Την τελευταία φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ βομβάρδισαν το Ιράν, ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον Βλαντίμιρ Πούτιν πώς θα αντιδρούσε αν ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν σκοτωνόταν σε επίθεση. "Δεν θέλω καν να το συζητήσω", είχε απαντήσει τότε ο Ρώσος πρόεδρος.
Λιγότερο από εννέα μήνες αργότερα, μετά τον θάνατο του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ σε στοχευμένο πλήγμα υπό την ηγεσία του Ισραήλ και με τη στήριξη των ΗΠΑ το Σάββατο, ο Πούτιν δεν είχε πια την πολυτέλεια να αποφύγει την απάντηση.
Σύμφωνα με ανάλυση του Politico, η δολοφονία του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ φέρεται να ενεργοποίησε δύο από τα βαθύτερα πολιτικά του ένστικτα: τον διαρκή φόβο για τη δική του επιβίωση στην εξουσία και την προσήλωση στη διατήρηση της πολιτικής του κυριαρχίας, που ορίζει μέσα από τη νίκη στην Ουκρανία — ανεξαρτήτως κόστους.
Και τα δύο αποτυπώθηκαν σε σύντομη ανακοίνωση που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Κρεμλίνου, όπου ο Πούτιν χαρακτήρισε τη δολοφονία του Χαμενεΐ "έγκλημα που διαπράχθηκε με κυνική παραβίαση κάθε κανόνα ανθρώπινης ηθικής και διεθνούς δικαίου".

Ήταν σαφώς εντονότερη αντίδραση από εκείνη που είχε εκφράσει νωρίτερα φέτος για τη σύλληψη ενός ακόμη συμμάχου της Μόσχας, του προέδρου της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο. Ωστόσο, ο Πούτιν απέφυγε να κατονομάσει τις χώρες που βρίσκονταν πίσω από την επιχείρηση.
Ο θάνατος Χαμενεΐ αναζωπύρωσε μνήμες στη Μόσχα
Στους ρωσικούς κύκλους, ο θάνατος του Χαμενεΐ προκάλεσε συγκρίσεις με την πτώση ενός άλλου αυταρχικού ηγέτη: του Μουαμάρ Καντάφι.
Το βίντεο, τραβηγμένο με κινητό τηλέφωνο, που έδειχνε τον Λίβυο ηγέτη να ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου το 2011, μετά την επέμβαση του ΝΑΤΟ, είχε εξοργίσει τον Πούτιν. "Έδειξαν σε όλο τον κόσμο πώς τον σκότωσαν, μέσα στα αίματα. Αυτή είναι η δημοκρατία;" είχε δηλώσει τότε εμφανώς οργισμένος.
Λίγο μετά την ανατροπή του Καντάφι, τον Μάιο του 2012, ο Πούτιν επέστρεψε στην προεδρία μετά από μια θητεία ως πρωθυπουργός, υιοθετώντας πιο σκληρή γραμμή απέναντι στη Δύση και καταγγέλλοντας την εσωτερική αντιπολίτευση ως όργανο ξένων δυνάμεων που επιδιώκουν αλλαγή καθεστώτος.

Με τα χρόνια, ο Ρώσος πρόεδρος απομονώθηκε ολοένα και περισσότερο. Κατά την πανδημία, αξιωματούχοι και ξένοι ηγέτες κρατούσαν μεγάλες αποστάσεις στις συναντήσεις μαζί του, ενώ οι δημόσιες εμφανίσεις του ήταν αυστηρά ελεγχόμενες. Ο εκλιπών ηγέτης της ρωσικής αντιπολίτευσης Αλεξέι Ναβάλνι τον είχε αποκαλέσει "παππού στο καταφύγιο", αναφερόμενος και σε έρευνα για πολυτελές παλάτι που φέρεται να διαθέτει υπόγειες στοές.
Ενισχύθηκε η καχυποψία του Κρεμλίνου
Οι πρόσφατες εξελίξεις φαίνεται να ενίσχυσαν περαιτέρω την καχυποψία του Κρεμλίνου. Η πτώση δύο συμμάχων της Μόσχας, του Μαδούρο και του Χαμενεΐ, σε σύντομο χρονικό διάστημα, οδήγησε φιλοκυβερνητικούς σχολιαστές να επιτεθούν ανοιχτά στις ΗΠΑ.
Ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ έκανε λόγο για τις "πραγματικές προθέσεις" της Ουάσινγκτον, ενώ απαντώντας σε ερώτηση του πρακτορείου TASS, είπε πως "ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έχει ξεκινήσει ακόμη, αλλά θα μπορούσε να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή εάν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ συνεχίσει την παράλογη πορεία του". "Και οποιοδήποτε γεγονός θα μπορούσε να αποτελέσει την αφορμή. Οτιδήποτε", τόνισε ο αναπληρωτής πρόεδρος του ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας.
Παράλληλα, ο παρουσιαστής Βλαντίμιρ Σολοβιόφ κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι ενεργούν "σαν αρπακτικό". Ο ιδεολόγος Αλεξάντρ Ντούγκιν προειδοποίησε ότι "οι σύμμαχοί μας εξουδετερώνονται ένας προς έναν", αφήνοντας να εννοηθεί ότι η Ρωσία μπορεί να είναι ο επόμενος στόχος.
Παρά τη ρητορική αυτή, το Κρεμλίνο υιοθέτησε πιο μετρημένο τόνο. Ο εκπρόσωπος του Πούτιν, Ντμίτρι Πεσκόφ, εξέφρασε "βαθιά απογοήτευση" για την αποτυχία των συνομιλιών ΗΠΑ–Ιράν, αλλά ταυτόχρονα αναγνώρισε τις αμερικανικές προσπάθειες διαμεσολάβησης στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Το μήνυμα ήταν σαφές: η Μόσχα δεν προτίθεται να θυσιάσει τα στρατηγικά της συμφέροντα στην Ουκρανία για χάρη της Τεχεράνης.
Τα οφέλη από την κρίση στο Ιράν
Για τη Ρωσία, η κρίση στο Ιράν έχει και ορισμένα οφέλη: ενδεχόμενη άνοδο των τιμών του πετρελαίου, εντάσεις μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ και μια Ουάσινγκτον λιγότερο επικεντρωμένη στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Σε αντίθεση με τον Καντάφι ή τον Χαμενεΐ, ο Πούτιν διαθέτει ένα ισχυρό αποτρεπτικό εργαλείο: το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο. Ωστόσο, τα πυρηνικά δεν προστατεύουν από εσωτερικές απειλές.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές, η ιστορία δείχνει ότι οι ηγέτες που συγκεντρώνουν τόση εξουσία για τόσο μεγάλο διάστημα συνήθως αποχωρούν με δύο τρόπους: "Είτε συλλαμβάνονται είτε φεύγουν μέσα σε φέρετρο".
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
