Ποιος είναι ο οικονομολόγος που διαμόρφωσε τον σημερινό κόσμο

Ο Τζων Μέυναρντ Κέυνς μέσα από μια συναρπαστική βιογραφία, μέσα από τα μονοπάτια της πολυεπίπεδης ζωής του, για έναν πρωτοπόρο της ευρωπαϊκής κουλτούρας.

poios-einai-o-oikonomologos-pou-diamorfwse-ton-simerino-kosmo
SHARE THIS
0
SHARES

Το έργο του μεγάλου φιλοσόφου και οικονομολόγου, όπως αυτό διαμόρφωσε την παγκόσμια πολιτική σκέψη. Ο Τζων Μέυναρντ Κέυνς μέσα από μια συναρπαστική βιογραφία, μέσα από τα μονοπάτια της πολυεπίπεδης ζωής του, για έναν πρωτοπόρο της ευρωπαϊκής κουλτούρας, που ο στοχασμός του μελετάται πολύ σοβαρά μέχρι και σήμερα που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις μελάνι. Στο βιβλίο αναλύεται με απλό τρόπο η πορεία του Κέυνς προς το χτίσιμο ενός νέου πολιτικοκοινωνικού συστήματος ιδεών και οικονομικού σχεδιασμού, που μπήκε σε εφαρμογή σε περιόδους καμπής του 20ουαιώνα. 

 

Ο Τζων Μέυναρντ Κέυνς, γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1883 και ήταν Άγγλος οικονομολόγος, μαθηματικός, καθηγητής πανεπιστημίου, συγγραφέας και ανώτατος κρατικός υπάλληλος. Δημιούργησε, με τα έργα του και τους οπαδούς του, τη λεγόμενη κεϋνσιανή σχολή στην οικονομική επιστήμη. Ο Κέυνς και ο Μίλτον Φρίντμαν ήταν δύο από τους πιο σημαντικούς οικονομολόγους του 20ού αιώνα.

Τα δύο πιο σημαντικά βιβλία που συνέγραψε ήταν Οι Οικονομικές Συνέπειες της Ειρήνης (1919) και Γενική Θεωρία της Απασχόλησης, του Τόκου και του Χρήματος (1936). Με το πρώτο από τα παραπάνω βιβλία του υποστήριξε ότι η Γερμανία δεν είχε την ικανότητα να πληρώσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που απαίτησαν από αυτή οι νικήτριες δυνάμεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ότι αυτό θα οδηγούσε στην επανάληψη του σε πιο μεγάλη κλίμακα. Με το δεύτερο, ότι για να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας που αντιμετώπιζε ο δυτικός κόσμος μετά το κραχ της Νέας Υόρκης (1929), θα έπρεπε να παρέμβει το κράτος και χρηματοδοτώντας την οικονομία και τις επιχειρήσεις να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Το δεύτερο αυτό βιβλίο ψηφίστηκε από το κοινό το 2017 ως «το βιβλίο με την μεγαλύτερη επίδραση στη διαμόρφωση της βρετανικής κοινωνίας τον 20ό αιώνα» .

Από τον Κέυνς έχει πάρει το όνομά της και η Κεϋνσιανή ρύθμιση, η αναδιανομή δηλαδή μέρους των κερδών του κεφαλαίου στις κατώτερες τάξεις, με τη μορφή κοινωνικών και άλλων παροχών, προκειμένου να αποφεύγεται η κοινωνική δυσαρέσκεια και οι αναταραχές. Μια τέτοια ρύθμιση δεν ήταν ποτέ στόχος του ίδιου του Κέυνς. Ο Κέυνς πρότεινε την άνοδο των δημοσίων δαπανών σε περιόδους κρίσεων για να καλύψουν μέρος του ελλείμματος ζήτησης που - υπό προϋποθέσεις - μπορεί να οδηγήσει την οικονομία μακριά από μια θέση ισορροπίας πλήρους απασχόλησης. Οι δημόσιες δαπάνες μπορεί να ξοδεύονται ως επιδόματα ανεργίας κ.λπ., αλλά ο κύριος στόχος δεν είναι η αναδιανομή αλλά η επανόρθωση της ισορροπίας. Μάλιστα η αύξηση της φορολογίας σε περιόδους κρίσης είναι πλήρως αντίθετη στη νοοτροπία του Κέυνς ο οποίος ζητά αύξηση των ελλειμμάτων στις κρίσεις, τα οποία χρηματοδοτούνται από πλεονάσματα στις καλύτερες εποχές.

Διεύθυνε το περιοδικό Economic Journal, ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά περιοδικά διεθνώς. Ασχολήθηκε σε υπεύθυνη θέση με τις υποθέσεις του Υπουργείου Οικονομικών της χώρας του, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και διατύπωσε τις ιδέες του για την οικονομική διαχείριση στο έργο «Οι Οικονομικές Συνέπειες της Ειρήνης» (1919). Το 1930 αναλαμβάνει ως πρόεδρος μιας επιτροπής το ρόλο κυβερνητικού συμβούλου για την πρακτική αντιμετώπιση της ανεργίας. Το 1936 εκδίδεται το σημαντικότερο έργο του «Γενική Θεωρία Απασχόλησης, Τόκου και Χρήματος»

Η Κεϋνσιανή Σχολή 

Η θεωρία του Τζων Μέυναρντ Κέυνς διαμορφώθηκε μετά την οικονομική κρίση που προκλήθηκε από το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης τον Οκτώβρη του 1929. Στόχος του είναι ένας καλύτερος κόσμος που θα εξασφαλίσει πλήρη απασχόληση στην αγορά εργασίας. Αν και δεν είναι σοσιαλιστής, τοποθετείται υπέρ του καπιταλισμού, υποστηρίζει ότι για να υπάρχει πλήρης απασχόληση πρέπει να παρεμβαίνει η κυβέρνηση στην οικονομία, γιατί η ελεύθερη αγορά δεν αυτορρυθμίζεται (δεν γίνεται εκκαθάριση). Οι ατομικοί παραγωγοί μπορεί να μην βρίσκουν αγοραστές για τα προϊόντα τους, κάτι που σύμφωνα με τον Κέυνς δεν είναι μόνο ατομικό πρόβλημα, αλλά και γενικότερο που αφορά την εθνική οικονομία. Συμφωνεί με τον Karl Marx ότι οι οικονομίες οδηγούνται σε κρίσεις, δηλαδή ανεργία. Η παρέμβαση του κράτους ρυθμίζει τους μισθούς, την παραγωγή και την κατανομή του πλούτου. Προτείνει στη θέση του ιδιοκτήτη τη Συμμετοχική Ένωση.

Έτσι η ιδιοκτησία ανήκει στην ένωση στην οποία συμμετέχουν τα άτομα. Σημασία δίνεται στο χρήμα που πρέπει να επενδύεται και όχι στην ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Ιδανικό για τον Κέυνς είναι η πλήρης απασχόληση. Η απασχόληση εξαρτάται από τη ζήτηση και η ζήτηση από την αγοραστική ικανότητα. Επομένως η παραγωγή καθορίζεται από την ικανοποιητική ζήτηση.

 

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ακολούθησε το theTOC.gr στο Facebook