Ένα πολύ αιχμηρό σχόλιο επιφύλαξε σήμερα στο άρθρο του στην Καθημερινή ο Μιχάλης Τσιντσίνης, για τους συριζαίους που παραιτούνται από το κόμμα τους, ελπίζοντας ότι έτσι θα βρούν μια θέση και μια καριέρα στο νέο κόμμα Τσίπρα.
Όπως σημειώνει ο δημοσιογράφος, οι παραιτήσεις πιστοποιούν και είναι μια ομολογία, ότι χωρίς τον Τσίπρα όλοι αυτοί είναι ένα τίποτα, ενώ για τη στάση του Αλέξη Τσίπρα, που περιφρονητικά δεν τους υπόσχεται καν μια θέση στα ψηφοδέλτια, αλλά τους αφήνει να περιμένουν γράφει:
"Αυτός ο πολιτικός σαδισμός δεν θα ήταν εφικτός, αν δεν τον νομιμοποιούσαν οι μαζοχιστές, που παραιτούμενοι ο ένας μετά τον άλλο, δηλώνουν τη διαθεσιμότητά τους".
Αλλά φυσικά για τον εξευτελισμό τους, υπάρχει εξήγηση: "Είχαν οι παραιτηθέντες που κόβουν νουμεράκι αναμονής για ένταξη στην ΕΛΑΣ εναλλακτική επιβίωσης; Μπορούσαν να αποφύγουν τον αυτοεξευτελισμό της μονομερούς προσχώρησης χωρίς χαρτιά; Μάλλον όχι. Η πίστη στον Τσίπρα είναι το απονενοημένο τους διάβημα".
Το σχόλιο για την Δούρου και τους άλλους
Αλλά για όσους έμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ, το σχόλιο δεν είναι πιο κολακευτικό:
"Εξίσου εγκλωβισμένοι είναι όμως κι αυτοί που αντιστέκονται. Οσοι έμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ- οκτώ όλοι κ ι όλοι ενεργοί βουλευτές, που έστερξαν στην ψηφοφορία για την αντικατάσταση του Φάμελλου από τη Ρένα Δούρου- δεν θα υπέβαλλαν εαυτούς σε αυτό το ιλαροτραγικό βάσανο αν είχαν έστω και την αμυδρά ελπίδα ότι θα τους δεχόταν ο Τσίπρας. Ξέρουν ότι είναι κομμένοι. Καλύτερα κομμένοι με κόμμα- με γραφεία, σφραγίδα, ΑΦΜ και κρατική επιδότηση- παρά κομμένοι και ρέστοι. Η Δούρου και οι εφτά παρουσιάζουν έτσι το Κούγκι τους ως υπερήφανη αυτότέλεια."