Τα ελληνικά drones περνούν... εξετάσεις: Ποιοι φτιάχνουν τα συστήματα του αύριο

Αν κάτι απέδειξε ο πόλεμος στην Ουκρανία, είναι ότι τα drones δεν αποτελούν πλέον ένα συμπληρωματικό μέσο στο πεδίο της μάχης.

Έχουν εξελιχθεί σε βασικό εργαλείο των σύγχρονων στρατών, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι στρατιωτικές επιχειρήσεις. Από την επιτήρηση και τη συλλογή πληροφοριών μέχρι την προσβολή στόχων, τα μη επανδρωμένα συστήματα αποκτούν ολοένα και πιο κεντρικό ρόλο, συνδυάζοντας χαμηλό κόστος, μεγάλη ευελιξία και - κυρίως - περιορισμό της έκθεσης του ανθρώπινου δυναμικού στον κίνδυνο.

Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα επιχειρεί να προσαρμοστεί και η Ελλάδα. Από τη μία πλευρά, τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί ένα δυναμικό οικοσύστημα ελληνικών εταιρειών που αναπτύσσουν drones και συναφείς τεχνολογίες.

Από την άλλη, οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ξεκινήσει να αξιολογούν τις δυνατότητές τους μέσα από στρατιωτικές ασκήσεις, ενώ παράλληλα, μέσω της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ), αναπτύσσονται τα πρώτα κρατικά προγράμματα μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Υπάρχει όμως ένα εύλογο ερώτημα. Αφού στη χώρα ,ας δραστηριοποιούνται ολοένα και περισσότερες εταιρείες που αναπτύσσουν drones, γιατί δεν βλέπουμε ακόμη μαζική αξιοποίησή τους από τις Ένοπλες Δυνάμεις; Η απάντηση είναι πιο σύνθετη από όσο φαίνεται.

Πηγές του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ) εξηγούν στο TheTOC ότι η ύπαρξη αρκετών ελληνικών εταιρειών δεν σημαίνει πως όλες διαθέτουν ώριμα προϊόντα για στρατιωκή χρήση.

Ένα drone μπορεί να πετάει, όμως αυτό από μόνο του δεν αρκεί. Πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να λειτουργήσει αξιόπιστα σε πραγματικές συνθήκες, να υποστηρίζεται τεχνικά, να μπορεί να παραχθεί σε επαρκείς αριθμούς και να καλύπτει τις αυστηρές επιχειρησιακές απαιτήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων.

Αυτός είναι και ο λόγος που τα τελευταία δύο χρόνια η στρατιωτική ηγεσία επέλεξε να μην προχωρήσει απευθείας σε προμήθειες, αλλά να δοκιμάσει πρώτα τις ελληνικές λύσεις στο πεδίο, ώστε να διαπιστώσει ποιες μπορούν πραγματικά να περάσουν από το εργαστήριο στην επιχειρησιακή αξιοποίηση.

Οι δύο μεγάλες ασκήσεις για το test των Drones

Tα τελευταία δύο χρόνια ο Ελληνικός Στρατός έχει επιλέξει να αξιολογήσει πρώτα τις ελληνικές λύσεις στο πεδίο και στη συνέχεια να προχωρήσει στις πρώτες συνεργασίες.

Η πρώτη μεγάλη δοκιμή πραγματοποιήθηκε το 2025 στο πλαίσιο της άσκησης "Παρμενίων", όπου για πρώτη φορά ελληνικές εταιρείες κλήθηκαν να παρουσιάσουν τις δυνατότητές τους σε πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες και όχι απλώς σε μια έκθεση ή σε μια επίδειξη τεχνολογίας.

Στόχος δεν ήταν να αναδειχθεί το πιο εντυπωσιακό drone, αλλά να διαπιστωθεί ποια συστήματα μπορούν να καλύψουν πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες. Οι επιδόσεις των μη επανδρωμένων αεροσκαφών αξιολογήθηκαν σε συνθήκες που προσομοίαζαν πραγματικές αποστολές, ώστε να φανεί ποια διαθέτουν προοπτική περαιτέρω ανάπτυξης.

Η διαδικασία αυτή αποτέλεσε την αφετηρία μιας νέας σχέσης μεταξύ των ελληνικών εταιρειών αμυντικής τεχνολογίας και των Ενόπλων Δυνάμεων. Όσα συστήματα κρίθηκαν πολλά υποσχόμενα δεν έμειναν στις δοκιμές, αλλά συνέχισαν την πορεία τους μέσα από προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης.

Οι πρώτες δοκιμές σε ασκήσεις και οι συμβάσεις

Το επόμενο βήμα έγινε στις αρχές του 2026 μέσω του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ), το οποίο υπέγραψε τις πρώτες συμβάσεις για την ανάπτυξη ελληνικών μη επανδρωμένων συστημάτων.

Οι συμβάσεις αφορούν την ανάπτυξη ενός περιπλανώμενου πυρομαχικού (loitering munition) καθώς και τριών διαφορετικών κατηγοριών μη επανδρωμένων αεροσκαφών που προορίζονται να καλύψουν ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.

Πίσω από αυτές τις πρώτες συνεργασίες βρίσκονται ελληνικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται τα τελευταία χρόνια στον χώρο των drones, αποδεικνύοντας ότι η ελληνική αγορά αρχίζει να αποκτά πραγματική αμυντική διάσταση.

Αν ο "Παρμενίων" άνοιξε την πόρτα, ο "Δούρειος Ίππος 2026" ανέβασε σημαντικά τον πήχη.Η άσκηση αυτή αποτέλεσε μια μεγάλη διαδικασία αξιολόγησης του ελληνικού οικοσυστήματος αμυντικής καινοτομίας.

Από τις 25 προτάσεις που υποβλήθηκαν επιλέχθηκαν 11 εταιρείες και κοινοπραξίες, οι οποίες κλήθηκαν να δοκιμάσουν τα συστήματά τους σε πραγματικές συνθήκες, με τη συμμετοχή όλων των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στο πεδίο δοκιμάστηκαν μη επανδρωμένα αεροσκάφη, περιπλανώμενα πυρομαχικά, μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας και υποβρύχια, καθώς και συστήματα αντιμετώπισης εχθρικών drones και εφαρμογές ηλεκτρονικού πολέμου.

Ποιοι είναι οι βασικοί παίκτες

Τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφωθεί ένα ιδιαίτερα δυναμικό οικοσύστημα ελληνικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στα μη επανδρωμένα συστήματα.

ALTUS-LSA: Με έδρα τα Χανιά, η ALTUS-LSA δραστηριοποιείται από το 2005 στον σχεδιασμό και την κατασκευή μη επανδρωμένων αεροπορικών συστημάτων για αμυντικές και πολιτικές εφαρμογές. Τα UAV της έχουν αξιοποιηθεί από οργανισμούς όπως η FRONTEX, το NATO, ο ΟΑΣΕ και η EMSA, αλλά και από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας. Στην άσκηση "Αίσιος Οιωνός-25" συμμετείχε με τρεις διαφορετικές κατηγορίες UAV και UCAV, παρουσιάζοντας μεταξύ άλλων τα KERVEROS, ATLAS 8 Heavy Lifter και ATLAS 204 N22.

Spirit Aeronautical Systems (SAS Technology): Η εταιρεία του ομίλου Spirit World Group ιδρύθηκε το 2020 και ειδικεύεται στην ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων αέρος, ξηράς, θαλάσσης και υποβρυχίων. Στην "Αίσιος Οιωνός-25" παρουσίασε το TALPS (Tactical Autonomous Laser Precision Strike), ένα νέο σύστημα αυτόνομων επιχειρήσεων προσβολής ακριβείας, το οποίο βασίζεται στο UCAV SARISA II. Παράλληλα αναπτύσσει και UAV κατηγορίας MALE με μέγιστο βάρος απογείωσης 200 κιλών.

UCANDRONE (EFA Group): Μέλος του ομίλου EFA Group του Κρίστιαν Χατζημηνά, η εταιρεία δραστηριοποιείται από το 2013 στην ανάπτυξη "έξυπνων" μη επανδρωμένων αεροπορικών συστημάτων. Διαθέτει γραμμή παραγωγής στο Κορωπί και αναπτύσσει τόσο δικά της UAV όσο και ειδικές πλατφόρμες προσαρμοσμένες στις ανάγκες των πελατών της. Το 2024 αύξησε τον κύκλο εργασιών της κατά 44,6%, στα 1,88 εκατ. ευρώ, ενώ τα καθαρά της κέρδη ξεπέρασαν τις 200 χιλ. ευρώ.

Delian Alliance Industries: Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2021 και αναπτύσσει συστήματα επιτήρησης, τεχνητής νοημοσύνης και anti-drone τεχνολογίες. Στην "Αίσιος Οιωνός" δοκίμασε τα συστήματα LAST, Jericho, M4K15 και STRIKEWEB, ενώ το 2025 ολοκλήρωσε χρηματοδότηση Series A ύψους 14 εκατ. δολαρίων με επικεφαλής τα Air Street Capital και Marathon Venture Capital. Είχε προηγηθεί η εξαγορά της Smart Flying Machines.

Velos Rotors: Η εταιρεία του Άρη Κολοκυθά ιδρύθηκε το 2014 και διαθέτει παρουσία σε Ελλάδα και ΗΠΑ. Έχει εξάγει εκατοντάδες UAV σε περισσότερες από 20 χώρες, ενώ το ηλεκτρικό ελικόπτερο-drone Velos V3 θεωρείται από τα πιο προηγμένα της κατηγορίας του, με αυτονομία έως και 90 λεπτών. Η εταιρεία έχει χρηματοδοτηθεί από τη Marathon Venture Capital και το προϊόν της χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, από τη βρετανική Network Rail.

SOTIRIA Technology: Η ελληνική startup ειδικεύεται στην προστασία κρίσιμων υποδομών από υποθαλάσσιες απειλές, αναπτύσσοντας αισθητήρες και αυτόνομα υποβρύχια οχήματα με αξιοποίηση τεχνητής νοημοσύνης. Είναι η πρώτη ελληνική εταιρεία που επιλέχθηκε από τον επιταχυντή καινοτομίας του ΝΑΤΟ (DIANA), ενώ συμμετείχε τόσο στο BlueTIDE 2025 του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ όσο και στην άσκηση "Παρμενίων 25", όπου δοκιμάστηκαν επιχειρησιακά οι υποθαλάσσιοι αισθητήρες της.

NYX Production: Η νεότερη εταιρεία του οικοσυστήματος ιδρύθηκε το 2024 και επικεντρώνεται στην ανάπτυξη drones για επαγγελματικές και αμυντικές εφαρμογές. Στην "Αίσιος Οιωνός" παρουσίασε περιπλανώμενα πυρομαχικά (loitering munitions) υψηλής ακρίβειας, καθώς και συστήματα ρίψης φορτίου για επιχειρησιακές αποστολές.

Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ): Πέρα από τη συνεργασία της με τις Ένοπλες Δυνάμεις, η ΕΑΒ αναπτύσσει τα προγράμματα "Αρχύτας" και "Γρύπας", ενώ έχει παρουσιάσει και τα συστήματα "Κένταυρος" για αντιμετώπιση drones και "Υπερίων" για ανίχνευση και καταστολή σμηνών μικρών UAV. Με τον τρόπο αυτό αποτελεί τον βασικό κρατικό πυλώνα ανάπτυξης ελληνικών μη επανδρωμένων συστημάτων.

Η απάντηση του Ελληνικού Στρατού: ΑΡΧΥΤΑΣ και ΓΡΥΠΑΣ

Την ίδια στιγμή που το ελληνικό επιχειρείν δοκιμάζει τις δυνάμεις του στην αμυντική βιομηχανία, το ελληνικό Δημόσιο δεν περιορίζεται μόνο στις συνεργασίες με ιδιωτικές επιχειρήσεις, καθώς μέσω της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) εξελίσσεται η ανάπτυξη δύο σημαντικών προγραμμάτων.

Το πρώτο είναι ο ΑΡΧΥΤΑΣ, ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος που προορίζεται κυρίως για αποστολές επιτήρησης και αναγνώρισης. Το δεύτερο είναι ο ΓΡΥΠΑΣ, ένα πιο φιλόδοξο πρόγραμμα που φιλοδοξεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη ενός ελληνικού μη επανδρωμένου αεροσκάφους μάχης.

Παρά τις κατά καιρούς ενημερώσεις της ΕΑΒ προς την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, οι πληροφορίες που δημοσιοποιούνται για τα δύο προγράμματα παραμένουν περιορισμένες. Έτσι, δεν είναι ακόμη γνωστό το ακριβές χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής τους ούτε το πότε θα ενταχθούν επιχειρησιακά στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Διαβάστε Επίσης

Αυτές είναι οι ελληνικές εταιρείες που παράγουν συστήματα αντι- drone - Θα μετάσχουν στην ευρωπαϊκή άμυνα απέναντι στη Ρωσία

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr