Η μονοκατοικία στα Πετράλωνα σαν επικαιροποιημένη "βουτιά” στην ανάμνηση της παλιάς γειτονιάς του Αθηναϊκού κέντρου.
Αυτή η κατοικία στα Πετράλωνα αποδεικνύει ότι αν αφήναμε τα διαμερίσματα ή ακόμα καλύτερα, τις μονοκατοικίες του Αθηναϊκού κέντρου σε αρχιτέκτονες σαν τους Point Supreme, τότε οι κάτοικοι του, θα είχαν περισσότερους λόγους για να ζουν ευτυχισμένοι. Δεν είναι τυχαίο που το Monocle τους χαρακτήρισε ως το καλύτερο αρχιτεκτονικό γραφείο στον κόσμο.
Μια στενή αθηναϊκή οδός στα Πετράλωνα, μια μικρή γειτονιά που κουβαλά τη μνήμη μιας παλιότερης και πιο ήσυχης συνοικίας, φιλοξενεί αυτό που θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει ως ένα μικρό "μανιφέστο” κατοίκησης.
Η αρχή ήταν μια απλή, παλιά ισόγεια κατοικία. Εξίσου απλά λειτούργησαν και οι αρχιτέκτονες Η επέκταση της με δύο νέους ορόφους δεν αντιμετωπίστηκε ως τυπικό κατασκευαστικό ζήτημα, αλλά ως ευκαιρία επανεφεύρεσης του τρόπου που θα ζήσουν οι Point Supreme την Αθήνα.
Το πρώτο στοιχείο που χτυπά το μάτι είναι η επιλογή χρωμάτων. Οι Point Supreme έχουν καθιερωθεί στο αρχιτεκτονικό τοπίο ως γραφείο που αντιμετωπίζει το χρώμα όχι ως διακοσμητική πινελιά αλλά ως δομικό εργαλείο σύνθεσης. Στο Global Design Directory 2025, το Monocle τους αποκαλεί "Masters of blending simple geometries with complex colour palettes", δηλαδή "Δεξιοτέχνες στη συνύπαρξη απλών γεωμετριών με σύνθετες χρωματικές παλέτες", προσθέτοντας ότι είναι το studio-αναφορά για εμπνευσμένα μεσογειακά interiors. Monocle
Για το 2024, το Monocle τους ανακήρυξε "best residential architecture studio in the world", καλύτερο αρχιτεκτονικό γραφείο κατοικιών στον κόσμο. Στο διαμέρισμα των Πετραλώνων, η χρωματική τους γλώσσα λειτουργεί σαν αντίδοτο στη μονοτονία που αποπνέει η τυπική αθηναϊκή πολυκατοικία με τις γκρίζες ή μπεζ όψεις της. Το "γκρίζο" δεν είναι μόνο χρωματικό· είναι νοοτροπία, είναι το αποτέλεσμα δεκαετιών επαναλαμβανόμενης, ανέμπνευστης κατασκευής που αντιμετώπισε τη στέγαση ως τυποποιημένο προϊόν. Η τολμηρή χρωματική επιλογή των Point Supreme σπάει αυτόν τον κώδικα και αποτελεί από μόνη της μια καινοτόμα δήλωση· απόδειξη ότι το χρώμα, πέρα από τα χωροθετικά "παιχνίδια" της αρχιτεκτονικής σύνθεσης, μπορεί να αλλάξει τη σχέση μας με τον αστικό χώρο.
Η ψυχή του κτιρίου, ωστόσο, βρίσκεται στην εσωτερική του οργάνωση. Τα δωμάτια διατάσσονται γύρω από έναν ψηλό κενό χώρο που φιλοξενεί ένα δέντρο, μια εικόνα που παραπέμπει στα παλιά αθηναϊκά σπίτια με την αυλή τους, στην κλίμακα της γειτονιάς και της ανθρώπινης επαφής. Η απομόνωση των εσωτερικών χώρων που επιτυγχάνεται με αυτή τη διάταξη δεν είναι αποκλεισμός· είναι αναδίπλωση. Δημιουργεί μια αίσθηση επαναδιαπραγμάτευσης με τα παλιά και πιο ήσυχα Πετράλωνα, μια σιωπηλή συνομιλία με μια συνοικία του κέντρου που υπήρχε πριν ο θόρυβος και η πυκνότητα γίνουν ο κανόνας.
Το υλικό αφήγημα του έργου είναι εξίσου ριζοσπαστικό. Στοιχεία από σκουπίδια, εγκαταλελειμμένες κατασκευές και αποθέματα πτωχευμένων καταστημάτων μετασχηματίστηκαν σε δομικά και αισθητικά στοιχεία της κατοικίας. Δεν πρόκειται για φτηνή λύση, αλλά για ηθική στάση: η αρχιτεκτονική ως "τέχνη της προσαρμογής", που αναγνωρίζει αξία εκεί που άλλοι βλέπουν απόρριψη. Όπως λεγόταν και στη γνωστή σειρά "Sex and the City”, "τα σκουπίδια της μίας, είναι πάντα ο θησαυρός μιας άλλης”. Αυτή η κατοικία επομένως, υπενθυμίζει ότι η Αθήνα δεν έχει ανάγκη από περισσότερα τετραγωνικά μέτρα. Έχει ανάγκη από περισσότερη φαντασία.
Οι φωτογραφίες ελήφθησαν από τους παρακάτω:
- Filip Dujardin
- Yannis Drakoulidis
- George Messaritakis
- Alina Lefa
- James Mollison
- Marco Arguello
- Sarah Reiner
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
