Ο πρόεδρος Τραμπ απειλούσε το Ιράν, δηλώνοντας ότι αν δεν ικανοποιούνταν το αίτημά του να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ μέχρι το βράδυ, "ένας ολόκληρος πολιτισμός θα πέθαινε" ανακαλώντας την θέση του δέκα ώρες και 26 λεπτά αργότερα, αφού στις 6:32 μ.μ. ώρα Ανατολικής Ακτής, ανακοίνωνε μια εκεχειρία που θα αποσυμφορήσει τις αγορές προσωρινά έστω, και πιθανώς περιορίσει την ανθρωπιστική κρίση που δημιούργησε ο πόλεμος των πέντε εβδομάδων που προηγήθηκε.

Το ερώτημα ωστόσο που απασχολεί τους αναλυτές σε διεθνές επίπεδο αφορά το εάν και σε ποιο βαθμό συνιστά πράγματι νίκη για τον ίδιο η εν λόγω αποκλιμάκωση, δεδομένου ότι, μολονότι οι καταστροφές που προκλήθηκαν στον αντίπαλο είναι μεγάλες, το πραγματικό κέρδος για τις ΗΠΑ τίθεται υπό αμφισβοίτηση.
Η "τακτική του Τραμπ, να κλιμακώνει τη ρητορική σε αστρονομικά επίπεδα, τον βοήθησε να βρει την αναζητούμενη διέξοδο. Η επιτυχία αυτή μπορεί να ενισχύσει την πίστη του ότι οι στρατηγικές που έμαθε στον χώρο ακινήτων της Νέας Υόρκης — να αγνοεί τα παλιά δεδομένα και να απαιτεί το μέγιστο — λειτουργούν και στη γεωπολιτική", όπως εξηγούν οι New York Times, τα θεμελιώδη ζητήματα που οδήγησαν στην κύρηξη του πολέμου αυτού, όμως, προφανώς δεν βρίσκουν λύση.
Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Άμπας Αραγτσί, δήλωσε ότι η ασφαλής διέλευση από το Στενό του Ορμούζ θα είναι δυνατή για δύο εβδομάδες, σε συντονισμό με τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, ωστόσο για την πολιτική του Τραμπ συνιστά "νίκη σε επίπεδο τακτικής", ότι με αυτό τον τρόπο επέρχεται προσωρινή λύση στην κρίση που είχε προκληθεί στις αγορές καυσίμων, σιτηρών, λιπασμάτων αλλά και στη ροή του ηλίου.
Δεν υπήρχε σαφής στόχος κατά την έναρξη των εχθροπραξιών από πλευράς του Ρεπουμπλικάνου προέδρου - κριτική μάλιστα που δέχθηκε πολλάκις ακόμα και από την κοινή γνώμη των ΗΠΑ- όχι μόνο από τα διεθνή Μέσα. Προκειμένου να στοιχειοθετήσει μια τόσο μεγάλη επιχείρηση πριν καν σιγήσουν οι επικριτικές αναφορές σε βάρος του για την απαγωγή Μαδούρο στη Βενεζουέλα και την εμπλοκή του στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, η ρητορική που εφάρμοζε περιελάμβανε την αλλαγή πολιτικού συστήματος και τον περιορισμό του πυρηνικού αποθέματος της Τεχεράνης.
Στην πραγματικότητα, οι βαθύτερες αιτίες του πολέμου παραμένουν ανεπίλυτες, αφήνοντας την περιοχή σε μια ευάλωτη ισορροπία και δημιουργώντας τη δυνατότητα νέων συγκρούσεων στο μέλλον, ειδικά από τη στιγμή που ο ρόλος του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή δεν ξεκαθαρίζεται.

Αφενός, το πυρηνικό απόθεμα του Ιράν φέρεται να παραμένει ανέπαφο, συμπεριλαμβανομένων 970 λιβρών σχεδόν-βομβικής ποιότητας υλικού, που θεωρητικά αποτέλεσε casus belli, αλλά και το καθεστώς του δεν ανατράπηκε. Τα πρόσωπα που ηγούνταν απλώς αντικαταστάθηκαν, μετά τις συνεχείς δολοφονίες θρησκευτικών ηγετών και στρατιωτικών "κεφαλών" στην ιεραρχία των Φρουρών της Επανάστασης.
Δεδομένου ότι το Τελ Αβίβ αρνείται να διακόψει τις επιθέσεις του προς τον Λίβανο, αφετέρου, πυροδοτώντας τον δημόσιο διάλογο με πολεμική ρητορική, κρίνοντας πως ο πόλεμος πρέπει να συνεχιστεί για έναν με δύο τουλάχιστον μήνες ακόμα, όπως αναφέρει δημοσίευμα του POLITICO, επιβεβαιώνεται ότι η περιοχή παραμένει σε "τεντωμένο σχοινί".
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
