ΑντωνηΣ ΓαλανοπουλοΣ
ΑντωνηΣ ΓαλανοπουλοΣ

ΟΠΑ: Το τέλος της «κανονικότητας»;

Η αστυνομία δεν έχει θέση στα πανεπιστήμια. Θέση όμως δεν έχουν ούτε τα φρικιά

SHARE THIS
0
SHARES

Πρώτα  από όλα κάποια στοιχεία.

1) Η Σύγκλητος κάθε Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος αποτελείται από μέλη (μεταξύ αυτών και εκπρόσωπο φοιτητών) τα οποία δεν διορίζονται, αλλά εκλέγονται. Κατά συνέπεια οι  αποφάσεις της δεσμεύουν ολόκληρη την πανεπιστημιακή κοινότητα, αφού άλλωστε αποτελεί επιλογή της.

2) Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ) σύμφωνα με το Wikipedia δέχεται 3.000 φοιτητές ανά έτος.

Τα επεισόδια στο ΟΠΑ ξεκίνησαν μια ημέρα μετά την «αποκάλυψη» της αποθήκης πυρομαχικών στου χώρου του πανεπιστημίου που ήταν γνωστή σε όλους, αλλά κανείς δεν τολμούσε να πάρει μέτρα. Δεν φαντάζομαι  αν για την επέμβαση της αστυνομίας για παρόμοιο θέμα σε οποιαδήποτε άλλο μέρος του κόσμου θα υπήρχε έστω και μια αιχμή, αντιθέτως θα είχε προκαλέσει πάταγο η ύπαρξη τέτοιου χώρου μέσα σε πανεπιστημιακό ίδρυμα.  Σημαντικό σημείο είχε προηγηθεί η  έκκληση της Συγκλήτου για προστασία.

Η Σύγκλητος λόγω και της «διαβολοεβδομάδας» που διανύουμε αποφάσισε να διακοπούν τα μαθήματα για λίγες ημέρες ώστε να αποφευχθούν τα συνήθη έκτροπα.  Κακώς τις παραμονές της μεγαλειώδους εξέγερσης του Πολυτεχνείου και του ξεσηκωμού της νεολαίας για ελευθερία και παιδεία να κλείνουν τα ΑΕΙ, αλλά εδώ που φτάσαμε πρέπει να βρεθούν αντίμετρα στην βούληση κάποιων ελάχιστων να μετατρέπουν τους εορτασμούς σε οδομαχίες.  

Απόφαση που φαντάζομαι βρίσκει σύμφωνη την πλειοψηφία που έχει βαρεθεί χρόνια τώρα να είναι θεατής στο ίδιο έργο. Τα φρικιά και όχι μόνο τα σπάνε, η αστυνομία αντεπιτίθεται, το κέντρο δεν είναι προσπελάσιμο, δημόσια περιουσία καταστρέφεται , καταστήματα λεηλατούνται, ξεκινά η αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων και λοιπών σχετικών και ασχέτων  και πάλι από την αρχή.

Εκατό, διακόσιοι, άντε τριακόσιοι (δεν ήταν παραπάνω) οι φοιτητές που αιφνιδίως αποφάσισαν ότι «εδώ και τώρα» δεν πρέπει να χαθεί ούτε δευτερόλεπτο διδακτικής ώρας, έσπασαν αλυσίδες και λουκέτα και μπήκαν στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο.

Ερώτηση πρώτη: Είναι ή δεν είναι οι αντιδρώντες μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας που έχει ήδη αποφασίσει να κλείσει το ΟΠΑ αυτές τις λίγες ημέρες;

Ερώτηση δεύτερη:  Τη μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων τους που δεν συμμετείχε στις διαμαρτυρίες δεν τους ενδιαφέρει η γνώση, γουστάρουν αραλίκι ή (μήπως) θεωρούν σωστή την απόφαση της Συγκλήτου;

Ερώτηση τρίτη: Μάθημα χωρίς καθηγητές γίνεται , ή μεταξύ των αντιδρώντων υπήρχαν κα πανεπιστημιακοί που επιθυμούσαν διακαώς να συνεχίσουν τα μαθήματα και την εβδομάδα που διανύουμε;

 Όλοι γνωρίζουν, ακόμα και οι ίδιοι οι φοιτητές που ήταν εκεί, ότι αφορμή δεν είναι οι χαμένες ώρες, αλλά το σήμα ότι κάτι πάει να αλλάξει και ότι μπορεί επιτέλους να ξεμπερδέψουμε για πρώτη φορά με όλα αυτά που μας στην καλύτερη περίπτωση μας έχουν κολλημένους στην χειρότερη μας πάνε πίσω.  Με τους λίγους που εξουσιάζουν τους πολλούς, με ιδεοληψίες δεκαετιών, με τον μπαμπούλα του δήθεν Αριστερού να αποτελεί freepass έναντι όλων των υπολοίπων που επιμένουν για το αυτονόητο.   

Αλήθεια είναι ότι η αστυνομία δεν έχει θέση μέσα στα πανεπιστήμια.  Θέση όμως δεν έχουν ούτε τα φρικιά,  ούτε η ντρόγκα, ούτε τα λαθραία, ούτε οι μολότωφ, ούτε οι κλειδωμένες αίθουσες. Για να μην μπαίνουν λοιπόν οι κρανιοφόροι της ΕΛ.ΑΣ πρέπει να φύγουν πρώτα οι άλλοι.

Τα πανεπιστήμια ανήκουν (και) στους φοιτητές – σε όλους όμως – και σε κανέναν άλλο.

Όσο για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που έσπευσαν να συμπαρασταθούν, έχουν λησμονήσει ότι και εκείνοι ανήκουν πια στην άλλη πλευρά διότι έχουν κυβερνήσει και έτσι δύσκολα βρίσκουν πειθήνιο ακροατήριο.  Η κυβέρνηση λοιπόν θα είναι στο κέντρο του στόχου, αλλά και εκείνοι αποτελούν ομόκεντρους κύκλους που θα εισπράξουν αντιδράσεις.

Δεν ξέρω τέλος αν όλα αυτά ξυπνούν στον Κώστα Γαβρόγλου μέρες Πολυτεχνείου του 1973 για αυτό και η έκκληση να βγούμε στους δρόμους, θυμάμαι πάντως ότι το πόρισμα Παρασκευόπουλου που παραδόθηκε επί των ημερών του στο τιμόνι του υπουργείου Παιδείας, προέβλεπε (μεταξύ άλλων) τη δημιουργία συμβουλευτικών σταθμών ψυχοκοινωνικής στήριξης φοιτητών σε κάθε πανεπιστήμιο που υπάρχει ανάγκη και όχι την κατά μέτωπο σύγκρουση.

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook