Περιορισμένες είναι οι επιλογές για όσους αναζητούν κατοικία στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη μέσω του νέου προγράμματος "Σπίτι μου 3" που προωθεί η κυβέρνηση, παρά την αύξηση του ανώτατου ορίου αξίας ακινήτου στις 300.000 ευρώ. Σε αρκετές περιοχές, τα σπίτια που ανταποκρίνονται στα χαρακτηριστικά έρευνας του δικτύου e-real estate είναι λίγα, ενώ μεγάλο μέρος τους έχει κατασκευαστεί πριν από το 1980.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη δυσκολότερη για όσους αναζητούν κατοικία με προϋπολογισμό έως 200.000 ευρώ. Στα Βόρεια Προάστια της Αττικής, για παράδειγμα, λιγότερο από το 1% των κατοικιών που πωλούνται πληροί τα εξεταζόμενα κριτήρια σε αυτή την τιμή. Στα Νότια Προάστια το αντίστοιχο ποσοστό δεν ξεπερνά το 2%.
Όσον αφορά τον Δήμο Αθηναίων περισσότερα από οκτώ στα δέκα σπίτια που ανταποκρίνονται στα χαρακτηριστικά της έρευνας, με τιμή έως 300.000 ευρώ, έχουν κατασκευαστεί έως το 1980. Η ίδια εικόνα παρουσιάζεται και στη Θεσσαλονίκη.
Η έρευνα εξετάζει κατοικίες από 80 έως 150 τετραγωνικά μέτρα, με τουλάχιστον δύο υπνοδωμάτια, κατασκευής έως το 2007, σε τρεις κατηγορίες τιμών. Αυτές είναι έως 200.000, 250.000 και 300.000 ευρώ. Στις περισσότερες αστικές περιοχές εξετάζονται διαμερίσματα πάνω από τον πρώτο όροφο, ενώ σε ορισμένες περιφερειακές περιοχές περιλαμβάνονται και μονοκατοικίες χωρίς περιορισμό ορόφου.
Το "Σπίτι μου ΙΙΙ", σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής ανακοινωθέντα στοιχεία, προβλέπει προϋπολογισμό 2 δισ. ευρώ και αύξηση του ανώτατου ορίου αξίας κατοικίας από τις 250.000 στις 300.000 ευρώ.
Ωστόσο, το βασικό ερώτημα για τους υποψήφιους αγοραστές είναι πόσα σπίτια μπορούν να βρουν με τα χρήματα που διαθέτουν και σε τι κατάσταση βρίσκονται.
Αττική: Λίγα σπίτια στα Βόρεια και Νότια Προάστια
Μεγάλες διαφορές καταγράφονται στην Αττική, όπου οι επιλογές αλλάζουν σημαντικά από περιοχή σε περιοχή.
Στον Δήμο Αθηναίων, μόλις το 15,71% των κατοικιών που πωλούνται πληροί τα χαρακτηριστικά της έρευνας με τιμή έως 300.000 ευρώ. Το ποσοστό πέφτει στο 12,42% για σπίτια έως 250.000 ευρώ και στο 7,5% για σπίτια έως 200.000 ευρώ.
Εν ολίγοις, από τα 100 σπίτια που πωλούνται στον Δήμο Αθηναίων, λιγότερα από οκτώ έχουν τα χαρακτηριστικά που εξετάζει η έρευνα και κοστίζουν έως 200.000 ευρώ.
Ακόμη πιο δύσκολη είναι η αναζήτηση στα Βόρεια Προάστια. Εκεί, μόλις το 5,9% των κατοικιών που διατίθενται προς πώληση πληροί τα κριτήρια με τιμή έως 300.000 ευρώ. Στις 250.000 ευρώ το ποσοστό μειώνεται στο 2,31%, ενώ στις 200.000 ευρώ φτάνει μόλις το 0,49%.

Αυτό σημαίνει ότι στα Βόρεια Προάστια λιγότερο από ένα στα 200 σπίτια που πωλούνται ανταποκρίνεται στα εξεταζόμενα χαρακτηριστικά με τιμή έως 200.000 ευρώ.
Παρόμοια είναι η εικόνα στα Νότια Προάστια. Μόλις το 7,77% των κατοικιών που πωλούνται πληροί τα χαρακτηριστικά της έρευνας με τιμή έως 300.000 ευρώ. Το ποσοστό πέφτει στο 4,54% για σπίτια έως 250.000 ευρώ και στο 1,82% για σπίτια έως 200.000 ευρώ.
Διαφορετική είναι η κατάσταση στα Δυτικά Προάστια, όπου το 17,98% των κατοικιών που πωλούνται ανταποκρίνεται στα χαρακτηριστικά της έρευνας με τιμή έως 300.000 ευρώ. Στις 250.000 ευρώ το ποσοστό είναι 14,61% και στις 200.000 ευρώ 9,24%.
Στον Πειραιά, τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 16,58%, 11,87% και 6,81%, ενώ στα Προάστια του Πειραιά διαμορφώνονται σε 17,82%, 14,86% και 10,29%.
Στα Ανατολικά Προάστια, το 17,89% των κατοικιών που πωλούνται πληροί τα χαρακτηριστικά της έρευνας με τιμή έως 300.000 ευρώ, το 11,38% έως 250.000 ευρώ και το 6,32% έως 200.000 ευρώ.
Η μεγαλύτερη αναλογικά προσφορά καταγράφεται στο Υπόλοιπο Αττικής. Εκεί, το 45,5% των κατοικιών που πωλούνται ανταποκρίνεται στα χαρακτηριστικά της έρευνας με τιμή έως 300.000 ευρώ, ενώ ακόμη και στις 200.000 ευρώ το ποσοστό φτάνει το 25,4%.
Πάνω από οκτώ στα δέκα σπίτια στην Αθήνα είναι κατασκευής έως το 1980
Στον Δήμο Αθηναίων, το 51,6% των σπιτιών που πληρούν τα χαρακτηριστικά της έρευνας με τιμή έως 300.000 ευρώ έχει κατασκευαστεί έως το 1970. Ένα ακόμη 31,9% κατασκευάστηκε την περίοδο 1971-1980.
Συνολικά, το 83,5% των συγκεκριμένων κατοικιών έχει κατασκευαστεί έως το 1980. Αντίθετα, μόλις το 10,13% αφορά σπίτια της περιόδου 1991-2007.
Αυτό σημαίνει ότι πολλοί αγοραστές θα βρεθούν μπροστά σε ακίνητα ηλικίας αρκετών δεκαετιών, τα οποία ενδέχεται να χρειάζονται ανακαίνιση ή ενεργειακή αναβάθμιση.
Στα Νότια Προάστια, το 71,75% των διαθέσιμων κατοικιών της εξεταζόμενης κατηγορίας έχει κατασκευαστεί έως το 1980. Στα Βόρεια Προάστια το ποσοστό φτάνει το 61,56%.
Καλύτερη είναι η εικόνα στα Δυτικά Προάστια, όπου το 33,39% των κατοικιών έχει κατασκευαστεί από το 1991 έως το 2007. Στα Προάστια του Πειραιά το ποσοστό φτάνει το 35,5%.
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η παρουσία νεότερων κατοικιών στα Ανατολικά Προάστια, όπου το 46,43% των σπιτιών της εξεταζόμενης κατηγορίας κατασκευάστηκε μεταξύ 1991 και 2007.
Κυψέλη, Περιστέρι, Καλλιθέα και Νίκαια συγκεντρώνουν τα περισσότερα σπίτια
Η έρευνα δείχνει επίσης σε ποιες περιοχές συγκεντρώνονται οι κατοικίες που πληρούν τα εξεταζόμενα χαρακτηριστικά με τιμή έως 300.000 ευρώ.
Στον Δήμο Αθηναίων, η μεγαλύτερη συγκέντρωση καταγράφεται στην Κυψέλη, όπου βρίσκεται το 14,47% των συγκεκριμένων κατοικιών. Ακολουθούν ο Νέος Κόσμος με 11,6%, το Γκύζη-Πεδίον Άρεως με 10,91% και οι Αμπελόκηποι-Πεντάγωνο με 8,51%.
Οι τέσσερις αυτές περιοχές συγκεντρώνουν σχεδόν τα μισά σπίτια της εξεταζόμενης κατηγορίας στον Δήμο Αθηναίων.

Στα Δυτικά Προάστια, το Περιστέρι συγκεντρώνει το 20,5% της προσφοράς και το Ίλιον το 12,59%. Ακολουθούν το Γαλάτσι με 8,26%, η Νέα Ιωνία με 7,71% και το Αιγάλεω με 7,36%.
Στα Νότια Προάστια, η Καλλιθέα συγκεντρώνει το 27,07% της προσφοράς και η Νέα Σμύρνη το 13,1%. Ακολουθούν ο Βύρωνας με 8,92%, ο Ζωγράφος με 7,88% και η Ηλιούπολη με 7,56%.
Αντίθετα, μικρή είναι η συμμετοχή των ακριβότερων περιοχών. Η Γλυφάδα συγκεντρώνει το 5,53% της συγκεκριμένης προσφοράς, το Ελληνικό το 0,92% και η Βούλα μόλις το 0,11%.
Στα Βόρεια Προάστια, το Μαρούσι συγκεντρώνει το 21,83% των διαθέσιμων κατοικιών, το Χαλάνδρι το 19,64%, η Αγία Παρασκευή το 11,81% και το Ηράκλειο το 10,25%.
Στα Προάστια του Πειραιά, η Νίκαια συγκεντρώνει το 31,43% της προσφοράς, το Κερατσίνι το 23,82% και ο Κορυδαλλός το 21,2%. Δηλαδή, περισσότερα από τρία στα τέσσερα σπίτια της εξεταζόμενης κατηγορίας βρίσκονται στις τρεις αυτές περιοχές.
Στα Ανατολικά Προάστια, η μεγαλύτερη συγκέντρωση καταγράφεται στην Αρτέμιδα με 21,65%, στη Νέα Μάκρη με 19,88%, στο Κορωπί με 13,9% και στον Γέρακα με 11,79%.
Θεσσαλονίκη: Λίγα μεγάλα σπίτια στο κέντρο, περισσότερες επιλογές στα προάστια
Στη Θεσσαλονίκη, η εικόνα είναι διαφορετική μεταξύ του κεντρικού δήμου και των περιφερειακών περιοχών.
Στον Δήμο Θεσσαλονίκης, μόλις το 21,6% των κατοικιών που πωλούνται έχει επιφάνεια από 80 έως 150 τετραγωνικά μέτρα. Στους Περιφερειακούς Δήμους το αντίστοιχο ποσοστό είναι 47,5%.
Αυτό σημαίνει ότι όσοι αναζητούν ένα σπίτι αυτού του μεγέθους έχουν εξαρχής περισσότερες αναλογικά επιλογές στα προάστια.
Στον Δήμο Θεσσαλονίκης, το 16,38% των κατοικιών που πωλούνται πληροί τα χαρακτηριστικά της έρευνας με τιμή έως 300.000 ευρώ. Το ποσοστό πέφτει στο 12,18% για σπίτια έως 250.000 ευρώ και στο 6,77% για σπίτια έως 200.000 ευρώ.
Στους Περιφερειακούς Δήμους, το 14,99% των κατοικιών ανταποκρίνεται στα εξεταζόμενα χαρακτηριστικά με τιμή έως 300.000 ευρώ. Στις 250.000 ευρώ το ποσοστό διαμορφώνεται στο 13,06% και στις 200.000 ευρώ στο 10,28%.
