Τζόρτζια Ό Κιφ: Ύμνος στα πιο ερωτικά λουλούδια της τέχνης στην Tate

Αυτό το καλοκαίρι η Tate Modern για πρώτη φορά εδώ και 20 χρόνια εκθέτει τα εμβληματικά έργα της Τζόρτζια Ό Κιφ, της πιο ακριβής γυναίκας ζωγράφου στον κόσμο

tzortzia-o-kif-umnos-sta-pio-erwtika-louloudia-tis-texnis-stin-tate
|
SHARE THIS
0
SHARES

Σήμερα, η Τζόρτζια ‘Ο Κίφ είναι μια από τις πιο ακριβές γυναίκες ζωγράφους. Τα τεράστια λουλούδια της, είναι φετίχ για τους συλλέκτες, κάθε έκθεση έργων της είναι γεγονός. Το λευκό λουλούδι της, ένα έργο του 1932, έχει πιάσει την υψηλότερη τιμή που έχει κατορθώσει να αγγίξει για έργο της, γυναίκα καλλιτέχνης.

 

Η καριέρα της ‘Ο Κίφ διήρκεσε περισσότερες από 7 δεκαετίες, τα σεξουαλικά λουλούδια της και τα έρημα τοπία και βουνά του Μεξικό μοιάζουν κάθε φορά στον θεατή τόσο οικεία, όσο μυστηριώδη και ανεξερεύνητα. Η Τέιτ Μόντερν ανήγγειλε μια ακόμα έκθεση αφιερωμένη στην πιο γνωστή Αμερικανίδα ζωγράφο του μοντερνισμού για το καλοκαίρι του 2016, την πρώτη που γίνεται εδώ και 20 χρόνια στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 

Η Τζόρτζια αποφάσισε να γίνει ζωγράφος σε μικρή ηλικία. Γεννημένη στη φάρμα της οικογένειας Ο’ Κιφ  στο Γουϊνσκόσιν, το 1887  ήταν ένα από τα επτά παιδιά ενός αλκοολικού πατέρα και μια φυματικής μητέρας. Το σκληρό περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε διαμόρφωσαν τον δύσκολο και επίμονο χαρακτήρα της.

 

 

 

Όταν στη δεκαετία του 20 αποφάσισε να σπουδάσει στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο, οι γυναίκες θεωρούνταν ικανές μόνο για να ζωγραφίζουν λουλουδάκια. Με ένα τρόπο η Ό Κιφ δεν ξέφυγε από τον κανόνα. Απλώς ζωγράφισε τα σπανιότερα, τα πιο ερωτικά  λουλούδια που έχουμε δει ποτέ σε καμβά. Λένε πως όταν είδε τον πρώτο άντρα μοντέλο στη ζωή της γυμνό, έφυγε έντρομη και τρέχοντας μέσα  από την ανδροκρατούμενη από συμφοιτητές της αίθουσα.

 

 

 

Τα χρόνια εκείνα δεν τα αναπολούσε με νοσταλγία, το αντίθετο, ήθελε να τα ξεχάσει. Οι αρσενικοί ομότεχνοί της την περιφρονούσαν και το πιο πιθανό είναι ότι θα είχε παραμείνει μια άσημη δασκάλα, παρότι υπότροφος και αριστούχος, αφού για να κερδίσει τα προς το ζην αποδέχτηκε μια θέση στο Αμαρίλο του Τέξας. Η Ό Κιφ απεχθανόταν τη διδασκαλία. Λάτρεψε όμως τον ουρανό και τις πεδιάδες του Τέξας. Ανακάλυψε και ζωγράφιζε με τις ώρες του αμμόλιθους του Πάλο Ντούρο Κάνυον. Ένας φίλος της έδειξε τα έργα της στον Άλφρεντ Στίγκλιτς, ιδιοκτήτη της Γκαλερί 291.

 

 

 

Ο Στίγκλιτς εκτός από γκαλερίστας ήταν ήδη μια μεγάλη προσωπικότητα της τέχνης, πρωτοπόρος Αμερικανός φωτογράφος, επίμονος ανιχνευτής ταλέντων, τόσο στη φωτογραφία όσο και στη ζωγραφική, τη γλυπτική και τη χαρακτική. Η γκαλερί του στη Νέα Υόρκη παρουσίαζε φωτογραφίες του κινήματος Photo-Seccession, που προώθησε την ιδέα της καλλιτεχνικής φωτογραφίας, και σύντομα κατάφερε να κάνει γνωστούς Ευρωπαίους καλλιτέχνες στην Αμερική, ενώ παράλληλα υποστήριζε νεωτερικούς Αμερικανούς καλλιτέχνες.

 

 

 

Ο’ Κιφ και Στίγκλιτζ άρχισαν να αλληλογραφούν, και το 1916 ο Στίγκλιτς φρόντισε για την μετακόμισή της στη Νέα Υόρκη. Ο 52άχρονος Στίγκλιτζ ερωτεύτηκε παράφορα την 29χρονη Ο Κίφι και άρχισε να την φωτογραφίζει μανιωδώς, γυμνή. Οι γυμνές της φωτογραφίες έγιναν διάσημες πολύ νωρίτερα από τα έργα της. Ο Στίγκλιτζ χώρισε όταν η γυναίκα του τον έδιωξε από το σπίτι και παντρεύτηκε την Ό Κιφ το 1924.

 

 

 

Ο έρωτάς τους ήταν παράφορος και παράξενος. Το σπίτι τους ήταν ένα καλλιτεχνικό κέντρο της εποχής, οι δυο τους εξαρτημένοι ο ένας από τον άλλο, αλλά και με θυελλώδεις εξωσυζυγικές σχέσεις, λένε πώς οι μεγάλοι έρωτες της Ό Κιφ ήταν με γυναίκες. Τα λουλούδια που ζωγράφιζε θύμιζαν αιδοία, ο Στίγκλιτζ ήξερε ότι κάθε σύνδεση με τον ερωτισμό είναι εμπορικός και σιωπούσε, η ‘Ο Κιφ υποστήριζε πάντα ότι ζωγράφιζε «μόνο λουλούδια».

 

 

 

Η Ό Κιφ δεν αγάπησε ποτέ τη ζωή στη Νέα Υόρκη, ταξίδευε στην έρημο, στο Βόρειο Μεξικό και στο υπέροχο τοπίο του. Ο Στίγκλιτζ, με κλονισμένη υγεία δε μπορούσε να την ακολουθήσει, η Ό Κιφ είχε βρει έναν επίγειο παράδεισο μέσα στον οποίο είχε όλη την ηρεμία και τη μοναξιά που επιδίωκε για να δουλεύει απερίσπαστη . Οι συνθέσεις της στο Νέο Μεξικό την έκαναν διάσημη και πλούσια.

 

 

 

Ο Στίγκλιτζ πέθανε το 1946 και η Ό Κιφ δεν είχε κανένα λόγο να επισκέπτεται καν τη Νέα Υόρκη. Εγκαταστάθηκε στο Νέο Μεξικό το 1949. Έζησε ανάμεσα στο Τάος και την Σάντα Φε μέχρι το τέλος της ζωής της το 1986,  στο ερημικό τοπίο,  η απεικόνιση του οποίου την έκανε παγκόσμια γνωστή και της χάρισε τον τίτλο της πρώτης Αμερικανίδας ζωγράφου του μοντερνισμού.

 

Το συναίσθημα και η δύναμη των αντικειμένων στο φυσικό κόσμο που απεικόνισε αποτελούν μέχρι σήμερα ένα κομμάτι της μυθολογίας του καλλιτεχνικού τοπίου της εποχής της. Οι φαινομενικά αντίθετες πραγματικότητες έρχονται σε τέλεια συμμετρία στο έργο της. Τα τοπία της ερήμου και ο ζωντανός γαλάζιος ουρανός  αντιπαρατίθενται με τα σκελετικά υπολείμματα των ζώων. Η πρωτοποριακή της τέχνη είναι μέχρι σήμερα μια σπουδαία κληρονομιά που ανοίγει ακόμα δρόμους στους σύγχρονους καλλιτέχνες.

 

 

 

 

 

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook