Η ακρίβεια, η αγοραστική δύναμη και οι κοινωνικές ανισότητες βρέθηκαν στο επίκεντρο του σχεδόν τρίωρου τηλεοπτικού debate μεταξύ πέντε πολιτικών που διεκδικούν πρωταγωνιστικό ρόλο στις προεδρικές εκλογές του 2027 στη Γαλλία.
Η Μαρίν Λεπέν, ο Ζαν-Λικ Μελανσόν, ο Ραφαέλ Γκλικσμάν, ο Μπρουνό Ρεταγιό και ο Γκαμπριέλ Ατάλ διασταύρωσαν τα ξίφη τους τη Δευτέρα 16 Νοεμβρίου, σε συζήτηση που μεταδόθηκε από τα τηλεοπτικά δίκτυα TF1 και LCI. Στο τραπέζι τέθηκαν οι μισθοί, η φορολογία, το κόστος ζωής, η στεγαστική κρίση και το συνταξιοδοτικό σύστημα.
Από τη συζήτηση απουσίαζε ο Εντουάρ Φιλίπ, ο οποίος βρισκόταν στη Χάβρη. Η αντιπαράθεση ανέδειξε τις σημαντικές διαφορές μεταξύ των πολιτικών αρχηγών, αλλά και ορισμένα σημεία στα οποία οι προτάσεις τους παρουσίασαν συγκλίσεις.
Glucksmann si heureux d’avoir davantage parlé que Mélenchon + Le Pen qui l’applaudit pour se foutre de lui non c’en est trop https://t.co/X63PlWv6A8
— Clément Macchi (@clement_mci) November 16, 2026
Κατώτατος μισθός: Η αντιπαράθεση Λεπέν - Μελανσόν για την "ΕΣΣΔ"
Μία από τις πρώτες και εντονότερες συγκρούσεις αφορούσε τον κατώτατο μισθό και την πρόταση της συνδικαλιστικής συνομοσπονδίας CGT για αύξησή του κατά 10%.
Η Μαρίν Λεπέν είχε χαρακτηρίσει στις αρχές Νοεμβρίου την πρόταση ως μέτρο που θα παρέπεμπε στην "ΕΣΣΔ", υποστηρίζοντας ότι η γαλλική οικονομία βρίσκεται σε υπερβολικά εύθραυστη κατάσταση για να αντέξει μια τέτοια υποχρεωτική αύξηση.
Ο Ζαν-Λικ Μελανσόν αντέδρασε ειρωνικά, απαντώντας: "Με τον κατώτατο μισθό στη Γαλλία, που αναπροσαρμόζεται από το 1953 με βάση τον πληθωρισμό, δεν είμαστε στην ΕΣΣΔ".
Η Λεπέν υποστήριξε ότι μια υποχρεωτική αύξηση κατά 10%, που αντιστοιχεί σε περίπου 150 ευρώ, θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα σε πολλές μικρές επιχειρήσεις με μόλις δύο ή τρεις εργαζομένους. Κατά την εκτίμησή της, ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε να οδηγήσει στην απώλεια έως και μίας στις τρεις θέσεις εργασίας.
Ως εναλλακτική πρότεινε πενταετή απαλλαγή από τις αντίστοιχες εργοδοτικές εισφορές για τις επιχειρήσεις που θα προχωρούσαν σε αυξήσεις μισθών κατά 10%, έως το ύψος των τριών κατώτατων μισθών.
Ο Μελανσόν αντέτεινε ότι δεν υπάρχουν πλέον εργοδοτικές εισφορές μέχρι το συγκεκριμένο μισθολογικό επίπεδο, με τη Λεπέν να απαντά: "Αυτό δεν είναι αλήθεια, είναι προοδευτικό".
Όπως επισημαίνει το γαλλικό δίκτυο BFM, οι σχετικές ελαφρύνσεις πράγματι μειώνονται σταδιακά όσο αυξάνεται ο μισθός, ξεκινώντας από το υψηλότερο επίπεδο στο ύψος του κατώτατου μισθού.
Φορολογία και κόστος ζωής: Διαφορετικές προτάσεις για την αγοραστική δύναμη
Οι αποκλίνουσες προσεγγίσεις των υποψηφίων αποτυπώθηκαν και στη φορολογική πολιτική, με βασικό ζητούμενο την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών και την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας.
Ο Μπρουνό Ρεταγιό υποστήριξε ότι "τη φτώχεια δεν την καταπολεμάς με φόρους", αλλά με τη δημιουργία οικονομικής δραστηριότητας. Στο πλαίσιο αυτό, τάχθηκε υπέρ της αύξησης των ωρών εργασίας και της σημαντικής μείωσης των επιβαρύνσεων για τις επιχειρήσεις.
Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε ο Γκαμπριέλ Ατάλ, ο οποίος συμφώνησε ότι η Γαλλία δεν είναι "φορολογικός παράδεισος", προσθέτοντας: "Ας δούμε πώς μπορούμε να επιστρέψουμε στους Γάλλους τους καρπούς της εργασίας τους".
Από την πλευρά του, ο Ραφαέλ Γκλικσμάν πρότεινε αυξημένη φορολόγηση των πολύ υψηλών εισοδημάτων και των μεγάλων επιχειρήσεων, χωρίς πρόσθετες επιβαρύνσεις για τη μεσαία τάξη και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Η Λεπέν παρουσίασε ως βασικό μέτρο την καθιέρωση μηδενικού ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης και τη μείωσή του στο 5,5% στα καύσιμα. Ο Ατάλ αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητα αυτής της πρότασης, προκρίνοντας την κατάργηση της γενικευμένης κοινωνικής εισφοράς CSG, η οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, θα μπορούσε να αυξήσει τις καθαρές μηνιαίες αποδοχές έως και κατά 270 ευρώ.
Ο Μελανσόν εισηγήθηκε επίσης την επιβολή φόρου 100% στις κληρονομιές που υπερβαίνουν τα 12 εκατομμύρια ευρώ, με στόχο τη χρηματοδότηση ενός "επιδόματος αυτονομίας" για τους νέους. Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ της θέσπισης ανώτατου ορίου στα περιθώρια κέρδους των μεγάλων επιχειρήσεων.
Ο Ρεταγιό διαφώνησε με την πρόταση, υποστηρίζοντας ότι "δεν είναι με έναν διαγωνισμό φόρων που θα δημιουργηθούν περισσότερες επιχειρήσεις και περισσότερες θέσεις εργασίας". Επιπλέον, πρότεινε την απαλλαγή από εισφορές για τις ώρες εργασίας πέραν του καθιερωμένου εβδομαδιαίου ωραρίου των 35 ωρών.
🚨🇫🇷 FLASH - MÉLENCHON DONNE UNE LEÇON D’ÉCONOMIE À MARINE LE PEN ET BRUNO RETAILLEAU SUR LES SALAIRES ! Lors du Grand Débat sur LCI, Jean-Luc Mélenchon défend sa vision économique face à ses adversaires politiques. Une séquence particulièrement remarquée sur les réseaux sociaux. 🔥 IL EST INJOUABLE ! 👏 https://t.co/aF2f0JJysE
— Mandat Media (@mandat_media) November 17, 2026
Στεγαστική κρίση: Εθνική προτεραιότητα, κοινωνικές κατοικίες και επίταξη ακινήτων
Η πρόσβαση στην κατοικία αποτέλεσε ένα ακόμη πεδίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης. Η συζήτηση ξεκίνησε με τη μαρτυρία του Νταβίντ, ενός 53χρονου άνδρα που είχε αναγκαστεί να ζήσει για αρκετούς μήνες μέσα στο αυτοκίνητό του.
"Δεν πιστεύετε ότι υπάρχει πραγματικό πρόβλημα με τη στέγαση στη Γαλλία;" ρώτησε τους υποψηφίους, με τη Λεπέν να απαντά ότι επιθυμεί να θεσπιστεί προτεραιότητα πρόσβασης των Γάλλων πολιτών στις κοινωνικές κατοικίες.
Η πρόταση προκάλεσε την αντίδραση του Ραφαέλ Γκλικσμάν, ο οποίος τη χαρακτήρισε "πολιτική διάκρισης", προειδοποιώντας για τον κίνδυνο διαχωρισμού των πληθυσμιακών ομάδων. Στο ίδιο πνεύμα, ο Μελανσόν υποστήριξε ότι δεν μπορεί να γίνεται διαχωρισμός μεταξύ των πολιτών, ενώ επέκρινε τους δήμους που προτιμούν να πληρώνουν πρόστιμα αντί να κατασκευάζουν κοινωνικές κατοικίες.
Ο Γκαμπριέλ Ατάλ πρότεινε να δίνεται προτεραιότητα στους εργαζομένους, ιδιαίτερα σε όσους απασχολούνται σε κρίσιμους για την κοινωνία τομείς, όπως η Υγεία. Παράλληλα, εισηγήθηκε την επέκταση της εγγύησης ενοικίου Visale σε όλους τους ενοικιαστές, ώστε να διευκολυνθεί η πρόσβασή τους στην αγορά κατοικίας.
Ο Ρεταγιό τάχθηκε υπέρ της χαλάρωσης των πολεοδομικών και άλλων κανονιστικών περιορισμών, υποστηρίζοντας ότι τα εμπόδια αυτά έχουν περιορίσει σημαντικά την οικοδομική δραστηριότητα. Δήλωσε χαρακτηριστικά ότι έχει "βαρεθεί αυτό το μίσος για τη μικρή ιδιόκτητη κατοικία", ζητώντας ευκολότερη κατασκευή νέων κατοικιών.

Από την πλευρά του, ο Μελανσόν ζήτησε από τους νομάρχες να αξιοποιούν τις αρμοδιότητές τους για την επίταξη κενών κατοικιών, "ώστε να μην αφήνουμε ανθρώπους να ζουν στα αυτοκίνητά τους". Παράλληλα, επανέλαβε τον στόχο για την κατασκευή 400.000 κοινωνικών κατοικιών κάθε χρόνο.
Η Λεπέν απάντησε: "Εγώ δεν παίρνω τα σπίτια των ανθρώπων", προτείνοντας την αξιοποίηση κενών επαγγελματικών χώρων και γραφείων για τη στέγαση φοιτητών. Επιπλέον, τάχθηκε υπέρ της κατάργησης του νόμου SRU, ο οποίος υποχρεώνει τους δήμους να διαθέτουν συγκεκριμένο ποσοστό κοινωνικών κατοικιών.
Συνταξιοδοτικό: Κεφαλαιοποίηση, όριο ηλικίας και σύνταξη στα 60
Σημαντικές διαφορές καταγράφηκαν και στο ασφαλιστικό, με τους υποψηφίους να παρουσιάζουν διαφορετικές προσεγγίσεις για τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος και το όριο ηλικίας αποχώρησης από την εργασία.
Ο Γκαμπριέλ Ατάλ υποστήριξε τη διατήρηση της απαιτούμενης περιόδου καταβολής εισφορών, αλλά την κατάργηση του νόμιμου ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης. Παράλληλα, πρότεινε τη μετάβαση σε ένα σύστημα κεφαλαιοποίησης, στο οποίο οι ασφαλισμένοι θα δημιουργούν συνταξιοδοτικό κεφάλαιο μέσω των εισφορών τους.
Την κεφαλαιοποίηση υποστηρίζει και ο Μπρουνό Ρεταγιό, ο οποίος θεωρεί ότι η Γαλλία αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα χρηματοδότησης των συντάξεων. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, δήλωσε ότι "βρισκόμαστε στο χείλος της αβύσσου" και τάχθηκε υπέρ της συνταξιοδότησης στα 65 έτη.
Ο Μελανσόν, αντίθετα, πρότεινε την επαναφορά του ορίου ηλικίας στα 60 έτη, καθώς και τη θέσπιση κατώτατης σύνταξης ίσης με τον κατώτατο μισθό. Υποστήριξε ότι η χρηματοδότηση μπορεί να εξασφαλιστεί μέσω της συνεισφοράς του παραγόμενου πλούτου, επισημαίνοντας: "Χρήματα υπάρχουν, και μάλιστα πολλά, στην παραγωγή. [...] Σε τι χρησιμεύει να δουλεύουμε περισσότερο, αν δεν είναι για να απολαμβάνουμε λίγη περισσότερη ευτυχία;".
Η Μαρίν Λεπέν, ενόψει της παρουσίασης της δικής της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης, υποστήριξε τη δυνατότητα συνταξιοδότησης στα 60 έτη για όσους ξεκίνησαν να εργάζονται πριν από τη συμπλήρωση των 20 ετών και έχουν συγκεντρώσει 40 χρόνια ασφαλιστικών εισφορών. Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ της διατήρησης ενός πυλώνα κεφαλαιοποίησης.
Η συζήτηση ανέδειξε και την αντιπαράθεση για τις προηγούμενες θέσεις της Λεπέν στο συνταξιοδοτικό. Ο Ατάλ την επέκρινε για τις μεταβαλλόμενες προτάσεις της, σχολιάζοντας: "Καταλαβαίνω ότι για όγδοη φορά μέσα σε λίγα χρόνια θα μας εξηγήσει ξανά, με μια καινούργια εκδοχή, τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού της συστήματος".
Κρατικές επιχορηγήσεις σε συλλόγους: Η πρόταση Λεπέν και οι αντιδράσεις
Η επιλογή του χώρου διεξαγωγής της συζήτησης, μιας αποθήκης της φιλανθρωπικής οργάνωσης Restos du Cœur, έφερε στο προσκήνιο και το ζήτημα της δημόσιας χρηματοδότησης των συλλόγων και των κοινωνικών οργανώσεων.
Η Λεπέν έκανε λόγο για 53 δισεκατομμύρια ευρώ δημόσιων πόρων που διατίθενται κάθε χρόνο σε συλλόγους και οργανώσεις, προτείνοντας την εξοικονόμηση περισσότερων από 3 δισεκατομμυρίων ευρώ μέσω της κατάργησης επιχορηγήσεων προς φορείς που θεωρεί πολιτικοποιημένους.
Ανάμεσα στις οργανώσεις που ανέφερε ήταν η Γαλλική Ένωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, την οποία χαρακτήρισε "συνονθύλευμα αριστερών". Υποστήριξε ότι οι κρατικές ενισχύσεις θα πρέπει να διακόπτονται για οργανώσεις που δίνουν οδηγίες ψήφου ή "προσβάλλουν" υποψηφίους και πολιτικά κόμματα.
Οι πολιτικοί της αντίπαλοι την κατηγόρησαν ότι επιχειρεί να περιορίσει τη χρηματοδότηση οργανώσεων που ασκούν κριτική στις πολιτικές της. Ο Γκλικσμάν χαρακτήρισε "εντελώς παράλογη" την εξουσία που θα αποκτούσε το κράτος με μια τέτοια ρύθμιση, ζητώντας τη θέσπιση ενός σταθερού πενταετούς πλαισίου χρηματοδότησης.
Ο Ατάλ, από την πλευρά του, διαβεβαίωσε ότι δεν θα προχωρούσε σε περικοπές των επιχορηγήσεων προς τις κοινωνικές οργανώσεις.
Η Λεπέν υπερασπίστηκε τη θέση της, υποστηρίζοντας ότι οι οργανώσεις που δεν εμπλέκονται στην πολιτική δραστηριότητα θα πρέπει να μπορούν να συνεχίσουν απρόσκοπτα το έργο τους. Επικαλέστηκε, μάλιστα, τη λειτουργία των Restos du Cœur σε δήμους που διοικούνται από το κόμμα της, όπως το Ενάν-Μπομόν, όπου, σύμφωνα με την ίδια, η οργάνωση διαθέτει κατάλληλους χώρους και υποστήριξη.
Marine Le Pen perd totalement ses nerfs au bout d’une heure de débat, devant un Mélenchon concentré et calme. Ces débats m vont permettre de révéler les vrais visages ! #LeGrandDebat https://t.co/9C4595NQke
— Loïc 🇫🇷🇮🇹 (@_ilpartigiano) November 16, 2026
Μονογονεϊκές οικογένειες και νέοι: Οι προτάσεις των υποψηφίων
Στο τελευταίο μέρος της συζήτησης, η παρέμβαση μιας μητέρας που μεγαλώνει μόνη της τρία παιδιά έφερε στο προσκήνιο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μονογονεϊκές οικογένειες.
Ο Γκαμπριέλ Ατάλ πρότεινε να απαλλαγούν οι διατροφές από τη φορολογία, ενώ ο Ραφαέλ Γκλικσμάν ζήτησε τη θέσπιση ειδικού πλαισίου δικαιωμάτων για τους μονογονείς, με ευέλικτα ωράρια φύλαξης των παιδιών και προτεραιότητα στην πρόσβαση σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.
Η Λεπέν υποστήριξε ότι είναι η μόνη από τους συνομιλητές της που γνωρίζει προσωπικά τι σημαίνει να μεγαλώνει κανείς μόνος του παιδιά.
Αναφερόμενη στους νέους, παρουσίασε μια σειρά προτάσεων που περιλαμβάνουν επίδομα δραστηριότητας για φοιτητές, δωρεάν δίπλωμα οδήγησης και δωρεάν μετακινήσεις με τρένο σε ώρες χαμηλής επιβατικής κίνησης.
Ένα από τα ελάχιστα σημεία σύγκλισης καταγράφηκε στην εκπαίδευση. Ο Μελανσόν και ο Ρεταγιό, παρά τις σημαντικές πολιτικές διαφορές τους, συμφώνησαν στην ανάγκη κατάργησης του συστήματος Parcoursup, μέσω του οποίου πραγματοποιείται η διαδικασία εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στη Γαλλία.
Το σχεδόν τρίωρο debate ανέδειξε τις διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης και τη χρηματοδότηση του κοινωνικού κράτους, ζητήματα που αναμένεται να βρεθούν στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr

