τους είμαι ευγνώμων.
Δεν βαριέσαι. Άλλοι έχουν υποστεί τρισχειρότερα, αρκεί να θυμηθούμε οι παλαιότεροι τον Μιχάλη Ασλάνη. Ο Αυριανισμός κυλάει στο αίμα πάρα πολλών Ελλήνων. Το να ξεσκίζουν κάποιον - ιδίως κάποιον καλλιτέχνη, ο οποίος δεν έχει κομματικό μηχανισμό για να τον προστατεύσει- τους δίνει κανιβαλική χαρά. Το ζήτημα είναι να αντέξεις την ασύμμετρη επίθεση. Άμα τα καταφέρεις, βγαίνεις δυνατότερος.
Τα τελευταία χρόνια, η Έλενα Ακρίτα έχει μετριάσει κάπως τους λιθοβολισμούς επί δικαίων και αδίκων. Το 2023 εξελέγη βουλευτής επικρατείας του Σύριζα. Από τα πεπραγμένα της, τα οποία δημοσιεύει - και ορθά κάνει - κάθε μήνα, προκύπτει ότι είναι εξαιρετικά δραστήρια, πολυπράγμων, ακάματη. Πως την ιδρώνει τη φανέλα.
Το κόμμα της την πρότεινε για πέμπτη αντιπρόεδρο της Βουλής. Εάν ήμουν βουλευτής και ας μην την υπολήπτομαι, θα την ψήφιζα.
Πρώτον, επειδή ο Σύριζα έχει δικαίωμα να επιλέγει για τη θέση που του αναλογεί όποιον εκείνος θεωρεί άξιο. Δεύτερον, για να μην της δώσω την ευκαιρία να ηρωοποιηθεί, να εμφανιστεί σαν Πασιονάρια της Δημοκρατίας. Τρίτον, για να την παρακολουθήσω να ασκεί τα - κάθε άλλο παρά κρίσιμα - καθήκοντά της. Εάν υπερέβαινε από καθέδρας την εμπάθειά της, θα ήταν εξαιρετικά ευχάριστο και για εμάς και κυρίως για εκείνη. Εάν όχι, θα υφιστάμεθα μερικά ακόμα νούμερα κακής επιθεώρησης – συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια.