Κάνε το όπως το Παρίσι

Μάλλον έχει δίκιο ο συνάδελφος που ειρωνεύεται τους εγχώριους αναλυτές που γράφουν για τη Γαλλία (που δεν γνωρίζουν) και τα επεισόδια (που βλέπουν απλώς στην τηλεόραση) και δίνουν με μεγάλη ευκολία την ερμηνεία ότι φταίει η "ανεύθυνη αριστερά που κολακεύει τους διαδηλωτές για να αντλήσει ψήφους". Τα πράγματα σίγουρα είναι πιο πολύπλοκα.

Αλλά ίσως δεν έχουν και πολύ άδικο οι "αναλυτές". Τον ρόλο της "Ανυπότακτης Γαλλίας" στα επεισόδια υπαινίχθηκε και ο Μακρόν- τον Μελανσόν κατηγόρησε ότι σιγοντάρει τις διαδηλώσεις και τις πράξεις βίας και ο πρωθυπουργός. Τον Μελανσόν δεν ευχαριστούν οι διαδηλωτές; Την έχουν τη βαβούρα και την αναρχία στο αίμα τους οι ριζοσπάστες. "Αντε και στα δικά μας", δεν ευχήθηκε και ο νεολαίος του Τσίπρα; Τι ζήλεψε νομίζετε; Τα συνθήματα; Τη συμμετοχή; Η το χάος που έχει προκληθεί και υπονομεύει την κυβέρνηση και το σύστημα; Μάλλον το τελευταίο.

Και πότε θεωρείσαι ειδικός δηλαδή; Εμείς που ζήσαμε στη χώρα dans les annees Miterrand (για να θυμηθούμε και τον ιστορικό διευθυντή της Liberation και τα νιάτα μας) δικαιούμαστε να δυσπιστούμε ότι οι νεολαίοι βγήκαν στους δρόμους, επειδή στα σχολεία στη Γαλλία "υπάρχουν αρουραίοι" και δεν υπάρχουν αρκετοί καθηγητές; Δηλαδή τα σχολεία στη Γαλλία, που δαπανά 64 δις ευρώ για την Παιδεία- και δεν υπολογίζουμε τι δαπανά η τοπική αυτοδιοίκηση, σχεδόν άλλα τόσα- είναι τόσο χάλια που δικαιολογούν αυτήν την έκρηξη της βίας; Τότε τι να πούμε εμείς; Είναι τόσο άθλιο το parcoursup, που εξηγεί την απόγνωση των υποψηφίων φοιτητών; Δεν νομίζω.

Διαμαρτύρονται λέει οι φοιτητές, γιατί υπάρχει κορεσμός στα αμφιθέατρα. Ας ρωτούσαν τους παλαιότερους. Μετά τα Χριστούγεννα δεν θα υπάρχει σχεδόν κανείς. Οι μισοί φοιτητές και βάλε θα έχουν εξαφανιστεί, γιατί αποφάσισαν ότι δεν τους ταιριάζει το μάθημα και δεν θέλουν να ξυπνούν νωρίς και δεν θα εμφανιστούν ούτε στις εξετάσεις. Αδίκως ανησυχούν.

Την απάντηση γιατί διαδηλώνουν οι νέοι, την δίνει καλύτερα η Pauline, μια φοιτήτρια που συμμετείχε στις διαδηλώσεις και που την άποψή της φιλοξενεί ο Economist: Η Pauline κατέβηκε στον δρόμο και διαμαρτύρεται για "τα πάντα". Από τα γεμάτα αμφιθέατρα στο πανεπιστήμιο και την τιμή της βενζίνης, μέχρι την αυθαιρεσία της Αστυνομίας. Και κυρίως διαμαρτύρεται εναντίον του τόσο αντιδημοφιλούς Εμμανουέλ Μακρόν. Νομίζω ότι πλησιάζουμε σε πιο πειστικές ερμηνείες γι΄αυτά που συμβαίνουν στη Γαλλία.

Είναι όλο αυτό το χάος δηλαδή μια αντικυβερνητική διαδήλωση; Μπορεί να μην εξηγεί το φαινόμενο στην πολυπλοκότητά του και στην ολότητά του, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει αμφιβολία ότι η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο, και επειδή η κυβέρνηση Λεκορνύ δεν έχει καμία νομιμοποίηση. Ούτε προϋπολογισμό δεν μπορεί να περάσει. Πώς θα πείσει ότι θα ανταποκριθεί στα αιτήματα των μαθητών; Και πώς να ανταποκριθεί άλλωστε. Δεν είναι δικός μου ο υπολογισμός, αλλά το νούμερο που κυκλοφορεί είναι ότι τα αιτήματα των μαθητών κοστίζουν 11 δις.

Αλλά δεν αρκεί η αντικυβερνητική διάθεση για να εξηγήσουμε το φαινόμενο, ναι. Τι συμβαίνει τότε; Μοιάζει σαν οι νέοι να διαμαρτύρονται γιατί το κοινωνικό συμβόλαιο έχει διαρραγεί. Η για να το πούμε διαφορετικά, γιατί καταλαβαίνουν ότι η δική τους ζωή, δεν θα μοιάζει καθόλου με τη ζωή των γονιών τους. Θα είναι πολύ πιο δύσκολη. Πολύ πιο στερημένη. Και εξεγείρονται. Αυτά που οι γονείς τους θεωρούσαν δεδομένα, μια καλή και σταθερή δουλειά με ένα ικανοποιητικό εισόδημα, ένα καλό διαμέρισμα, αυτοκίνητο και διακοπές- κυρίως αυτό το τελευταίο για τους Γάλλους- δεν είναι πλέον καθόλου δεδομένα. Ενδεχομένως η οργή να στρέφεται και εναντίον των γονέων τους. Η δική τους αλλεργία στις μεταρρυθμίσεις, εξηγεί ως ένα σημείο και το σημερινό αδιέξοδο.

Το οποίο αδιέξοδο είναι διπλό. Και πολιτικό και οικονομικό. Και το ένα τροφοδοτεί το άλλο. Η χώρα έχει ένα τεράστιο χρέος που συνεχώς αυξάνεται, δανείζεται πολύ ακριβά και πολλά χρήματα και αδυνατεί να πείσει τους πολίτες της να περιορίσουν τις δαπάνες. Ναι ορισμένες φορές, η κρίση που βιώνει η Γαλλία μοιάζει με τη δική μας και ας είναι τα μεγέθη τελείως διαφορετικά. Ακόμα και ο χουλιγκανισμός των διαδηλωτών θυμίζει το 2008. Ο δισταγμός του υπουργείου Εσωτερικών να επιβάλει την τάξη στους δρόμους του Παρισιού, στη λογική να μην οξυνθούν ακόμα περισσότερα τα πάθη, επίσης θυμίζει τα δικά μας "Δεκεμβριανά". Ακόμα και οι πυρπολησμοί των Δημαρχείων, ως σύμβολα της εξουσίας, εμάς μας θυμίζουν τη Marfin.

Το γενναιόδωρο κοινωνικό κράτος που οικοδομήθηκε τα χρόνια της διαρκούς ανάπτυξης- οι γνωστές trente glorieuses- είναι πλέον unsoutenable, μη βιώσιμο, όμως ο μόνος που λέει την αλήθεια για το ασφαλιστικό και τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης (να και άλλη ομοιότητα με την Ελλάδα) είναι ο Edouard Philippe, ο κεντρώος υποψήφιος και πρώην πρωθυπουργός του Μακρόν. Που θα δυσκολευτεί όμως να περάσει στον β΄γύρο.

Οι δυο επικρατέστεροι λαϊκιστές υποψήφιοι, ο Μελανσόν και η Λεπέν, δεν έχουν καμία πειστική πρόταση για την οικονομική κρίση και το θέαμα κάνει τις αγορές ακόμα πιο επιφυλακτικές για τις προοπτικές της γαλλικής οικονομίας. Και όσα μαγαζιά και να κάψουν οι διαδηλωτές, αυτό δεν αλλάζει. Αλλωστε ποιος αλήθεια μας υποσχέθηκε ότι η ζωή μας πάντα θα βελτιώνεται; Άλλη μια ψευδαίσθηση της νεωτερικότητας.

Τώρα κάποιοι ονειρεύονται να εισάγουν το Παρίσι στην Αθήνα. Οι μεν φαντασιώνονται ότι είναι Μαδριλένοι και θα εγκατασταθούν στο Σύνταγμα με τις σκηνές τους για το κόστος της στέγης (αν δεν βρέχει τουλάχιστον), οι δε θέλουν "Να το κάνουμε όπως το Παρίσι" και ετοιμάζονται να κατέβουν στα συλλαλητήρια. Θα συμμετάσχουν οι γνωστοί επαγγελματίες ακτιβιστές. Φοιτητές και συνδικαλιστές- που έχουν και άπλετο χρόνο στη διάθεσή τους- με την ευγενική συμπαράσταση των μαθητών που οργανώνει το ΚΚΕ. Ε σε λίγο θα ξεκινήσουν και οι καταλήψεις των σχολείων και θα ακολουθήσουν οι αγρότες με τα μπλόκα τους. Σαν την ιστορία της μαρμότας.

Στη Γαλλία πάντως από τα επεισόδια και την διασάλευση της τάξης, νικητής βγήκε η Λεπέν. Που ποντάρει στον νόμο και την τάξη, απέναντι σε μια αριστερά που θέλει την ανατροπή. Ας το κρατήσουμε για τη συνέχεια.

Πηγή: capital

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr