Επίταξη της ανοησίας χρειαζόμαστε...

1) Επίταξη της ανοησίας χρειαζόμαστε...
"Ο καθηγητής Αιματολογίας στην Ιατρική σχολή της Σορβόννης, επεσήμανε ότι στην Ελλάδα έχει διαλυθεί το κοινωνικό κράτος πρόνοιας.

Την άμεση, μαζική επίταξη των μεγάλων ιδιωτικών νοσοκομείων της χώρας και μάλιστα χωρίς αποζημίωση, προτείνει ο κ. Γρηγόρης Γεροτζιάφας, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το σφοδρό κύμα της πανδημίας που έχει οδηγήσει σε συνθήκες "πολέμου" τα δημόσια νοσοκομεία.

Ο καθηγητής Αιματολογίας στην Ιατρική σχολή της Σορβόννης, πρότεινε ακόμα, μετά την επίταξη των ιδιωτικών νοσοκομείων να υπάρξει κεντρικός σχεδιασμός στην κατανομή των ασθενών και στη διαχείρισή τους.

Όπως είπε, μιλώντας στο Kontra Channel και την Αναστασία Γιάμαλη, στη χώρα μας έχει διαλυθεί το κοινωνικό κράτος πρόνοιας και επί της ουσίας έχει καταργηθεί το βασικό συνταγματικό δικαίωμα να έχουν οι πολίτες ίση πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη.

Ο κ. Γρηγόρης Γεροτζιάφας παράλληλα πρότεινε την άμεση μείωση του αριθμού των μαθητών στις σχολικές αίθουσες ενώ όσον αφορά τον συνωστισμό στα ΜΜΜ, πρότεινε την επίταξη στρατιωτικών δυνάμεων για να βοηθήσουν στη μεταφορά των πολιτών προκειμένου να ανακουφιστούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Ο καθηγητής Αιματολογίας στην Ιατρική σχολή της Σορβόννης, επεσήμανε ότι για τις επόμενες 15 ημέρες τα νοσοκομεία θα είναι σε "ασφυξία" και υπογράμμισε ότι τα μέτρα θα πρέπει να ληφθούν άμεσα προκειμένου να αποφευχθεί lockdown τα Χριστούγεννα…."

Η "Αυγή" είναι η επίσημη εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ και όπως διαβάζω ο διακεκριμένος καθηγητής της αιματολογίας κ. Γεροτζιάφας εκ των επιστημόνων που συμβουλεύεται ο κ. Τσίπρας.

Ο κ. Γεροτζιάφας προτείνει λοιπόν την επίταξη των ιδιωτικών νοσοκομείων και μάλιστα χωρίς αποζημίωση προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα...

Κανένας δεν έχει αντίρρηση πως σε έκτακτες καταστάσεις όπως επιδημίες και πόλεμοι, το κράτος οφείλει να λαμβάνει έκτακτα μέτρα. Αρκεί βέβαια τα μέτρα αυτά να μην παραβιάζουν τους κανόνες μιας συντεταγμένης δημοκρατικής πολιτείας και κυρίως να ανακουφίζουν το πρόβλημα που καλούνται να αντιμετωπίσουν και όχι να το επιδεινώνουν.

Κατ’ αρχήν το σύνταγμα είναι σαφές: "Οποιαδήποτε μορφή αναγκαστικής εργασίας απαγορεύεται.

Ειδικοί νόμοι ρυθμίζουν τα σχετικά με την επίταξη προσωπικών υπηρεσιών σε περίπτωση πολέμου ή επιστράτευσης ή για την αντιμετώπιση αναγκών της άμυνας της Χώρας ή επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία, καθώς και τα σχετικά με την προσφορά προσωπικής εργασίας στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης για την ικανοποίηση τοπικών αναγκών…" (Σύνταγμα της Ελλάδας, άρθρο 22 παράγραφος 4)

Το πρόβλημα στην παραπάνω πρόταση δεν έχει να κάνει τόσο με την άρνηση της αποζημίωσης στους μετόχους των ιδιωτικών νοσοκομείων όσο με το ποιος θα πληρώνει το προσωπικό τους κατά την περίοδο της επίταξης.

Χιλιάδες εργαζόμενοι (γιατροί, νοσοκόμοι, καθαρίστριες, διοικητικοί...) θα απαιτηθεί να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην αντιμετώπιση της πανδημίας.

Ο κ. καθηγητής προτείνει οι χιλιάδες αυτοί άνθρωποι να εργάζονται δωρεάν σε αντίθεση με τους συναδέλφους τους στον δημόσιο τομέα;

Προτείνει να επιβληθεί στις ιδιωτικές επιχειρήσεις που ελέγχουν τα νοσοκομεία να συνεχίζουν να καταβάλουν τους μισθούς όπως όταν τα νοσοκομεία λειτουργούν φυσιολογικά;

Πώς μπορεί να συμβεί αυτό αφού τα ιδιωτικά νοσοκομεία θα επιταχθούν και δεν θα έχουν έσοδα;

Ο κ. καθηγητής της αιματολογίας προφανώς πιστεύει πως οι άνθρωποι στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας και κατά συνέπεια και οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτό λειτουργούν δωρεάν.

Τούτο είναι σύνηθες σε όσους παρεπιδημούν στα τοπία της αριστερής "θολούρας" ή τα εφηβικά επαναστατικά "ντελίρια" που έχουν να κάνουν περισσότερο με τους ηλικιακούς ορμονικούς κύκλους και λιγότερο με κάποιο σχέδιο για σοσιαλισμό και δη "επιστημονικό"...

Ένα βασικό κοινό χαρακτηριστικό των οικονομικά αναλφάβητων είναι η άγνοια πως τίποτα δεν είναι δωρεάν στο σύμπαν.

Δωρεάν δημόσιο σύστημα δεν σημαίνει επ’ ουδενί "τζάμπα"...

Οι φορολογούμενοι πληρώνουν φόρους, το υπουργείο Οικονομικών τα φορολογικά έσοδα τα μοιράζει μεταξύ άλλων και σε κονδύλια για το υπουργείο Υγείας. Το υπουργείο Υγείας διανέμει τα κονδύλια και στα δημόσια νοσοκομεία. Οι διοικήσεις των δημόσιων νοσοκομείων οργανώνουν τον τρόπο που θα δαπανηθούν τα χρήματα που πληρώνουν οι φορολογούμενοι προκειμένου αυτοί να λαμβάνουν τις ιατρικές υπηρεσίες που χρειάζονται...

Δεν είναι της παρούσης να αναλύσουμε αν οι υπηρεσίες που απολαμβάνουν οι φορολογούμενοι είναι αντίστοιχες των δαπανών που επιβαρύνονται. Όπως δεν είναι της παρούσης να επισημάνουμε πως δεν νοείται σύγχρονο κράτος και κοινωνία χωρίς Δημόσιο Σύστημα Υγείας ή σύστημα παιδείας, ή σύστημα ασφάλειας ή σύστημα αποχέτευσης με την έννοια της εξασφάλισης της πρόσβασης όλων στις βασικές υπηρεσίες του...

Αντίστοιχα, τα ιδιωτικά νοσοκομεία προσφέρουν τις υπηρεσίες τους έναντι άμεσης αμοιβής είτε απευθείας από τον ιδιώτη είτε μέσω κάποιας ασφαλιστικής. Ενίοτε πελάτης είναι και το ίδιο το Δημόσιο.

Η πρόταση της επίταξης χωρίς αποζημίωση στον βαθμό που δεν προβλέπει ποιος θα πληρώνει τους εργαζόμενους συνιστά είτε λαϊκίστικη "αρλούμπα" προς έξαψη επαναστατικών ονειρώξεων αργόσχολων, είτε τερατώδη οικονομικό αναλφαβητισμό...

Η άλλη πρόταση που μου έκανε εντύπωση είναι αυτή που αναφέρει επίταξη των στρατιωτικών δυνάμεων.

Η λέξη επίταξη με βάση το λεξικό σημαίνει την οριστική ή προσωρινή αφαίρεση κινητής ή ακίνητης περιουσίας καθώς και προσωπικών υπηρεσιών, η οποία γίνεται από το κράτος για στρατιωτικούς σκοπούς σε καιρό πολέμου ή επιστράτευσης ή για δημόσια ωφέλεια.

Πώς μπορεί να επιτάξει κάποιος τον στρατό; Σε οποιαδήποτε χώρα του κόσμου ολιγαρχική, δικτατορική ή δημοκρατική η κυβέρνηση έχει δικαίωμα να διατάξει την ηγεσία του στρατού να πράξει τα δέοντα όπου απαιτούν οι περιστάσεις...

Πριν το κάνει αυτό όμως θα πρέπει να λάβει υπόψη της πως κάποιοι θα πρέπει να συνεχίζουν να καλύπτουν τις ανάγκες που καλύπτει ο στρατός οι οποίες κυρίως αφορούν την ασφάλεια της χώρας.

Αν ο στρατός διαθέτει τόσο μεγάλο πλεόνασμα ανθρώπων, υποδομών και εξοπλισμού που μπορεί άνετα να τα κάνει όλα, τότε θα πρέπει να εξορθολογιστούν οι δραστηριότητες και οι δαπάνες του.

Θα μας πει κάποιος, με το δίκιο του, καθηγητής αιματολογίας είναι ο άνθρωπος όχι ειδήμων περί των οικονομικών της υγείας...

Ο δημοσιογράφος που άκουγε όλα τα παραπάνω δεν μπήκε στον κόπο να ζητήσει έστω και για τα προσχήματα κάποιες διευκρινίσεις;

Η εφημερίδα αντί να αποκρύψει την κενή ουσίας συνέντευξη σε κάποιο φιλικό μέσο την ανέδειξε περαιτέρω αναπαράγοντάς την;

Δεν αντιλαμβάνονται πως έχει παρέλθει ο καιρός που γεννούσαν τα κοκόρια και οι καιροσκοπικές αρλούμπες οδηγούσαν μέχρι τα έδρανα της Βουλής και της εξουσίας...

2) Ανεργία...
Καλημέρα κύριε Στούπα.

Είμαι από τα άτομα πλέον που σας έχω εντάξει στην καθημερινότητα μου, σας παρακολουθώ στο Capital στο Κεφάλαιο και στο Facebook. Μου αρέσει ο τρόπος τοποθέτησης που έχετε.

Δεν σας κρύβω πλέον ότι αντιμετωπίζω πολλές φορές τον χλευασμό με την τοποθέτηση μου πάνω σε διάφορα θέματα της οικονομίας, της πολιτικής, στα γεωπολιτικά, και στην Ευρώπη. Χθες το βράδυ ήμουν με μια παρέα και είχαμε κουβέντα πάνω στο θέμα ότι δεν υπάρχουν εργάτες για χειρωνακτικές εργασίες, δηλαδή σε δουλειές συνεργείων αυτοκινήτων, αγροτικά, οικοδομή και άλλα τέτοια επαγγέλματα.

Κάποιοι μάλιστα είπαν ότι έχουν φτάσει να προσφέρουν μέχρι και 70 ευρώ μεροκάματο και πάλι δεν βρίσκουν. Τα παιδιά που έχουν όλοι αυτοί είναι παχύσαρκα, άνεργα ή φοιτητές.

Πάντως όλα είναι παχύσαρκα. Εδώ στα Χανιά που ζω είναι έντονη η απουσία των μεταναστών που εργάζονταν, όπως επίσης μου έχει κάνει εντύπωση που δεν έρχονται μετανάστες να ψάχνουν εργασία για να δουλέψουν.

Οι ελιές εδώ δεν έχουν ξεκινήσει να μαζεύονται ακόμη λόγω έλλειψης εργατικών χεριών, οι αγρότες μας είναι σε απελπιστική κατάσταση. Μάλλον κάτι δεν πάει καλά. Σίγουρα ως κοινωνία είμαστε κακομαθημένοι.

Χθες πλήρωσα το προσωπικό, μου έστειλε ο λογιστής μου επειδή έκλεισε η τουριστική σεζόν όλες τις αμοιβές. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν τα παραπάνω χρήματα που μου ζητήθηκε να πληρώσω, δηλαδή για κάθε 100 ευρώ αμοιβής του εργαζόμενου πρέπει να καταβάλω και άλλα 70 ευρώ σε επιδόματα, δώρα, ασφαλιστικές εισφορές, να είστε σίγουρος ότι ένα μέρος των εργαζομένων δεν μπορούν να αποδώσουν ούτε το εργατικό κόστος. Όπως λέτε λοιπόν κι εσείς το μείγμα είναι εκρηκτικό.

Προσωπικά έχω σταματήσει κάθε μορφή επιχειρηματικής επέκτασης και δανεισμού εδώ και χρόνια. Είναι κρίμα να συμβαίνει όλο αυτό σε ένα μέρος όπως τα Χανιά που έχουμε κυριολεκτικά πνίγει από τουρισμό.

Οι πιο πολλοί επιχειρηματίες εδώ καταγράφουν ζημιές, δουλεύουν όλη την ημέρα και δεν τούς μένει τίποτα. Δεν νομίζω η οικονομία να ορθοποδήσει όταν οι επιχειρήσεις στο σύνολό τους καταγράφουν ζημιές. Θα ήθελα να διαβάσω την τοποθέτηση σας πάνω σε αυτό, σε τι δηλαδή μπορούμε να ελπίζουμε, αν και έχετε αναφερθεί στο παρελθόν πολλές φορές για σκάσιμο. Σας ευχαριστώ πολύ. Σας παρακαλώ να κρατηθεί η ανωνυμία.

ΜΜ

3) Καὶ ὅμως !
" ... Τούτο μοιάζει σαν ο φούρναρης να πληρώνει τους πελάτες για να αγοράσουν το ψωμί του, ο χασάπης κ.λπ. .... ... "

Αὐτὸ συμβαίνει σὲ κάθε χώρα πού ἔχει ἐπίμονα (τὸ ξαναγράφω - ἐπίμονα) πλεονάσματα στὸ ἰσοζύγιο τρεχουσῶν συναλλαγῶν. Διότι, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐξάγει πραγματικὰ προϊόντα καὶ ὑπηρεσίες καί, σε ἀντάλλαγμα, εἰσάγει ὐποσχέσεις ἄλλων χωρῶν ὅτι θὰ πληρώσουν ... κάποτε.

Ἀκριβῶς ἡ ἱστορία τῆς Κίνας τὰ τελευταῖα τριάντα χρόνια καί, προηγουμένως, τῆς Δυτικῆς Γερμανίας, καὶ τῆς Ἰαπωνίας. Σὲ μικρότερα μεγέθη, ἡ Ταιβάν, τὸ 1956 εἶχε παρόμοιο πληθυσμὸ καὶ ὑποδιπλάσιο εἰσόδημα ἀπὸ τὴν Ἐλλάδα καὶ σήμερα τὴν ἔχει ἀφήσει πίσω μίλια.

Ἀποχουντοποίηση:

Ἐλλάδα 1974

Ταϊβάν 1987, 13 χρόνια ἀργότερα.

Ἡ ροπὴ πρὸς κατανάλωση, μετὰ τὴν ἀποχουντοποίηση, αὐξήθηκε καὶ στὶς δύο χῶρες. Ἀλλά, στὴν Ταϊβάν, μετὰ ἀπὸ τρία-τέσσαρα χρόνια, ἡ αὔξηση στὴν ροπὴ πρὸς κατανάλωση μηδενίσθηκε. Μετὰ δέκα χρόνια περίπου, ἀπὸ τὸ 1998, ἡ μέση ροπὴ πρὸς κατανάλωση πέφτει συνεχῶς. Στὴν Ἐλλάδα, συνεχίζει νὰ αὐξάνεται.

Εἶναι, μήπως, γιατὶ ἐμεῖς ξέρουμε νὰ ζοῦμε, ἐνῷ οἱ Ταϊβανέζοι εἶναι ..κατοπαξιμάδηδες ; Γιὰ τοὺς ἀφελεῖς, ἴσως.

Ἕνας πρῶτος λόγος, εἶναι ἡ γήρανσις τοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἡ στασιμότης στὴν ἀναπαραγωγή του, ποὺ ἐπισυνέβη στὴν Ἑλλάδα.

Ἕνας δεύτερος, πιὸ σημαντικός, εἶναι ὅτι ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τὴν κατανάλωση, ἡ ἀποταμίευση γιὰ ἐπένδυση, δὲν ἀποδίδει στὴν Ἑλλάδα. Κατὰ πᾶσαν πιθανότητα, διότι τὸ ὅποιο δυνάμει πλεόνασμα ἀπὸ τὴν αὔξηση τῆς παραγωγῆς ὑπόκειται σὲ ἔννομη ἁρπαγή. Γιὰ μισθάρες, συνταξάρες καὶ ἐφ' ἅ(ρ)παξ στὸ εὐρύτερο παρασιτικῶς πελατειακὸ δημόσιο.

Ὁ Παῦλος Καλλιγᾶς γράφει γιὰ τὴν φορο-δουλοπαροικία τὸ 1859 καὶ τὰ ξαναγράφει τὸ 1882 δεκαετίες πρὶν ἀπὸ τὸν Χάγιεκ καὶ τοὺς "νεοφιλελευθέρους", "μινωταύρους" καὶ μή:

" ... ἡ ἁρπαγὴ δεσπόζει, καὶ οὐδεὶς εἶναι βέβαιος περὶ τῶν ἰδίων, ὑπὸ τῶν νόμων αὐτῶν λαφυραγωγούμενος ... "

Συμπέρασμα : Βίοι παράλληλοι; Πολλοῦ γε καὶ δεῖ !

Μὲ φιλικοὺς χαιρετισμούς,

Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας

Πηγή: capital

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr