Ο Σάντσεθ είναι το ίνδαλμά μας

O Πέδρο Σάντσεθ ήταν μια κάποια λύσις. Δεν έγινε τυχαία σύμβολο και ίνδαλμα των απανταχού αριστερών. Βλέπετε, το να κατηγορήσεις τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς για τον "άδικο" πόλεμο, σαν να ξέσπασαν οι πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν ξαφνικά και χωρίς καμία αφορμή, από τον απρόβλεπτο Τραμπ που ακολουθεί τυφλά τις οδηγίες Νετανιάχου, που ως γνωστό κάνει πόλεμο μόνο και μόνο για να διατηρηθεί στην εξουσία και να αποφύγει τη φυλακή (έτσι λέει το σενάριο), έχει και κινδύνους.

Να εμφανιστείς δηλαδή αλληλέγγυος με τους ακραίους αντιδυτικούς και να κατηγορηθείς ότι κλείνεις τα μάτια σου στις φρικαλεότητες του καθεστώτος των Μουλάδων. Ενώ ο Σάντσεθ, είναι μια κάποια λύσις. Δεν είναι φανατικός, ούτε καν πολύ αριστερός, σοσιαλιστής είναι, πρωθυπουργός ευρωπαϊκής χώρας μέλους της Ενωσης είναι, με γραβάτα και κοστούμι παρακαλώ, όλα μια χαρά. Είναι μια ευπρεπής λύσις. Και διαδηλώνεις τον αντιαμερικανισμό σου, ενδεχομένως και τον αντισημιτισμό σου, και δεν διακινδυνεύεις να σε χαρακτηρίσουν οπαδό και φίλο των Αγιοταλλάχ.

Αλλωστε κανείς δεν μας υποχρεώνει να είμαστε ή με τον ένα ή τον άλλο. Σωστό κι αυτό. Προσωπικά, διαβάζω αναλυτικά και φανατικά όλους τους Ιρανούς της διασποράς, ωραίους ανθρώπους, διανοούμενους, που μιλάνε στα μέσα. Ακόμα και εκείνοι που είναι επιφυλακτικοί με τη συνέχιση των βομβαρδισμών, που αγωνιούν για τους δικούς τους που έχουν μείνει πίσω, που δεν πιστεύουν ότι το καθεστώς θα πέσει μόνο με τους βομβαρδισμούς, ακόμα και αυτοί, δεν δείχνουν να έχουν λυπηθεί ιδιαίτερα με τη δολοφονία του Χομενεΐ. Καθόλου μάλιστα. Ενθουσιασμένοι είναι.

Αλλωστε, αν η κατηγορία εναντίον των Αμερικανών και των Ισραηλινών είναι ότι ξεκίνησαν έναν φονικό πόλεμο αυθαίρετα, εξ ίσου αυθαίρετο και φονικό είναι και το καθεστώς των διαφόρων Χαμενεΐ. Φονικό και αυθαίρετο καθεστώς, που σκοτώνει τα δικά του κορίτσια που διαδηλώνουν στους δρόμους -οι εν ψυχρώ εκτελεσθέντες στις πρόσφατες διαδηλώσεις υπολογίζονται ότι ξεπερνούν τους δέκα χιλιάδες ανθρώπους- και τους Ισραηλινούς σε επιθέσεις αυτοκτονίας, μέσω των τρομοκρατικών οργανώσεων που χρηματοδοτούσε και χρηματοδοτεί η Τεχεράνη. Υποθέτω και αυτοί οι νεκροί μετράνε έτσι δεν είναι;

Μάλιστα, αν υποθέσουμε ότι ένας πόλεμος μπορεί να δικαιολογηθεί, αν μπορεί να είναι "δίκαιος" δηλαδή ένας πόλεμος, είναι για να αποτρέψει την καταστροφή του άλλου. Και ποιος αμφιβάλει για τις επιδιώξεις του Ιραν, που είχε ως κεντρικό στόχο την καταστροφή και την εξαφάνιση του Ισραήλ, όσον αφορά τον εμπλουτισμό του ουρανίου. Να πιστέψουμε ότι ήταν μόνο για ειρηνική χρήση και δεν σκόπευαν την κατασκευή μιας πυρηνικής βόμβας; Αστεία πράγματα.

Ή μήπως θα έπρεπε το Ισραήλ να περιμένει να κατασκευάσουν πρώτα τη βόμβα και μετά να επιτεθεί; Η υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που δεν ξέρει, ότι το Ιράν και οι μουλάδες κορόιδευαν τον κόσμο χρόνια τώρα, με τους δήθεν ελέγχους που επέτρεπαν στα εργοστάσιά τους εμπλουτισμού ουρανίου; Ή δεν ξέρουμε ότι ακόμα και η σφαγή της 7ης Οκτωβρίου από το Ιράν χρηματοδοτήθηκε;

Ο πόλεμος δεν παύει να είναι (τυπικά) παράνομος και κυρίως, κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο στόχος. Τουλάχιστον του προέδρου Τραμπ. Αν υποθέσουμε ότι έχει κάποιο στόχο στο μυαλό του. Γι΄αυτό και μάλλον έχουν δίκιο οι ειδικοί, που λένε ότι το καλύτερο σενάριο είναι να τελειώσει τώρα ο πόλεμος. Αλλωστε κανείς δεν επιθυμεί το χάος, ούτε (πρέπει να) ελπίζει κανείς στην διάλυση της χώρας. Αρκεί να θυμηθούμε το Ιράκ και τι ακολούθησε την επιτυχή κατάληξη της επιχείρησης των Αμερικανών. Ας θυμηθούμε και το Αφγανιστάν, όπου υπήρχε και νόμιμη εντολή για την επίθεση. Μετά από τόσα χρόνια πολέμου, οι Ταλιμπάν είναι και πάλι στην εξουσία.

Τώρα είναι η στιγμή για να πάρει τέλος ο πόλεμος, ώστε να περιοριστούν και οι οικονομικές επιπτώσεις, που ήδη γίνονται φανερές και στη Δύση. Και που πιθανώς (ελπίζουμε) να οδηγήσουν τον πρόεδρο Τραμπ, να ανακοινώσει τη λήξη των επιχειρήσεων. Πώς θα αντέξει στις ενδιάμεσες εκλογές, αν το γαλόνι η βενζίνη στις ΗΠΑ έχει φθάσει στον θεό;

Τώρα είναι η ώρα για τη λήξη του πολέμου, που η αμυντική ικανότητα του Ιράν έχει γονατίσει, η δυνατότητά του να πλήξει τους γείτονές του -και κυρίως το Ισραήλ- με τους πυραύλους που διαθέτει έχει περιοριστεί σημαντικά, το πυρηνικό πρόγραμμα έχει πάει πολλά χρόνια πίσω, το καθεστώς έχει απονομιμοποιηθεί και αποδυναμωθεί. Δεν θα είναι ενδεχομένως καλύτερο- ενδεχομένως και να ριζοσπαστικοποιηθεί ακόμα παραπάνω, όπως δείχνει η επιλογή του νέου θρησκευτικού ηγέτη- θα αποφύγει όμως ίσωςνα έρθει ξανά σε σύγκρουση με τη νεολαία στους δρόμους. Αλλωστε θα έχει πιο πιεστικά προβλήματα να αντιμετωπίσει. Όπως τη μεταφορά της πρωτεύουσας σε άλλη πόλη εκτός της Τεχεράνης, αφού η λειψυδρία, δεν επιτρέπει τη συνέχιση της λειτουργίας της κυβέρνησης στην πόλη της Τεχεράνης.

Το καθεστώς θα δηλώνει νικητής, αν παραμείνει όρθιο και λήξουν οι βομβαρδισμοί -και υπό μια έννοα όντως θα είναι μια νίκη- αλλά δεν είναι και προς θάνατο.

Διάβασαν για μια Ιρανή που έφθασε στην Αθήνα και μιλώντας με φίλους της είπε, με ζήλια για την Ελλάδα: "Να σε μια τέτοια χώρα θέλω να ζω. Βαρέθηκα πια με τις έκτακτες καταστάσεις και τον πόλεμο. Θέλω μια απλή και ειρηνική ζωή. Μια ρουτίνα." Καλό είναι να το θυμόμαστε κι εμείς. Μερικά αγαθά τα θεωρούμε δεδομένα, όμως είναι πολύτιμα.

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr