Μια ιστορία επιβίωσης που μοιάζει απίστευτη έρχεται από το μέτωπο του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο 49χρονος στρατιώτης Κοστιαντίν Βλασένκο παρέμεινε εγκλωβισμένος επί 491 ημέρες σε περιοχή της ανατολικής Ουκρανίας, κάτω από συνεχή απειλή ρωσικών επιθέσεων, χάνοντας και τα δύο κάτω άκρα του, προτού καταφέρει να διασωθεί με τη βοήθεια ενός ειδικά τροποποιημένου drone.
Σύμφωνα με τη βρετανική Daily Mail, ο Ουκρανός στρατιώτης πέρασε μεγάλο μέρος αυτού του διαστήματος απομονωμένος, σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, χωρίς δυνατότητα ασφαλούς μετακίνησης και με ελάχιστα μέσα στη διάθεσή του. Αρχικά κρυβόταν σε έναν στενό τσιμεντένιο αγωγό αποστράγγισης, μαζί με έναν συμπολεμιστή του, ενώ αργότερα βρήκε καταφύγιο σε ένα εγκαταλελειμμένο σχολείο, όπου έζησε για μήνες μέσα σε μια μαντεμένια σόμπα, προκειμένου να προστατευτεί από τα εχθρικά drones.
Η επιχείρηση διάσωσής του πραγματοποιήθηκε με τη χρήση ειδικά διαμορφωμένου μη επανδρωμένου αεροσκάφους, το οποίο τον μετέφερε στον αέρα για περίπου 18 χιλιόμετρα, σε μια επιχείρηση που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αποτελεί την πρώτη γνωστή περίπτωση στρατιώτη που απομακρύνεται από το πεδίο της μάχης με αυτόν τον τρόπο.
Ουκρανία: Οκτώ μήνες σε έναν στενό αγωγό υπό τον φόβο των drones
Ο Βλασένκο κατάγεται από το Κρίβι Ριχ, την πόλη από την οποία κατάγεται και ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Πριν από την έναρξη του πολέμου εργαζόταν ως οδηγός φορτηγού σε λατομείο. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, πήγε ο ίδιος στο στρατολογικό γραφείο και ζήτησε να καταταγεί. Στη συνέχεια υπηρέτησε στο 2ο Τάγμα της 30ής Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας της Ουκρανίας.
Κάποια στιγμή διατάχθηκε να αντικαταστήσει έναν τραυματισμένο στρατιώτη στην περιοχή του Χαρκόβου σε έναν τσιμεντένιο αγωγό αποστράγγισης. Ο προηγούμενος στρατιώτης είχε τραυματιστεί σοβαρά από νάρκη, χάνοντας τα δάχτυλα και το ένα του πόδι, όταν βγήκε για να παραλάβει προμήθειες στις 2 Ιουνίου του προηγούμενου έτους.
Αφού βοήθησε στην απομάκρυνσή του, ο Βλασένκο παρέμεινε στη θέση μαζί με έναν συμπολεμιστή του, γνωστό με το διακριτικό "Μπάσκι" (Baski). Στο εσωτερικό του αγωγού είχαν ανοίξει μια τρύπα που οδηγούσε σε ένα υπόγειο καταφύγιο. Οι δύο άνδρες εναλλάσσονταν: ο ένας κρυβόταν στο υπόγειο, ενώ ο άλλος παρέμενε σε επιφυλακή.
Κανονικά, θα έπρεπε να αντικατασταθούν έπειτα από δύο μήνες. Ωστόσο, η συνεχής παρουσία ρωσικών drones επιτήρησης τύπου Mavic καθιστούσε σχεδόν αδύνατη οποιαδήποτε ασφαλή μετακίνηση.
"Είχαν τόσο πολλά Mavic, που ο ουρανός ήταν βρόμικος. Αν δεν το έβλεπες εσύ, σε έβλεπε εκείνο", ανέφερε χαρακτηριστικά ο Βλασένκο, περιγράφοντας την αδιάκοπη επιτήρηση από τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Μάλιστα, μια προσπάθεια αντικατάστασής τους απέτυχε. Άλλοι Ουκρανοί στρατιώτες επιχείρησαν αργότερα να προσεγγίσουν την περιοχή για να περισυλλέξουν τις σορούς των συναδέλφων τους, αλλά ούτε εκείνοι κατάφεραν να φτάσουν στον προορισμό τους.
"Τους είπα ότι δεν υπήρχε λόγος να έρθουν για μένα. Καλύτερα να πεθάνω μόνος μου παρά να πεθάνουν περισσότεροι άνθρωποι" είπε.
Η πλημμύρα, το εγκαταλελειμμένο σχολείο και ο θάνατος του συμπολεμιστή του
Έπειτα από οκτώ μήνες στον αγωγό, οι δύο στρατιώτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το καταφύγιό τους στις 14 Φεβρουαρίου, όταν αυτό πλημμύρισε. Βγήκαν μέσα στο κρύο, εξαντλημένοι και βρεγμένοι, και κατευθύνθηκαν προς ένα κατεστραμμένο σχολείο, καταφέρνοντας αρχικά να μην εντοπιστούν από τα εχθρικά drones.
Ενημέρωσαν μέσω ασυρμάτου τους Ουκρανούς διοικητές τους για τη νέα τους θέση και άρχισαν να λαμβάνουν στεγνά ρούχα και τρόφιμα μέσω μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Ωστόσο, οι ρωσικές δυνάμεις εντόπισαν τις παραδόσεις και άρχισαν να εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον τους.
Ο Βλασένκο τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι, ενώ η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο εξαιτίας των κρυοπαγημάτων. Το αριστερό του πόδι είχε ήδη υποστεί σοβαρές βλάβες, ενώ το δεξί τραυματίστηκε όταν το γύρισε καθώς προσπαθούσε να συλλέξει προμήθειες.
Η κατάσταση έγινε ακόμη πιο δραματική όταν ο "Μπάσκι" βγήκε για να συγκεντρώσει τρόφιμα. Ένα ρωσικό drone τον εντόπισε και εξαπέλυσε επίθεση εναντίον του.
Ο Βλασένκο κατάφερε να φτάσει κοντά στον συμπολεμιστή του, αλλά μέσα στο σκοτάδι, χωρίς φακό, δεν μπορούσε να διακρίνει τη σοβαρότητα των τραυμάτων του. Άκουγε τους στεναγμούς του όλη τη νύχτα, χωρίς να μπορεί να του προσφέρει ουσιαστική βοήθεια.
"Το μόνο που έκανε ήταν να βογκάει. Τον τράβηξα κοντά μου όσο μπορούσα. Ύστερα σώπασε", περιέγραψε.
Το επόμενο πρωί, ο συμπολεμιστής του ήταν νεκρός. Ήταν η ημέρα των 50ών γενεθλίων του.
"Δεν κατάφερα να τον σώσω. Πέθανε στα 50ά του γενέθλια. Δεν πρόλαβε να τα γιορτάσει. Ο Θεός τού έδωσε ένα δώρο και μετά τον πήρε", είπε ο Βλασένκο, ο οποίος έμεινε πλέον εντελώς μόνος.
Η άρνηση να παραδοθεί στους Ρώσους
Μετά τον θάνατο του συμπολεμιστή του, ο Ουκρανός στρατιώτης συνειδητοποίησε ότι η θέση του είχε αποκαλυφθεί και αποφάσισε να μετακινηθεί, παίρνοντας μαζί του το όπλο και όσες προμήθειες μπορούσε να μεταφέρει.
Κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς του, άκουσε μια έκρηξη σε κοντινή απόσταση. Όπως έμαθε αργότερα, επρόκειτο για προειδοποιητικό χτύπημα. Στη συνέχεια, οι ρωσικές δυνάμεις έστειλαν στην περιοχή ένα μεγάφωνο, μέσω του οποίου τον καλούσαν να παραδοθεί.
Το ηχογραφημένο μήνυμα τον προέτρεπε να εγκαταλείψει τη θέση του, υποστηρίζοντας ότι οι σύντροφοί του δεν θα κατάφερναν να τον σώσουν και υποσχόμενο ότι θα μεταφερόταν σε αιχμαλωσία, με προοπτική ανταλλαγής και επιστροφής στην πατρίδα του.
Η απάντησή του, ωστόσο, ήταν κατηγορηματική. Επανέλαβε την περίφημη φράση που είχε συνδεθεί με τους Ουκρανούς υπερασπιστές του Φιδονησίου, απευθυνόμενος στο ρωσικό πολεμικό ναυτικό με τη χυδαία προτροπή να πάει να γαμ…θεί.

Όπως είπε αργότερα με χιούμορ, ήταν κρίμα που δεν μπορούσαν να τον ακούσουν, καθώς το μεγάφωνο πιθανότατα δεν διέθετε μικρόφωνο.
Ο Βλασένκο ενημέρωσε τους διοικητές του για το περιστατικό και εκείνοι έστειλαν drones για να καταστρέψουν το μεγάφωνο. Δεν κατάφεραν, ωστόσο, να το εντοπίσουν.
Λίγο αργότερα, ένα μεγάλο ρωσικό βομβαρδιστικό drone εμφανίστηκε πάνω από την περιοχή και έριξε πυρομαχικά κοντά στο σημείο όπου βρισκόταν.
Ο στρατιώτης περίμενε την έκρηξη, σφίγγοντας τα δόντια του. Όταν συνήλθε, δεν μπορούσε να καταλάβει αν είχε χάσει την όρασή του, καθώς γύρω του επικρατούσε απόλυτο σκοτάδι. Το γεγονός ότι ένιωθε κόκκους χώματος ανάμεσα στα δόντια του τον έκανε να συνειδητοποιήσει ότι ήταν ακόμη ζωντανός.
Μέσα στα ερείπια εντόπισε μια παλιά μαντεμένια σόμπα και σύρθηκε στο εσωτερικό της, αναζητώντας προστασία. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ένα δεύτερο μεγάλο πυρομαχικό εξερράγη, προκαλώντας νέες καταρρεύσεις γύρω του.
"Όλα άρχισαν να πέφτουν πάνω μου. Νόμιζα ότι είχε τελειώσει. Αλλά ένιωσα ξανά το ίδιο πράγμα, κόκκους χώματος ανάμεσα στα δόντια μου. Ήμουν ζωντανός", θυμάται.
Οκτώ μήνες μέσα σε μια μαντεμένια σόμπα
Η σόμπα έγινε το καταφύγιό του για τους επόμενους οκτώ μήνες. Οι Ουκρανοί στρατιώτες που βρίσκονταν σε άλλες θέσεις τού έστελναν τρόφιμα και φάρμακα με drones. Εκείνος έβγαινε από την κρυψώνα του για να συλλέξει τις προμήθειες και στη συνέχεια επέστρεφε στο εσωτερικό της, προσπαθώντας να παραμείνει αόρατος στα εχθρικά αεροσκάφη.
Παρά την κατάστασή του, συνέχισε να παρακολουθεί τις κινήσεις των ρωσικών δυνάμεων και να μεταδίδει πληροφορίες στους διοικητές του για όσα μπορούσε να δει ή να ακούσει.
Την ίδια περίοδο, οι πληγές του επιδεινώνονταν. Ο ίδιος παρατήρησε ότι το σώμα του απέβαλλε σταδιακά ξένα σώματα, καθώς κομμάτια από θραύσματα άρχισαν να βγαίνουν από το δέρμα του.
Μέχρι τον Απρίλιο, όμως, το αριστερό του πόδι είχε νεκρωθεί εξαιτίας των σοβαρών κρυοπαγημάτων και της κακής κυκλοφορίας του αίματος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, ο ιστός είχε σαπίσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε το πόδι τελικά αποκολλήθηκε από μόνο του.
Τον επόμενο μήνα, η κατάσταση του δεξιού ποδιού του έγινε εξίσου δραματική. Το άκρο είχε χάσει την αίσθησή του και κρεμόταν, καθώς το δέρμα αποκολλούνταν και τα τραύματα επιδεινώνονταν κάθε φορά που προσπαθούσε να συρθεί έξω για να πάρει τρόφιμα.
Ο Βλασένκο κατάλαβε ότι δεν υπήρχε πλέον τρόπος να σωθεί το πόδι του και αποφάσισε να το ακρωτηριάσει μόνος του.
"Το ακούμπησα πάνω σε ένα τούβλο και πήρα ένα μαχαίρι. Τα δάκρυα έτρεχαν, αλλά έπρεπε να το κάνω. Έτσι, το έκοψα", είπε.
Όπως εξήγησε, φοβόταν ότι, αν δεν προχωρούσε στην πράξη αυτή, η νέκρωση θα επεκτεινόταν προς το γόνατο και θα επιδείνωνε ακόμη περισσότερο την κατάστασή του.

Το δέμα από τη σύζυγό του και η σκέψη της κόρης του
Κατά τη διάρκεια της πολύμηνης απομόνωσής του, η επικοινωνία μέσω ασυρμάτου αποτελούσε σχεδόν τη μοναδική του επαφή με άλλους ανθρώπους. Όταν άκουγε στρατιώτες από άλλα παρατηρητήρια να αναφέρουν επανειλημμένα τον κωδικό "450", που σήμαινε ότι όλα ήταν ήσυχα, ένιωθε πως εξακολουθούσε να αποτελεί μέρος μιας ομάδας και ότι δεν είχε εγκαταλειφθεί εντελώς.
"Ήταν ευτυχία για μένα να ξέρω ότι δεν ήμουν μόνος, να ακούω κάποιον. Μετά ερχόταν ξανά η σιωπή", ανέφερε.
Οι σύντροφοί του συνέχισαν να του στέλνουν μικρές προμήθειες, όπως σοκολάτες, γλυκά, τσάι και τσιγάρα, προσπαθώντας να του προσφέρουν λίγη ανακούφιση μέσα στις ακραίες συνθήκες που βίωνε.
Ιδιαίτερη σημασία είχε για εκείνον και ένα δέμα από τη σύζυγό του, την Τατιάνα. Ανάμεσα στα αντικείμενα που του έστειλε βρισκόταν το βιβλίο του Στίβεν Κινγκ "The Outsider", καθώς γνώριζε την αγάπη του για τον συγγραφέα.
Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι η σκέψη της κόρης του, Χριστίνας, τον βοήθησε να συνεχίσει να παλεύει για τη ζωή του.
"Δεν είχα δώσει στην κόρη μου την προσοχή που έπρεπε. Ίσως ήταν η αίσθηση ότι ήθελα να αλλάξω κάτι. Μια δίψα για ζωή", είπε, προσθέτοντας ότι υπήρχαν στιγμές που πίστευε πως ήταν ήδη καταδικασμένος.
Η πρωτοφανής επιχείρηση διάσωσης με drone
Περίπου έναν μήνα πριν από τη συνέντευξή του, ένας συμπολεμιστής του, ο λοχίας με το διακριτικό "Λίσι", επικοινώνησε μαζί του μέσω ασυρμάτου και τον ενημέρωσε ότι οργανωνόταν επιχείρηση για την απομάκρυνσή του.
Ο Βλασένκο πίστευε αρχικά ότι θα έφτανε κάποιο όχημα ή ότι θα επιχειρούσαν να τον απομακρύνουν με τετράτροχη μοτοσικλέτα. Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η διάσωσή του θα γινόταν από αέρος.
Οι διοικητές του τού έστειλαν ένα τηλέφωνο και οδηγίες σε βίντεο, μαζί με γραπτές κατευθύνσεις στα ουκρανικά και στα ρωσικά. Στόχος ήταν να του εξηγήσουν πώς θα έπρεπε να δεθεί στην κάτω πλευρά του μη επανδρωμένου αεροσκάφους.
Για την επιχείρηση χρησιμοποιήθηκε ένα βαριά τροποποιημένο drone τύπου βομβαρδιστικού. Ο στρατιώτης ακολούθησε τις οδηγίες και δέθηκε στο αεροσκάφος, το οποίο τον ανύψωσε περίπου 120 μέτρα πάνω από το έδαφος.
Πριν απομακρυνθεί, έκανε με τα χέρια του το σχήμα μιας καρδιάς και έδειξε τον αντίχειρά του προς την κάμερα του drone, στέλνοντας ένα μήνυμα στους ανθρώπους που είχαν οργανώσει τη διάσωσή του.
Το αεροσκάφος διένυσε περίπου 18 χιλιόμετρα, από την Πετροπαβλίβκα μέχρι ασφαλές σημείο, στην περιοχή του Χαρκόβου. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, το συνόδευαν τρία drones τύπου Vampire, εκ των οποίων το ένα καταλήφθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις, σύμφωνα με το δημοσίευμα.
Ο Βλασένκο περιέγραψε τη στιγμή της διάσωσης ως κάτι που δεν μπορούσε να χωρέσει σε λέξεις.
"Δεν έχω λόγια… Ένα θαύμα. Είναι πραγματικά ένα θαύμα", δήλωσε.
Η ανάρρωση στο νοσοκομείο
Ο 49χρονος στρατιώτης νοσηλεύεται πλέον, αναρρώνοντας μετά τη μακρά και εξαντλητική περιπέτειά του. Την ιστορία του αποκάλυψε στον Ουκρανό δημοσιογράφο Γιούρι Μπουτούσοφ, ενώ φορούσε ένα καπέλο της Gurzuf Defense, της εταιρείας που κατασκεύασε το drone το οποίο τον μετέφερε σε ασφαλές σημείο.
Παρά την πρωτοφανή επιχείρηση, ο ίδιος δηλώνει αμήχανος απέναντι στη δημοσιότητα που έχει λάβει, καθώς συνδέεται με τον χαρακτηρισμό του πρώτου στρατιώτη που διασώθηκε από το πεδίο της μάχης μέσω εναέριας μεταφοράς με drone.
"Δεν μου αρέσει να είμαι ο πρώτος. Προτιμώ να είμαι ο δεύτερος", είπε χαρακτηριστικά.
Πέρα από την τεχνολογική διάσταση της επιχείρησης, η ιστορία του Βλασένκο αποτυπώνει τις ακραίες συνθήκες που επικρατούν στο μέτωπο του πολέμου στην Ουκρανία, όπου τα drones έχουν μετατρέψει ακόμη και την παραμικρή μετακίνηση σε κίνδυνο για τη ζωή των στρατιωτών.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