Επομένως, για όσους διαθέτουν έως 200.000 ευρώ, η αναλογική προσφορά είναι μεγαλύτερη στους Περιφερειακούς Δήμους από ό,τι στον Δήμο Θεσσαλονίκης.
Το 80% των διαθέσιμων κατοικιών στον Δήμο Θεσσαλονίκης είναι κατασκευής έως το 1980
Στον Δήμο Θεσσαλονίκης, το 38,9% των σπιτιών που πληρούν τα χαρακτηριστικά της έρευνας με τιμή έως 300.000 ευρώ έχει κατασκευαστεί έως το 1970 και το 41,1% την περίοδο 1971-1980.
Συνολικά, οκτώ στα δέκα σπίτια της συγκεκριμένης κατηγορίας είναι κατασκευής έως το 1980.
Αντίθετα, μόλις το 8,94% έχει κατασκευαστεί μεταξύ 1991 και 2007, ενώ τα σπίτια της περιόδου 2001-2007 αντιπροσωπεύουν μόλις το 2,65%.
Στους Περιφερειακούς Δήμους η εικόνα αλλάζει σημαντικά. Το 60,15% των κατοικιών της εξεταζόμενης κατηγορίας έχει κατασκευαστεί από το 1991 έως το 2007.
Ειδικότερα, το 38,05% κατασκευάστηκε την περίοδο 1991-2000 και το 22,1% την περίοδο 2001-2007.
Έτσι, κάποιος που αναζητά σπίτι στη Θεσσαλονίκη έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να συναντήσει νεότερη κατασκευή στους Περιφερειακούς Δήμους, ενώ στο κέντρο κυριαρχούν τα παλαιότερα διαμερίσματα.
Κέντρο, Τούμπα και Θερμαϊκός συγκεντρώνουν την προσφορά
Στον Δήμο Θεσσαλονίκης, το Κέντρο συγκεντρώνει το 19,11% των κατοικιών που πληρούν τα χαρακτηριστικά της έρευνας με τιμή έως 300.000 ευρώ.
Ακολουθούν η Τούμπα με 15,2%, το Φάληρο-Ιπποκράτειο με 14,75% και η περιοχή Βούλγαρη-Ντεπώ-Μαρτίου με 13,98%.
Οι τέσσερις αυτές περιοχές συγκεντρώνουν συνολικά το 63,04% της προσφοράς. Ακολουθούν η Ανάληψη-Μπότσαρη-Νέα Παραλία με 11,88% και η Χαριλάου με 10,1%.
Στους Περιφερειακούς Δήμους η προσφορά μοιράζεται σε περισσότερες περιοχές.
Ο Θερμαϊκός συγκεντρώνει το 11,09% των κατοικιών της εξεταζόμενης κατηγορίας, ο Εύοσμος το 10,78%, η Νεάπολη το 8,05% και ο Αξιός το 6,96%.
Ακολουθούν οι Αμπελόκηποι με 6,92%, η Σταυρούπολη με 6,53%, οι Συκιές με 6,4% και το Ελευθέριο-Κορδελιό με 5,6%.
Μικρότερη είναι η συγκέντρωση στη Θέρμη με 2,14%, στην Πυλαία με 1,2%, στο Ωραιόκαστρο με 1,01% και στο Πανόραμα με 0,97%.
Σε αντίθεση με τον κεντρικό δήμο, όπου τέσσερις περιοχές συγκεντρώνουν σχεδόν τα δύο τρίτα της προσφοράς, στους Περιφερειακούς Δήμους οι τέσσερις πρώτες περιοχές αντιπροσωπεύουν το 36,88%.
Το ζητούμενο, επομένως, για τους δικαιούχους του "Σπίτι μου ΙΙΙ" δεν είναι μόνο να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση, αλλά και να βρουν μια κατοικία που να καλύπτει τις ανάγκες τους, χωρίς να χρειαστεί να διαθέσουν σημαντικά επιπλέον χρήματα μετά την αγορά.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

