Τσίπρας: Το "καρφί" για τον Γεωργιάδη - "Να αρχίσω κι εγώ να χοροπηδάω και να φωνάζω και α και ου;"

Την περιοδεία του στη Θεσσαλία συνεχίζει ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος συναντήθηκε τη Δευτέρα 19/10 με νέους στον Βόλο, εξαπολύοντας εκ νέου τα "βέλη" του στην κυβέρνηση για το μίγμα της πολιτικής της.

Ο πρώην πρωθυπουργός επιδίωξε να θίξει τα φλέγοντα ζητήματα της καθημερινότητας, όπως τα στεγαστικό και τα ακριβά ενοίκια, η φοιτητική στέγαση, την ακρίβεια, τις ελλειπείς υποδομές, κ.α., κατηγορώντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη ότι έχει αφαιρέσει από τους πολίτες την ελπίδα και την προοπτική.

Παράλληλα, σχολίασε και το "κύμα" διαδηλώσεων και κοινωνικών αναταραχών στην Ευρώπη, κάνοντας ειδική μνεία στη Γαλλία, αν και επισήμανε ότι η βία δεν είναι λύση και τόνισε ότι "για να προλάβεις την έκρηξη της κοινωνίας πρέπει να δημιουργήσεις συνθήκες δικαιοσύνης".

Δεν άφησε, πάντως, ασχολίαστο και το στιγμιότυπο με πρωταγωνιστή τον Αδωνι Γεωργιάδη, όπου ο υπουργός Υγείας χοροπηδά με νεολαίους της ΝΔ και τραγουδά το γνωστό ΔΑΠίτικο σύνθημα "και α και ου και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ", ρίχνοντας τη μπηχτή του.

Διαβάστε Επίσης

Τα μαζεύει το στέλεχος της ΕΛΑΣ μετά το "άντε και στα δικά μας" για το Παρίσι - "Διαστρεβλώθηκαν τα λεγόμενά μου"

Αλέξης Τσίπρας: Η ανάρτηση μετά τη συνάντηση με νέους στον Βόλο

"Στον Βόλο μετά την τιμητική πρόσκλησή τους συνάντησα νέους ανθρώπους. Η συνάντηση ξεκίνησε με γέλια, αφού δεν μπορούσα να μην σχολιάσω τον "και α και ου και ΔΑΠ ΝΔΦΚ".

Με τη μαχητικότητα της νιότης μού περιέγραψαν τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν, την έλλειψη προοπτικής και ελπίδας.

Είναι πολλοί φοιτητές, οι οποίοι παράλληλα με τις σπουδές τους εργάζονται, έτσι ώστε να εξασφαλίσουν το ενοίκιο και το φαγητό τους.

Διαβάστε Επίσης

Καρανίκας για Τσίπρα: "Έφτιαξε ένα ιδιωτικό κόμμα με όλα τα πολιτικά ρετάλια - Το 8% θα είναι μεγάλη επιτυχία"

Κάποιοι μένουν σε φοιτητικές εστίες, όπου δυστυχώς οι συνθήκες είναι αρκετά δυσμενείς. Συνεπώς πολλοί επικεντρωνόμαστε περισσότερο στην εργασία και όχι τόσο στις σπουδές μας και καθυστερούμε να τις τελειώσουμε ή στη χειρότερη των περιπτώσεων τις παρατάμε.

Με τα ενοίκια και τις τιμές στο σούπερ μάρκετ στα ύψη, ο μισθός ενός νέου γεωπόνου δεν φτάνει. Πόσο μάλλον για να μείνει στην ύπαιθρο ή να ξεκινήσει κάτι δικό του.

Πώς σας ακούγεται "ένας υποψήφιος διδάκτορας που ασχολείται με την αεροδυναμική να βρίσκεται σε ένα πλημμυρισμένο εργαστήριο χωρίς υποδομές";

Ακούγοντας και μαθαίνοντας από τα παιδιά, που οι περισσότεροι απλώς κρίνουν, καταλήγει κανείς ότι η χώρα αυτή κατάντησε να είναι τελικά εχθρική στη νεότητα και ότι σε αυτόν τον τόπο για να μπορέσει κανείς να προχωρήσει, να σπουδάσει, να εργαστεί, για να μπορέσει να έχει όνειρα, ελπίδα, προοπτική, πρέπει ή να κατάγεται από πλούσια οικογένεια και να στηρίζουν οι γονείς ή να έχει άκρες στον γαλάζιο μηχανισμό, σε αυτή την κλίκα που λυμαίνεται δημόσιο χρήμα.

Ο ξεσηκωμός των νέων ανθρώπων στη Γαλλία δεν είναι τυχαίος. Όταν στερείς από τα νέα παιδιά την ελπίδα και σπέρνεις απογοήτευση και αδιέξοδα θερίζεις οργή.

Τσίπρας: Η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να φοβάται τη λαϊκή οργή

Σαφώς η βία δεν αποτελεί λύση στα προβλήματα. Η αντίδραση όμως και η διεκδίκηση αποτελεί.

Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι με την πολιτική της γεννά ακραίες ανισότητες, πόνο και θυμό. Για αυτό και έχει κάθε λόγο να φοβάται τη λαϊκή οργή.

Πώς να μην αγανακτήσει ο νέος/α στον Βόλο και σε κάθε πόλη, που πληρώνουν ενοίκια 500 και 600 ευρώ για ένα φοιτητικό δωμάτιο και τρώνε μακαρόνια έξι μέρες τη βδομάδα; Που δεν μπορούν να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο που πέτυχαν μετά από εισαγωγικές εξετάσεις; Που δεν έχουν φοιτητικές εστίες και σίτιση στο πανεπιστήμιο;

Ο μόνος τρόπος για να προλάβεις την έκρηξη της κοινωνίας είναι να δημιουργήσεις συνθήκες δικαιοσύνης.

Κάποια στιγμή πρέπει να φύγουμε από το ερώτημα πόσο κοστίζει και να πάμε στο ερώτημα πόσο αξίζει. Πόσο αξίζει λοιπόν το δικαίωμα να μένεις στον τόπο σου, το να μπορεί ένας εκπαιδευτικός να πάει στον Βόλο, στην Κρήτη, σε ένα νησί και να μην φεύγει το 80% του μισθού του στα ενοίκια.

Είναι πολιτική επιλογή το ότι έχεις αφήσει όλα αυτά τα χρόνια την Golden Visa στη στέγη, για να αυξήσεις την τιμή των ακινήτων. Όπως πολιτική επιλογή ήταν να μην εντάξεις κανένα πρόγραμμα στέγης στο Ταμείο Ανάκαμψης και να δώσεις τα λεφτά σε ημετέρους.

Υπάρχει άλλος δρόμος. Δεν είναι εύκολος, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις, αλλά υπάρχει ο δρόμος της στήριξης της κοινωνικής πλειοψηφίας, ο δρόμος της στήριξης του Δημόσιου. Και αυτός ο δρόμος περνάει μέσα από τα χέρια των νέων ανθρώπων. Αυτό ήταν το μήνυμά μου στα παιδιά που... "έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα".

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr