Σε συμβιβασμό της τελευταίας στιγμής οδηγήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά το 21ο πακέτο κυρώσεων κατά της Ρωσίας, το οποίο παρέμενε "κολλημένο" για περισσότερο από μία εβδομάδα εξαιτίας, μεταξύ άλλων, των αντιρρήσεων της Ελλάδας για τους νέους περιορισμούς στη μεταφορά ρωσικού υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Πίσω από την ελληνική στάση βρίσκεται ο εφοπλιστής Γιώργος Προκοπίου που ηγείται της Dynagas, ο οποίος έχει προχωρήσει πολλά χρόνια σε μία επένδυση πριν από την εκκίνηση του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας με βάθος χρόνου και έχει δημιουργήσει έναν ξεχωριστό στόλο εξειδικευμένων LNG carriers που μπορούν να μεταφέρουν φυσικό αέριο από το Yamal LNG στη ρωσική Αρκτική.
Όπως αποκάλυψαν από την προηγούμενη εβδομάδα οι Financial Times και στις 22 Ιουλίου το POLITICO, η Αθήνα αρνήθηκε να συναινέσει στο νέο πακέτο εάν δεν υπήρχε λύση για τη μεταφορά ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες, καθώς η απαγόρευση θα έπληττε άμεσα τη δραστηριότητα της Dynagas.
Τελικά, τα ξημερώματα της Πέμπτης 23 Ιουλίου βρέθηκε η χρυσή τομή με τους Financial Times να αναφέρουν η συμφωνία επιτρέπει στις ευρωπαϊκές εταιρείες να συνεχίσουν για ακόμη 12 μήνες τη μεταφορά ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες, με δυνατότητα ανανέωσης της εξαίρεσης και με τις ποσότητες να περιορίζονται στα επίπεδα του 2025. Σε αντάλλαγμα, η Ελλάδα συναίνεσε στην παράταση για έναν χρόνο του πλαφόν των 44,10 δολαρίων ανά βαρέλι στο ρωσικό πετρέλαιο.
Η συμφωνία βάζει μία άνω τελεία σε ένα ιδιόμορφο ευρωπαϊκό μπρα ντε φερ, στο οποίο μπλέχτηκαν οι κυρώσεις κατά της Μόσχας, τα έσοδα της Ρωσίας από την ενέργεια, και τα ελληνικά ναυτιλιακά συμφέροντα.
Δεδομένου ότι οι ευρωπαϊκές κυρώσεις απαιτούν την ομόφωνη έγκριση και των 27 κρατών-μελών, η ελληνική ένσταση ήταν αρκετή για να καθυστερήσει ολόκληρο το πακέτο. Σύμφωνα με τους Financial Times, η Αθήνα καθυστέρησε την έγκριση για περισσότερο από μία εβδομάδα, κρατώντας ταυτόχρονα σε εκκρεμότητα μέτρα που δεν είχαν καμία σχέση με τη Dynagas. Αυτά ήταν οι νέες κυρώσεις κατά ρωσικών τραπεζών, δικτύων κρυπτονομισμάτων και εταιρειών της στρατιωτικής βιομηχανίας.
Το POLITICO ανέφερε ότι η Αθήνα απέρριψε ακόμη και μια πρώτη συμβιβαστική λύση, η οποία θα επέτρεπε στα ευρωπαϊκά LNG carriers να συνεχίσουν τις μεταφορές ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες μέχρι τον Ιανουάριο του 2029.
Αξίζει να αναφερθεί, δε, πως η Ελλάδα δεν ήταν η μόνη που ζητούσε αλλαγές στο πακέτο των κυρώσεων, καθώς αντιδράσεις είχαν προκύψει και για άλλα ζητήματα από χώρες όπως η Γερμανία, η Πορτογαλία,η Γαλλία, η Ιταλία και η Αυστρία.
Γιατί η Ελλάδα άσκησε βέτο στο πακέτο των νέων κυρώσεων
Για να γίνει όμως κατανοητό γιατί η Αθήνα έφτασε στο σημείο να κρατήσει πίσω ένα ολόκληρο πακέτο ευρωπαϊκών κυρώσεων, πρέπει να πάμε μερικά χρόνια πίσω, και αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα βορειότερα, στη ρωσική Αρκτική.
Το ζήτημα ξεκινά από το Yamal LNG, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα ενεργειακά projects της Ρωσίας, το οποίο βρίσκεται στον Αρκτικό Κύκλο και ξεκίνησε τη λειτουργία του 2014, ενώ για το σχεδιασμό και την υλοποίησή του χρειάστηκε να περάσουν αρκετές δεκαετίες.
Η δυσκολία του εγχειρήματος αυτού προκύπτει από το γεγονός ότι η μεταφορά του LNG από τη ρωσική αρκτική δεν είναι μία εύκολη υπόθεση. Επομένως, δεν αρκεί ένα συμβατικό πλοίο μεταφοράς φυσικού αερίου, αλλά ειδικά LNG carriers κατηγορίας Arc7, ικανά να επιχειρούν μέσα στους πάγους και σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες.
Η Dynagas του Γιώργου Προκοπίου διαθέτει περίπου το ένα τρίτο αυτού του εξαιρετικά εξειδικευμένου στόλου και είναι ουσιαστικά ο μοναδικός operator της ΕΕ τον οποίο αφορά άμεσα η συγκεκριμένη διάταξη για τις μεταφορές ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες.
Το σημείο, επομένως, που οδήγησε την Ελλάδα να μην ψηφίσει το αρχικό προσχέδιο του 22ου πακέτου κυρώσεων, είναι το γεγονός ότι έχει αποφασιστεί από πέρυσι πως από το τέλος του 2026 θα απαγορευόταν όχι μόνο η αγορά και εισαγωγή ρωσικού LNG, αλλά και η μεταφορά του.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διευκρίνισε στη συνέχεια ότι η απαγόρευση αφορά τη μεταφορά ακόμη και όταν το φορτίο δεν προορίζεται για την ευρωπαϊκή αγορά. Η Αθήνα αμφισβήτησε αυτή την ερμηνεία και ζήτησε εξαίρεση για συμβόλαια που είχαν υπογραφεί πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς και του Έλληνα εφοπλιστή
Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται ο ισχυρός Έλληνας εφοπλιστής καθώς η Dynagas έχει πραγματοποιήσει μία σημαντική επένδυση, η οποία αφορά αποκλειστικά τη δραστηριότητα μεταφοράς LNG από το Yamal Project
Η Dynagas σε απάντηση που εξέδωσε ύστερα από το δημοσίευμα των FT την προηγούμενη εβδομάδα, υποστηρίζει ότι τα συγκεκριμένα Arc7 δεν είναι πλοία που μπορούν απλώς να φύγουν από τη Ρωσία και την επόμενη ημέρα να βρουν αντίστοιχη δουλειά κάπου αλλού.
Πρόκειται για εξαιρετικά εξειδικευμένα LNG carriers, με κόστος που σύμφωνα με τους FT φτάνει περίπου τα 300 εκατ. δολάρια ανά πλοίο, τα οποία κατασκευάστηκαν για να εξυπηρετούν το Yamal LNG.
Η εταιρεία έχει επισημάνει επίσης ότι τα μακροχρόνια ναυλοσύμφωνα με το Yamal υπογράφηκαν ήδη από το 2015 και το 2016, δηλαδή αρκετά χρόνια πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενώ οι σχετικές συμβατικές δεσμεύσεις φτάνουν έως το 2065, ενώ έχει κατασκευάσει πέντε πλοία τύπου Arc7 αποκλειστικά για αυτό το σκοπό.
Το επιχείρημα της Dynagas, και σε μεγάλο βαθμό της ελληνικής πλευράς, είναι πως αν οι ευρωπαϊκές εταιρείες υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα σταματήσει να μεταφέρεται το ρωσικό LNG, καθώς τα πλοία θα μπορούσαν να καταλήξουν σε μη δυτικούς operators ή να αλλάξουν νηολόγιο και να συνεχίσουν να κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά.
Το POLITICO ανέφερε ότι αυτό αποτέλεσε ένα από τα βασικά επιχειρήματα της Αθήνας, δηλαδή το γεγονός ότι η δραστηριότητα θα συνεχιστεί, αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση θα χάσει την εποπτεία της πάνω στα συγκεκριμένα πλοία.
Μάλιστα, η Dynagas πήγε και ένα βήμα παραπέρα υποστηρίζοντας πως καθολική απαγόρευση θα μπορούσε να οδηγήσει τις ασιατικές τράπεζες που χρηματοδότησαν τα πλοία να τα κατασχέσουν και στη συνέχεια να τα πουλήσουν ή να τα ναυλώσουν σε μη δυτικές εταιρείες.
Σε ένα τέτοιο σενάριο, σύμφωνα με την εταιρεία, το Yamal θα συνέχιζε να εξάγει LNG, ενδεχομένως με χαμηλότερο κόστος μεταφοράς, ενώ η Ευρώπη θα έχανε πολύτιμη τεχνογνωσία στην αρκτική ναυσιπλοΐα και την επιρροή της στη Northern Sea Route.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
