Οι φρεγάτες στην Κύπρο

Αυτός δεν ήταν που μόλις χθες χλεύαζε τους άλλους, επειδή λέει "παρεμβαίνουν σε πολύπλοκες κοινωνίες, που ούτε οι ίδιοι κατανοούν"; Αυτός δεν ήταν που έλεγε ότι έχει εξαλείψει και εξαφανίσει δια παντός το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν;

Ναι ο ίδιος είναι, ο πρόεδρος Τραμπ. Είναι αυτός που λέει ότι το Ιράν μπορεί να χτυπήσει με διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους ακόμα και τις ΗΠΑ, όταν η δική του Defence Intelligence Agency, υποστήριζε μόλις χθες, ότι τα όπλα θα είναι έτοιμα σε 10 χρόνια και υπό την προϋπόθεση ότι το Ιράν θα αποφασίσει πραγματικά να τα κατασκευάσει. Είναι επίσης ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ που γελοιοποιούσε τους νέο-συντηρητικούς για τις αλλαγές καθεστώτος στη Μέση Ανατολή, και τώρα λέει ότι θέλει "ελευθερία για τον λαό" του Ιράν.

Εχει νόημα όμως να επισημαίνουμε τις παλινωδίες του Αμερικανού Προέδρου; Εχει νόημα να τον δείχνουμε με το δάχτυλο και να επισημαίνουμε την υποκρισία του, όπως κάνουν οι Δημοκρατικοί; Όχι, είναι η απάντηση, και όπως γράφει ο Economist, μην περιμένετε από τον κ. Τραμπ να προσπαθήσει "να συμφιλιώσει την τρέχουσα πρακτική του με τις προηγούμενες θέσεις του. Πάντα ήταν ο πιο καιροσκόπος των ανθρώπων."

Αυτό που έχει νόημα είναι να παραδεχθούμε και να ομολογήσουμε, ότι εκεί που οι άλλοι Πρόεδροι δεν ήξεραν τι και πώς να το κάνουν, εκεί που οι άλλοι δίσταζαν και απλώς κέρδιζαν χρόνο, υποδυόμενοι ότι κάνουν διαπραγματεύσεις με το καθεστώς Χαμενεΐ, ο Τραμπ αποφάσισε να λύσει το θέμα, εξαπολύοντας μια επίθεση που ήδη έχει αλλάξει, όχι μόνο το πρόσωπο του καθεστώτος στην Τεχεράνη, αλλά και το γεωπολιτικό τοπίο στην ευρύτερη περιοχή.

Γιατί αντιλαμβάνομαι τη θλίψη ορισμένων στην Αθήνα για την αυθαιρεσία Τραμπ και την παραβίαση του αμερικανικού Συντάγματος- που υποθέτω θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε και σε μια διημερίδα συνταγματολόγων κάποια στιγμή και στην Ελλάδα, νισάφι πια με το άρθρο 86, ας ανοίξουμε τους ορίζοντές μας-, αντιλαμβάνομαι και την βασιμότητα της απαίτησης να κλείσουμε "άμεσα και οριστικά τη βάση της Σούδας" και κάθε άλλη νατοϊκή βάση στην Ελλάδα (ΜεΡΑ25), αντιλαμβάνομαι και το αίτημα να επιστρέψουν άμεσα "φρεγάτες, αεροπλάνα, πυροβολαρχία", αφού ο πόλεμος των ιμπεριαλιστών δεν είναι δικός μας πόλεμος (Ριζοσπάστης), μπορώ ακόμα και να δεχθώ το αίτημα Φάμελλου για Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών για ενημέρωση Νατσιού και Βελόπουλου για τα γεωπολιτικά διακυβεύματα, αυτό που δεν αποδέχομαι είναι να βάλουμε πλερέζες για το γεγονός ότι οι παλαβοί μουλάδες δεν θα αποκτήσουν πυρηνικά όπλα. Με τα οποία απειλούσαν να εξαφανίσουν το Ισραήλ και τους Εβραίους και όποιον άλλο ήθελε να αντισταθεί στα φονικά τους σχέδια.

Φυσικά, κανείς δεν ξέρει πού θα καταλήξει αυτή η υπόθεση και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι ο πόλεμος που ξεκίνησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με το Ισραήλ, θα καταλήξει σε ένα τεράστιο χάος. Γιατί πρέπει να θυμόμαστε, και μας το θυμίζουν οι ξένοι συνάδελφοι -που κάτι παραπάνω ξέρουν από Ιράν- ότι αν το καθεστώς των Αγιοταλάχ έχει απέναντί του τη νεολαία της χώρας και μια αναδυόμενη μεσαία τάξη, που ασφυκτιούσαν με τους θρησκευτικούς κανονισμούς, τον αυταρχισμό και την οικονομική αποτυχία του καθεστώτος, έχει ταυτόχρονα μαζί του και ένα συντηρητικό κομμάτι της ίδιας κοινωνίας, που στήριζε το καθεστώς και (γιατί) από το οποίο εξαρτάται η επιβίωσή του. Με άλλα λόγια, μια αλλαγή καθεστώτος, ακόμα και αυτού του καθεστώτος που έχει χάσει κάθε ίχνος νομιμοποίησης, είναι πολύ δύσκολη υπόθεση, όπως άλλωστε έδειξε και η αιματηρή και βάρβαρη αντιμετώπιση των διαδηλώσεων της νεολαίας πριν από μερικές εβδομάδες. Κλείνει η παρένθεση.

Αλλά στο μεταξύ, είναι σχεδόν βέβαιο ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει τα πυρηνικά όπλα που ονειρεύεται, τουλάχιστον όχι στο ορατό μέλλον και η Δύση θα έχει εξουδετερώσει έναν θανάσιμο εχθρό της. Μια χώρα και ένα καθεστώς που υποδαύλιζε και χρηματοδοτούσε ένα πλήθος τρομοκρατικών οργανώσεων ανά τον κόσμο, με θύματα χιλιάδες αθώους ανθρώπους.

Στα καθ΄ημάς η συζήτηση για τον πόλεμο στο Ιράν γίνεται με τους ίδιους επαρχιώτικους όρους που συζητούμε κάθε θέμα που θα προκύψει στη διεθνή σκηνή. Ξανά μανά η "πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική" και η απαραίτητη σάλτσα για τον σύμμαχο που "δεν πρέπει να είναι δεδομένος", άντε πάλι η Ελλάδα που πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες για την Ειρήνη, τον Ανθρωπο και το Διεθνές Δίκαιο και δώστου και ολίγη ενημέρωση και συμβούλιο Αρχηγών για να δείξουμε και σεβασμό στους θεσμούς. Τα ίδια και τα ίδια. Αναρωτιέσαι. Δεν βαρέθηκαν;

Η συζήτηση είχε ανάψει, μέχρι τη στιγμή βέβαια που πολιτικός παράγων διατύπωσε την κρίσιμη ερώτηση: "Συνδιαμόρφωσε (η ελληνική κυβέρνηση) την επίθεση των ΗΠΑ με το Ισραήλ στο Ιράν;" Η ερώτηση προκάλεσε ένοχο πανικό στο ελληνικό Πεντάγωνο, αντιμετωπίστηκε με παγερή σιωπή από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και δημιούργησε πολλά ερωτηματικά στην Τεχεράνη. Τι είχε συμβεί; Ποιος ο ρόλος Δένδια στη δολοφονία του Ανώτατου Θρησκευτικού Ηγέτη του Ιράν; Μυστήριο. Εως ότου διευκρινίστηκε ότι την ερώτηση διατύπωσε "στο Κόκκινο" η Ρένα Δούρου. Τέλος συναγερμού, διάλλειμα, διαφημίσεις.

Η Ελλάδα στέλνει για την προστασία της Κύπρου, φρεγάτες και F-16. Είναι σημαντικό για πολλούς λόγους και όχι μόνο για λόγους αλληλεγγύης προς τους αδελφούς Κυπρίους που βρίσκονται σχετικά κοντά με το θέατρο των επιχειρήσεων και φιλοξενούν και τις βρετανικές βάσεις που είναι στόχος. Είναι σημαντικό (και θετικό) και για τον ρόλο της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή, για το κύρος και την επιρροή της διπλωματικής της φωνής αλλά και για κάτι ακόμα: Τα υπερσύγχρονα όπλα που πλέον διαθέτουμε, πρέπει να δοκιμάζονται και να χρησιμοποιούνται σε πραγματικές συνθήκες ώστε να εκπαιδεύεται και το προσωπικό τους, αν θέλουμε να είναι χρήσιμα και ετοιμοπόλεμα και όχι να τα μοστράρουμε απλώς σε παρελάσεις.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr