ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ
Ποιος θα κερδίσει τις εκλογές
Όποιος μπορεί με ακρίβεια να μετρήσει πόσοι ανήκουν σε καθεμία από τις τρεις κατηγορίες, γνωρίζει τον τελικό νικητή των προσεχών εκλογών.
Σαν τον βόα
Κοιλιές και περιφέρειες εξαφανίζονται. Μάγουλα και προγούλια ρουφιούνται. Το μόνο πρόβλημα είναι το επιπλέον δέρμα. Το οποίο, από μια ηλικία και ύστερα, έχει χάσει την ελαστικότητά του. Δεν το συσφίγγει εύκολα ο οργανισμός.
Ο ελέφας στο δωμάτιο
Όποτε συζητάμε σε παρέες για τις επερχόμενες εκλογές, αφού κάποιος επισημάνει ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης συνιστά βαρίδι για το κόμμα του, καταλήγουμε στον "ελέφαντα στο δωμάτιο". Στον Ηλία Κασιδιάρη.
Θα τους πιάνουν οι Κινέζοι τα μουστάκια
Η διαφορά είναι ότι οι αναγκεμένοι Γάλλοι αρνούνται -όπως φαίνεται- να συμφιλιωθούν με τη μοίρα τους. Κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια, ενίοτε και κάθε έξι μήνες, εξεγείρονται.
Μαλλί μπαμπάκι
"Όταν τού έταζε ή τον άφηνε έστω να πιστεύει πως θα τον όριζε Επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά προτίμησε τον Μαργαρίτη Σχοινά, τι περίμενε; Να μη γίνει έξαλλος ο Αντώνης Σαμαράς;"
Οι ειδήσεις ως κακή λογοτεχνία
Βλέποντας τις φωτογραφίες του γιατρού, ο οποίος εμπλέκεται στον αδόκητο θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, θυμήθηκα ένα προ τεσσαρακονταετίας σχεδόν περιστατικό.
Το μείζον και το ελάχιστο
"Εάν κοτζάμ Μαζωνάκης πήγε σαν το σκυλί στ’αμπέλι, σκέψου κάποιον δίχως τη δική του κοινωνική και οικονομική επιφάνεια στα χέρια τέτοιων σκιτζήδων! Θα τον έτρωγαν εν ψυχρώ και θα έβγαιναν τελείως λάδι…"
Γιώργος Μαζωνάκης, ο δικός μας Μεγάλος Γκάτσμπι
Έζησες, Γιώργο Μαζωνάκη, καίγοντας τον εαυτό σου. Πώς αλλιώς θα μπορούσες να ζήσεις;
Χωρίς τίγρη στη μηχανή
Κανονικότητα επαγγέλθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Κανονικότητα εν πολλοίς έφερε, με τις παθογένειες βεβαίως του κομπραδόρικου καπιταλισμού της περιφέρειας, από τις οποίες ανέκαθεν υποφέραμε. Μόνο που η κανονικότητα δεν φτάνει.
Κατώτατος κοινός παρονομαστής
Η Έλενα Ακρίτα μού κατέστρεψε στις αρχές του 2020 δυό μέρες από τη ζωή μου.
Κατά τον δαίμονα εαυτού
Μιλάμε για τη βικτωριανή Αγγλία; Για το σημερινό Μπαγκλαντές; Όχι. Μιλάμε για τη Σύρο και τον Πειραιά κατά το πρώτο τέταρτο του περασμένου αιώνα.