Αναμένοντας τον Ευάγγελο Βενιζέλο

Όπως διαβάζω στο ρεπορτάζ, ο Νίκος Ανδρουλάκης επισκέφθηκε αυτοπροσώπως τον Ευάγγελο Βενιζέλο στο γραφείο του, ώστε να του ζητήσει να πάρει τον λόγο στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, και εκείνος αποδέχθηκε την πρόσκληση με μεγάλη ευχαρίστηση. Και όπως διαβάζω στη συνέχεια, η πρόσκληση συνοδευόταν από την παράκληση του Νίκου Ανδρουλάκη να γίνει ειδική αναφορά από τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στο θέμα των υποκλοπών, ένα κυβερνητικό σκάνδαλο που επιστρέφει στις πρώτες σελίδες των εφημερίδων (ελπίζω να με αντιλαμβάνεστε) και στο οποίο έχει επενδύσει πολλά ο κ. Ανδρουλάκης, γεγονός που επίσης έγινε δεκτό. Αναμένουμε λοιπόν σήμερα την ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, με έμφαση στην κρίση των θεσμών που είναι και η "ειδικότης" του Ευάγγελου και φυσικά αναφορά στον σκάνδαλο των υποκλοπών, που είναι και το μαράζι του Νικόλα.

Είμαι βέβαιος ότι η ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου θα είναι σημαντική, ουσιαστική και θα θίξει τον πυρήνα της εξαιρετικά σκοτεινής αυτής υπόθεσης, είμαι επίσης βέβαιος ότι θα δώσει τίτλους και θα παίξει γερά και στα βραδινά δελτία ειδήσεων (ελπίζω να με αντιλαμβάνεστε), είμαι βέβαιος ότι πολλά από αυτά που θα πει ο πρώην Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης θα είναι εξαιρετικά αυστηρά και δυσάρεστα για τον νυν πρωθυπουργό και το περιβάλλον του (ας πρόσεχαν όμως), αμφιβάλω όμως ότι θα κουνήσουν την βελόνα του ΠΑΣΟΚ όπως θα έλεγε και ο Παύλος Γερουλάνος.

Διότι σε αντίθεση με τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ (ελπίζω να με αντιλαμβάνεστε), η σκοτεινή και δυσώδης αυτή υπόθεση που δεν έχει διερευνηθεί δικαστικά, με ευθύνη της κυβέρνησης αλλά και της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, έχει ήδη χρεωθεί στην κυβέρνηση και έχει συμβάλει στη φθορά της, αλλά ούτε παθιάζει τους ψηφοφόρους που έχουν- ειδικά σήμερα- άλλες σκοτούρες, είναι δε και μια ιστορία από το παρελθόν.

Όλα βέβαια μπορεί να αλλάξουν, αν αποφασίσει ο mister predator Ταλ Ντίλιαν να αποκαλύψει ποιος τον προσέλαβε να κάνει τις παρακολουθήσεις (με το κακόβουλο λογισμικό όπως είναι το δημοσιογραφικό κλισέ), όπως απειλεί ο ιδρυτής της Intellexa, αλλά έως ότου συμβεί αυτό, δεν βλέπω πολύ πάθος και πολύ αίμα, εκτός από τα πρωτοσέλιδα και τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ (ελπίζω να με έχετε επιτέλους αντιληφθεί).

Είμαι βέβαιος όμως ότι η ομιλία του Ευάγγελου Βενιζέλου δεν θα περιοριστεί στην κρίση των θεσμών και στην κακοποίησή τους από την σημερινή κυβέρνηση, όσο και αν είναι δικαιολογημένα θυμωμένος ο πρώην υπουργός Εξωτερικών από τον πρωθυπουργό και το περιβάλλον του για ένα πλήθος αθετημένων υποσχέσεων (ελπίζω να με αντιλαμβάνεστε) , αλλά θα δοθεί βάρος και στην περίφημη "κυβερνησιμότητα", ένα πρόβλημα που άλλωστε εκείνος έθιξε πρώτος και είναι θα έλεγε κανείς και στην καρδιά του προβλήματος που αντιμετωπίζει το ΠΑΣΟΚ.

Ένα πρόβλημα που μπορεί να έχει να κάνει με το έλλειμμα εμπιστοσύνης των Ευρωπαίων ψηφοφόρων στις φιλελεύθερες δυτικές δημοκρατίες- γιατί το φαινόμενο δεν είναι φυσικά μόνο ελληνικό- έχει να κάνει με την έφοδο του δεξιού λαϊκισμού που τροφοδοτείται από τα μεταναστευτικά ρεύματα, την παγκοσμιοποίηση και τα κοινωνικά δίκτυα, σίγουρα έχει να κάνει και με μια σειρά απογοητεύσεις από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά οι ρίζες του είναι στην πόλωση και την τοξικότητα που χαρακτηρίζουν παραδοσιακά την πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα. Πόλωση και τοξικότητα που εμποδίζουν κάθε είδους συναίνεση και καθιστούν την ιδέα της συνεργασίας αντίπαλων πολιτικών οργανισμών, κάτι μεταξύ προδοσίας και τερατογέννησης.

Ένα πρόβλημα ή καλύτερα μια παθογένεια, που την πληρώσαμε πολύ ακριβά στη διάρκεια της κρίσης, αφού δεν μπορούσαμε να συμφωνήσουμε ούτε στα απολύτως αυτονόητα. Με αποτέλεσμα εμείς, σε αντίθεση με τις άλλες χώρες που υπέγραψαν μνημόνια, να βγούμε από την κρίση πολλά χρόνια αργότερα και πολύ φτωχότεροι.

Ελπίζω λοιπόν ο Ευάγγελος Βενιζέλος να θυμίσει στους συνέδρους του ΠΑΣΟΚ- που καλούνται από διαφόρους δήθεν αριστερούς να υπογράψουν δήλωση πίστεως στα αντιδεξιά νάματα του ανδρεοπαπανδρεϊσμού, λες και η καθήλωση στο παρελθόν να θέλει και έγγραφη πιστοποίηση- να τους θυμίσει το δικό του παράδειγμα. Που όταν οι συνθήκες της κρίσης το απαιτούσαν, όταν αυτό υπαγόρευε το αίσθημα προσφοράς στον τόπο, αδιαφόρησε για το προσωπικό του συμφέρον και έθεσε το πολιτικό του κεφάλαιο στην υπηρεσία της πατρίδας. Και όχι μόνο συνεργάστηκε αρμονικά με το αντίπαλο (υποτίθεται) ιδεολογικά κόμμα, αλλά έλαβε και μια σειρά από επώδυνες αποφάσεις, που μπορεί να στοίχισαν εκλογικά στο κόμμα του και στον ίδιο προσωπικά, επέτρεψαν όμως τη σωτηρία της πατρίδας. (Την ώρα που διάφοροι πολιτικοί απατεώνες αναζητούσαν καταφύγιο στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και στις αυταπάτες του, και τώρα επιστρέφουν, με τις ευλογίες του κόμματος που εγκατέλειψαν).

Με το δικό του παράδειγμα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος μπορεί έτσι να στείλει ένα απαραίτητο μήνυμα στους συντρόφους του, ότι στην πολιτική, δραστηριοποιείσαι όχι για το προσωπικό σου συμφέρον και τη φιλοδοξία σου, αλλά για την προσφορά στη πατρίδα. Και πως σε τελική ανάλυση, όλα κρίνονται στην άσκηση της εξουσίας. Πηγαίνουν τα πράγματα πιο θετικά; Βοηθούν τον κόσμο, την ευημερία του και συνολικά τη χώρα; Συμβάλουν στον εκσυγχρονισμό,, στην ασφάλεια και στην οικονομική πρόοδο;

Διαφορετικά δεν έχει νόημα να πολιτεύεσαι. Ασε που στο τέλος σε παίρνουν και χαμπάρι…

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr