Ο Αριστείδης Χατζής γράφει τις εντυπώσεις του από την ταινία "Οδύσσεια"- Ένα αριστούργημα

Melinda Sue Gordon/Universal Pictures

Ο Αριστείδης Χατζής θεωρεί την ταινία του Νόλαν ένα αριστούργημα. Ιδού γιατί:

Ενας καλλιτέχνης του διαμετρήματος του Κρίστοφερ Νόλαν δικαιούται να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή ενός έργου όπως είναι η Οδύσσεια. Το αποτέλεσμα είναι, χωρίς υπερβολή, ένα αριστούργημα. Η επιτυχία του, νομίζω, οφείλεται σε δύο παράγοντες:

Ο πρώτος έχει να κάνει με την προσπάθειά του να "ιστορικοποιήσει" την Οδύσσεια αλλά ταυτόχρονα να την ανανοηματοδοτήσει. Την εντάσσει στο ιστορικό και πολιτισμικό πλαίσιο της ύστερης εποχής του Χαλκού και του πρώιμου ελληνικού κόσμου, επιχειρεί να ερμηνεύσει τους μύθους ως προϊόν συγκεκριμένων ιστορικών συνθηκών, απομυθοποιεί υπερφυσικά στοιχεία, παρουσιάζοντάς τα ως γεγονότα που μπορούν να εξηγηθούν ιστορικά ή ανθρωπολογικά.

Διαβάστε Επίσης

Κυριάκος Μητσοτάκης: Επικοινώνησε με τον Κρίστοφερ Νόλαν και τον συνεχάρη για την επιτυχία της "Οδύσσειας"

Σε κάποιες περιπτώσεις το κάνει αναχρονιστικά (π.χ. οι άνθρωποι της Εποχής του Χαλκού δεν έχουν αίσθηση περιοδολόγησης) αλλά το σύνολο λειτουργεί ακόμα και όταν η ιστορικοποίηση συνδυάζεται με σύγχρονους προβληματισμούς. Μια εντυπωσιακή ιδέα ήταν η ταύτιση των Ελλήνων που επιστρέφουν με τους επιδρομείς "λαούς της θάλασσας". Η σκηνή κατά την οποία οι σύντροφοι του Οδυσσέα αδυνατούν να καταλάβουν τα σύγχρονα ελληνικά ενός από τα θύματα των επιδρομών τους είναι χαρακτηριστική. Αισθάνεσαι ότι ο Νόλαν τους βλέπει ως εγκλωβισμένος στον χωροχρόνο όπως οι ήρωες στο "Interstellar".

Ο δεύτερος παράγοντας επιτυχίας έχει να κάνει με την κινηματογραφική γλώσσα. Ο κινηματογράφος έχει νόημα όταν η κινηματογραφική γραφή πετυχαίνει να σου δώσει εμπειρίες που δεν μπορεί να σου προσφέρει κανένα άλλο μέσο. Ο Νόλαν το πέτυχε αυτό μεγαλειωδώς ήδη από το "Inception" αλλά εδώ προσφέρει μοναδικές σκηνές που σε κάνουν, σχεδόν, μέτοχο μιας ιστορικής εμπειρίας (αν και βρισκόμαστε στον χώρο της μυθολογίας):

Οι σκηνές άλωσης και καταστροφής της Τροίας, η εκτέλεση των μνηστήρων, οι φοβερές σκηνές τρικυμίας, το ουρλιαχτό του Πολύφημου, αλλά κυρίως αυτή η μεγαλοφυής ιδέα να μας παρουσιάσει το εσωτερικό του Δούρειου Ιππου και τις συνθήκες μέσα σ’ αυτόν. Αν προσθέσουμε και το πλήθος κινηματογραφικών αναφορών, όπως στο "Spirited Away" του Χαγιάο Μιγιαζάκι στη φοβερή σκηνή μετατροπής των συντρόφων σε γουρούνια από την Κίρκη ή στον "Πλανήτη των Πιθήκων" του Φράνκλιν Σάφνερ στη σκηνή που η περίπολος των Τρώων ανακαλύπτει τον Δούρειο Ιππο βυθισμένο στην άμμο. Ο Νόλαν καταφέρνει να κάνει κάτι ακόμα, θεωρώ πολύ σημαντικό. Να γνωρίσει στο μεγάλο διεθνές κοινό το σημαντικότερο έργο της παγκόσμιας γραμματείας και έτσι να του δώσει το κίνητρο να το προσεγγίσει

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr