Η πρώτη καταγεγραμμένη στην Ιστορία τυραννοκτονία είχε αμιγώς ερωτικά κίνητρα. Εάν ο Ίππαρχος, γιός και διάδοχος του τυράννου της Αθήνας Πεισίστρατου, δεν είχε επιμόνως φλερτάρει, παρενοχλήσει, ίσως και νεμηθεί προσωρινά τον όμορφο Αρμόδιο, ο εραστής του Αριστογείτων δεν θα είχε γίνει έξαλλος.
Το πράγμα χόντρυνε όταν ο Ίππαρχος πρόσβαλε και τη νεαρή αδελφή του Αρμόδιου. "Πώς είναι δυνατόν να συμμετάσχει στην πομπή των Παναθηναίων μια μη παρθένα;" αναρωτήθηκε. Ή κατά άλλους "η αδελφή ενός γυναικωτού;" Και την απέκλεισε από τη γιορτή. Αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Στο χορό, στην παραζάλη -στη θρησκευτική κατάνυξη αν προτιμάτε-, ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτων κατάφεραν να ξεγελάσουν τους σωματοφύλακες του Ίππαρχου. Τον πλησίασαν και τον κατέσφαξαν με τα σπαθιά τους. Η φρουρά έβγαλε το άχτι της στον Αρμόδιο, τον έκανε επί τόπου κομματάκια. Ο Αριστογείτων ξέφυγε. Τον συνέλαβαν λίγο αργότερα κι αφού τον βασάνισαν φρικτά, τον εκτέλεσαν.
Ο φόνος του Ίππαρχου δεν σήμανε την πτώση της τυραννίας. Ο αδελφός του Ιππίας κυβέρνησε επί τέσσερα ακόμα χρόνια. Χρειάστηκε ξένη επέμβαση, των Σπαρτιατών, για να ανατραπεί το καθεστώς του. Το 508 π.Χ., ο Κλεισθένης, με τις μεταρρυθμίσεις του, θεμελίωσε την αθηναϊκή δημοκρατία.
Η υστεροφημία του Αρμόδιου και του Αριστογείτωνα υπήρξε προϊόν πολιτικού μάρκετινγκ. Μολονότι οι Αθηναίοι ήξεραν πολύ καλά τα γεγονότα, χρειάζονταν δυό ήρωες. Δυό τυραννοκτόνους. Ανήγαγαν έτσι το ομόφυλο ζευγάρι σε σύμβολο αντίστασης. Τους έστησαν αγάλματα, τους απέδιδαν τιμές. Προϊόντος του χρόνου, ο μύθος επικράτησε της αλήθειας. Ακόμα και τον 20ο αιώνα, μας παρουσίαζαν στο σχολείο τον Αρμόδιο και τον Αριστογείτωνα σαν πρόδρομους του Αλέκου Παναγούλη. "Όποιος αλυσσοδένει τον λαό βρίσκει φρικτό τέλος!" μας έλεγε ένας φιλόλογος της γενιάς του 114.
Αναγνωρίζετε ασφαλώς τις ομοιότητες με περιστατικά της εποχής μας. Συνηθίζουν ανέκαθεν οι νικητές να εξωραΐζουν παντί τρόπω τα γεγονότα. Όσο πιο ωμή η βία, τόσο πιο έντονη η προπαγάνδα που τη βαφτίζει απελευθερωτική.
Θυμόμαστε την εισβολή στο Ιράκ, το οποίο έκρυβε, υποτίθεται, επικίνδυνα για την ανθρωπότητα όπλα. Που δήθεν βρισκόταν πίσω από το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους του Μανχάτταν την 11η Σεπτεμβρίου. Που εν πάση περιπτώσει στέναζε υπό τον δικτάτορα Σαντάμ Χουσεϊν. Πώς σάρωσε η "Συμμαχία των Προθύμων" την εξουσία του – τον ίδιο τον ξετρύπωσαν σε ένα λαγούμι κάποιους μήνες αργότερα και τον απαγχόνισαν. Οι ενοχοποιητικοί ισχυρισμοί του Τζορτζ Γ. Μπους αποδείχθηκαν εκ των υστέρων αέρας κοπανιστός. Μικρό το κακό. Το Ιράκ είχε δεθεί χειροπόδαρα στο άρμα της Δύσης. Και ανοικοδομούνταν με αμερικάνικα κεφάλαια, κυρίως από μια θυγατρική της εταιρείας Halliburton, επικεφαλής της οποίας είχε διατελέσει ο Αντιπρόεδρος του Μπους, Ντικ Τσένι. Συνολικό όφελος; Σαράντα σχεδόν δισεκατομμύρια δολάρια.
Θυμόμαστε την "Αραβική Άνοιξη", η οποία ξεκίνησε στα τέλη του 2010, με την υποστήριξη, την ανοχή έστω, των ισχυρών δυνάμεων, προς αγαλλίασην των ρομαντικών ψυχών διεθνώς. Θα απελευθερώνονταν, λέει, οι λαοί. Εξαιρουμένης ίσως της Τυνησίας, σε όλες τις χώρες που επικράτησε η "Άνοιξη" εγκαθιδρύθηκαν ακόμα πιο στυγνές δεσποτείες. Στη Συρία ξεκίνησε εμφύλιος πόλεμος, η κατάλυση του νόμου και της τάξης είχε ως αποτέλεσμα την ίδρυση του φρικτού "χαλιφάτου" του ISIS. Στη Λιβύη, ο Καντάφι λιντσαρίστηκε σε απευθείας σχεδόν τηλεοπτική μετάδοση. Τα τελευταία του λόγια, πριν τον κατασπαράξει το πλήθος, ήταν προφητικά. "Θα μετανοιώσετε. Χωρίς εμένα, η Λιβύη θα διαλυθεί." Έτσι εν πολλοίς συνέβη.
Κάτω από τον μανδύα των τυραννοκτόνων που τους φόρεσαν υπήρχε στην περίπτωση του Αρμόδιου και του Αριστογείτονα το πάθος. Ο "έρως ανίκατε μάχαν". Πίσω από τα παχιά λόγια των σύγχρονων εξαγωγέων δημοκρατίας τι κρύβεται; Η λαχτάρα για κέρδος, για εκμετάλλευση αλλότριου πλούτου, για ενδυνάμωσή τους στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα. Ο ατόφιος ιμπεριαλισμός.
Ο Ντόναλντ Τραμπ σέβεται το σαβουάρ βιβρ των διεθνών σχέσεων πολύ λιγότερο από όσο οι προκάτοχοί του.
Με έναν εντελώς προσχηματικό ισχυρισμό περί πάταξης του ναρκεμπορίου απήγαγε εν ψυχρώ τον Νικολάς Μαδούρο. Τα είχε προηγουμένως κάνει πλακάκια με την πυραμίδα εξουσίας στη Βενεζουέλα. Του έδωσαν γη και ύδωρ και τους διατήρησε στη θέση τους.
Δεν πέρασαν ούτε δύο μήνες και κήρυξε τον πόλεμο στο Ιράν, επικαλούμενος πυρηνική απειλή. Εξόντωσε -εύγε στη CIA και στην τεχνητή νοημοσύνη- τον ισχυρό άνδρα της χώρας Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Κι από όσο φαίνεται, σέρνει τους διαδόχους του σε διαπραγματεύσεις. Δεν παραλείπει βεβαίως να ποζάρει σαν ο σωτήρας του Ιρανικού λαού. Εάν κάποτε επιτέλους γίνουν σεβαστά εκεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, αν διενεργηθούν ελεύθερες εκλογές, αν πετάξουν οι γυναίκες τις μπούργκες, θα αξιώνει ο Τραμπ εύφημο μνεία. Στο μεταξύ θα κάνει ό,τι συμφέρει την πατρίδα του, πιθανόν και τον ίδιο προσωπικά.
Πώς πρέπει να τοποθετηθούμε εμείς, οι δημοκρατικοί πολίτες όπου γης; Να γιορτάσουμε το κάζο που έπαθε το θεοκρατικό καθεστώς με την απώλεια του γηραιού ηγέτη του; Ή να υπενθυμίσουμε σε εαυτούς και αλλήλους πως από τύπους σαν τον Τραμπ τίποτα θετικό δεν μπορεί να προκύψει; Μικρή σημασία έχει. Κανείς από όσους λαμβάνουν τις κρίσιμες αποφάσεις δεν νοιάζεται για τη δική μας γνώμη.
Ξέρουμε εξ απαλών σχεδόν ονύχων ότι πολιτική στην πράξη κατά κανόνα σημαίνει να προτιμάς ανάμεσα σε δυό κακά το μικρότερο. Σπανίως συγκρουόμαστε με την απόλυτη δυστοπία, όπως στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, στον αγώνα ενάντια στον ναζισμό. Σπανίως ανατέλλει μια καινούργια φωτεινή μέρα, όπως στις 24 Ιουλίου 1974 στην Ελλάδα, με την κατάρρευση της Χούντας.
Χαρήκαμε με την έκβαση του Ψυχρού Πολέμου. Δεν εξιδανικεύαμε τον καπιταλισμό. Τον προτιμούσαμε απλώς από τα τέσσερα ψέματα, όπως τα έλεγε ο Κορνήλιος Καστοριάδης: από την ΕΣΣΔ, τη δήθεν Ένωση δήθεν Σοσιαλιστικών δήθεν Σοβιετικών δήθεν Δημοκρατιών.
Ανακουφιστήκαμε το 2013 με την αντικατάσταση στην Αίγυπτο του ισλαμιστή Μόρσι από τον κοσμικό Σίσι. Και ας είχε ο μεν εκλεγεί με την ψήφο του λαού ενώ ο δε επεβλήθη με πραξικόπημα.
Ανάμεσα σε δυο κακά… Το δύσκολο στις μέρες μας είναι να διακρίνεις πιο κακό είναι το μικρότερο. Γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο.-
Πηγή: capital
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
![Δηλώσεις Τραμπ απο τον Λευκό Οίκο: "Δεν βαριέμαι" - Ο πόλεμος "μπορεί να διαρκέσει πάνω από 4-5 εβδομάδες" [βίντεο]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/207x116/cu608x405/0,35,608,276/crop/both/9a/9ade8358e5604a14a57f8926d4a5a7e0.jpg?quality=60&404=default&v=2)
