Η Μαρία Αναστασοπούλου στο TheTOC: "Εβλεπα την εκπομπή του Παπαδάκη από την 4η Δημοτικού"

Πρωτογνώρισα τη Μαρία Αναστασοπούλου ως καλεσμένος πριν από κάποια χρόνια στo "Σήμερα” που έκανε με τον Δημήτρη Οικονόμου στον ΣΚΑΙ. Από την πρώτη στιγμή με άγγιξε η θετική της ενέργεια και η καλή διάθεση που έχει πάντα απέναντι στον άλλον. Αισθάνομαι τυχερός, γιατί βρεθήκαμε πολλές φορές μαζί στο τηλεοπτικό αέρα, αλλά κυρίως γιατί σήμερα πια μπορώ να την αποκαλώ φίλη μου.

Σχεδιάζαμε αρκετό καιρό αυτή τη συνέντευξη και χάρηκα ιδιαίτερα, όταν καθίσαμε επιτέλους στο ατμοσφαιρικό Alexander’s bar της Mεγάλης Βρετανίας για να ξεφυλλίσουμε το βιβλίο της ζωής της.

Οι πιο προσωπικές συνεντεύξεις που έχει δώσει είναι ελάχιστες, γιατί όπως λέει δεν θέλει να γίνεται η ίδια είδηση, ούτε θεωρεί πως ο κόσμος ενδιαφέρεται τόσο για τη ζωή των δημοσιογράφων. Παρόλα αυτά μου συμπληρώνει: "Eπειδή εκτιθέμεθα και μπορεί κάποιος να αναρωτιέται τι κάνει αυτή εδώ στη ζωή της, είμαι έτοιμη να σου απαντήσω σε ό,τι θες”.

Πάμε λοιπόν πίσω στο 1986 στο Μαρούσι. Εκεί γεννιέται η μοναχοκόρη ενός αγαπημένου ζευγαριού αστυνομικών. Ο πατέρας Αργύρης από το Διακοφτό Αιγίου και η μητέρα Μαρία από την Κρήτη. "Ο μπαμπάς μου δούλευε στο Αστυνομικό Τμήμα Αμπελοκήπων και η μαμά μου στην ασφάλεια Αμαρουσίου. Εκεί γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν μέσα σε τρεις μήνες”.

Αν και κόρη δύο αστυνομικών τα πράγματα στο σπίτι της Μαρίας δεν ήταν καθόλου αυστηρά, το αντίθετο μάλιστα. "Επειδή τα δικά τους χρόνια ήταν τελείως διαφορετικά οι γονείς μου δεν ακολούθησαν καθόλου τους κανόνες που υπήρχαν παλιότερα”.

Αδυναμία και των δύο η μικρή Μαρία και επιλογή τους να κάνουν μόνο ένα παιδί. "Ο μπαμπάς μου έλεγε ότι δεν θέλει να μοιράσει την αγάπη του οπότε καταλαβαίνεις μέσα σε πόση αγάπη μεγάλωσα. Αυτό με έχει καθορίσει. Εγώ αυτή την αγάπη την μετουσιώνω σε αγάπη στους γύρω μου. Είμαι πολύ δοτική, μου αρέσει να βλέπω την χαρά του άλλου όταν κάνω κάτι καλό για αυτόν”.

Μπορεί η ίδια να ήταν μοναχοπαίδι όμως είχε... είκοσι πρώτα ξαδέρφια, αφού η μητέρα της είχε οκτώ αδέλφια και ο πατέρας της πέντε.

"Μια από τις πιο ωραίες στιγμές στο σπίτι ήταν τα οικογενειακά τραπέζια που τα αγαπούσαμε πάρα πολύ. Οικογενειακό τραπέζι για εμάς ήταν προετοιμασία μιας βδομάδα πριν και βοηθούσαμε όλοι. Άλλωστε η μαμά είναι τρομερή Κρητικιά μαγείρισσα”

Το κουμάντο στο σπίτι το έκανε μάλλον η κυρία Μαρία ενώ ο μπαμπάς Αργύρης ήταν λίγο πιο χαλαρή κατάσταση όπως λέει η ίδια.

"Η μαμά μου ήταν πολύ αυστηρή σε πολλά πράγματα, όπως στο διάβασμα, στο ότι έπρεπε να περάσω στο πανεπιστήμιο και λοιπά. Είχε θέμα να κράτα το βιβλίο μέχρι να της πω το μάθημα απ’ έξω και ανακατωτά, ήθελα να είμαι φυτό. Τελικά εκ των υστέρων συνειδητοποιώ ότι αυτό μου έκανε καλό όμως εγώ πάντα περίμενα να πατήσω στα πόδια μου και να κάνω αυτό που αγαπώ”.

Πάνω από 30 καλοκαίρια της ζωής της τα πέρασε στο Διακοφτό, γι' αυτό και τώρα πια θέλει περισσότερο Κρήτη. Στην πρώτη της γειτονιά στο Μαρούσι απέκτησε και τους πρώτους φίλους που είναι ακόμα μαζί, μια πορεία που ξεκίνησε από την πρώτη δημοτικού.

"Είμασταν δέκα άτομα, πέντε αγόρια και πέντε κορίτσια, και ήμασταν τα αλάνια του Μαρουσιού. Για να καταλάβεις πηγαίναμε και χτυπούσαμε τα κουδούνια στη γειτονιά και ενοχλούσαμε τον κόσμο δώδεκα και μία τη νύχτα . Κάποια στιγμή μας κυνήγησε ένας παππούς και αποφασίσαμε ότι τέλος αυτό. Κάναμε και εξερεύνηση στο Oλυμπιακό στάδιο και ψάχναμε να βρούμε περίεργα πράγματα στα χρόνια του γυμνασίου. Παρασυρόμουν εύκολα από τους άλλους. Οταν έχεις μεγαλώσει με μια παρέα θεωρείς πως ότι κάνει αυτή η παρέα είναι κανονικό.”

Στα μαθητικά της χρόνια η Μαρία δοκίμασε να κάνει πολλά πράγματα περιμένοντας με αγωνία να τελειώσει το σχολείο.

"Ανυπομονούσα να τελειώσει το σχολείο γιατί δεν άντεχα άλλο το διάβασμα, τόσο διάβασμα και τόση πίεση. Πέρασα από πολλές φάσεις, ήθελα να γίνω γιατρός, κτηνίατρος.

Στα πρώτα χρόνια θυμάμαι να ασχολούμαι με τα πάντα, μάθαινα γλώσσες, έκανα μπαλέτο και μαζί και καράτε, κολύμβηση, τένις, μπάσκετ, έπαιζα στις παγκορασίδες του Αμαρουσίου.

Ήθελα να τα δοκιμάσω όλα, έβλεπα πάντα τα παιδιά που έκαναν και πρωταθλητισμό και έλεγα εγώ γιατί δεν κάνω σε κάτι πρωταθλητισμό; Τελικά αποδείχτηκε ότι δεν ήμουν τόσο καλή σε κάτι ώστε να κάνω πρωταθλητισμό.

Μου άρεσε να βλέπω πολύ την πειθαρχία που είχαν τα παιδιά σε κάτι που αγαπάνε πολύ. Εγώ ή μάλλον δεν αγάπησα κάτι πάρα πολύ ή δεν με αγάπησε αυτό. Πάντως απ' όλα αυτά κράτησα το τένις που παίζω μέχρι και σήμερα. Στο μπάσκετ ήμουν καλή playmaker, αλλά η πιο κοντή ενώ το καράτε ήταν η πιο μεγάλη τραγωδία. Εχω πάρει και μια κίτρινη ζώνη που δεν έχω καταλάβει γιατί την έχω πάρει”.

Η αγάπη της για την δημοσιογραφία φαίνεται ότι ξεκίνησε από πολύ νωρίς, καθώς παιδί δημοτικού ακόμα έπαιρνε τη βούρτσα των μαλλιών και μετέδιδε ρεπορτάζ.

"Ήμουνα τετάρτη ή πέμπτη δημοτικού και έχω πάρει τη βούρτσα και μιλάω μόνη μου σαν να είναι η βούρτσα μικρόφωνο. Με πιάνει η μαμά μου στα πράσα και μου λέει τι κάνεις παιδάκι μου μιλάς μόνη σου και της απαντάω, όχι μαμά μιλάω στο κοινό. Και θυμάμαι ότι ανέλυα μια αστυνομική είδηση, ένα έγκλημα που είχα ακούσει στο δελτίο. Από εκείνα τα χρόνια έβλεπα την εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη”.

Έκανες ποτέ τη σκέψη ότι μπορεί κάποια στιγμή να είσαι δίπλα στον Παπαδάκη;

Όχι βέβαια, μου φαινόταν πάρα πολύ δύσκολο αυτό που κάνουν όσοι ήταν πίσω από αυτό το κουτί της τηλεόρασης και παράλληλα θεωρούσα ότι ήταν πολύ τυχεροί άνθρωποι, γιατί κάθε μέρα ασχολούνται με κάτι άλλο. Σκεφτόμουν λοιπόν ότι αυτή είναι μια πολύ ωραία δουλειά να την κάνεις, αλλά επειδή είναι πολύ δύσκολη φοβόμουνα ότι δεν θα τα καταφέρω.

Πάντως δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό να γίνω αστυνομικός, αν και ο μπαμπάς μου ίσως να το ήθελε στη βάση ότι θα έχω ένα επάγγελμα και θα έχω το κεφάλι μου ήσυχο. Ήταν και οι δύο δημόσιοι υπάλληλοι και είχαν μια συγκεκριμένη λογική. Ο μπαμπάς μου θεωρούσε ότι ο αστυνομικός ήταν μια ασφαλής επιλογή, ήξεραν και εκείνοι πως ήταν τα πράγματα και θα με βοηθούσαν.”

Φανταστικές ποτέ τον εαυτό σου με στολή αστυνομικού;

"Ποτέ, ούτε ως σκέψη”.

Η Μαρία ενδιαφερόταν από τα χρόνια του λυκείου ακόμα για την πολιτική, διάβασε πολλές εφημερίδες, κρατούσε αποκόμματα και από ότι μου λέει ζούσε σε ένα σπίτι όπου κατά τη διάρκεια των εκλογών ήταν μοιρασμένο σε μπλε και πράσινη περιοχή.

"Οι λιγότερο αγαπημένες στιγμές στο σπίτι ήταν η περίοδος των εκλογών. Θυμάμαι πάντα στο σπίτι μας να είμαστε μοιρασμένοι σε ΠΑ.ΣΟ.Κ. και Νέα Δημοκρατία. Ολα τα οικογενειακά τραπέζια είχαν τέτοιου είδους συζητήσεις και φυσικά ως παιδάκι έχω πάει και στο Καστρί με τη μαμά μου κρατώντας σημαιούλα.

Η μαμά ΠΑΣΟΚ, ο μπαμπάς Νέα Δημοκρατία οπότε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, δυο μήνες πριν τις εκλογές , δεν μιλούσαν μεταξύ τους. Να σκεφτείς μου έλεγε η μαμά ¨πες του ότι το φαγητό είναι έτοιμό¨ και μετά μου έλεγε ο μπαμπάς ¨πες της ότι το φαγητό δε μου αρέσει¨. Προσπαθούσα βέβαια να τους τα συμβιβάσω όσο μπορούσα. Ετσι ζούσαμε μέσα στο σπίτι κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, οπότε εγώ όλο αυτό το θέμα της πολιτικής και των πολιτικών το ζούσα πολύ έντονα από πολύ μικρή. Και ξέχασα να σου πω ότι εκτός από Νέα Δημοκρατία ΠΑ.ΣΟ.Κ. είχαμε και Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός. Η μαμά φουλ Ολυμπιακός, ο μπαμπάς φουλ Παναθηναϊκός. Πάντως πέρα απ’ όλα αυτά μέχρι και σήμερα είναι ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι”

Στο Καστρί η Μαρία μπορεί να πήγε με τη μαμά της, όμως η κυρία Μαρία δεν κατάφερε να την βάλει στην κουζίνα και να της εμφυσήσει την αγάπη που είχε η ίδια για την μαγειρική.

"Κατάλαβε μάλλον από την αρχή ότι το παιδάκι δεν μπορεί. Δεν είναι ότι δεν μου αρέσει να μαγειρεύω, δεν προλαβαίνω να μαγειρέψω και επίσης ό,τι φτιάχνω, θέλω να το φτιάχνω ακριβώς κατά γράμμα με βάση τη συνταγή. Αν μου πεις κάτσε φτιάξε φακές δεν ξέρω πως φτιάχνονται οι φακές. Έχω πολλά αγαπημένα φαγητά τώρα τελευταία, μου αρέσει πάρα πολύ ο μουσακάς, ενώ όταν ήμουν μικρή μου άρεσαν πάρα πολύ τα σαλιγκάρια. Κανένας άλλος φίλος μου δεν έτρωγε σαλιγκάρια και εγώ καμάρωνα και είχα μάθει και πως να τα βγάζω από το κέλυφος. Ο μπαμπάς μου ζητούσε πάντα από τη μαμά μου κάτι με κρέας αντικριστό ή Γκιούλμπασι”.

Στο σχολείο ήταν από τα δημοφιλή παιδιά κατέβαινε στις εκλογές, ήταν μέλος στο πενταμελές και στο δεκαπενταμελές του σχολείου, της άρεσε να διεκδικεί πράγματα που χρειάζεται το σχολείο και ήταν οργανωτική.

Ξεκινάει τις σπουδές της στο Πάντειο έχοντας καταλήξει πως αυτό που την ενδιαφέρει είναι η δημοσιογραφία.

"Είχα ξενερώσει λίγο γιατί ήθελα να περάσω εκτός Αθηνών για να κάνω μια κανονική φοιτητική ζωή. Είχα κάνει και κάτι επικό. είχα δηλώσει σχολή εκτός Αθηνών. ενώ περνούσα και εδώ και η μαμά μου το κατάλαβε λίγο πριν πάω να δώσω το μηχανογραφικό και το αλλάξαμε. Τέλος πάντων το πρώτο έτος είναι πολύ ωραία, έχω ενθουσιαστεί με την ιδέα του Πανεπιστημίου και ταυτόχρονα ξεκινάω και δουλεύω σε μια εταιρεία με διακοσμήσεις, συγγενικού μου προσώπου. Είμαι 18 χρόνων και έχω αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις της εταιρείας. Χαμπάρι εγώ τώρα. Ήταν όμως μια πολύ καλή κίνηση για μένα, γιατί είδα πως είναι να έχεις μια δουλειά, ευθύνες, αρμοδιότητες. Και ξαφνικά μας δίνεται η επιλογή στο Πάντειο να πάμε να κάνουμε πρακτική. Μας λένε ότι μπορούσαμε να κάνουμε πρακτική στο αθηναϊκό πρακτορείο ειδήσεων, στα Νέα και στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ. Εγώ επιλέγω τον ΣΚΑΙ”.

Πως και δεν επέλεξες τα Νέα που ήταν μια πολύ δυνατή εφημερίδα;

"Ξέρεις γιατί; Εμείς στο σπίτι ακούγαμε πάντα ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ οπότε λέω να μια ευκαιρία. Εγώ θεωρούσα ότι η πρακτική θα είναι ένα τρίμηνο και μετά τέλος άρα ήθελα να το δω αυτό από κοντά και να δω κι αυτούς που άκουγα τόσα χρόνια.

Έτσι λοιπόν στις 2 Οκτωβρίου του 2007 μπαίνω μέσα στο ραδιόφωνο του Σκάι. Ψάρι εγώ τελείως, έρχεται ο αρχισυντάκτης και μας λέει θα σας μιλήσει τώρα ο κύριος Πορτοσάλτε. Έρχεται ο Άρης και μας ρωτάει "τι έχετε μάθει μέχρι τώρα από το πανεπιστήμιο"; Λέμε εμείς "έχουμε μάθει αρκετά πράγματα". Μας ρωτάει ξανά "να μοντάρετε ξέρετε"; Τίποτα εμείς, άγνοια.”

Εκείνη ήταν η πρώτη επαφή σου με τον Άρη Πορτοσάλτε;

"Ναι, εκεί και ήταν για μένα σοκ που μιλούσα με τον Άρη. Θυμάμαι πως τότε η αγωνία μας ήταν αν κάποιος θυμόταν το όνομά μας. Καθόμασταν σε μια γωνίτσα και περιμέναμε να περάσει κάποιος και να μας πει καλημέρα.

Έτσι λοιπόν ξεκίνησα το ραδιόφωνο στην εκπομπή του Άρη Πορτοσάλτε και διαχειριζόμουν τις καταγγελίες και έκανα ρεπορτάζ. Δηλαδή "γεια σας έχουμε μια λακκούβα στον Αγιο Δημήτριο". Εφευγα εγώ, πήγαινα εκεί μιλούσα με τον δήμαρχο και αυτό το γυρνούσαμε θέμα στον Άρη. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό είχε πολύ τρέξιμο, δούλευα δεκαπέντε ώρες τη μέρα. Ο Άρης ήταν φοβερά ήρεμος και και δεν μου ύψωσε ποτέ τον τόνο της φωνής του τόσα χρόνια που συνεργαζόμαστε.

Κατάλαβα εκεί ότι για να γίνεις δημοσιογράφος, πρέπει να δουλέψεις πάρα πολύ. Το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή και όσο δούλευα έβλεπα ότι είχε αποτέλεσμα. Αρχισα και γινόμουν απαραίτητη σε βασικά πράγματα στο σταθμό, οπότε αυτό με τροφοδοτούσε με κίνητρα για να συνεχίσω.

Ένιωθα ότι ήταν η ευκαιρία να εκπληρώσω το όνειρο μου οπότε τα χα δώσει όλα”.

Το εξάμηνο της πρακτικής όμως τελείωσε και η Μαρία Αναστασοπούλου ήρθε η ώρα να φύγει από τον ΣΚΑΙ αφού ο σταθμός δεν έκανε προσλήψεις εκείνη την περίοδο.

"Πάω στον Άρη και του λέω "κύριε Πορτοσάλτε εγώ θα 'θελα να μείνω και ας μην με πληρώνετε". Μου λέει ότι δεν πρόκειται να γίνει κάποια πρόσληψη. Του απαντάω "δεν πειράζει εγώ θέλω να μείνω για να μάθω τη δουλειά". Και μου λέει "εντάξει παιδί μου μείνε".

Μένω άλλους τρεις μήνες και μετά πρέπει να φύγω, γιατί δε γινόταν να συνεχίσω άλλο την πρακτική. Οπότε ο Άρης μου λέει ,παρά το γεγονός ότι είχαμε αναπτύξει μία σχέση και προσωπική και επαγγελματική, ότι πρέπει να φύγω. Χάλια εγώ, κλάματα, δεν το πίστευα αυτό που γινόταν. Θεωρούσα ότι δεν ήμουν αρκετά καλή αλλιώς θα είχα προσληφθεί. Τα είχα βάλει με τον εαυτό μου. Φεύγω λοιπόν, αναγκάστηκα και πιάνω δουλειά σε μια free press εφημερίδα στην Δυτική Αττική που είχαν βγάλει κάποιοι φίλοι. Θεωρώ λοιπόν εγώ τότε ότι αυτό είναι ένα φοβερό σωσίβιο και γράφω τα πολιτιστικά θέματα της Δυτικής Αττικής. Γούσταρα πάρα πολύ, πήγαινα και παρακολουθούσα όλα τα πολιτιστικά δρώμενα και ό,τι συνέβαινε. Περνάει ένα εξάμηνο και κάποια στιγμή χτυπάει το τηλέφωνο και μου λένε "σας ζητάνε από το ΣΚΑΙ, θέλει να σας μιλήσει ο κύριος Πορτοσάλτε".

Λέω "ελάτε ρε παιδιά τώρα ποιος μου κάνει πλάκα;"

Πάω στο τηλέφωνο, ήταν όντως ο Άρης και μου λέει "θέλω να γυρίσεις". Τον ρωτάω "έχετε καταλάβει κύριε Πορτοσάλτε σε ποιον έχετε πάρει;" Μου απαντά "η Μαρία Αναστασοπούλου που έκανες πρακτική δεν είσαι; Θέλω να γυρίσεις θα κάνω εκπομπή στην τηλεόραση και θέλω να έρθεις. Έτσι λοιπόν πήγα και η συνέχεια είναι γνωστή”

Την ακούω να μιλάει με πολύ θερμά λόγια για τον Άρη Πορτοσάλτε και την ρωτάω αν τελικά στην δημοσιογραφία υπάρχουν φιλίες.

"Ναι, φυσικά!”

Είναι ο Άρης ένας από αυτούς τους φίλους;

"Ο Άρης δεν είναι απλός φίλος, είναι ο επαγγελματικός μου πατέρας. Αν με ρωτάς ποιος είναι ο μπαμπάς μου στη δουλειά, σίγουρα είναι ο Άρης.

Με τον Άρη η συνεργασία μας νομίζω δεν τελείωσε ποτέ, τον έχω συνδυασμένο με κάθε βήμα της επαγγελματικής μου πορείας, με συμβούλεψε σε πάρα πολλά πράγματα, διαφωνήσαμε σε πάρα πολλά πράγματα αλλά για μένα αυτό ήταν το πιο μαγικό. Ήταν ο άνθρωπος που με πήρε από το χέρι, μου έδωσε τον χρόνο και τον χώρο στην εκπομπή του για να μάθω τη δουλειά, ήταν και ο άνθρωπος που συγκρουστήκαμε περισσότερο τηλεοπτικά, αλλά πάντα είχαμε πολύ σεβασμό ο ένας προς τον άλλον”.

Δύσκολη η αρχή στο ραδιόφωνο, δύσκολη και η αρχή στην τηλεόραση για τη Μαρία. Οπως θυμάται η πρώτη φορά που βγήκε στην τηλεόραση ήταν μια εμπειρία τραυματική.

Ακουγα την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά. Μου είχαν τοποθετήσει ένα ακουστικό που δεν ήξερα γιατί πρέπει να το φοράω, με είχαν βάλει στην αίθουσα σύνταξης, χρειαζόμουν πάρα πολλές σημειώσεις για να πω αυτό που έπρεπε να πω. Αισθανόμουν ότι τα μπέρδευα στο μυαλό μου, δεν μπορούσα να τα πω απέξω με μπέρδευαν και οι σημειώσεις και τελικά το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που ήθελα. Αλλά το δούλευα σιγά-σιγά με τον εαυτό μου. Πιστεύω ότι δεν ήμουν καλή από την αρχή σε αυτή τη δουλειά. Πιστεύω ότι σιγά-σιγά άρχισα να βελτιώνομαι ακριβώς γιατί συνειδητοποιούσα ότι δεν ήμουν καλή”.

Την ρωτάω αν κατάλαβε νωρίς πως στην τηλεόραση προσόν, εκτός από το να είναι κάποιος καλός δημοσιογράφος, είναι και το να είναι ευπαρουσίαστος.

"Δεν με θεωρούσα ποτέ ιδιαίτερα ωραία. Φρόντιζα να είμαι όσο πιο περιποιημένη γίνεται, γιατί ο άλλος σε βάζει μέσα στο σπίτι του άρα πρέπει να είσαι κι εσύ όσο πιο καλά ντυμένος και φροντισμένος γίνεται. Αλλά μέχρι εκεί”.

Στη συνέχεια ακολουθεί η πρόταση να λέει ειδήσεις στην εκπομπή του Βασίλη Λυριτζή και του Δημήτρη Οικονόμου στον Σκάι, ενώ κάνει και αντικαταστάσεις καλοκαίρια και γιορτές.

"Θυμάμαι πως έκανα για πρώτη φορά αντικατάσταση. Και εκεί ήταν ένα φιάσκο στην αρχή στις πολιτικές συζητήσεις. Δεν είχα σχεδόν τίποτα να πω. Έλεγα τώρα τι να κάνω, τι να ρωτήσω, ότι ετοίμαζα, πήγαινε κουβά. Εκεί όμως συνειδητοποίησα και πόσο μου αρέσουν οι πολιτικές συζητήσεις.

Έτσι σιγά-σιγά άρχισα να έχω πολλές ώρες στον αέρα.

Το χειρότερο πρωινό στη δουλειά ήταν τις μέρες με την τραγωδία στο Μάτι. Λείπει ο Δημήτρης, έχει φύγει σε καλοκαιρινή άδεια, είμαι μόνη μου στην εκπομπή, πηγαίνω στο ΣΚΑΙ το πρωί και έχουμε τις πληροφορίες για τους νεκρούς και στον αέρα μαθαίνω και βλέπω κιόλας το οικόπεδο με τους πολλούς καμμένους ανθρώπους. Εκεί έκλαψα και εσωτερικά και όταν πήγαμε στις διαφημίσεις έκλαψα και κανονικά.

Πρέπει να κλαίει ένας άνθρωπος και στην τηλεόραση δεν είμαστε ρομπότ”.

Η πρόταση να συμπαρουσιάσει την πρωινή εκπομπή με τον Δημήτρη Οικονόμου ήρθε από τον Σταμάτη Μαλέλη.

"Πρέπει να σου πω ότι το σκεφτόμουνα πως μπορεί να είμαι και εγώ μία επιλογή και θεωρούσα ότι μου αξίζει να είμαι μια επιλογή. Το ξεκινήσαμε, το πήγαμε καλά με τον Δημήτρη και πέρασαν 7 χρόνια. Δεν φανταζόμουνα ότι θα κρατήσει τόσο πολύ.

Πέρασαν 16 χρόνια στο ΣKAI θεωρώ ότι βελτιώθηκα και ωρίμασα πολύ επαγγελματικά”.

Ήταν "πατροκτονία" το να φύγεις από τον ΣΚΑΙ; Λένε πολύ ότι η "πατροκτονία" σε περνάει στο επόμενο στάδιο;

"Όχι, ξέρεις και από το σπίτι μας φεύγουμε κάποια στιγμή, φεύγουμε και πάμε και μετράμε μόνοι μας τις δυνάμεις μας. Κάποια στιγμή αυτό γίνεται και δε γίνεται αναγκαστικά, γίνεται γιατί το θες κι εσύ. Όταν λοιπόν αισθάνεσαι ότι αυτή είναι η στιγμή σου πρέπει να αδράξεις την ευκαιρία.

Όμως δε με είχα φανταστεί πάρα πολλές φορές εκτός ΣΚΑΙ, δεν το είχα σκεφτεί. Εκεί είχα μάθει τη δουλειά, εκεί είχα τα πατήματά μου. Φυσικά φανταζόμουν ότι αυτό το πράγμα πρέπει να εξελιχθεί, να κάνεις και κάποιο άλλο βήμα, αλλά όλα έγιναν πάρα πολύ γρήγορα το καλοκαίρι που μας πέρασε.

Αυτό το τρίμηνο-τετράμηνο που ξεκίνησε με τις διαπραγματεύσεις με τον ΣΚΑΙ και τους άλλους τηλεοπτικούς σταθμούς ήταν για μένα ένα σημαντικό διάστημα ταχείας επαγγελματικής διαχείρισης πραγμάτων”.

Την ρωτάω αν η επιλογή της να φύγει από τον ΣΚΑΙ και να πάει στον ΑΝΤ1 έγινε με όρους ορθολογισμού ή συναισθηματισμού.

"Εγώ αξιοποίησα και τα δύο. Η απόφαση μου ήταν και ορθολογική και συναισθηματική τα ζύγισα όλα. Πιο πολύ νομίζω είχαν αγχωθεί οι γύρω μου πάρα εγώ. Εγώ είχα βάλει τα κουτάκια μου κάτω και έτσι όπως εξελισσόταν οι συζητήσεις, μου λύνονταν και οι απορίες. Η απόφαση ήταν πολύ καθαρή για μένα και ήρθε ομαλά”.

Είχες ξεκαθαρίσει μέσα σου ότι ο ΑΝΤ1 είναι η επιλογή σε σχέση με τις άλλες προτάσεις που σου είχαν γίνει;

"Όταν έχεις μία πρόταση από τον Γιώργο Παπαδάκη και από τον ΑΝΤ1, αυτό από μόνο του είναι μια πάρα πολύ σοβαρή πρόταση την οποία σκέφτεσαι και ξανασκέφτεσαι. Φυσικά μου έγιναν αξιόλογες προτάσεις και από άλλους τηλεοπτικούς σταθμούς, από τρεις ακόμη. Ο Γιώργος μου έδειξε ότι ήθελε να συνεργαστούμε πολύ και όταν μιλάμε για τον Παπαδάκη, καταλαβαίνεις ότι αυτό το αξιολογείς αναλόγως.

Και από τους άλλους σταθμούς το κόνσεπτ ήταν πρωινό;

"Δεν έχει σημασία τώρα αυτό, σημασία έχει ότι ήταν πολύ σοβαρές προτάσεις που ο καθένας θα τις σκεφτόταν”.

Πότε είχατε την πρώτη επαφή με τον Γιώργο Παπαδάκη;

"Την πρώτη φορά που βρεθήκαμε ήταν στο σπίτι του Γιώργου, ήταν και με τη σύζυγό του και ήταν πάρα πολύ φιλικοί και οι δύο. Εκεί στο σπίτι του λοιπόν συζητήσαμε την πρόταση, συμφώνησα και μετά τα ξαναείπαμε στο Σούνιο σε ένα πολύ ωραίο ταβερνάκι τρώγοντας ψάρι”.

Ποια ήταν η εντύπωση σου από ‘κείνη την πρώτη επαφή στο σπίτι του;

"Το πρώτο συναίσθημα ήταν ότι είχα μπροστά μου τον βασιλιά της πρωινής ζώνης και είπα από μέσα μου "Παναγία μου είναι αυτός που έβλεπα όλα αυτά τα χρόνια". Ο Γιώργος είναι ένας πάρα πολύ γλυκός άνθρωπος και αυτό το αισθάνθηκα από την αρχή”.

Πέρασαν δεύτερες σκέψεις από το μυαλό σου πώς θα σταθείς και πώς θα διαχειριστείς ένα μύθο της πρωινής ζώνης;

"Ναι, επειδή σου είπα για τις προτάσεις που μου έγιναν, δεν πήγα στην εύκολη επιλογή, πήγα στην πιο απαιτητική και αυτό το αντιλαμβάνεται ο οποιοσδήποτε για ποιους λόγους το λέω. Πρέπει να σταθείς δίπλα στο Γιώργο και σε μία εκπομπή 32 ετών και πρέπει εσύ να ενταχθείς σε αυτήν και να βάλεις και το δικό σου στίγμα. Έχεις την αγωνία του τι έχεις χτίσει όλα τα προηγούμενα χρόνια και θέλεις να συνεχίσεις να χτίζεις ωραία. Οπότε είπα "πάμε να το κάνουμε, τώρα μπαίνεις στα βαθιά, θα κολυμπήσεις στα πολύ βαθιά και ελπίζω να βγει σε καλό”.

Είχες ενημερωθεί για το σποτάκι "Θα τον βάλει να ξυρίσεις το μουστάκι”;

"Όχι ήταν έκπληξη, ήταν ιδέα του Γιώργου και όταν μου είπε απέξω απέξω την ιδέα του είπα "αστειεύεσαι τώρα σιγά μην κάνουμε τέτοιο πράγμα". Μου απάντησε ότι ήθελε να το κάνει. Ο Γιώργος Παπαδάκης πρέπει να σου πω είναι και φοβερός ηθοποιός”.

Με αφορμή αυτό το διαφημιστικό της λέω πως όταν ξεκίνησε η συνεργασία της με το Γιώργο Παπαδάκη οι μισοί έλεγαν ότι δεν θα την αφήνει να μιλάει και οι άλλοι μισοί ότι τελικά θα τον βάλει να ξυρίσει το μουστάκι. Την ρωτάω λοιπόν τι απ' τα δύο έχει γίνει και εκείνη χαμογελάει και μου λέει.

"Εσύ θα μου πεις που βλέπεις την εκπομπή. Είναι μια εκπομπή πολύ απαιτητική και η σχέση μου με το Γιώργο είναι πάρα πολύ επαγγελματική και πάρα πολύ δημοσιογραφική. Πραγματικά κάνουμε brainstorming κάθε μέρα για την εκπομπή, την δουλεύουμε πάρα πολύ. Νομίζω ότι έχω το χώρο που θεωρώ ότι πρέπει να έχω στην πρωινή εκπομπή συνεχίζοντας αυτό που έκανα όλα αυτά τα χρόνια”.

Ο Γιώργος λέει ότι έρχεται η ώρα να φύγει σιγά-σιγά να αποσυρθεί. Βλέπεις τον εαυτό σου στο να είσαι εσύ κάποια στιγμή η γυναίκα της εκπομπής; Εχεις φανταστεί τον εαυτό σου χωρίς τον Γιώργο Παπαδάκη στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1;

"Εγώ δυσκολεύομαι να φανταστώ την πρωινή ζώνη χωρίς Γιώργο Παπαδάκη γιατί είναι ο ιδρυτής της πρωινής ζώνης. Και για να είμαι και επίκαιρη, ο βασιλιάς της πρωινής ζώνης. Δεν μπορώ να φανταστώ εύκολα την πρωινή ζώνη χωρίς τον Γιώργο Παπαδάκη, δυσκολεύομαι πάρα πολύ. Ούτε με έχω φανταστεί να είμαι στη θέση του Γιώργου ή να παίρνω ένα κομμάτι χωρίς τον Γιώργο. Εγώ δεν πήγα με αυτή τη σκέψη, εγώ έχω πάει για να συνεργαστώ με τον Γιώργο. Εάν πάνε όλα καλά και συνεχιστεί η συνεργασία ή μου ζήτησε ο σταθμός να κάνω οτιδήποτε άλλο θα το κάνω τιμώντας το συμβόλαιο μου.

Ο Γιώργος είναι δημοσιογράφος με όλα τα γράμματα κεφαλαία.”

Θέλεις να είναι ο ΑΝΤ1 το επόμενο σπίτι σου τηλεοπτικά για πολλά χρόνια;

"Αυτό προϋποθέτει να το θέλει και ο ΑΝΤ1. Εγώ δεν είμαι άνθρωπος των πάρα πολύ μεγάλων αλλαγών και έχει αποδειχθεί αυτό. Είναι η δεύτερη φορά που αλλάζω κανάλι. Ο ΑΝΤ1 μου έχει συμπεριφερθεί σαν να είμαι εκεί πάρα πολλά χρόνια. Ο τρόπος που με υποδέχτηκαν στον ΑΝΤ1 και το πως μου συμπεριφέρεται ο σταθμός μέχρι τώρα με έχει αφήσει άφωνη και το λέω μέσα απ’ την καρδιά μου. Με έχει κάνει να αισθανθώ σαν να ήμουν εκεί από πάντα”.

Φεύγοντας από τον ΣΚΑΙ η Μαρία Αναστασοπούλου τερμάτισε και μια πολύ πετυχημένη ραδιοφωνική εκπομπή "Τα παιδιά της αλλαγής” που έκανε με τον σύντροφό της Γιάννη Κολοκύθα. Την ρωτάω λοιπόν αν το πιο επώδυνο διαζύγιο ήταν αυτό ή η πρωινή τηλεοπτική εκπομπή.

"Δεν υπάρχει δίλημμα, φυσικά Τα παιδιά της αλλαγής, πάρα πολύ επώδυνο και πονάει ακόμα. Δεν θεωρώ ότι έχουν τελειώσει Τα παιδιά της αλλαγής. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την τελευταία μας εκπομπή στο ραδιόφωνο. Ο Κολοκυθάς έκλαιγε περισσότερο από μένα. Και τώρα που στο λέω δυσκολεύομαι. Αυτή η εκπομπή για μας δεν ήταν εκπομπή, δεν ήταν δουλειά, ανυπομονούσαμε να ξεκινήσουμε κάθε μέρα. Πάντως κάποια στιγμή θα θέλαμε όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν να ξαναβρεθούμε, να ξανασμίξουμε ραδιοφωνικά και ονειρευόμαστε αυτή τη μέρα και εγώ και ο Γιάννης”.

Πως έγινε η γνωριμία σου με τον Γιάννη;

"Όταν μου πρότειναν να κάνω αντικατάσταση στην καλοκαιρινή εκπομπή που θα έκανα μόνη μου, δεν υπήρχε αρχισυντάκτης και μου είπαν θα σου φέρουμε τον καλύτερο από την αγορά λέγεται Γιάννης Κολοκυθάς. Εγώ δεν ήξερα ποιος είναι ο Γιάννης Κολοκυθάς και ήταν εντελώς αντιπαθής σε μένα στην αρχή και εγώ πρέπει να ήμουν σε εκείνον επίσης φοβερά αντιπαθής.

Με κοιτούσε σε φάση "έλα κι εσύ τώρα να σε κάνουμε παρουσιάστρια".

Αλλά τελικά δεν κράτησε πολύ η αντιπάθεια και συνεννοηθήκαμε γρήγορα”.

Τι ήταν αυτό που έκανε το κλικ της μεταστροφής;

"Το κλικ έγινε μέσα από τη δουλειά Η εκπομπή κράτησε 40 μέρες η συνεργασία μας ήταν φοβερά αποδοτική και τελικά συνειδητοποιήσαμε ότι δεν τα βρίσκαμε μόνο επαγγελματικά αλλά τα βρίσκαμε και ως άνθρωποι”.

Το πρώτο βήμα για να γίνει η σχέση σας από επαγγελματική ερωτική το έκανε εκείνος ή εσύ;

"Εκείνος το έκανε”.

Σε εξέπληξε ή το περίμενες;

"Με εξέπληξε γιατί έγινε σχετικά γρήγορα, αλλά ήταν να συμβεί και τώρα είμαστε εννιά χρόνια μαζί. Όλα έγιναν πάρα πολύ ομαλά δεν συζητήσαμε για τίποτα, όλα ήρθαν μόνα τους πολύ φυσικά”.

Κατάλαβες κάποια στιγμή ότι αυτός είναι ο άντρας της ζωής σου;

"Δεν μου αρέσουν αυτά, δεν τα λέω εγώ αυτά και δεν θέλω και εκείνος να λέει το αντίστοιχο, γιατί η ζωή γελάει μαζί μας όταν εμείς λέμε τέτοια.

Μπορώ να σου πω όμως ότι δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τον Γιάννη.”

Την προσωπική σου ζωή πως την έχεις φανταστεί στο μέλλον; Με οικογένεια, με παιδιά, με τον σύντροφό σου έτσι όπως είστε τώρα;

"Δεν κάνω όνειρα, γιατί κι αυτή τη σχέση που μου ήρθε και είμαστε με τον Γιάννη μαζί εννιά χρόνια ούτε την είχα ονειρευτεί ούτε την είχα φανταστεί. Και επειδή μου βγήκε σε καλό μέχρι τώρα δεν θέλω να φαντάζομαι για το μέλλον. Είμαι πολύ ικανοποιημένη με αυτό που μου συμβαίνει μέχρι στιγμής”

Το πιο δυνατό χαρακτηριστικό του για σένα ποιο είναι;

"Η φαρμακερή ατάκα του, είναι αποστομωτικός και εγώ καμαρώνω πάρα πολύ για την ευφυΐα του. Θα ήθελα να είχα το 50% του μυαλού του Γιάννη.

Εκείνος τι καμαρώνει σε σένα;

"Νομίζω ότι καμαρώνει το πως αγωνίζομαι για τα πάντα και είναι πολύ δίπλα μου σε αυτό”.

Θα μπορούσατε να κάνετε μαζί τηλεοπτική εκπομπή μια και είναι της μόδας τα ζευγάρια στη ζωή να είναι και ζευγάρια στην τηλεόραση;

"Ο Γιάννης ισχυρίζεται ότι του έχουν γίνει προτάσεις αλλά ισχυρίζεται ότι δεν κάνει για την τηλεόραση. Εγώ θεωρώ ότι κάνει και για την τηλεόραση. Επίσης δεν ξέρεις αν κάνεις για κάτι αν δεν το έχεις δοκιμάσει.

Από την άλλη ήθελα να σου πω ότι εμένα δεn μου αρέσει το πέρασμα από το ραδιόφωνο στην τηλεόραση, επειδή έχουμε κάνει κάτι πολύ επιτυχημένο όπως είναι Τα παιδιά της αλλαγής . Οπότε δεν μπορώ να το φανταστώ αυτό, αλλά επειδή στη ζωή αυτή ποτέ δεν ξέρεις δεν αποκλείω και τίποτα”.

Κλείνοντας το κεφάλαιο για τον σύντροφό της την ρωτάω αν ξεχωρίσει κάποια πολύ ευτυχισμένη στιγμή μαζί του.

"Δεν είναι μία είναι πολλές, αλλιώς δεν θα ήμασταν εννιά χρόνια μαζί!”

Την ρωτάω πως είναι να ξυπνάει κάποιος για 12 χρόνια κάθε μέρα στις τρεισήμισι το πρωί, αν τελικά αυτό συνηθίζεται και αν αξίζει για πολλά χρόνια να ζεις μόνο ένα Σαββατοκύριακο;

"Δεν μπορώ να πω ότι δεn συνηθίζεται, αυτή είναι η ζωή μου, δεν έχεις ζωή μέχρι την Παρασκευή. Δεν ξέρω αν θα το έκανα για πάντα, δεν ξέρω αν θα είναι αυτό που θα 'θελα . Κάποια στιγμή για κάποια πράγματα λες "εντάξει εγώ το έκανα αυτό πάμε σε κάτι άλλο". Εμένα μ' αρέσουν γενικώς οι προκλήσεις, σε αυτή τη δουλειά δεν πηγαίνω σε εύκολες επιλογές.

Πάντως το πρωινό μου αρέσει πάρα πολύ, γιατί έχει άλλα πράγματα που δεν έχουν οι άλλες ώρες. Αυτή η καλημέρα που λες στον άλλον, η επικοινωνία που έχεις, τις ειδήσεις που λες με ένα τρόπο όχι τόσο σκληρό, ακόμα και οι συζητήσεις στις πρωινές εκπομπές έχουν μια άλλη λογική. Εγώ το πρωινό το έχω αγαπήσει”.

Την ρωτάω αν δέχτηκε και τρικλοποδιές όλα αυτά τα χρόνια στη δουλειά και αναγκάστηκε να πέσει και να ξανασηκωθεί.

"Φυσικά και δέχτηκα. Όλα αυτά τα χρόνια για μένα δεν ήτανε ρόδινα υπήρχαν και αρκετές δύσκολες στιγμές και στιγμές που έπρεπε να οπλίζεις στον εαυτό σου με φοβερή υπομονή. Το έκανα και ευτυχώς μου βγήκε σε καλό.

Να σου πω εγώ την ιστορία της δημοσιογραφίας την είχα στο μυαλό μου λίγο πιο ροζ πλασμένη και προσπαθώ πάντα εσωτερικά να εξιδανικεύω τη δουλειά μας γιατί θέλω να στηρίζω έτσι την επιλογή μου να κάνω αυτή τη δουλειά. Έχω δεχτεί τρικλοποδιές και από ανθρώπους που περίμενα κaι από ανθρώπους που δεν περίμενα οι οποίες τώρα που το σκέφτομαι καλώς μου τις έβαλαν. Δεν θα μπορούσα να αντιμετωπίζω καταστάσεις όπως τις αντιμετωπίζω τώρα αν ζούσα ακόμα στο ροζ συννεφάκι. Έπεσα και ξανά σηκώθηκα αλλά δεν έπεσα πολλές φορές.”

Βλέπεις τον εαυτό σου κάποια στιγμή εκτός δημοσιογραφίας και εκτός τηλεόρασης;

"Δεν έχω πάθει τηλεόραση ακόμα και ελπίζω να μην το πάθω στη ζωή μου. Δεν θεωρώ ότι είναι κακό να έχεις μια μακρόχρονη πορεία στην τηλεόραση και την δημοσιογραφία, παρόλα αυτά αν μου τελειώσει ή αν τελειώσω εγώ μέσα σ' αυτό το πράγμα κάποια στιγμή, μπορώ να με φανταστώ να κάνω πολλά πράγματα εκτός, με καλή διάθεση και κέφι. Μπορώ να κάνω τα πάντα, τα πάντα. Θα ήθελα κάποια στιγμή πολύ να ανοίξω έναν φούρνο με κρουασάν και καφέ”.

Ξέρεις όταν κάτι τελειώνει μέσα σου το αντιλαμβάνεσαι, το αισθάνεσαι;

"Ναι και αποδείχτηκε αυτό το καλοκαίρι”.

Άρα είχε τελειώσει;

"Ναι”

Ασχολείται χρόνια με την πολιτική, ήταν σε ένα σπίτι γεμάτο πολιτική και σκέφτομαι να την ρωτήσω αν θα απαντούσε θετικά σε μια πρόταση να πολιτευτεί. Πριν προλάβω να ολοκληρώσω την ερώτηση μου φωνάζει και μου λέει.

"Όχι, όχι με τίποτα! Ποτέ ποτέ! Δεν μ’αρέσει, δεν μπορώ να με φανταστώ να απαντάω εγώ σε ερωτήσεις”.

Φτάνοντας προς το τέλος της συνέντευξης την ρωτάω γι' αυτό που εκπέμπει και σε μένα και σε πολλούς άλλους ανθρώπους. Μια θετική ενέργεια, έναν πρόσχαρο χαρούμενο άνθρωπο. Από τι υλικά είναι φτιαγμένη η Μαρία Αναστασοπούλου;

"Έχω πιάσει το νόημα τηw ζωής από πολύ νωρίς. Θεωρώ ότι επειδή πραγματικά η ζωή μας είναι φοβερά μικρή και πρέπει να εκμεταλλευτείς, αυτά τα χρόνια που σου προσφέρονται και σου δίνονται κάνοντας κάτι που αγαπάς και προσφέροντας κι εσύ χαρά. Εμένα μ' αρέσει πολύ να προσφέρω χωρίς να θέλω τίποτα πίσω, να δίνω χαρά, να περνάμε ωραία, να γουστάρουμε να γελάμε. Το μοτό μου είναι μάλλον το "άδραξε την μέρα", νομίζω ότι το έχω αποδείξει και στην πράξη αφού ξυπνάω στις 3 το πρωί .Μ’αρέσει να κάνω όσο πιο πολλά πράγματα γίνεται για να γεμίζω τη μέρα μου. Ο μεγαλύτερος φόβος στη ζωή μου είναι η απώλεια ανθρώπων, ο θάνατος. Αυτό ως σκέψη με αποσταθεροποιεί, δεν ξέρω πως να το διαχειριστώ. Μόνο αυτό με φοβίζει και τα ζητήματα που αφορούν στην υγεία μας. Θεωρώ ότι πραγματικά είναι αγνωμοσύνη να ασχολείσαι με τα υπόλοιπα και να μη δίνεις βάση σε αυτά .

Ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στη ζωή της είναι ο Σωτήρης, ο αγαπημένος της σκύλος που δεν αποχωρίζεται ποτέ.

"Αυτός είναι ο άντρας της ζωής μου αυτό εδώ μπορώ να το πω. Μαζί με τον Γιάννη αποκτήσαμε τον Σωτήρη πριν από εφτά χρόνια και γίναμε οικογένεια. Τον πήραμε κουτάβι ήταν ένα ιπποποταμάκι 15 kg . Όπου είναι δυνατόν τον παίρνω πάντα μαζί μου. Το σπίτι είναι του Σωτήρη, εγώ και ο Γιάννης είμαστε φιλοξενούμενοι του, τον αγαπάμε και οι δύο σε βαθμό προβληματικό.

Είναι μια ώρα και που συζητάμε Από τους διαδρόμους της Μεγάλης Βρετανίας έχουν περάσει ο γιος του τέως βασιλιά Παύλος, η σύζυγος του Μαρί Σαντάλ, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος. Έχουμε ρίξει σε όλους κλεφτές ματιές, ο χρόνος έχει περάσει και πριν σηκωθούμε για να κλείσει η συνέντευξη την ρωτάω ποια είναι η ευχή που θα ήθελε να κάνει για εκείνη.

"Θα ήθελα να είμαι λίγο πιο υποψιασμένη, να έχω τις κεραίες μου πιο ανοιχτές κι ας είμαι και λιγότερο ρομαντική δεν πειράζει.”

Η φωτογράφιση έγινε στο ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρετανία".

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr