Την τελευταία της πνοή άφησε στα 56 της χρόνια η Γαλλο-ιρανή συγγραφέας, καλλιτέχνιδα και σκηνοθέτιδα Μαρζάν Σατραπί, η οποία έγινε παγκοσμίως γνωστή μέσω του μυθιστορήματος και της ταινίας "Περσέπολις".
"Η Μαρζάν Σατράπι πέθανε από θλίψη λίγο περισσότερο από έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Ματίας Ρίπα, του συζύγου της και του έρωτα της ζωής της", όπως δήλωσαν στενοί της συνεργάτες στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων την Πέμπτη (4/6).
Σημειώνεται ότι ο σύζυγός της, Σουηδός παραγωγός, ηθοποιός και σεναριογράφος, πέθανε στις 8 Απριλίου του περασμένου έτους.
Ο σύζυγός της, τον οποίο γνώρισε στο Παρίσι, ήταν μακροχρόνιος συνεργάτης της. Μετά τον θάνατό του, η Σατραπί ίδρυσε το Ίδρυμα Κινηματογράφου "Ματτίας και Μαρζάν Ρίπα-Σατραπί" με σκοπό να υποστηρίξει ξένους φοιτητές που επιθυμούν να μεταβούν στη γαλλική πρωτεύουσα για να σπουδάσουν κινηματογράφο.
Από τον θάνατό του, η σελίδα της στο Instagram περιείχε σχεδόν αποκλειστικά μια σειρά εικόνων που σχημάτιζαν την φράση "For I Lost the love of my life" (Γιατί έχασα τον έρωτα της ζωής μου), μαζί με μια φωτογραφία του συζύγου της και μια ανακοίνωση για το ίδρυμα.

Το "Περσέπολις" και οι αγώνες κατά του ιρανικού καθεστώτος
Η Σατραπί, ανοιχτά ενάντια της θεοκρατικής κυβέρνησης του Ιράν, έφτασε στη Γαλλία το 1994 και απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα το 2006. Το "Περσέπολις" αφηγείται την ιστορία της πρώιμης ζωής στην Τεχεράνη, όπου αγωνιζόταν υπό τους περιορισμούς που επέβαλε η ισλαμική ηγεσία του Ιράν μετά την επανάσταση του 1979, προτού τη στείλουν οι γονείς της στην Ευρώπη και ξεκινήσει μια εξόριστη ζωή.
Το έργο της επεκτάθηκε πέρα από τις ιστορίες που σχετίζονταν με το Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της ταινίας "Radioactive" του 2019, μιας βιογραφίας για την πρωτοπόρο ερευνήτρια της ραδιενέργειας και κάτοχο του βραβείου Νόμπελ Μαρί Κιουρί, με πρωταγωνίστρια τη Ρόζαμουντ Πάικ.
Σύμφωνα με τη Le Monde, η Σατραπί αρνήθηκε πέρυσι το γαλλικό παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής λόγω της "υποκρισίας" της χώρας στις σχέσεις της με το Ιράν, επικαλούμενη τις γαλλικές πολιτικές χορήγησης βίζας που εμπόδιζαν τους αντιφρονούντες να εγκαταλείψουν το Ιράν για να μεταβούν στη γαλλική χώρα.
Η ίδια σκηνοθέτησε αρκετές ταινίες, μεταξύ των οποίων και την κινηματογραφική μεταφορά του 2007 του μυθιστορήματός της "Περσέπολις", το οποίο σκηνοθέτησε από κοινού με τον Βενσάν Παροννό. Μάλιστα, απέσπασε το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών και ήταν υποψήφιο για Όσκαρ. "Ακόμα κι αν πρόκειται για μια παγκόσμια ταινία, θέλω να αφιερώσω αυτό το βραβείο σε όλους τους Ιρανούς", είχε δηλώσει τότε η Σατραπί στο AFP.
Ήταν η φωνή των γυναικών του Ιράν μετά τις διαμαρτυρίες που ξέσπασαν στην Ισλαμική Δημοκρατία μετά τον θάνατο της 22χρονης ιρανικής Κούρδισσας Μαχσά Αμινί, το 2022, ενώ βρισκόταν υπό κράτηση για φερόμενη παραβίαση του κώδικα ενδυμασίας για τις γυναίκες. Σε μια διαμαρτυρία για τον εορτασμό των δύο χρόνων από το θάνατο της Αμινί στο Παρίσι, η Σατραπί ήταν μεταξύ εκείνων που φώναζαν "Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία".
"Είναι πολύ σημαντικό να εξαφανιστεί αυτό το καθεστώς", είπε για την Ισλαμική Δημοκρατία, αλλά τόνισε ότι αυτό δεν μπορεί να συμβεί από τη μία μέρα στην άλλη. "Νομίζω ότι είναι σημαντικό να παραμείνουμε αισιόδοξοι", πρόσθεσε.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
