Η είδηση ήταν σοκαριστική. Μια ομάδα ανδρών, επιτέθηκε σε μια η ηλικιωμένη γυναίκα που περπατούσε με την κόρη της στον Αγιο Παντελεήμονα και αφού την γρονθοκόπησαν, της έκλεψαν την τσάντα της και μια αλυσίδα και εξαφανίστηκαν.
Η είδηση ήταν σοκαριστική. Πώς χτυπάς με γροθιές και μπουνιές μια γυναίκα 80 ετών; Πώς χρησιμοποιείς τέτοια βία σε βάρος ενός ανήμπορου ανθρώπου;
Σήμερα έγινε γνωστό ότι δυο νεαρά άτομα αιγυπτιακής καταγωγής συνελήφθησαν γι΄αυτήν την φρικτή επίθεση και όπως αναφέρει το δελτίο της αστυνομίας: Αιγυπτιακής καταγωγής συνελήφθησαν ως δράστες ληστείας σε βάρος 79χρονης στον Αγιο Παντελεήμονα, το βράδυ της Παρασκευής.
Οι δύο μαζί με άλλα τρία άτομα που ακόμη δεν έχουν ταυτοποιηθεί πλησίασαν την ηλικιωμένη, ενώ κινούνταν με την κόρη της στον Αγιο Παντελεήμονα, και με τη χρήση βίας κατάφεραν να της αρπάξουν την αλυσίδα που φορούσε στον λαιμό.
Στη συνέχεια την έριξαν στο οδόστρωμα για να της αφαιρέσουν την τσάντα της, με αποτέλεσμα να την τραυματίσουν. Η κόρη της αμέσως ειδοποίησε το 100 και αστυνομικοί της Αμεσης Δράσης λίγα λεπτά αργότερα εντόπισαν τα δύο άτομα και τα ακινητοποίησαν. Τους οδήγησαν στο Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Αγίου Παντελεήμονα, όπου ταυτοποιήθηκαν ως δράστες της ληστείας. Η γυναίκα μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" με τραύματα στο κεφάλι και το σώμα.
Και η ίδια αναγνώρισε από φωτογραφίες που της επέδειξαν τους δύο δράστες της εις βάρος της επίθεσης. Γίνονται αναζητήσεις για τους άλλους τρεις δράστες, ενώ οι δύο συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον αρμόδιο εισαγγελέα.
Η επίθεση σε βάρος της γυναίκας
Η περιγραφή όμως της επίθεσης από την κόρη της 80χρονης, παραμένει σοκαριστική. Διαβάστε πώς περιγράφει την επίθεση που δέχθηκαν ξαφνικά αλλά και τα όσα λέει για τις πολιτικές ευθύνες για τη εγκληματικότητα στο κέντρο της Αθήνας:
Ο ένας έσπρωξε εμένα που ενστικτωδώς μπήκα μπροστά της, ο άλλος γρονθοκόπησε στο πρόσωπο τη μητέρα μου, την άρπαξε από το πουκάμισο πιστεύοντας ότι μπορεί να της βγάλει την τσάντα που είχε περασμένη χιαστί και τελικά την έσυρε από μία μικρή αλυσίδα που είχε στο λαιμό, μέχρι που της την έσπασε, πετώντας την με το πρόσωπο στην άσφαλτο. Οι υπόλοιποι έκαναν μπούγιο γύρω μας, μέχρι να τελειώσουν.
Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και ούρλιαζα από την πρώτη στιγμή μέχρι που μαζεύτηκε κόσμος. Το μόνο που θυμάμαι –εκτός από τα πρόσωπα των δύο από αυτούς- ήταν το αίμα της μάνας μου παντού, στην άσφαλτο, πάνω μου, στο φόρεμά της, αίμα παντού και μυρωδιά αίματος. Το ΕΚΑΒ δεν κατάφερε να φτάσει ποτέ.
Έφτασαν δύο αστυνομικοί που έκαναν ό,τι μπορούσαν (!) για να σταματήσουν την αιμορραγία. Κατέβηκαν και γείτονες από την περιοχή για τις πρώτες ασθμαίνουσες βοήθειες σε μια γυναίκα που δεν μπορούσε να σταθεί ούτε σε καρέκλα. Βρεθήκαμε με ιδιωτικό αυτοκίνητο στον Ευαγγελισμό.
Ο τραυματισμός της 80χρονης
Της έσπασαν τη μύτη, έχει μώλωπες και πληγές σε όλο της το σώμα. Στον Ευαγγελισμό λίγη ώρα μετά ήρθαν δύο αστυνομικοί με πολιτικά για καταθέσεις. Τους είχαν συλλάβει λίγο πριν μπουν στο σπίτι τους, κάπου εκεί κοντά στη γειτονιά μας. Επέμειναν πολύ ώστε να είναι σίγουροι ότι έχουμε αναγνωρίσει τα σωστά άτομα. Φέρθηκαν σχολαστικά, με φροντίδα στη μάνα μου που σχεδόν δεν είχε πρόσωπο από τα χτυπήματα. Προσωπικά, είμαι ακόμα σε σοκ και με ενοχές.
Γιατί εγώ έφυγα από αυτό με ένα ελαφρύ τράβηγμα στον αυχένα, αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς θα μπορούσα να έχω προστατεύσει μια μικροσκοπική γυναίκα στα 80 που δεν ακούμπησε ποτέ ούτε μυρμήγκι. Που κάθε της κίνηση, φτιάχνει κάτι όμορφο. Που ξέρει μόνο να βοηθάει.

Νιώθω ενοχές γιατί πάντα τσακωνόμασταν όταν έβλεπε μπούγιο από άντρες και μου έλεγε "κατέβα από το πεζοδρόμιο", για να της απαντήσω "να κατέβουν αυτοί, ο δρόμος ανήκει σε όλους μας". Εδώ και δύο μέρες, κάθε φορά που προσπαθώ να κλείσω τα μάτια βλέπω το αίμα της να απλώνεται παντού, το μυρίζω πάνω μου, όσο και να πλυθώ, πετιέμαι στον παραμικρό θόρυβο. Κάθε γκριμάτσα πόνου της με διαλύει, δεν ξέρω τι να κάνω, πώς να βοηθήσω. Δεν μισώ κανέναν. Όμως, κάποιος πρέπει να απαντήσει. Αν όχι σε εμένα, σε εκείνην. Στα 80 της χρόνια, στη δουλειά και στους κόπους της, στους φόρους που έχει πληρώσει για να ζει με τον φόβο ότι η ζωή της θα τελειώσει στη μέση του δρόμου, χωρίς καμία τιμωρία για τους δράστες.
Δεν θέλω αυτό το ποστ να γίνει αφορμή για μικροπολιτικές και σιχαμένα ξεσπάσματα. Θέλω όμως να ρωτήσω τον κύριο Haris Doukas πώς νιώθει ως Δήμαρχος Αθηναίων για τη μοίρα που διαχρονικά επιφύλαξαν σε αυτό το σημείο της Αθήνας ο ίδιος και οι προκάτοχοι του με το ίδιο με το δικό του ενδιαφέρον; Πώς νιώθει που βλέπει τη Βικτώρια, τον Άγιο Παντελεήμονα, την Κυψέλη, το Μεταξουργείο να μετατρέπονται σε αποθήκες ψυχών, όπου απευθύνονται καθημερινά άνθρωποι χωρίς φροντίδα, χωρίς εφόδια, με μωρά που κοιμούνται στο χώμα; Τι αισθάνεται ως παράγοντας της πόλης που απ’ άκρη σ’ άκρη της μυρίζει αποχωρητήριο;
Επίσης, πώς περνάει ο κ. Michalis Chrisochoidis αυτόν τον καιρό; Είναι καλά; Γνωρίζοντας ότι η Πλατεία Βικτώριας είναι ένα τεράστιο σούπερ μάρκετ διακίνησης ναρκωτικών από κάθε περιθωριακή –ημεδαπή ή αλλοδαπή – ομάδα; Γνωρίζοντας ότι η πλατεία καθαρίζεται μόνο για να πατήσουν ως επισκέπτες του τετάρτου της ώρας βουλευτές όλων των παρατάξεων που δεν ντρέπονται να μας κοιτάζουν στα μάτια; Το αστυνομικό τμήμα της περιοχής το έχει επισκεφθεί ποτέ; Κι αν ναι πώς του φάνηκε ο χώρος που εργάζονται οι υφιστάμενοί του;
Στις 15 Αυγούστου, στο προαύλιο του Αγίου Παντελεήμονα, ο ιερέας σχεδόν κλαίγοντας ζήτησε τη βοήθεια όλων των παραπάνω, μέσα σ’ έναν ναό σπασμένο, φόβο και τρόμο της περιοχής. Τον άκουσαν και του έκαναν πατ-πατ στην πλάτη. Και μετά;
Αυτοί που έχουν την πολιτική ευθύνη
Ξαναλέω σε όλους τους τόνους ότι αυτό εδώ δεν προσφέρεται για φτηνή σπέκουλα ούτε από δεξιά, ούτε από ακροδεξιά, ούτε από αριστερά. Κι ότι δεν επιθυμώ την τσουβουλιαστή δίωξη από πογκρόμ που προκύπτουν μετά από κάθε τέτοιο περιστατικό. Επιφυλάσσομαι όμως για κάθε νόμιμο δικαίωμά μου απέναντι σε όσους έχουν την πολιτική ευθύνη της περιοχής. Και κάθε περιοχής που αφήνεται στη μοίρα της, μοίρα γνωστή: πρώτα η εξαθλίωση και μετά η κατατεμάχισή της σε "φιλέτα".
Πριν από 30 χρόνια, έφυγα μία φορά από το σπίτι που με κόπο έχτισαν οι γονείς μου. Γύρισα μετά από δικό μου σοβαρό πρόβλημα υγείας και μην έχοντας πού αλλού να πάω.
Αυτή τη φορά θα γίνει πόλεμος. Αλλά με αυτούς που πρέπει. Όχι με τον "εχθρό" που μας πουλάνε, αλλά με αυτόν που πληρώνω με τους φόρους μου.
* Φωτογραφίες από το πρόσωπό της μάνας μου, σπασμένο και καταξεσκισμένο, έχω. Τις κρατάω για όσους έχουν άντερα να τις δουν. Η πλατφόρμα είναι ευαίσθητη στο αίμα και τις πληγές, οπότε είναι πολύ πιθανό ο αλγόριθμος να "κατεβάσει" τη φωτογραφία με το φόρεμά της.
** Ευχαριστώ απ' την καρδιά μου όσους βοήθησαν εκείνο το βράδυ. Και την κυρία Διονυσία και τον γιο της. Χριστίνα Γαλανοπούλου
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr



