ΓιαννηΣ - ΑλεξανδροΣ ΙωαννιδηΣ
ΓιαννηΣ - ΑλεξανδροΣ ΙωαννιδηΣ

Το τέλος της αθωότητας

Γιατί δείχνει ανήμπορος ο ΣΥΡΙΖΑ να συγκρατήσει τις απώλειες;

SHARE THIS
0
SHARES

Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 7ης Ιουλίου είναι προδιαγεγραμμένη. Η λαϊκή ετυμηγορία με επαρκή πλειοψηφία θα καταδικάσει τις πολιτικές επιλογές της παράταξης του Αλέξη Τσίπρα. Οι ψηφοφόροι - ως άλλοι ένορκοι - θα αναμένουν να δουν στην πράξη τι επιφυλάσσει για την Ελλάδα ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να τον κρίνουν και αυτόν – με τη σειρά τους – όταν έρθει εκείνη η ώρα. 

Γιατί έχασε, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ; Και γιατι δείχνει ανήμπορος να συγκρατήσει τις απώλειες; Ποιοι είναι οι λόγοι που διαρκώς φυλλορροεί η παράταξη που κυβέρνησε τη χώρα για τέσσερα και πλέον χρόνια;

Πρώτον, γιατί έταξε τα πάντα στους πάντες. Είναι αδύνατον να ανταποκριθείς στις προσδοκίες όταν αυτές προσεγγίζουν το ανέφικτο. Είναι αναπόφευκτο ότι πολλοί που σε πίστεψαν, σε στήριξαν και σε ψήφισαν θα σε «μαυρίσουν» μόλις τους δοθεί η ευκαιρία. Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Και όσοι πέριξ του πρωθυπουργού πίστευαν ότι ο λαός θα έχει... κοντύτερη μνήμη έπεσαν έξω πανηγυρικά.

Δεύτερον, γιατί απέτυχε να αποδείξει ότι διαφέρει από το «παλιό». Από τις κακές συνήθειες της εκάστοτε κυβέρνησης. Τις λογικές βολέματος των συγγενών, κολλητών, φίλων και συντρόφων. Τις εξόφθαλμες σχέσεις με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα. Τις απόπειρες ελέγχου των ΜΜΕ. Την έλλειψη διαφάνειας και αξιοκρατίας στις κρατικές συμβάσεις και τα δημόσια έργα. Την εμπλοκή στο έργο της Δικαιοσύνης. Έγινε η χειρότερη εκδοχή όλων όσων επί χρόνια κατηγορούσε (και δικαίως βεβαίως). Κοινώς, το περίφημο ηθικό πλεονέκτημα πήγε... περίπατο.

Τρίτον, γιατί με μπροστάρη τον Αλέξη Τσίπρα τα στελέχη του επέδειξαν αλαζονεία, αμετροέπεια, έπαρση και κυνισμό. Σε τραγωδίες όπως στη Μάνδρα και το Μάτι όπου η υποκρισία και η ανεπάρκεια απογύμνωσαν το κυβερνητικό επιτελείο που μάταια επιχείρησε να κρυφτεί πίσω από στημένες συσκέψεις. Σε εθνικά ζητήματα όπως το Μακεδονικό με τους πολίτες να χαρακτηρίζονται φασίστες επειδή διαφωνούν και διαδηλώνουν. Σε κοινωνικά ζητήματα όπως ο νόμος Κατρούγκαλου που ενώ επέφερε μειώσεις και κατένειμε άδικα συντάξεις η κυβέρνηση διατυμπάνιζε ότι οι πολίτες «θέλουν να πληρώνουν μεγαλύτερες εισφορές». Σε θέματα οικονομίας με την περήφανη διαπραγμάτευση να κοστίζει στην ελληνική οικονομία κοντά στα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Για όλα αυτά, δεν ακούστηκε ούτε μια συγνώμη από επίσημα  χείλη. 

Τέταρτον, γιατί συνολικά η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε παταγωδώς να πείσει ότι διαθέτει σχέδιο για την Ελλάδα του αύριο. Αντίθετα, πόνταρε τα ρέστα της να συντηρήσει νοοτροπίες, πρακτικές και ιδεοληψίες του χθες. Και έμεινε ταπί και ψύχραιμη. Η σιωπηλή πλειοψηφία των πολιτών την καταδίκασε. Νέοι που αναζητούν ελπίδα, προοπτική και όραμα με διαβατήριο τις σπουδές και την όρεξη για δουλειά. Αλλά, βλέπουν ότι το μόνο που τους προσφέρει η πατρίδα τους είναι το διαβατήριο για να φύγουν στο εξωτερικό. Άνεργοι που ψάχνουν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και βλέπουν τη μερική απασχόληση και τις πελατειακές σχέσεις να επικρατούν της εμπειρίας, των γνώσεων και της προϋπηρεσίας. Συνταξιούχοι που πίστεψαν ότι δεν θα περικοπούν άλλο τα χρήματα που λαμβάνουν κάθε μήνα και νιώθουν ότι η κοροϊδία ξεχείλισε και τους πνιγεί. Ελεύθεροι επαγγελματίες που αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα γιατί το κράτος έγινε μεγαλομέτοχος στο μπλοκάκι τους. Μισθωτοί στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα που νιώθουν ότι είναι μάταιο να επιδιώκουν την επαγγελματική ανέλιξη καθώς η οποία αύξηση διεκδικήσουν θα καταλήξει στο κράτος μέσω της αυξημένης φορολογίας και των υπέρμετρων εισφορών. 

Μια μερίδα τέτοιων νηφάλιων και λογικά σκεπτόμενων πλην ταλαιπωρημένων πολιτών ανέδειξε στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Έναν ικανό διαχειριστή. Έναν πράο, μετριοπαθή, πρακτικό και αποτελεσματικό μάνατζερ. Με δομημένο λόγο και κοστολογημένο σχέδιο. Με αντι-εμπορικό πολιτικό προφίλ σε σύγκριση με την παράδοση αυτού του τόπου. Και αυτή την επιλογή όσων συμμετείχαν στην εσωκομματική διαδικασία της Νέας Δημοκρατίας «αγκαλιάζει» σήμερα ένα σημαντικά μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας. Ωθώντας την αξιωματική αντιπολίτευση στην αυτοδυναμία και δίνοντας στον αρχηγό της μια once in a lifetime ευκαιρία να δείξει πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Να αδράξει την κάθε μέρα στη θέση του κυβερνήτη και να τολμήσει να απογειώσει την Ελλάδα οικονομικά και κοινωνικά. Οι αναταράξεις που θα προκληθούν θα είναι συχνές και απότομες και το έργο του μόνο εύκολο δεν προμηνύεται.  

Εξάλλου, ο χρόνος δεν είναι το μέρος του. Η υπομονή της κοινωνίας έχει προ πολλού εξαντληθεί και δικαιολογημένα. Η ανάγκη για βαθιές τομές στο Κράτος και τους Θεσμούς είναι επιτακτική. Η προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων είναι προϋπόθεση ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας. Το στοίχημα είναι τεράστιο και δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα έβαζαν τα λεφτά τους ότι θα αποτύχει και αυτός να αλλάξει το ρουν της ιστορίας της χώρας. Κι ας λέει συχνά ο ίδιος ότι νιώθει πάντοτε άνετα ως αουτσάιντερ.

Η αθωότητα και - συχνά - η αφέλεια με την οποία αρκετοί πολίτες επιλέγουν υποψήφιους και κόμματα έχει σημαδέψει μια ολόκληρη εποχή στη μεταπολιτευτική Ελλάδα. Το προσωπικό συμφέρον υπερτερεί του κοινού καλού. Η γνωριμία, η επαφή, η πρόσβαση αξιολογείται ως προτεραιότητα ανεξάρτητα από το ποιόν του πολιτευτή. Μια αμφίδρομη σχέση εξάρτησης που οδήγησε αργά αλλά σταθερά την κοινωνία στα όρια της εξαθλίωσης και την πολιτική στην πλήρη απαξίωση.

Η κρίση έφερε σωρεία δεινών για την κοινωνία. Η εμπιστοσύνη των πολιτών στους πολιτικούς κλονίστηκε. Κάποιος που θέλει να βλέπει πάντα το ποτήρι μισογεμάτο θα πει ότι αυτή είναι μια θετική εξέλιξη μακροπρόθεσμα. Γιατί υποχρεώνει αρκετούς σύγχρονους πολιτικούς να προσαρμόσουν το λόγο, το όραμα και εν τέλει τις πράξεις τους με γνώμονα το ρεαλισμό. Η αξία της φράσης «τα λίγα λόγια ζάχαρη και τα καθόλου μέλι» ποτέ στη σύγχρονη ιστορίας της χώρας δεν είχε τόση σημασία στην πολιτική ζωή όσο στις μέρες μας. 

Το τέλος της αθωότητας διαμορφώνει ιδανικές συνθήκες για την αρχή της υπευθυνότητας. Μένει να αποδειχθεί εάν η επόμενη κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα φανεί αντάξια της ιστορικής συγκυρίας. 

 -------

Στην ιστοσελίδα μας φιλοξενούνται όλες οι απόψεις που σέβονται τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον πολιτισμό και την αισθητική. Οι γνώμες των αρθρογράφων είναι ενυπόγραφες και προσωπικές και δεν ταυτίζονται απαραίτητα με την άποψη του TheToc.gr.

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook