Οι εχθροί του Θεού

"Ε, όχι και τον Αμβρόσιο!"

Απέδωσε την τραγωδία στο Μάτι σε θεϊκή τιμωρία για το σύμφωνο συμβίωσης του Αλέξη Τσίπρα με την Περιστέρα και την τραγωδία στα Τέμπη ως αντίστοιχη οργή του Θεού για τη συμμετοχή των νέων στο "σατανιστικό" Πατρινό Καρναβάλι.

Η αποφυλάκιση του Κασιδιάρη

Η αποφυλάκιση του Κασιδιάρη είναι προγραμματισμένη για τα μέσα Σεπτεμβρίου και, καθώς δεν στερείται των εκλογικών του δικαιωμάτων, έχει δηλώσει πως θα εμπλακεί ξανά στην ενεργό πολιτική.

Με τα φρένα σπασμένα

Στο περίφημο βιβλίο του "Τα βήματα του μεθυσμένου" ο καθηγητής Λέοναρντ Μλόντινοφ παραθέτει ένα ξεκαρδιστικό περιστατικό, ενδεικτικό του πώς η τυχαιότητα σφραγίζει τη μοίρα μας.

"Ζουν ανάμεσά μας" ή "Ζούμε ανάμεσά τους";

Η διαχρονική επιτυχία/ανθεκτικότητα της έκφρασης "Ζουν ανάμεσά μας" έγκειται στο ερώτημα: εάν δεν διαφέρουν από εμάς εμφανισιακά, πώς θα τους πάρουμε είδηση και θα προφυλαχτούμε εγκαίρως από την ολέθρια επιρροή τους;

Θεσμοθετημένες θεωρίες συνωμοσίας

Αντιμετώπιζα τις θρησκείες ως "θεσμοθετημένες θεωρίες συνωμοσίας" -και μην προσπεράσετε το "θεσμοθετημένες", όπως θα προσπερνούσατε έναν οποιονδήποτε ανώδυνο επιθετικό προσδιορισμό.

Διαχείριση πένθους στη χώρα της χαράς

Άλλοι πενθούν μια στιγμή και άλλη πενθούν μια ζωή.

Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες

Μού έχει καρφωθεί η ιδέα πως ωρίμασαν οι συνθήκες για να αλλάξουμε τον εθνικό μας ύμνο

Η Ρένα Δούρου κι εγώ

Το αλέγρο, ελαφρώς "μαγκιόρικο" ύφος της Ρένας Δούρου ήταν πολύ του γούστου μου, ιδίως όταν έπρεπε να σχολιάσει εμφανείς συριζαϊκές "γκάφες" με κάποιον σαν εμένα, που επίσης εμφανώς δεν προερχόμουν από τα σπλάχνα του κόμματος και ορισμένες συμπεριφορές μού φαίνονταν απλώς… εξωγήινες.

Ο Προστάτης Άγιος των Κομπλεξικών

Πικρά γνωρίζω ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν θα ζητήσει ποτέ την άποψή μου γύρω από το ποιον θεωρώ ως τον πλέον κατάλληλο για να καταλάβει το πόστο του Προστάτη Αγίου των Κομπλεξικών.

Το deep fake του μέλλοντός μας

"Μα υπάρχει και άλλη πραγματικότητα εκτός από την εικονική;"

Το Χαλί του Γύφτου

Είμαστε η Χώρα του Χαβαλέ. Σε χρόνο ντε-τε καταφέρνουμε και μετατοπίζουμε τη συζήτηση από το σοβαρό στο γελοίο και από το σημαντικό στο ασήμαντο

Η εφηβική πρέζα των social media

Έντρομες από τις ολέθριες επιπτώσεις των social media πάνω τόσο στη διανοητική στάθμη όσο και στη ψυχική υγεία των "παιδιών μας", ολοένα και περισσότερες κυβερνήσεις ανά την υφήλιο αντέδρασαν ή σκοπεύουν να αντιδράσουν με τον πιο εύκολο και σπασμωδικό τρόπο: την απαγόρευση.

Μας κούρασες με τα ίδια και τα ίδια

Οι αποφάσεις της δικαιοσύνης ελέγχονται και προκαλούν έννομες συνέπειες ακόμη και γι’ αυτούς που τις λαμβάνουν. Είναι εντελώς διαφορετικό, λόγου χάριν, να ισχυρίζεσαι σ’ ένα τηλεοπτικό "πρωινάδικο" ότι η αναστημένη Παναγία παρέδωσε τη ζώνη της στον ζωντανό Θωμά κατά τη συνάντησή τους πάνω σ’ ένα σύννεφο και να ισχυρίζεσαι την ίδια ακριβώς τερατολογία σε μια δικαστική αίθουσα: η διαφορά ενός νηπιακού σταθμού από ένα φοιτητικό αμφιθέατρο.

Το θαύμα της κάλπης

Στις παλιές αθώες εποχές, όταν πορευόμασταν ακόμη με σερνικοβότανα και δεν σκαμπάζαμε από υπερηχογραφήματα ή άλλες μαρτυριάρικες εξετάσεις του διαβόλου, ο Χαρίλαος Φλωράκης, που περιστασιακά επιτελούσε και χρέη θυμόσοφου, φέρεται να είχε εκστομίσει τη μνημειώδη φράση "Η κάλπη είναι γκαστρωμένη" -υπό την έννοια ότι ποτέ δεν ξέρουμε τι θα βγάλει.

Πόσες πανδημίες αντέχεις;

Η δημόσια υγεία δεν μπορεί να λειτουργήσει σε έναν κόσμο στον οποίο η παραπληροφόρηση εξαπλώνεται ταχύτερα από τις νόσους

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

Δεν υπάρχει οροφή για τα "ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα". Τσάμπα είναι. Κανένας δεν θα σου ζητήσει να πληρώσεις προεκλογικά τη λυπητερή. Μην μειονεκτείς σε υπερβολή. Μην διστάζεις. "Πες τους τα κι εσύ".

Ο μουσακάς και ο Παρθενώνας

Το τελευταίο διαδικτυακό βιντεοσκοπημένο μήνυμα του Ακύλα μου θύμισε μια σκηνή από την πιο πρόσφατη ταινία του Στράτου Τζίτζη "Έχω κάτι να πω"

Ιστορίες ενός εμμονικού

Ομολογώ πως έχω αδυναμία στις non fiction ιστορίες, ιδίως όταν ο αφηγητής τους "έχει πένα", όπως λέμε στο συγγραφικό σινάφι, και ομιλεί μετά λόγου γνώσεως

Ο θάνατος ενός δημοσιογράφου

Μόλις πενήντα πέντε χρονών ο Νίκος, παντρεμένος με παιδί, με σκανταλιάρικο εφηβικό παρουσιαστικό που τον έδειχνε μικρότερο από την πραγματική ηλικία του (το "αιώνιο πειραχτήρι"), ήταν ιδιαίτερα προσφιλής σε έναν ευρύ κύκλο ανθρώπων, παρά την αιχμηρή σατιρική πένα του.

Το όπλο και η κάμερα

Ο θυρεός "Αίμα και Σπέρμα" είναι διαχρονικά σφηνωμένος στο φαντασιακό υποσυνείδητο κάθε φιλότιμου δημοσιογράφου, δηλονότι καλά γνωρίζει ότι οι δύο αυτές σταθερές αξίες, η βία και το σεξ, δεν πρόκειται να τον στείλουν ποτέ στο Ταμείο Ανεργίας.

Πόλα "Του Γιατρού" Γουάιτ

Η Πόλα Γουάιτ ξεχώρισε από νωρίς στο "παρδαλό" σύμπαν των "τηλευαγγελιστών", έναν κόσμο που δύσκολα μπορεί να γίνει κατανοητός.

Η μάχη με τα bots

Η μάχη με τα bots είναι εξ ορισμού ασύμμετρη και η ανακοίνωση της Ελληνικής Αστυνομίας, κόντρα στις εικαζόμενες αγαθές της προθέσεις, δεν μας διαφωτίζει ιδιαίτερα.

Η τσίκνα των ψήφων

Η χτεσινή συμβολική διαμαρτυρία vegan ακτιβιστών στην πλατεία Συντάγματος κόπιασε για να μας υπενθυμίσει πως κάθε Πάσχα συνοδεύεται και από μια μαζική σφαγή αμνοεριφίων.

Η σιωπή του Θεού

Πολλοί ανά τους αιώνες έχουν μιλήσει "εξ ονόματός Του"

Χαίρομαι που πέθανε

Είναι η δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα που χρησιμοποιούμε ως πυροκροτητή συλλογιστικής μια δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ.

Έτσι για πλάκα

Τι σχέση έχει το μαύρο χιούμορ του Αριστοφάνη, του ανώνυμου λονδρέζου μαγαζάτορα ή του Ρομπέρτο Μπενίνι με το μαύρο χιούμορ του Ντόναλντ Τραμπ; Καμία. Ούτε καν μακρινή.

Υπουργός πολέμου, χριστιανός εθνικιστής

Οι πρώτοι ψύλλοι στ’ αφτιά μας μπήκαν τον Σεπτέμβριο του 2025, μόλις ο Τραμπ υπέγραψε προεδρικό διάταγμα για τη μετονομασία του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας σε υπουργείο Πολέμου.

Ο θάνατος ενός τυράννου

Επιθυμώ να καταδείξω πως, τόσο στην περίπτωση του Παπαδόπουλου όσο και στην περίπτωση του Χαμενεϊ, η ανιδιοτέλεια των κινήτρων δεν αποτελεί απαραίτητα την ικανή και αναγκαία συνθήκη για την υπογραφή της θανατικής τους καταδίκης

Ήταν δεξιά ή αριστερή η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ;

Λίγους μήνες πριν συμπληρώσει τα εκατό της χρόνια, η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ πυροδότησε στα social media το προσφιλές ερώτημα: ήταν δεξιά ή αριστερή;

Η επέλαση της Ηλιθιοκρατίας

Το beef του Νατσιού με τον Δαρβίνο

Γιατί η διαμάχη που άνοιξε ο Νατσιός με τον Δαρβίνο θα πρέπει να μας ανησυχεί περισσότερο από τις λιτανείες για τους σεισμούς και τις βροχές;

Ξέσπασμα Τατσόπουλου κατά Νατσιού για τον... Αδάμ και την Εύα: "Ανεκδιήγητος τύπος στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας"

Ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος, σχολίασε τα όσα είπε σε συνέντευξή του ο πρόεδρος της Νίκης, Δημήτρης Νατσιός, σχετικά με τον Δαρβίνο και τη θεωρία της εξέλιξης.

Η κληρονομιά του Καραγάτση

Ομολογώ ευθύς εξαρχής ότι ο Μ. Καραγάτσης είναι από τους πλέον "εθιστικούς" Νεοέλληνες πεζογράφους, από εκείνους που οι Αγγλοσάξονες αποκαλούν page turner: έτσι και ξεκινήσεις να διαβάζεις ένα βιβλίο τους, είναι σχεδόν αδύνατον να το παρατήσεις στη μέση.

Η εκδίκηση του Χριστόδουλου

Είναι η γλυκιά εκδίκηση του Χριστόδουλου, σερβιρισμένη σε κρύο πιάτο; Πες το κι έτσι.

Η ελευθερία να μιλάς χωρίς να ακούγεσαι

Καθημερινά αναρίθμητοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δεν εμπιστεύονται πια τη "γυμναστική της μνήμης", που είναι η γραφή, αλλά χτυπούν νωχελικά μερικά πλήκτρα [...] και ρωτούν το Chat-GPT κυριολεκτικά για τα πάντα

Ο Λευκός Οίκος στα χρόνια του FAFO

Ήδη από την πρώτη του θητεία, αλλά κυρίως από τη δεύτερη, ο Ντόναλντ Τραμπ έδειξε με κάθε δυνατό τρόπο ότι είναι θερμός θιασώτης του δόγματος "δίκαιο μέσω ισχύος"

Η δολοφονία της Ιστορίας

Εκ πρώτης όψεως, ο "Καποδίστριας" του Γιάννη Σμαραγδή σεναριακά κινείται κάπου ενδιάμεσα στους θαυματουργικούς υπαινιγμούς του "Νεκταρίου" και στη θαυματουργική ευκοιλιότητα του "Παϊσίου".

Τι μας λένε τα άστρα για το 2026

Μονάχα στον δικό μας γαλαξία, τον περίφημο Milky Way, υπολογίζεται ότι υπάρχουν διακόσια δισεκατομμύρια άστρα, με πολλά από αυτά να έχουν το δικό τους πλανητικό σύστημα.

Η κατάρα των εορτών

Η περίοδος των εορτών ενέχει υψηλό ρίσκο "χτυπήματος" και οι δημόσιοι χώροι συνάθροισης κατά την περίοδο των εορτών ακόμη υψηλότερο.

Ο σύγχρονος ολοκληρωτικός πόλεμος

Εάν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, πάντως, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο ολοκληρωτικός πόλεμος δεν ήταν πατέντα του Γκέμπελς –απλώς ο μοχθηρός Γιόζεφ επανέφερε στο ιστορικό προσκήνιο μια θηριωδία που βρισκόταν εν υπνώσει ή/και υπό καταστολή με κάτι ασπιρίνες σαν τις Συνθήκες της Γενεύης.

Ανάθεμα τα τάλαρα

Στις ταινίες του Οικονομίδη είναι ολοφάνερο ότι οι βωμολοχίες χρησιμοποιούνται ως γρονθοκοπήματα (για την ακρίβεια, τα αντικαθιστούν) και αν έλειπαν αυτές ως καθαρτήρια αναχώματα, θα παρακολουθούσαμε "σπλάτερ" από το πρώτο πεντάλεπτο.

Μια ξεχωριστή μέρα

Είναι μια γιορτή για όσους επιθυμούν διακαώς να ζήσουν "απαλλαγμένοι από τις συμφορές της νοημοσύνης". Δεν είναι μια γιορτή για την "Αντιονέτα" και τον "Γκαμπριέλε".

Το Πολυτεχνείο στη φορμόλη

Μόνο που, από χρονιά σε χρονιά και από επέτειο σε επέτειο, το Πολυτεχνείο θυμίζει όλο και πιο πολύ εκείνα τα φωτογραφικά ενσταντανέ που ανεβάζουμε στα social media, όποτε πεθαίνει μια σελέμπριτι. Υποτίθεται πως την ανεβάζουμε για να τιμήσουμε τη σελέμπριτι, αλλά –κακά τα ψέματα- την ανεβάζουμε για να μοστράρουμε εμάς δίπλα της.

Η πίστη και η ευπιστία

Το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής άκουσα στο θυροτηλέφωνο τη γνώριμη πια φωνή της δικαστικής επιμελήτριας: "Θυμίστε μου σε ποιον όροφο είστε".

Σφαγές εκτός κάδρου

Οι σφαγές λάμβαναν χώρα τώρα, σήμερα, το σωτήριο έτος 2025, στο Σουδάν, σε έναν από εκείνους τους πολέμους που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε "ξεχασμένους".

Πόσο διεφθαρμένος αισθάνεσαι;

Εφόσον δυσκολευόμαστε να καταλήξουμε μεταξύ μας ποιος συμπολίτης μας είναι περισσότερο διεφθαρμένος από τον άλλον, ας στραφούμε προς τη ξένη διαιτησία

Η αδύνατη ειρήνη

Όλοι οι πόλεμοι –και ιδίως οι μακροχρόνιοι, εκείνοι που κακοφορμίζουν- συνιστούν μια δυσχερέστατη προς επίλυση εξίσωση, αλλά ειδικά η επίλυση της εξίσωσης Χαμάς – Ισραήλ δείχνει πραγματικά απίθανη.

Ο φερετζές του απατεώνα

Εκεί που θα περιμέναμε να εκλαμβάνεται ο πατριδοκάπηλος ως η χειρότερη –και σίγουρα η πιο σιχαμερή- μορφή απατεώνα, εκλαμβάνεται περίπου με συμπάθεια.

Το Άγιον Όρος ως εκλογικός μπαλαντέρ

Αν αναρωτιέστε γιατί ο "σφιχτοχέρης" Μητσοτάκης προσφέρει απλόχερα εκατό εκατομμύρια ευρώ στο Άγιον Όρος

Έχουμε χαζέψει;

Ίσως το μόνο περιττό στον σημερινό τίτλο να είναι το… ερωτηματικό. Όλες οι μετρήσεις και όλες οι συγκρίσεις καταλήγουν στο ίδιο οχληρό συμπέρασμα: έχουμε χαζέψει. Δεν χρειάζεται να φουσκώσουμε από εθνική υπερηφάνεια· το φαινόμενο είναι παγκόσμιο.

Ιατρείο ή παρεκκλήσι;

Η τραγική κατάληξη του Μαζωνάκη στο ιδιωτικό ιατρείο του Κολωνακίου έφερε πάλι στην επιφάνεια μια σειρά από παθογένειες που περνούν συνήθως στο ντούκου όποτε ο εκλιπών τυχαίνει να μην είναι "σελέμπριτι".

"Ε, όχι και τον Αμβρόσιο!"

Απέδωσε την τραγωδία στο Μάτι σε θεϊκή τιμωρία για το σύμφωνο συμβίωσης του Αλέξη Τσίπρα με την Περιστέρα και την τραγωδία στα Τέμπη ως αντίστοιχη οργή του Θεού για τη συμμετοχή των νέων στο "σατανιστικό" Πατρινό Καρναβάλι.

Η αποφυλάκιση του Κασιδιάρη

Η αποφυλάκιση του Κασιδιάρη είναι προγραμματισμένη για τα μέσα Σεπτεμβρίου και, καθώς δεν στερείται των εκλογικών του δικαιωμάτων, έχει δηλώσει πως θα εμπλακεί ξανά στην ενεργό πολιτική.

Με τα φρένα σπασμένα

Στο περίφημο βιβλίο του "Τα βήματα του μεθυσμένου" ο καθηγητής Λέοναρντ Μλόντινοφ παραθέτει ένα ξεκαρδιστικό περιστατικό, ενδεικτικό του πώς η τυχαιότητα σφραγίζει τη μοίρα μας.

"Ζουν ανάμεσά μας" ή "Ζούμε ανάμεσά τους";

Η διαχρονική επιτυχία/ανθεκτικότητα της έκφρασης "Ζουν ανάμεσά μας" έγκειται στο ερώτημα: εάν δεν διαφέρουν από εμάς εμφανισιακά, πώς θα τους πάρουμε είδηση και θα προφυλαχτούμε εγκαίρως από την ολέθρια επιρροή τους;

Θεσμοθετημένες θεωρίες συνωμοσίας

Αντιμετώπιζα τις θρησκείες ως "θεσμοθετημένες θεωρίες συνωμοσίας" -και μην προσπεράσετε το "θεσμοθετημένες", όπως θα προσπερνούσατε έναν οποιονδήποτε ανώδυνο επιθετικό προσδιορισμό.

Διαχείριση πένθους στη χώρα της χαράς

Άλλοι πενθούν μια στιγμή και άλλη πενθούν μια ζωή.

Πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες

Μού έχει καρφωθεί η ιδέα πως ωρίμασαν οι συνθήκες για να αλλάξουμε τον εθνικό μας ύμνο

Η Ρένα Δούρου κι εγώ

Το αλέγρο, ελαφρώς "μαγκιόρικο" ύφος της Ρένας Δούρου ήταν πολύ του γούστου μου, ιδίως όταν έπρεπε να σχολιάσει εμφανείς συριζαϊκές "γκάφες" με κάποιον σαν εμένα, που επίσης εμφανώς δεν προερχόμουν από τα σπλάχνα του κόμματος και ορισμένες συμπεριφορές μού φαίνονταν απλώς… εξωγήινες.

Ο Προστάτης Άγιος των Κομπλεξικών

Πικρά γνωρίζω ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν θα ζητήσει ποτέ την άποψή μου γύρω από το ποιον θεωρώ ως τον πλέον κατάλληλο για να καταλάβει το πόστο του Προστάτη Αγίου των Κομπλεξικών.

Το deep fake του μέλλοντός μας

"Μα υπάρχει και άλλη πραγματικότητα εκτός από την εικονική;"

Το Χαλί του Γύφτου

Είμαστε η Χώρα του Χαβαλέ. Σε χρόνο ντε-τε καταφέρνουμε και μετατοπίζουμε τη συζήτηση από το σοβαρό στο γελοίο και από το σημαντικό στο ασήμαντο

Η εφηβική πρέζα των social media

Έντρομες από τις ολέθριες επιπτώσεις των social media πάνω τόσο στη διανοητική στάθμη όσο και στη ψυχική υγεία των "παιδιών μας", ολοένα και περισσότερες κυβερνήσεις ανά την υφήλιο αντέδρασαν ή σκοπεύουν να αντιδράσουν με τον πιο εύκολο και σπασμωδικό τρόπο: την απαγόρευση.

Μας κούρασες με τα ίδια και τα ίδια

Οι αποφάσεις της δικαιοσύνης ελέγχονται και προκαλούν έννομες συνέπειες ακόμη και γι’ αυτούς που τις λαμβάνουν. Είναι εντελώς διαφορετικό, λόγου χάριν, να ισχυρίζεσαι σ’ ένα τηλεοπτικό "πρωινάδικο" ότι η αναστημένη Παναγία παρέδωσε τη ζώνη της στον ζωντανό Θωμά κατά τη συνάντησή τους πάνω σ’ ένα σύννεφο και να ισχυρίζεσαι την ίδια ακριβώς τερατολογία σε μια δικαστική αίθουσα: η διαφορά ενός νηπιακού σταθμού από ένα φοιτητικό αμφιθέατρο.

Το θαύμα της κάλπης

Στις παλιές αθώες εποχές, όταν πορευόμασταν ακόμη με σερνικοβότανα και δεν σκαμπάζαμε από υπερηχογραφήματα ή άλλες μαρτυριάρικες εξετάσεις του διαβόλου, ο Χαρίλαος Φλωράκης, που περιστασιακά επιτελούσε και χρέη θυμόσοφου, φέρεται να είχε εκστομίσει τη μνημειώδη φράση "Η κάλπη είναι γκαστρωμένη" -υπό την έννοια ότι ποτέ δεν ξέρουμε τι θα βγάλει.

Πόσες πανδημίες αντέχεις;

Η δημόσια υγεία δεν μπορεί να λειτουργήσει σε έναν κόσμο στον οποίο η παραπληροφόρηση εξαπλώνεται ταχύτερα από τις νόσους

Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα

Δεν υπάρχει οροφή για τα "ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα". Τσάμπα είναι. Κανένας δεν θα σου ζητήσει να πληρώσεις προεκλογικά τη λυπητερή. Μην μειονεκτείς σε υπερβολή. Μην διστάζεις. "Πες τους τα κι εσύ".

Ο μουσακάς και ο Παρθενώνας

Το τελευταίο διαδικτυακό βιντεοσκοπημένο μήνυμα του Ακύλα μου θύμισε μια σκηνή από την πιο πρόσφατη ταινία του Στράτου Τζίτζη "Έχω κάτι να πω"

Ιστορίες ενός εμμονικού

Ομολογώ πως έχω αδυναμία στις non fiction ιστορίες, ιδίως όταν ο αφηγητής τους "έχει πένα", όπως λέμε στο συγγραφικό σινάφι, και ομιλεί μετά λόγου γνώσεως

Ο θάνατος ενός δημοσιογράφου

Μόλις πενήντα πέντε χρονών ο Νίκος, παντρεμένος με παιδί, με σκανταλιάρικο εφηβικό παρουσιαστικό που τον έδειχνε μικρότερο από την πραγματική ηλικία του (το "αιώνιο πειραχτήρι"), ήταν ιδιαίτερα προσφιλής σε έναν ευρύ κύκλο ανθρώπων, παρά την αιχμηρή σατιρική πένα του.

Το όπλο και η κάμερα

Ο θυρεός "Αίμα και Σπέρμα" είναι διαχρονικά σφηνωμένος στο φαντασιακό υποσυνείδητο κάθε φιλότιμου δημοσιογράφου, δηλονότι καλά γνωρίζει ότι οι δύο αυτές σταθερές αξίες, η βία και το σεξ, δεν πρόκειται να τον στείλουν ποτέ στο Ταμείο Ανεργίας.

Η μάχη με τα bots

Η μάχη με τα bots είναι εξ ορισμού ασύμμετρη και η ανακοίνωση της Ελληνικής Αστυνομίας, κόντρα στις εικαζόμενες αγαθές της προθέσεις, δεν μας διαφωτίζει ιδιαίτερα.

Η τσίκνα των ψήφων

Η χτεσινή συμβολική διαμαρτυρία vegan ακτιβιστών στην πλατεία Συντάγματος κόπιασε για να μας υπενθυμίσει πως κάθε Πάσχα συνοδεύεται και από μια μαζική σφαγή αμνοεριφίων.

Η σιωπή του Θεού

Πολλοί ανά τους αιώνες έχουν μιλήσει "εξ ονόματός Του"

Χαίρομαι που πέθανε

Είναι η δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα που χρησιμοποιούμε ως πυροκροτητή συλλογιστικής μια δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ.

Έτσι για πλάκα

Τι σχέση έχει το μαύρο χιούμορ του Αριστοφάνη, του ανώνυμου λονδρέζου μαγαζάτορα ή του Ρομπέρτο Μπενίνι με το μαύρο χιούμορ του Ντόναλντ Τραμπ; Καμία. Ούτε καν μακρινή.

Υπουργός πολέμου, χριστιανός εθνικιστής

Οι πρώτοι ψύλλοι στ’ αφτιά μας μπήκαν τον Σεπτέμβριο του 2025, μόλις ο Τραμπ υπέγραψε προεδρικό διάταγμα για τη μετονομασία του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας σε υπουργείο Πολέμου.

Ο θάνατος ενός τυράννου

Επιθυμώ να καταδείξω πως, τόσο στην περίπτωση του Παπαδόπουλου όσο και στην περίπτωση του Χαμενεϊ, η ανιδιοτέλεια των κινήτρων δεν αποτελεί απαραίτητα την ικανή και αναγκαία συνθήκη για την υπογραφή της θανατικής τους καταδίκης

Η επέλαση της Ηλιθιοκρατίας

Το beef του Νατσιού με τον Δαρβίνο

Γιατί η διαμάχη που άνοιξε ο Νατσιός με τον Δαρβίνο θα πρέπει να μας ανησυχεί περισσότερο από τις λιτανείες για τους σεισμούς και τις βροχές;

Η κληρονομιά του Καραγάτση

Ομολογώ ευθύς εξαρχής ότι ο Μ. Καραγάτσης είναι από τους πλέον "εθιστικούς" Νεοέλληνες πεζογράφους, από εκείνους που οι Αγγλοσάξονες αποκαλούν page turner: έτσι και ξεκινήσεις να διαβάζεις ένα βιβλίο τους, είναι σχεδόν αδύνατον να το παρατήσεις στη μέση.

Η ελευθερία να μιλάς χωρίς να ακούγεσαι

Καθημερινά αναρίθμητοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δεν εμπιστεύονται πια τη "γυμναστική της μνήμης", που είναι η γραφή, αλλά χτυπούν νωχελικά μερικά πλήκτρα [...] και ρωτούν το Chat-GPT κυριολεκτικά για τα πάντα

Ο Λευκός Οίκος στα χρόνια του FAFO

Ήδη από την πρώτη του θητεία, αλλά κυρίως από τη δεύτερη, ο Ντόναλντ Τραμπ έδειξε με κάθε δυνατό τρόπο ότι είναι θερμός θιασώτης του δόγματος "δίκαιο μέσω ισχύος"

Η δολοφονία της Ιστορίας

Εκ πρώτης όψεως, ο "Καποδίστριας" του Γιάννη Σμαραγδή σεναριακά κινείται κάπου ενδιάμεσα στους θαυματουργικούς υπαινιγμούς του "Νεκταρίου" και στη θαυματουργική ευκοιλιότητα του "Παϊσίου".

Η κατάρα των εορτών

Η περίοδος των εορτών ενέχει υψηλό ρίσκο "χτυπήματος" και οι δημόσιοι χώροι συνάθροισης κατά την περίοδο των εορτών ακόμη υψηλότερο.

Ο σύγχρονος ολοκληρωτικός πόλεμος

Εάν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, πάντως, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο ολοκληρωτικός πόλεμος δεν ήταν πατέντα του Γκέμπελς –απλώς ο μοχθηρός Γιόζεφ επανέφερε στο ιστορικό προσκήνιο μια θηριωδία που βρισκόταν εν υπνώσει ή/και υπό καταστολή με κάτι ασπιρίνες σαν τις Συνθήκες της Γενεύης.

Ανάθεμα τα τάλαρα

Στις ταινίες του Οικονομίδη είναι ολοφάνερο ότι οι βωμολοχίες χρησιμοποιούνται ως γρονθοκοπήματα (για την ακρίβεια, τα αντικαθιστούν) και αν έλειπαν αυτές ως καθαρτήρια αναχώματα, θα παρακολουθούσαμε "σπλάτερ" από το πρώτο πεντάλεπτο.

Μια ξεχωριστή μέρα

Είναι μια γιορτή για όσους επιθυμούν διακαώς να ζήσουν "απαλλαγμένοι από τις συμφορές της νοημοσύνης". Δεν είναι μια γιορτή για την "Αντιονέτα" και τον "Γκαμπριέλε".

Το Πολυτεχνείο στη φορμόλη

Μόνο που, από χρονιά σε χρονιά και από επέτειο σε επέτειο, το Πολυτεχνείο θυμίζει όλο και πιο πολύ εκείνα τα φωτογραφικά ενσταντανέ που ανεβάζουμε στα social media, όποτε πεθαίνει μια σελέμπριτι. Υποτίθεται πως την ανεβάζουμε για να τιμήσουμε τη σελέμπριτι, αλλά –κακά τα ψέματα- την ανεβάζουμε για να μοστράρουμε εμάς δίπλα της.

Η πίστη και η ευπιστία

Το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής άκουσα στο θυροτηλέφωνο τη γνώριμη πια φωνή της δικαστικής επιμελήτριας: "Θυμίστε μου σε ποιον όροφο είστε".

Σφαγές εκτός κάδρου

Οι σφαγές λάμβαναν χώρα τώρα, σήμερα, το σωτήριο έτος 2025, στο Σουδάν, σε έναν από εκείνους τους πολέμους που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε "ξεχασμένους".

Πόσο διεφθαρμένος αισθάνεσαι;

Εφόσον δυσκολευόμαστε να καταλήξουμε μεταξύ μας ποιος συμπολίτης μας είναι περισσότερο διεφθαρμένος από τον άλλον, ας στραφούμε προς τη ξένη διαιτησία

Η αδύνατη ειρήνη

Όλοι οι πόλεμοι –και ιδίως οι μακροχρόνιοι, εκείνοι που κακοφορμίζουν- συνιστούν μια δυσχερέστατη προς επίλυση εξίσωση, αλλά ειδικά η επίλυση της εξίσωσης Χαμάς – Ισραήλ δείχνει πραγματικά απίθανη.

Ο πήχης του 25%

Η φράση στην ερώτηση του Πορτοσάλτε ήταν, "αν έφερνα 25% στις εκλογές, καλά θα έκαναν να τα έλεγαν, να είμαι σαφής. Δηλαδή από ένα σημείο και πέρα όλοι κρινόμαστε".

Ας μιλούσε από τα Σούσα

Ο Χρήστος Χωμενίδης διορθώνει την ομιλία του Μαρκ Ρούμπιο στην Πνύκα