ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΩΜΕΝΙΔΗΣ
"Ένα Σαββατοκύριακό της...": Ο Χωμενίδης στηρίζει την Ερριέτα Μαυρουδή μετά τον χαμό για τις δηλώσεις της
Πάνω στα σχόλια και στις αρνητικές κριτικές που δέχθηκε η μητέρα της Ναταλίας Γερμανού, Εριέττα Μαυρουδή, μετά τη συνέντευξή της, τοποθετήθηκε ο Χ. Χωμενίδης.
Ποιος θα κερδίσει τις εκλογές
Όποιος μπορεί με ακρίβεια να μετρήσει πόσοι ανήκουν σε καθεμία από τις τρεις κατηγορίες, γνωρίζει τον τελικό νικητή των προσεχών εκλογών.
Σαν τον βόα
Κοιλιές και περιφέρειες εξαφανίζονται. Μάγουλα και προγούλια ρουφιούνται. Το μόνο πρόβλημα είναι το επιπλέον δέρμα. Το οποίο, από μια ηλικία και ύστερα, έχει χάσει την ελαστικότητά του. Δεν το συσφίγγει εύκολα ο οργανισμός.
Ο ελέφας στο δωμάτιο
Όποτε συζητάμε σε παρέες για τις επερχόμενες εκλογές, αφού κάποιος επισημάνει ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης συνιστά βαρίδι για το κόμμα του, καταλήγουμε στον "ελέφαντα στο δωμάτιο". Στον Ηλία Κασιδιάρη.
Θα τους πιάνουν οι Κινέζοι τα μουστάκια
Η διαφορά είναι ότι οι αναγκεμένοι Γάλλοι αρνούνται -όπως φαίνεται- να συμφιλιωθούν με τη μοίρα τους. Κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια, ενίοτε και κάθε έξι μήνες, εξεγείρονται.
Ας μιλούσε από τα Σούσα
Ο Χρήστος Χωμενίδης διορθώνει την ομιλία του Μαρκ Ρούμπιο στην Πνύκα
Μαλλί μπαμπάκι
"Όταν τού έταζε ή τον άφηνε έστω να πιστεύει πως θα τον όριζε Επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά προτίμησε τον Μαργαρίτη Σχοινά, τι περίμενε; Να μη γίνει έξαλλος ο Αντώνης Σαμαράς;"
Οι ειδήσεις ως κακή λογοτεχνία
Βλέποντας τις φωτογραφίες του γιατρού, ο οποίος εμπλέκεται στον αδόκητο θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, θυμήθηκα ένα προ τεσσαρακονταετίας σχεδόν περιστατικό.
O Χρήστος Χωμενίδης στη λαϊκή αγρυπνία για τον Γιώργο Μαζωνάκη: "Είναι ήδη θρύλος"
"Πόσο βαθιά κι ειλικρινής πρέπει να ήταν η πίστη του Γιώργου Μαζωνάκη, για να αξιωθεί μιαν έξοδο που να θυμίζει θείο πάθος;" αναφέρει ο Χρήστος Χωμενίδης.
Γιώργος Μαζωνάκης, ο δικός μας Μεγάλος Γκάτσμπι
Έζησες, Γιώργο Μαζωνάκη, καίγοντας τον εαυτό σου. Πώς αλλιώς θα μπορούσες να ζήσεις;
Χωρίς τίγρη στη μηχανή
Κανονικότητα επαγγέλθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Κανονικότητα εν πολλοίς έφερε, με τις παθογένειες βεβαίως του κομπραδόρικου καπιταλισμού της περιφέρειας, από τις οποίες ανέκαθεν υποφέραμε. Μόνο που η κανονικότητα δεν φτάνει.