Φωτεινή Παντζιά για ρατσιστικό περιστατικό που βίωσε το παιδί της: "Η κόρη μου ένιωσε ξένη" - Η ανάρτηση-γροθιά

Αντιδράσεις και προβληματισμό προκάλεσε η δημόσια τοποθέτηση της Φωτεινής Παντζιά, η οποία αποκάλυψε ένα ρατσιστικό περιστατικό που, όπως καταγγέλλει, βίωσε η κόρη της σε σχολή χορού στην Αθήνα.

Η επιχειρηματίας περιέγραψε πως η μικρή ανυπομονούσε να ξεκινήσει μαθήματα σε γνωστή σχολή χορού και αρχικά όλα έμοιαζαν να πηγαίνουν καλά. Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα, όπως αναφέρει, το παιδί επέστρεψε στο σπίτι κλαίγοντας.

Σύμφωνα με την ανάρτησή της, ένας μαθητής φέρεται να είπε πως δεν ήθελε να κάθεται δίπλα στην κόρη της εξαιτίας του χρώματος του δέρματός της, ενώ παρόμοια συμπεριφορά ακολούθησαν και άλλα παιδιά.

"Δεν θυμώνω με τα παιδιά. Τα παιδιά δεν γεννιούνται έτσι. Κάπου το ακούν. Κάπου το μαθαίνουν", σημειώνει η κ. Παντζιά ενώ προσθέτει πως σε συνάντηση που επεδίωξε με τους γονείς και τη διοίκηση της σχολής "καμία μητέρα δεν ένιωσε την ανάγκη να μου πει δυο λέξεις.
Αλλά ούτε η δασκάλα".

"Κι εκεί καταλαβαίνεις ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό που είπε ένα παιδί. Το πρόβλημα είναι οι μεγάλοι που πιστεύουν ότι τέτοια πράγματα λύνονται με μια συγγνώμη και λίγη σιωπή", αναφέρει.

Η Φωτεινή Παντζιά καταλήγει υπενθυμίζοντας πως "συμπερίληψη" δεν είναι απλώς να ανοίγεις την πόρτα για την εικόνα. "Συμπερίληψη είναι να εξασφαλίζεις ότι κανένα παιδί δεν θα νιώσει ξένο μόλις μπει μέσα".

Αναλυτικά η ανάρτηση της Φωτεινής Παντζιά

Η κόρη μου ήθελε να κάνει χορό.
"Μαμά, το αγαπώ πολύ", μου είπε.
Βρήκα μια σχολή που θεωρείται από τις καλύτερες.
Σε "καλή περιοχή”.
Με παιδιά από "καλά σχολεία”.
Την πρώτη Δευτέρα πέρασε όμορφα.
Ή έτσι μου είπε.

Τη δεύτερη Δευτέρα, το βράδυ, έβαλε τα κλάματα.

Ένα κοριτσάκι είπε ότι δεν θέλει να κάθεται δίπλα της λόγω του χρώματός της.
Και τα άλλα δύο κοριτσάκια το ακολούθησαν.

Η Βασιλική το κράτησε μέσα της όλη μέρα.
Γιατί έτσι κάνουν τα παιδιά αυτές τις στιγμές.
Τις ενσωματώνουν σαν ντροπή.
Σαν να φταίνε εκείνα για αυτό που είναι.

Δεν θυμώνω με τα παιδιά.
Τα παιδιά δεν γεννιούνται έτσι.
Κάπου το ακούν.
Κάπου το μαθαίνουν.

Πήρα τη σχολή.
Ζήτησα συνάντηση με τους γονείς.
Κατάλαβα όμως πολύ γρήγορα ότι προτιμούσαν να την κάνει η σχολή μόνη της.
Και δυστυχώς το δέχθηκα.
Δεν θα έπρεπε.

Άκουσα όλα τα γνωστά:
"Δεν είμαστε ρατσιστές".
"Έχουμε φίλους από τη Νιγηρία".

Ήρθε η επόμενη Δευτέρα.
Πήγα κι εγώ και έμεινα εκεί.

Και ξέρετε τι με συγκλόνισε περισσότερο;

Όχι μόνο ότι καμία μητέρα δεν ένιωσε την ανάγκη να μου πει δυο λέξεις.
Αλλά ούτε η δασκάλα.

Κανείς δεν κάθισε να μιλήσει στη Βασιλική.
Κανείς δεν είπε καθαρά:
"Αυτό δεν χωράει εδώ μέσα".

Κι εκεί καταλαβαίνεις ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτό που είπε ένα παιδί.

Το πρόβλημα είναι οι μεγάλοι που πιστεύουν ότι τέτοια πράγματα λύνονται με μια συγγνώμη και λίγη σιωπή.

Υποχρέωση γονιών και σχολών δεν είναι μόνο να μαθαίνουν χορό στα παιδιά.
Είναι να μεγαλώνουν ανθρώπους ανοιχτούς και συμπεριληπτικούς.

Τα παιδιά ζήτησαν συγγνώμη.
Αλλά η κόρη μου δεν ήθελε πια να πάει.

Γιατί το σώμα ενός παιδιού ξέρει πολύ πριν από εμάς πού δεν νιώθει ασφαλές.

Το 2026 ακόμα δεν είμαστε έτοιμοι.
Όχι για τη "διαφορετικότητα".
Για τον άνθρωπο δεν είμαστε έτοιμοι.

Και δεν με σοκάρει το παιδί που είπε τη φράση.
Με σοκάρουν οι μεγάλοι που ακόμα πιστεύουν ότι η σιωπή είναι διαχείριση.

Γιατί ένα παιδί μπορεί να ξεχάσει τις λέξεις.
Δεν ξεχνά ποτέ όμως πώς ένιωσε μέσα σε ένα δωμάτιο.

Και η κόρη μου μέσα σε εκείνο το δωμάτιο ένιωσε ξένη.

ΥΓ:Συμπερίληψη δεν είναι απλώς να ανοίγεις την πόρτα για την εικόνα .
Συμπερίληψη είναι να εξασφαλίζεις ότι κανένα παιδί δεν θα νιώσει ξένο μόλις μπει μέσα.#racism #diversity #humanity

Διαβάστε Επίσης

Εξαλλος ο Μασκ για τον ρόλο της Λουπίτα στην "Οδύσσεια": "Ατιμάζει τον Όμηρο, προσβάλλει τους Έλληνες, ντροπή του"

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr