Το Ισραήλ φαίνεται να οδηγείται σε πολιτικό αδιέξοδο. Με καταμετρημένο το 85% των ψήφων, ούτε ο εν ενεργεία πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, ούτε ο βασικός αντίπαλός του, Γκάντι Άιζενκοτ, φαίνεται να εξασφαλίζουν τις απαραίτητες έδρες για τον σχηματισμό κυβέρνησης με κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή ανακοινώνει ότι το μπλοκ υπό τον Νετανιάχου εξασφαλίζει 53 έδρες, ενώ το μπλοκ υπό τον Γκάντι Άιζενκοτ, συγκεντρώνει 48 έδρες.
Τα αραβικά κόμματα εξασφαλίζουν 19 έδρες, αριθμό-ρεκόρ στην ιστορία της χώρας.
Για την εξασφάλιση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας απαιτούνται τουλάχιστον 61 έδρες.
Έχει καταμετρηθεί περίπου το 93% των κοινών ψηφοδελτίων, ποσοστό που αντιστοιχεί στο 85,6% του συνόλου των ψήφων. Αν και τα αποτελέσματα δεν είναι ακόμη οριστικά, δεν αναμένεται να υπάρξει νεότερη ενημέρωση των στοιχείων άμεσα.
Σύμφωνα με το BBC, για να σχηματιστεί κυβέρνηση, είναι πιθανό κάποιο από τα δύο μεγάλα πολιτικά στρατόπεδα να χρειαστεί να υπαναχωρήσει από τις προεκλογικές του δεσμεύσεις. Ως εκ τούτου, ένα νέο εκλογικό ραντεβού ενδέχεται να αποτελεί το πιθανότερο ενδεχόμενο.
Ακολουθούν τέσσερα πιθανά σενάρια:
1. Κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Νετανιάχου

Θα μπορούσε ο Νετανιάχου να πείσει τον Άιζενκοτ να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό την ηγεσία του;
Για να συμβεί αυτό, ο Άιζενκοτ θα έπρεπε να εγκαταλείψει μία από τις βασικές προεκλογικές του θέσεις. Έχει παρουσιαστεί ως η μοναδική εναλλακτική απέναντι στον Νετανιάχου, χτίζοντας την προεκλογική του εκστρατεία γύρω από την απομάκρυνσή του από την εξουσία.
Μόλις το προηγούμενο βράδυ, μιλώντας στα κεντρικά της προεκλογικής του εκστρατείας, κάλεσε τον Νετανιάχου να "ανακοινώσει σήμερα την αποχώρησή του από την πολιτική ζωή", λέγοντας στο συγκεντρωμένο πλήθος ότι οι Ισραηλινοί έχουν κουραστεί από την "κουλτούρα των ψεμάτων", τη "διχόνοια και την υποκίνηση" που, όπως υποστήριξε, χαρακτηρίζουν τον Νετανιάχου.
Αυτό, ωστόσο, συνέβη πριν αναθεωρηθεί μία από τις βασικές δημοσκοπήσεις εξόδου από τις κάλπες, η οποία αρχικά έδινε προβάδισμα στο μπλοκ του Άιζενκοτ. Μετά την αναθεώρηση, ο Νετανιάχου πέρασε μπροστά.
Ο Νετανιάχου θα μπορούσε να επιχειρήσει να πείσει το κόμμα Γιασάρ του Άιζενκοτ να συνεργαστεί με το δικό του, το Λίκουντ, στο πλαίσιο μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, εγκαταλείποντας τα ακροδεξιά και υπερορθόδοξα κόμματα με τα οποία συνεργάζεται σήμερα.
Ωστόσο, το προηγούμενο βράδυ, στα κεντρικά γραφεία του Λίκουντ, ευχαρίστησε τους "πιστούς του συμμάχους" και ζήτησε τον σχηματισμό μιας "ισχυρής δεξιάς κυβέρνησης". Ορισμένοι ερμήνευσαν τις δηλώσεις του ως ένδειξη ότι σκοπεύει να διατηρήσει την υφιστάμενη συμμαχία του.
Ένας παράγοντας που θα μπορούσε να καταστήσει πιθανότερο τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας είναι μια νέα σύγκρουση με το Ιράν. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να ασκήσει ισχυρές πιέσεις στους πολιτικούς αρχηγούς, ώστε να παραμερίσουν τις διαφορές τους και να συνεργαστούν.
Τις ημέρες πριν από τις εκλογές, ισραηλινά και αμερικανικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι ο Νετανιάχου προωθούσε την πραγματοποίηση νέων πληγμάτων κατά του Ιράν και είχε πιέσει τον Ντόναλντ Τραμπ να εγκρίνει τη συμμετοχή των ΗΠΑ.
Οι επικριτές του Νετανιάχου αναμφίβολα θα μπορούσαν να παρουσιάσουν μια τέτοια εξέλιξη ως προσπάθειά του να διασώσει την πολιτική του θέση, εμπλέκοντας τη χώρα σε ακόμη μία περιφερειακή σύγκρουση.
2. Κυβέρνηση υπό τον Άιζενκοτ με τη συμμετοχή αραβικών κομμάτων

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα συνιστούσε ριζική ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό του Ισραήλ. Μόνο ένα ανεξάρτητο αραβικό κόμμα έχει συμμετάσχει επίσημα σε κυβερνητικό συνασπισμό, το 2021, και η συνεργασία αυτή δεν διήρκεσε πολύ.
Ο Άιζενκοτ και όλα τα εβραϊκά κόμματα του πολιτικού του μπλοκ, με μία εξαίρεση, έχουν ήδη αποκλείσει το ενδεχόμενο συμμετοχής σε κυβέρνηση μαζί με τα αραβικά κόμματα. Ωστόσο, αυτή τη στιγμή, πρόκειται για τη μοναδική οδό που θα μπορούσε να οδηγήσει την αντιπολίτευση στην εξουσία.
Τα αραβικά κόμματα αποτέλεσαν μία από τις σημαντικότερες ειδήσεις της εκλογικής βραδιάς. Φαίνεται να διαψεύδουν τις προσδοκίες και ενδέχεται να εξασφαλίσουν αριθμό-ρεκόρ 19 εδρών, χάρη και στην πρωτοφανή συμμετοχή των Αράβων πολιτών του Ισραήλ στις εκλογές. Οι τελευταίοι αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού της χώρας και συχνά αυτοπροσδιορίζονται ως Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ.
Επί σειρά ετών, πολλοί επέλεγαν να απέχουν από τις ισραηλινές εκλογές, υποστηρίζοντας ότι η συμμετοχή στην ψηφοφορία θα νομιμοποιούσε ένα σύστημα το οποίο, όπως λένε, τους αντιμετωπίζει ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
Η αυξημένη συμμετοχή τους στις κάλπες, με βασικό κίνητρο την απομάκρυνση του πιο δεξιού κυβερνητικού συνασπισμού στην ιστορία του Ισραήλ, έχει αλλάξει τα δεδομένα.
Η Ενωμένη Αραβική Λίστα (United Arab List), η οποία εκτιμάται ότι θα εξασφαλίσει περίπου επτά έδρες, έχει δηλώσει ότι θα συμμετείχε σε κυβέρνηση της αντιπολίτευσης. Αντίθετα, η Κοινή Λίστα (Joint List), η οποία προβλέπεται να κερδίσει 12 έδρες, έχει δηλώσει ότι θα τη στήριζε χωρίς να συμμετέχει σε αυτήν.
Ωστόσο, ο μοναδικός Εβραίος πολιτικός ηγέτης που υποστηρίζει ανοιχτά αυτό το σενάριο είναι, προς το παρόν, ο Γιαΐρ Γκολάν, επικεφαλής του κόμματος Οι Δημοκρατικοί (The Democrats).
Μια τέτοια κυβερνητική συμμαχία θα ήταν εξαιρετικά εύθραυστη, ιδίως σε ζητήματα όπως η Γάζα και η κατεχόμενη Δυτική Όχθη.
Το γεγονός ότι τα εβραϊκά κόμματα εμφανίζονται τόσο ενωμένα στην αντίθεσή τους στη συμμετοχή των αραβικών κομμάτων στην κυβέρνηση αναδεικνύει το βάθος των διαιρέσεων στο Ισραήλ.
3. Κυβέρνηση πλειοψηφίας υπό τον Νετανιάχου με τη συμμετοχή δεξιών κομμάτων της αντιπολίτευσης

Θα μπορούσε ο Νετανιάχου να πείσει τα δεξιά κόμματα που συμμετέχουν στο μπλοκ του Άιζενκοτ να αποχωρήσουν από αυτό και να ενταχθούν στον δικό του κυβερνητικό συνασπισμό;
Οι δύο πιθανότεροι υποψήφιοι για μια τέτοια κίνηση είναι ο Ναφτάλι Μπένετ, συν-επικεφαλής της πολιτικής συμμαχίας Beyachad, και ο Αβιγκντόρ Λίμπερμαν, επικεφαλής του κόμματος Yisrael Beiteinu.
Και οι δύο ανήκουν στη δεξιά, υιοθετούν σκληρή γραμμή σε θέματα ασφάλειας και έχουν ορισμένες κοινές πολιτικές θέσεις με τον Νετανιάχου.
Ωστόσο, αμφότεροι διεξήγαγαν προεκλογική εκστρατεία με σαφή στόχο την απομάκρυνσή του από την εξουσία. Παράλληλα, τάχθηκαν υπέρ της επέκτασης της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας στους υπερορθόδοξους Εβραίους, ερχόμενοι έτσι σε άμεση σύγκρουση με τα δύο υπερορθόδοξα κόμματα που συμμετέχουν ήδη στην κυβέρνηση Νετανιάχου.
Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς πώς θα μπορούσαν να συνεργαστούν.
Ορισμένοι έχουν προτείνει ότι τα κόμματα του Μπένετ και του Λίμπερμαν θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα υπερορθόδοξα κόμματα στον κυβερνητικό συνασπισμό. Ωστόσο, οι σημερινοί συσχετισμοί δυνάμεων δείχνουν ότι ένας τέτοιος συνδυασμός ενδέχεται να μην εξασφαλίζει τις απαραίτητες έδρες για την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

4. Νέες εκλογές
Εάν δεν καταστεί δυνατή η επίτευξη συμφωνίας για κανένα από τα παραπάνω σενάρια, η χώρα θα οδηγηθεί εκ νέου στις κάλπες.
Πολλοί θα θεωρούσαν μια τέτοια εξέλιξη μια έμμεση νίκη για τον Νετανιάχου, ο οποίος θα παρέμενε στη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού μέχρι τη διεξαγωγή των νέων εκλογών. Ο ίδιος ενδέχεται να εκτιμά ότι σε μια νέα αναμέτρηση θα είχε περισσότερες πιθανότητες να επικρατήσει.
Ορισμένοι αναλυτές θεωρούν ότι η υψηλή συμμετοχή των Αράβων πολιτών στις εκλογές δεν θα επαναληφθεί, ιδίως εάν η ιστορική εκπροσώπησή τους στο κοινοβούλιο δεν οδηγήσει σε κάποια αλλαγή. Παράλληλα, μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση θα μπορούσε να κινητοποιήσει περισσότερους δεξιούς ψηφοφόρους.
Ο Νετανιάχου ενδέχεται επίσης να ποντάρει στο ότι οι περίπου 70.000 Ισραηλινοί που, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, επέστρεψαν από το εξωτερικό για να ψηφίσουν και θεωρείται ότι στην πλειονότητά τους δεν τον στηρίζουν, δεν θα επαναλάβουν το ταξίδι τους σε μια νέα εκλογική αναμέτρηση.
Επιπλέον, αρκετά δεξιά κόμματα που δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν το εκλογικό όριο του 3,25% ενδέχεται να συγκεντρώσουν ακόμη λιγότερες ψήφους ή να μην κατέλθουν καν στις εκλογές. Αυτό θα μπορούσε να ευνοήσει το Λίκουντ και τους συμμάχους του, καθώς μέρος των ψήφων θα κατευθυνόταν ενδεχομένως προς αυτούς.
Από το 2019 έως το 2022, το Ισραήλ διεξήγαγε πέντε ξεχωριστές εκλογικές αναμετρήσεις, καθώς ο Νετανιάχου και οι αντίπαλοί του αδυνατούσαν επανειλημμένα να καταλήξουν σε συμφωνία συνεργασίας.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

