Σε εξαιρετικά κρίσιμη είναι η κατάσταση της υγείας του απεργού πείνας, Αριστοτέλη Χαντζή.
Υπενθυμίζεται ότι ο κάτοικος των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας αποφάσισε να τερματίσει την απεργία πείνας μετά από 140 ημέρες. Ωστόσο, η υγεία του είχε επιβαρυνθεί σημαντικά.
Ειδικότερα, όπως ενημέρωσε ο φωτορεπόρτερ Μάριος Λόλος: "Η υγεία του Αριστοτέλη Χαντζή βρίσκεται σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση.
Παρουσιάζει πολυοργανική ανεπάρκεια με καρδιακή βλάβη, ηπατική δυσπραγία, αναπνευστική ανεπάρκεια που χρειάζεται χορήγηση οξυγόνου με high-flow, ραβδομυόλυση, καταστολή του μυελού των οστών και ηλεκτρολυτικές διαταραχές στο πλαίσιο της παρατεταμένης ασιτίας και σε συνδυασμό με σοβαρό σύνδρομο επανασίτισης.
Αυτή τη στιγμή διακομίζεται από τη ΜΕΘ του 'Γ. Γεννηματάς' στη ΜΕΘ του 'Ευαγγελισμού'".
Παράλληλα, έγινε κάλεσμα σε συγκέντρωση αλληλεγγύης για τον Αριστοτέλη Χαντζή έξω από το νοσοκομείο του Ευαγγελισμού επί της Υψηλάντου (Πάρκο Ευαγγελισμού).
Χρύσα Λύκου: Όταν ξεκίνησε την απεργία πείνας ο Αρίστος, σκέφτηκα ότι θα χάσουμε
Η δημοσιογράφος Χρύσα Λύκου, η οποία είχε ενημερώσει για το τέλος της απεργίας του Αριστοτέλη Χαντζή, είχε προχωρήσει και σε άλλη ανάρτηση, μέσω της οποίας έγραφε πως όσοι πάλεψαν για τα Προσφυγικά, έχουν νικήσει.
Για τον Αριστοτέλη Χαντζή, του οποίου δημοσίευσε μια φωτογραφία από το νοσοκομείο, σημείωσε ότι ο αγώνας του για την κοινότητα, βάζοντας "το σώμα του ως ανάχωμα για τις ζωές των άλλων, είναι κάτι το αξεπέραστο".
Η ανάρτησή της:
"Όταν ξεκίνησε την απεργία πείνας ο Αρίστος, σκέφτηκα ότι θα χάσουμε. Μπορεί και να θύμωσα λίγο, γιατί στο μυαλό μου παίζει διαρκώς το ότι η ζωή είναι πάντα πάνω απ όλους κι απ όλα, ότι δεν περισσεύουμε, ότι δεν αντέχουμε άλλες απώλειες.
Σκεφτόμουν ότι απέναντι του έχει τέτοια καθάρματα, που δεν θα δώσουν δεκάρα για τη ζωή του και παράλληλα ξέροντας εκείνον, ότι εννοεί κάθε λέξη στο 'μέχρι θανάτου'. Και διαφώνησα και συμφώνησα και αναστοχάστηκα πάνω σε υπαρξιακές φωνές, που καμιά φορά δεν θέλω να ακούω.
Χθες, στο Σύνταγμα ακούστηκε το σύνθημα 'Αρίστο γερά, έχουμε νικήσει τα Προσφυγικά'. Και ήταν τέτοια η ένταση που συνειδητοποίησα πόσο περισσεύει τελικά το να καταλαβαίνουμε πάντα τα πάντα, ποσό αδιάφορη μοιάζει η ανάγκη μας να κατανοήσουμε κάτι που μας δυσκολεύει, γιατί στα αλήθεια φοβόμαστε.
Σκέφτομαι ότι ο Αρίστος ζει όπως ελάχιστοι, χορεύει με τον θάνατο πάνω σε νότες για ζωή. Δεν ξέρω πώς το κάνει, έχει όμως όντως νικήσει. Όχι ρομαντικά, δεν έχει τίποτα ρομαντικό ο θάνατος έτσι κι αλλιώς. Ο αγώνας του όμως για την κοινότητα, το σώμα του ως ανάχωμα για τις ζωές των άλλων, είναι κάτι το αξεπέραστο.
Σε χρόνια δυστοπικά, σε μέρες σκοτεινές που ο,τι λέγεται ξελέγεται, εκείνος σηκώνει το σήμα της νίκης.
Και σήμερα στον δρόμο για τον Αρίστο, για το δίκαιο του αγώνα, για τη ζωή που αξίζει μόνο υπό προϋποθέσεις".
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
