Το επαίσχυντο και το επωφελές...

1) Το επαίσχυντο και το επωφελές...

Η επιβίωση ενός λαού δια μέσου της ιστορίας απαιτεί ισχυρή ταυτότητα, σθένος αλλά και απαράμιλλη ευελιξία να ανταπεξέλθει τις περιόδους της παρακμής που ακολουθούν αυτές της ακμής.

Είναι θλιβερό, πληθυσμοί δεκάδων εκατομμυρίων, όπως οι Κούρδοι ή οι Παλαιστίνιοι, να μην διαθέτουν πατρίδα με κρατική υπόσταση και να αντιμετωπίζονται ως ενοχλητικές μειονότητες στις γεωγραφικές περιοχές που διαβιούν για αιώνες.

Από την άλλη πλευρά είναι ευτυχές για εμάς που η Ελλάδα 200 χρόνια μετά την επανάσταση και 100 χρόνια περίπου μετά τη διάλυσή της, είναι η πλουσιότερη και πλέον ανεπτυγμένη κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά όλων των πρώην επαρχιών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Υπήρξαν χιλιάδες άνθρωποι που εργάστηκαν για να γίνει η Ελλάδα αυτό που είναι, πριν την επανάσταση, κατά την επανάσταση και μετά την επανάσταση του ’21.

Έναν βασικό κανόνα που ακολούθησαν όσοι επινόησαν και ανέδειξαν τον νεοελληνισμό ήταν η ενσωμάτωση και ενοποίηση ακόμη ξένων στοιχείων που βρέθηκαν στον ελλαδικό χώρο και ήταν ενσωματώσημα...

Αν δάσκαλοι και ηγήτορες του γένους όπως ο Κοραής, ο Ρήγας και οι Φιλικοί είχαν μείνει αυστηρά στα πλαίσια του διαφωτισμού από τον οποίον εμπνεύστηκαν και δεν κινητοποιούσαν τις πολυπληθείς θρησκευόμενες μάζες (ενίοτε και κόντρα στις προθέσεις της ηγεσίας της εκκλησίας...) ή τους καιροσκόπους κλέφτες και αρματολούς, ο ελληνισμός σήμερα μπορεί να είχε την τύχη των Κούρδων και άλλων λαών που έχασαν την ιστορική φάση της ανασύνθεσής τους μέσω της ιστορικής συγκυρίας των επαναστάσεων των εθνών κρατών.

Δηλαδή θα συνέχισε να ζει επαναλαμβανόμενες γενοκτονίες προς όφελος της εθνογένεσης κάποιου άλλου λαού και θα εισέπραττε τσάι και συμπάθεια από τη διεθνή κοινότητα.

Αν αντί της ενσωμάτωσης επέλεγαν την αποστασιοποίηση από τους Αρβανίτες, τους Βλάχους και Σλάβους που κατοικούσαν στον ελλαδικό χώρο, ο νεοελληνισμός θα ήταν μικρότερος και η γεωγραφική του επικράτεια ανάλογη...

Η επιτυχία της ελληνικής επανάστασης συνίστατο στην εσωτερική συνοχή και αγωνιστικότητα της συσπείρωσης όλων των υπόδουλων των Οθωμανών, ασχέτως καταγωγής, αλλά και την υψηλή διεθνή διπλωματία να καταστήσουν τις ελληνικές διεκδικήσεις συμφέροντα και επιδιώξεις μεγάλων δυνάμεων. Ως έθνος για τη σημερινή μας υπόσταση χρωστάμε πολλά σε μορφές όπως ο Κοραής, ο Ρήγας, οι Φιλικοί, ο Υψηλάντης, ο Κολοκοτρώνης, ο Μαυροκορδάτος, ο Μπότσαρης, ο Καποδίστριας, ο Όθωνας με τους Βαυαρούς φιλέλληνες και πολλούς άλλους...

Σε αρκετές περιοχές της σημερινής ελληνικής επικράτειας, αρκετά χρόνια μετά την επανάσταση, ο ελληνόφωνος πληθυσμός ήταν μειοψηφία και μερικές δεκαετίες αργότερα, οι άλλες γλώσσες έτειναν προς εξαφάνιση. Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα με τα παιδιά των μεταναστών από γειτονικές χώρες που μιλάνε μόνο ελληνικά, υπηρετούν στον ελληνικό στρατό και ζουν με βάση τις ίδιες αξίες και πρότυπα που ζουν και τα ελληνόπουλα...

Εθνικόν είναι το επωφελές...

Δεν γνωρίζω λοιπόν αν θα μπορούσε να υπάρξει μια καλύτερη συμφωνία με το γειτονικό κρατίδιο της Βόρειας Μακεδονίας. Για πολλές δεκαετίες το επιδιώξαμε αλλά δεν το πετύχαμε ακόμη και όταν εφαρμόσαμε τον σκληρό αποκλεισμό της.

Για την Ελλάδα η ανιστόρητη οικειοποίηση της Μακεδονικής ιστορίας από τη γειτονική χώρα ενδεχομένως κάποτε να αποτελέσει απειλή εδαφικής διεκδίκησης. Προς το παρόν όμως κάτι τέτοιο δεν είναι ούτε ορατό ούτε εφικτό. Αντικειμενικά όμως η γειτονική χώρα δεν διαθέτει το δημογραφικό και οικονομικό δυναμισμό, ούτε την ομοιογένεια να απειλήσει την Ελλάδα.

Η γειτονική χώρα δεν διαθέτει μεγάλο βαθμό ομοιογένειας καθώς αποτελείται από σλαβική πλειοψηφία και μια αλβανική δεσπόζουσα μειοψηφία. Τούτο την καθιστά αδύναμη και επιρρεπή στην εξωτερική χειραγώγηση.

Η γειτονική χώρα αποτελούσε στόχο χειραγώγησης και δορυφοροποίησης για χώρες όπως η Ρωσία και η Τουρκία και αν συνέβαινε αυτό θα αποτελούσε απειλή για την Ελλάδα κυρίως αλλά και την Ευρώπη και τη Δύση.

Η συμφωνία των Πρεσπών απομάκρυνε αυτά τα ενδεχόμενα και την τροχιοδρόμησε γύρω από την Ελλάδα και τη Δύση. Η Ελλάδα εν προκειμένω προσέφερε σημαντική εξυπηρέτηση στο ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και τη Δύση με τη συμφωνία των Πρεσπών.

Προσέφερε όμως υπηρεσία και στα δικά της εθνικά συμφέροντα αφού απομάκρυνε έναν κρίκο από την αλυσίδα με την οποία η Τουρκία προσπαθεί να περικυκλώσει τη χώρα μας από τη πλευρά των Βαλκανίων.

Αν δεν είχε λάβει χώρα η συμφωνία των Πρεσπών και τον εναέριο χώρο της γείτονος είχε αναλάβει να τον προστατεύει αντί της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας η τουρκική, θα ήταν νίκη ή ήττα για την Ελλάδα;

Η Τουρκία συνιστά τη βασική απειλή για την επιβίωση της Ελλάδας και του ελληνισμού σε ενεστώτα χρόνο και η χώρα μας θα χρειαστεί προσπάθειες δεκαετιών για να την αντιμετωπίσει. Για να συμβεί αυτό πρέπει να κλείσει άλλα μέτωπα και διαφορές με άλλες γειτονικές χώρες προκειμένου να αποφύγει τη διασπορά ισχύος.

Ρωτάνε κάποιοι ποια είναι τα ανταλλάγματα που έλαβε η χώρα μας για την παραχώρηση που έκανε στις δυτικές δυνάμεις σε σχέση με τη συμφωνία των Πρεσπών. Τούτα νομίζω πως είναι φανερά...

Τον τελευταίο χρόνο όταν χρειάστηκε Ευρωπαίοι ένστολοι βρέθηκαν στα ελληνικά σύνορα στον Έβρο απέναντι στις μεθοδεύσεις της Τουρκίας. Αμερικάνικα και γαλλικά πολεμικά κινήθηκαν δεκάδες φορές δίπλα σε ελληνικά σε αμφισβητούμενες από την Τουρκία περιοχές στη Ν.Α. Μεσόγειο.

Με τις ευλογίες αν όχι τις υποδείξεις των δυτικών συμμάχων προχώρησαν οι οριοθετήσεις της ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο. Η Αλεξανδρούπολη έχει καταστεί δίοδος πρόσβασης της Δύσης προς τα Βαλκάνια υποκαθιστώντας τα Δαρδανέλια.

Χωρίς τη σαφή και σε κάποιες περιπτώσεις ηχηρή υποστήριξη των συμμάχων και εταίρων των Γερμανών μη εξαιρουμένων δεν γνωρίζω ποια θα ήταν η κατάληξη στην αντιπαράθεση με την Τουρκία τους τελευταίους μήνες της αποδρομής Τραμπ.

Είναι σαφές πως Γαλλία και Γερμανία χειρίστηκαν την Τουρκία με τη μέθοδο του καλού και κακού "μπάτσου" προκειμένου να την κατευθύνουν σε επιθυμητές επιλογές για την Ευρώπη και την Ελλάδα.

Πήραμε και παίρνουμε ανταλλάγματα λοιπόν...

Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι αυτό που κάνει τους ενήλικες να ξεχωρίζουν από τα παιδιά: Να μάθουμε να ιεραρχούμε απειλές και προτεραιότητες και να αντιδρούμε αναλόγως...

Να γνωρίζουμε όταν τα έθνη έχουν συμφέροντα και να προσπαθούμε να επινοούμε τρόπους έτσι ώστε τα δικά μας συμφέροντα να γίνονται και δικά τους.

Ο ρεαλισμός και ο πατριωτισμός μπορεί να εξασφαλίσει τη συνέχεια του ελληνισμού και όχι ο "κούφιος" και ανιστόρητος συχνά εθνικισμός...

2) Τι πήραμε...

Αγαπητέ κε Στούπα,

Αναφέρομαι στο σημερινό σας άρθρο με θέμα "το δυσάρεστο διάλειμμα του Αλέξη".

Αναφέρεστε στο θέμα της απόφασης της κυβέρνησης Σύριζα περί των Σκοπίων πού ονομάστηκαν όπως ονομάστηκαν.

Έχουν γραφτεί πολλά για αυτό και δεν θα επανέλθω εάν σαν ιδέα ήταν σωστή ή λάθος. Από αυτά που έχω διαβάσει ποτέ δεν αναφέρθηκε από τον Σύριζα επί της ουσίας τι πήρε, για το συμφέρον της χώρας πάντα.

Ήταν μία διαπραγμάτευση χρόνων από πολλές κυβερνήσεις και σε μία διαπραγμάτευση δίνεις αλλά πρέπει και να πάρεις.

Ό,τι έδωσε είναι σίγουρο, το τι πήρε δεν έχω αντιληφθεί ακόμα. Θυμίζω ότι και οι ΗΠΑ αλλά και η ΕΕ ήθελαν διακαώς τη συμφωνία αυτή για γεωπολιτικά συμφέροντα και ίσως και άλλα πού δεν γνωρίζουμε.

Θα ήθελα επίσης να θυμίσω ότι ο κ. Στάινμπεργκ, σαν επικεφαλής του ΝΑΤΟ κάποια στιγμή ανέφερε ότι το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να επέμβει σε διένεξη δύο συμμάχων-μελών αναφερόμενος στην Ελλάδα και την Τουρκία. Κοντολογίς το ΝΑΤΟ δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα προστατεύσει στρατιωτικά την Ελλάδα από την Τουρκία εάν αυτή της επιτεθεί.

Η Ελλάδα λοιπόν άνοιξε την πόρτα του βόρειου γείτονά μας στο ΝΑΤΟ και άρα αυτό δεν μπορεί πια να την προστατέψει έναντι αυτής. Και όχι μόνο αυτό. Η χώρα αυτή δήλωσε ότι είναι φτωχή και δεν μπορεί να συνεισφέρει οικονομικά στο ΝΑΤΟ ενώ η Ελλάδα είναι από τις ελάχιστες χώρες που τηρεί την υποχρέωση καταβολής του 2% (ούτε η Γερμανία το τηρεί), τελικά φαίνεται ότι είμαστε πλούσια χώρα.

Δηλαδή θα πληρώνουμε στο ΝΑΤΟ και για την άμυνα της χώρας αυτής χωρίς πια Νατοϊκή στρατιωτική προστασία εάν αυτή πότε επιτεθεί (ποτέ μη λες ποτέ στη ζωή)!

Ας δούμε τα παζάρια της Τουρκίας όταν δίνει κάτι. Η ιστορία γεμάτη από παραδείγματα.

Προσωπικά, θα περίμενα τουλάχιστον εγγυήσεις από τις ΗΠΑ αφού η ΕΕ είναι και θα είναι εκτός τέτοιου θέματος (η Γερμανία χαϊδεύει την Τουρκία). Θα ήταν το ελάχιστο αφού αυτές πρωτίστως και διακαώς ήθελαν να γίνει αυτή η συμφωνία εδώ και πολλά χρόνια.

Τι πήραμε λοιπόν; Το επιχείρημα της αύξησης του εμπορίου και των οικονομικών συναλλαγών μου ακούγεται αστείο και για ευρεία κατανάλωση. Και ίσως θα το άκουγα αν ο Σύριζα έπειθε με έστω κάποια απλή αναφορά με κάποια συμπαγή επιχειρήματα (τουλάχιστον οικονομική ανάλυση βάσει στοιχείων και προβλέψεων). Η έλλειψη αυτών μάλλον καταδεικνύει ότι πρόκειται περί έκθεσης ιδεών, σε αυτό βέβαια ο Σύριζα μας έχει συνηθίσει. Απορίας άξιο επίσης που η ΝΔ δεν ρώτησε, καλύτερα δεν το απαίτησε ποτέ να το ακούσει.

Κάτι τελευταίο άξιο λόγου νομίζω. Σε κάποιο σημείο του γνωστού βιβλίου του κ. Βαρουφάκη (αυτό το σημείο το πιστεύω) αναφέρεται ότι ο Αλέξης είπε σε ανύποπτο χρόνο στην κα Μέρκελ ότι θα κάνει κάποια στιγμή τη συμφωνία της ονομασίας και αυτή εξεπλάγην λέγοντάς του ότι δεν το πιστεύει τέτοιο δώρο γιατί καμία ελληνική κυβέρνηση δεν το έδωσε για πολλά χρόνια και ούτε πίστευε ότι θα το δώσει. Εντυπωσιακό πραγματικά γιατί ο Αλέξης έκανε και κάτι που υποσχέθηκε.

Αν έχετε άποψη είτε σχόλια επί των παραπάνω θα ήταν ενδιαφέρον να τα ακούσουμε όλοι οι αναγνώστες σας.

Φιλικά,

´Ένας πιστός αναγνώστης σας.

Πηγή: capital

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr