Ο πρίγκιπας Χάρι μίλησε ξανά για το πένθος μετά την απώλεια της μητέρας του, ενώ σημείωσε ότι δεν μπορούσε να αποδεχθεί ότι η Νταϊάνα είχε πραγματικά πεθάνει και πίστευε ότι κάποια στιγμή θα επέστρεφε στη ζωή του, ακόμη και μεταμφιεσμένη.
Στο πλαίσιο ενός νέου σεμιναρίου MasterClass που κυκλοφορεί την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, με τίτλο "Επαναπροσδιορίζοντας το Πένθος: Χτίζοντας Ψυχική Ανθεκτικότητα Μέσα από την Απώλεια" (Redefining Grief: Building Resilience Through Loss), μίλησε για το πόσο του στοίχισε το τεράστιο αυτό πλήγμα για κάθε παιδί, ενώ περιέγραψε και τον τρόπο με τον οποίο ως 12χρονος προσπάθησε να κατανοήσει ένα γεγονός που δεν μπορούσε να επεξεργαστεί.
"Το αδιαχείριστο πένθος δεν μένει στο παρελθόν, έρχεται μαζί σου", ανέφερε αρχικά ο δούκας του Σάσεξ, ενώ περιέγραψε πώς εστίασε στο να χτίσει ψυχική ανθεκτικότητα και να βρει σκοπό στη ζωή του.
"Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο και να βρεθώ για λίγο με τον νεότερο εαυτό μου, θα αγκάλιαζα τον 12χρονο Χάρι και θα του έλεγα ότι όλα θα πάνε καλά", ανέφερε χαρακταριστικά ο Χάρι.
Μεγάλο μέρος των όσων μοιράστηκε, εστιάζουν στη δική του πορεία μετά τον θάνατο της Νταϊάνα, σε μια περίοδο κατά την οποία υπηρέτησε στον στρατό και ξεκίνησε ψυχοθεραπεία. "Ελπίζω ότι η μητέρα μου θα ήταν περήφανη για ό,τι κάνω και για ό,τι αφιερώνω την ενέργειά μου", τόνισε.
Μάλιστα, μίλησε και για κάτι στο οποίο του άφησε ως "κληρονομιά" η μητέρα του. "Στην προσπάθειά μου να συνεχίσω και να προστατεύσω την κληρονομιά της, δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι το έργο που τελικά επέλεξα, ή εκείνο στο οποίο ένιωσα να έλκομαι και να κατευθύνομαι, ήταν τόσο παρόμοιο με το έργο που επιτελούσε και εκείνη", σημείωσε.
"Αναμφίβολα, το πένθος συνεπάγεται αυτό το στοιχείο -όχι τόσο μιας ευθύνης όσο της διαρκούς παρουσίας του ανθρώπου που έχασες μέσα στη ζωή σου. Υπάρχει ένα κομμάτι μου που κουβαλά τη μητέρα μου μέσα του, το οποίο τελικά μου δίνει τη δύναμη και την ενέργεια για το έργο που επιτελώ", πρόσθεσε ο δούκας του Σάσεξ.
Πρίγκιπας Χάρι: Δεν έκλαψε όταν έμαθε ότι πέθανε η μητέρα του
Στο πλαίσιο του σεμιναρίου ο Χάρι θυμήθηκε ότι ακόμη και στην κηδεία της μητέρας του δυσκολευόταν να πιστέψει πως δεν θα την ξανάβλεπε. "Πίστευα ότι είχε δημιουργήσει αυτήν τη διέξοδο για να ξεφύγει από όλα όσα κατέστρεφαν τη ζωή της και ότι κάποια στιγμή θα επέστρεφε στη ζωή μας μεταμφιεσμένη και θα έπαιρνε εμένα και τον αδελφό μου μακριά", εξομολογήθηκε.
Η σκέψη αυτή, όπως εξήγησε στη συζήτηση που είχε με τη νευροεπιστήμονα δρα Μέρι-Φράνσις Ο’Κόνορ, συνδεόταν με την αδυναμία του να αποδεχθεί την οριστική απουσία της Νταϊάνα. Ο εγκέφαλός του εξακολουθούσε να περιμένει ότι η μητέρα του θα εμφανιστεί ξανά.
Ακόμη, εκυστηρεύτηκε ότι όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό της, δεν έκλαψε. Λύγισε μόνο στην κηδεία και στη συνέχεια πέρασαν σχεδόν δύο δεκαετίες μέχρι να κλάψει ξανά για τη μητέρα του. "Ήμουν πεπεισμένος ότι αυτό ήταν δύναμη, αλλά δεν ήταν. Ήμουν ένα 12χρονο αγόρι που δεν είχε την άδεια να καταρρεύσει και δεν είχε κανέναν οδηγό για το πώς να θεραπευτεί", σημείωσε χαρακτηριστικά.
Το άρωμα της Νταϊάνα που του επέστρεψε τις αναμνήσεις
Για χρόνια, όπως περιέγραψε, το μυαλό του είχε επιλέξει έναν διαφορετικό τρόπο άμυνας. Το συναίσθημα είχε μπει στην άκρη, αλλά μαζί του είχαν απομακρυνθεί και οι όμορφες αναμνήσεις. "Ξέχασα πώς ακουγόταν η μητέρα μου. Ξέχασα το γέλιο της. Δεν μπορούσα πραγματικά να φανταστώ πώς έμοιαζε χωρίς να κοιτάξω μια φωτογραφία της", αναφέρει.
Η στιγμή που τον βοήθησε να ξανασυνδεθεί με αναμνήσεις από τη μητέρα του, ήταν έπειτα από παρότρυνση θεραπευτή. Αναζήτησε το άρωμα που φορούσε η Νταϊάνα, μια εμπειρία που, όπως περιέγραψε, ήταν σαν να τον μετέφερε ξαφνικά σε μια άλλη εποχή.
Η μυρωδιά "ξεκλείδωσε" αναμνήσεις που είχαν παραμείνει θαμμένες, έναν τρόπο να ανοίξει ξανά μια πόρτα προς το παρελθόν, καθώς μαζί με τις δύσκολες αναμνήσεις άρχισαν να επιστρέφουν και οι ευχάριστες στιγμές που είχε ζήσει με τη μητέρα του.

Ο Χάρι βλέπει τη φωτογραφία της Νταϊάνα και ζητά βοήθεια από... εκείνη
Η σχέση του με τη μνήμη της Νταϊάνα έχει αλλάξει σημαντικά. Σήμερα ο Χάρι σκέφτεται "σχεδόν κάθε βράδυ και τα περισσότερα πρωινά" τη μητέρα του, ενώ κρατά κοντά του μια συγκεκριμένη φωτογραφία της.
Πρόκειται για πορτρέτο που είχε τραβήξει ο φωτογράφος Πατρίκ Ντεμαρσελιέ (Patrick Demarchelier) στο διαμέρισμα της Νταϊάνα, στο Παλάτι του Κένσινγκτον, στα τέλη του 1995, για το Harper's Bazaar.
Σύμφωνα με τον δούκα του Σάσεξ, η συγκεκριμένη φωτογραφία έχει ιδιαίτερη σημασία για εκείνον, καθώς αισθάνεται πως μπορεί να έχει οπτική επαφή με τη μητέρα του. "Μπορώ πραγματικά να έχω οπτική επαφή μαζί της και υπάρχει μια παιχνιδιάρικη έκφραση στο χαμόγελό της. Απλώς νιώθω πολύ συνδεδεμένος μαζί της", σημείωσε.
Μάλιστα, δεν δίστασε να αποκαλύψει ότι συχνά κοιτάζει το πρόσωπό της και αναρωτιέται τι θα σκεφτόταν για τη ζωή που έχει δημιουργήσει σήμερα.
Ο Χάρι ανέφερε επίσης ότι υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες αισθάνεται την παρουσία της μητέρας του. "Έχει συμβεί να εμφανιστεί σε στιγμές που βγάζει απόλυτο νόημα ότι εμφανίστηκε εκείνη τη στιγμή", ανέφερε και περιέγραψε την αίσθηση αυτή ως "ενέργεια", αλλά και ως "σημάδι" που τον συνδέει με τη Νταϊάνα.
"Ένιωθα ένοχος, όταν ήμουν ευτυχισμένος χωρίς εκείνη"
Η διαχείριση της απώλειας δεν αφορούσε μόνο την αποδοχή του θανάτου της Νταϊάνα. Ο Χάρι εξήγησε ότι για χρόνια ένιωθε ενοχές ακόμη και όταν ήταν χαρούμενος.
"Για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα ήμουν συναισθηματικά μουδιασμένος, σε μεγάλο βαθμό επειδή ένιωθα άπιστος και ένοχος στην ιδέα ότι θα μπορούσα να είμαι ευτυχισμένος και χαρούμενος χωρίς εκείνη", εξήγησε.
Σύμφωνα με την εξομολόγησή του, πίστευε ότι η θλίψη ήταν ένας τρόπος να αποδεικνύει στη μητέρα του πως δεν την είχε ξεχάσει. "Ένιωθα ότι έπρεπε να είμαι λυπημένος και ότι έπρεπε να παραμένω συναισθηματικά μουδιασμένος, προκειμένου να της αποδείξω ότι μου έλειπε", τόνισε.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

