Την Ταπισερί της Μπαγιέ επιστρατεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως παράδειγμα για να επαναφέρει στο προσκήνιο το αίτημα της Αθήνας για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Με άρθρο του στον βρετανικό "Guardian", ο πρωθυπουργός επιχειρεί έναν παραλληλισμό ανάμεσα στα δύο έργα, θέτοντας στο επίκεντρο την ανάγκη διατήρησης της ακεραιότητας της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Η αφορμή δόθηκε από την ιστορική μεταφορά της Ταπισερί στη Βρετανία. Το σχεδόν 1.000 ετών έργο, ένα από τα σημαντικότερα που έχουν διασωθεί από τον Μεσαίωνα, βρίσκεται από τις αρχές Σεπτεμβρίου στο Βρετανικό Μουσείο, έχοντας ταξιδέψει από τη Νορμανδία στο Λονδίνο κάτω από εξαιρετικά αυστηρές συνθήκες, λόγω της ευαισθησίας του.
🏴 🇫🇷 What to know about the Bayeux Tapestry
— AFP News Agency (@AFP) September 9, 2026
The Bayeux Tapestry, which depicts the Norman conquest of England in 1066, hasn’t left France for nearly 1,000 years… until now. Here’s what you need to know about this impressive piece of medieval propaganda. pic.twitter.com/BLFwtr6uMj
Η παρουσία της στη Βρετανία έχει ιδιαίτερη συμβολική βαρύτητα, καθώς η Ταπισερί αφηγείται τα γεγονότα που οδήγησαν στη νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας το 1066 και στη Μάχη του Χέιστινγκς.
Ο δανεισμός του έργου είχε ανακοινωθεί τον Ιούλιο του 2025 από τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, στο πλαίσιο της ενίσχυσης των πολιτιστικών σχέσεων Γαλλίας και Ηνωμένου Βασιλείου. Η μεταφορά της στο Λονδίνο έδωσε τώρα στον Κυριάκο Μητσοτάκη την αφορμή να θέσει το ερώτημα που βρίσκεται στον πυρήνα του άρθρου του: εφόσον κανείς δεν θα διανοούνταν να χωρίσει την Ταπισερί της Μπαγιέ σε τμήματα, γιατί να παραμένουν χωρισμένα τα Γλυπτά ενός ενιαίου μνημείου, του Παρθενώνα;
Τι είναι η Ταπισερί της Μπαγιέ
Με μήκος που πλησιάζει τα 70 μέτρα, η Ταπισερί λειτουργεί σαν ένα εικονογραφημένο χρονικό του 11ου αιώνα. Μέσα από μια αλληλουχία παραστάσεων ξετυλίγεται η ιστορία της διεκδίκησης του αγγλικού θρόνου, της εισβολής των Νορμανδών και τελικά της Μάχης του Χέιστινγκς, η οποία άλλαξε την πορεία της Αγγλίας.
Παρά την ονομασία της, μάλιστα, τεχνικά δεν πρόκειται για ταπισερί. Οι εικόνες της δεν είναι υφασμένες αλλά κεντημένες με μάλλινες κλωστές επάνω σε λινό ύφασμα.

Το έργο δημιουργήθηκε τον 11ο αιώνα, σε σχετικά μικρή χρονική απόσταση από τα γεγονότα που περιγράφει. Στις σκηνές του εμφανίζονται εκατοντάδες ανθρώπινες μορφές, στρατιώτες και βασιλιάδες, αλλά και άλογα, πλοία, όπλα και στιγμές από την καθημερινότητα.
Η αφήγηση περιστρέφεται γύρω από τη σύγκρουση που ξέσπασε για τη διαδοχή του Εδουάρδου του Εξομολογητή. Μετά τον θάνατό του, ο Χάρολντ στέφθηκε βασιλιάς της Αγγλίας. Ο Γουλιέλμος, δούκας της Νορμανδίας, διεκδίκησε όμως τον θρόνο, υποστηρίζοντας ότι του είχε υποσχεθεί το αγγλικό στέμμα.

Η σύγκρουση κορυφώθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1066 στη Μάχη του Χέιστινγκς. Ο Χάρολντ σκοτώθηκε, οι Νορμανδοί επικράτησαν και ο Γουλιέλμος πέρασε στην ιστορία ως Γουλιέλμος ο Κατακτητής.
Πολύ περισσότερα από μια αφήγηση μιας μάχης
Για τους ιστορικούς, η σημασία της Ταπισερί δεν βρίσκεται μόνο στην εξιστόρηση της νορμανδικής κατάκτησης. Οι παραστάσεις της αποτελούν ένα σπάνιο "παράθυρο" στην Ευρώπη του 11ου αιώνα.
Οι λεπτομέρειες των εικόνων έχουν χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη των όπλων και των πανοπλιών, των ενδυμασιών, των πλοίων και των τεχνικών κατασκευής τους, αλλά και των εθίμων και της κοινωνικής ζωής της εποχής.

Παράλληλα, το έργο δεν αντιμετωπίζεται ως μια απολύτως ουδέτερη καταγραφή της Ιστορίας. Η αφήγησή του παρουσιάζει σε μεγάλο βαθμό τη νορμανδική εκδοχή των γεγονότων: ο Χάρολντ εμφανίζεται να έχει δεσμευτεί απέναντι στον Γουλιέλμο και στη συνέχεια να αθετεί τον όρκο του.
Αυτή η απεικόνιση έχει οδηγήσει ιστορικούς να εξετάζουν την Ταπισερί και ως μέσο πολιτικής αφήγησης, το οποίο συνέβαλε στη νομιμοποίηση της κατάκτησης της Αγγλίας από τον Γουλιέλμο.
Ένα έργο που άντεξε σχεδόν μία χιλιετία
Εξίσου εντυπωσιακή είναι η επιβίωση του ίδιου του έργου. Η Ταπισερί κατάφερε να περάσει μέσα από αιώνες πολέμων και πολιτικών αναταραχών και να φτάσει μέχρι σήμερα σε εξαιρετικά σπάνια κατάσταση για ένα ύφασμα τέτοιας ηλικίας.

Η μόνιμη έδρα της βρίσκεται στην πόλη Μπαγιέ της Νορμανδίας, όπου φυλάσσεται ως ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κειμήλια της Γαλλίας.
Η μεταφορά της στο Λονδίνο αποκτά έτσι μια επιπλέον ιστορική διάσταση: σχεδόν χίλια χρόνια μετά τη δημιουργία της, το έργο βρίσκεται στη χώρα όπου εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα που αποτυπώνει.
Η αναφορά Μητσοτάκη και τα Γλυπτά του Παρθενώνα
Αυτή την ιστορική συγκυρία επέλεξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να επαναφέρει τη συζήτηση γύρω από τα Γλυπτά του Παρθενώνα.
Σε άρθρο του στον βρετανικό "Guardian", ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε την Ταπισερί για να αναπτύξει το επιχείρημά του σχετικά με την ακεραιότητα των έργων πολιτιστικής κληρονομιάς και την ανάγκη να αντιμετωπίζονται ως ενιαία σύνολα.
Ο τίτλος του άρθρου συνοψίζει και τον παραλληλισμό που επιχειρεί: "Η Βρετανία δεν θα διαμέλιζε την Ταπισερί της Μπαγιέ. Ας αξιοποιήσουμε αυτή τη στιγμή και ας επανενώσουμε τα Γλυπτά του Παρθενώνα στην Ελλάδα".

Ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η περίπτωση του Παρθενώνα αφορά την επανένωση τμημάτων ενός ενιαίου μνημείου, τα οποία σήμερα βρίσκονται χωρισμένα μεταξύ Αθήνας και Λονδίνου.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στις συζητήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη με το Βρετανικό Μουσείο, επαναλαμβάνοντας τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης για μόνιμη επανένωση των Γλυπτών στην Αθήνα και όχι για έναν απλό δανεισμό.
Κατά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μια ενδεχόμενη συμφωνία θα μπορούσε παράλληλα να αποτελέσει αφετηρία για μια ευρύτερη πολιτιστική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr




