Την ώρα που οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και ειδικά ο πόλεμος στο Ιράν ανεβάζουν το θερμόμετρο της παγκόσμιας έντασης, οι επιπτώσεις δεν μένουν μόνο στην ενέργεια ή στη ναυτιλία, αλλά φτάνουν μέχρι και το πιο πολύτιμο αγαθό που είναι το νερό.Μπορεί η Ελλάδα να μη βρίσκεται στο επίκεντρο τέτοιων συγκρούσεων, ωστόσο νιώθει ήδη την πίεση, τόσο στη διαθεσιμότητα όσο και στο κόστος.
Αυτό συμβαίνει καθώς κάθε γεωπολιτική κρίση αυξάνει το κόστος των υποδομών. ΟΙ πόλεμοι έχουν ως συνέπεια την καταστροφή δικτύων φραγμάτων και αντλιοστασίων ενώ παράλληλα εκτοξεύεται το κόστος ενέργειας και πρώτων υλών. Αυτό σημαίνει ότι η κατασκευή ή η συντήρηση υδροδοτικών έργων γίνεται ακριβότερη παντού – και φυσικά και στην Ελλάδα, που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισαγόμενη τεχνολογία και εξοπλισμό.
Οι διεθνείς εντάσεις αναδιαμορφώνουν τις ισορροπίες στο νερό σε παγκόσμιο επίπεδο. Περιοχές με ήδη περιορισμένους υδάτινους πόρους, όπως η Μέση Ανατολή, στρέφονται μαζικά σε λύσεις όπως η αφαλάτωση ή ακόμη και η εισαγωγή νερού. Αυτό ανεβάζει τη διεθνή "τιμή" των σχετικών τεχνολογιών και υπηρεσιών, δημιουργώντας ένα ντόμινο αυξήσεων που επηρεάζει και χώρες όπως η Ελλάδα, ειδικά στα νησιά.
Κάπου εδώ έρχεται το παράδοξο της Ελλάδας, καθώς ενώ η χώρα διαθέτει σημαντικούς υδάτινους πόρους, η κατανομή τους είναι άνιση και η διαχείριση προβληματική. Η κλιματική κρίση, με τρία συνεχόμενα χρόνια ξηρασίας και μειωμένα αποθέματα σε βασικές λίμνες όπως ο Μόρνος και ο Εύηνος, επιδεινώνει την κατάσταση. Όταν αυτό συνδυάζεται με τη διεθνή αστάθεια, το αποτέλεσμα είναι διπλή πίεση: λιγότερο διαθέσιμο νερό και ακριβότερη διαχείριση.
Για να καλυφθεί το κενό, η Ελλάδα αναγκάζεται να επενδύσει μαζικά σε νέες υποδομές: αφαλατώσεις, μεταφορά νερού, εκσυγχρονισμό δικτύων. Πρόκειται για έργα δισεκατομμυρίων ευρώ, που μπορεί να διασφαλίζουν την επάρκεια, αλλά ανεβάζουν το κόστος παραγωγής και διανομής. Και όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα, αυτό το κόστος – αργά ή γρήγορα – φτάνει στον καταναλωτή.
Ήδη, οι απώλειες στα ελληνικά δίκτυα φτάνουν σε ορισμένες περιοχές ακόμη και το 50%, κάτι που σημαίνει ότι το μισό νερό χάνεται πριν καν φτάσει στη βρύση. Η ανάγκη για αντικατάσταση αγωγών, "έξυπνα" συστήματα και νέες επενδύσεις είναι επιτακτική, αλλά σε ένα περιβάλλον διεθνούς αστάθειας, αυτά κοστίζουν περισσότερο.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο στα νησιά, καθώς η εξάρτηση από αφαλατώσεις, που είναι μια ενεργοβόρα και ακριβή διαδικασία, είναι ήδη μεγάλη. Με την τουριστική ζήτηση να εκτοξεύεται το καλοκαίρι και τη γεωπολιτική ένταση να ανεβάζει το ενεργειακό κόστος, το νερό μετατρέπεται σε ένα ακριβό και στρατηγικό αγαθό.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ειδικά στο ανατολικό Αιγαίο, το ζήτημα αποκτά και γεωπολιτική διάσταση. Η ανάγκη για υδατική αυτονομία των νησιών, ώστε να μην εξαρτώνται από εξωτερικούς παράγοντες, οδηγεί σε επενδύσεις σε τοπικές λύσεις, που όμως έχουν υψηλό κόστος. Ένα κόστος που, τελικά, επιβαρύνει είτε τον κρατικό προϋπολογισμό είτε τους ίδιους τους πολίτες.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
![Στους δρόμους οι δικαστικοί υπάλληλοι: Είμαστε εκτεθειμένοι, μας σόκαρε το "να αγιάσει το χέρι του" [βίντεο]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/207x116/cu608x405/0,64,608,405/crop/both/fc/fc579ed6bc644316a63be440420838ea.jpg?quality=60&404=default&v=2)
