Η εμμηνόπαυση δεν είναι απλώς το τέλος της αναπαραγωγικής περιόδου. Είναι μια ριζική ορμονική αναδιάρθρωση, που επηρεάζει κάθε κύτταρο του σώματός μας. Συμβαίνει συνήθως μεταξύ 45 και 55 ετών, αν και κάθε γυναίκα είναι διαφορετική. Όταν τα επίπεδα των οιστρογόνων πέφτουν δραματικά, το σώμα μας αντιδρά με τρόπους που συχνά δεν αναμένουμε και που μπορούν να μας πάρουν εντελώς τον ύπνο. Τα οιστρογόνα δεν είναι μόνο ορμόνες αναπαραγωγής. Είναι οι "φύλακες" της υγείας μας. Λειτουργούν ως φυσικοί προστάτες του ανοσοποιητικού συστήματος, ρυθμιστές της φλεγμονής και προστάτες των αρθρώσεων, των οστών, και των χόνδρων μας.
Όταν τα οιστρογόνα μειώνονται, συμβαίνουν τα εξής: η φλεγμονή στο σώμα αυξάνεται. Τα αυτοάνοσα νοσήματα, που ίσως ήταν σε ύφεση, ξυπνούν. Οι αρθρώσεις χάνουν την προστασία τους και γίνονται πιο ευάλωτες. Η πυκνότητα των οστών μειώνεται αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοπόρωσης. Για γυναίκες που ήδη πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα, λύκο, σύνδρομο Sjögren ή άλλα αυτοάνοσα νοσήματα αυτή η αλλαγή μπορεί να είναι πολύ δύσκολη. Άλλες γυναίκες, που δεν είχαν ποτέ πρόβλημα, εμφανίζουν για πρώτη φορά αρθρικούς πόνους, δυσκαμψία και φλεγμονή.