Το πρώτο που παρατηρείς είναι ο φανφαρονισμός του. "Ερχονται κάποιες στιγμές που πρέπει κάποιος να πει το μεγάλο ΟΧΙ", γράφει, παραπέμποντας υποτίθεται κρυπτικά στον ποιητή. Και τι είναι αυτό το μεγάλο όχι παρακαλώ; Είναι καμία μεγάλη ηθική σύγκρουση; Ένα ηθικό δίλημμα; Όχι, είναι το όχι στη συνεργασία με τη ΝΔ που είπε το μικρό ΠΑΣΟΚ στο μικρό συνέδριό του, ένα αδιάφορο συνέδριο που δεν το παρακολούθησε κανείς. Σιγά το μεγάλο "Όχι".
Και γιατί παρακαλώ είναι η ώρα που πρέπει το ΠΑΣΟΚ, να ξαναπεί a propos, το δήθεν μεγάλο ΟΧΙ; Συνέβη καμία κοσμογονία; Υπήρξε καμία δραματική πολιτική εξέλιξη; Ξεκίνησε διαπραγματεύσεις ο Ανδρουλάκης με τον Μητσοτάκη;
Όχι, αλλά όπως γράφει ο Χάρης Δούκας στο άρθρο του στην εφημερίδα του Τσίπρα, "εξελίσσεται μια νέα απειλητική μορφή υπερσυγκέντρωσης πλούτου, μέσω μη παραγωγικών, άγρια κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων". Σοβαρά; Τώρα έμαθε ο Δήμαρχος της πιο βρώμικης πρωτεύουσας της Ευρώπης, ότι στον καπιταλισμό μπορείς να βγάλεις χρήματα και από κερδοσκοπικές δραστηριότητες και χωρίς να παράγεις;
Το φαινόμενο είναι τόσο παλιό, που και ο ίδιος ο Χάρης Δούκας -κάνοντας name dropping- σημειώνει ότι "πρόκειται για μια νέα, ακραία μορφή του πολιτικού καπιταλισμού που εισήγαγε ο Γερμανός (sic) Max Weber". Ο οποίος πέθανε το 1921 νομίζω, παραμένοντας Γερμανός, αφού αυτή είναι η ανησυχία του Δημάρχου. Τόσο φρέσκο το φαινόμενο. Τώρα γιατί ξύπνησε μετά από 100 χρόνια ο Χάρης Δούκας και γιατί η ύπαρξη του καπιταλισμού υποχρεώνει το ΠΑΣΟΚ να λέει όχι στη συνεργασία με τη ΝΔ, αφήνω άλλους πιο αρμόδιους να το κρίνουν.
Πάντως οι ζέστες δυστυχώς θα συνεχιστούν, οπότε εκφράζω μια μικρή ανησυχία. Όχι για τον καπιταλισμό, για τον Χάρη.
Υπάρχει όμως και άλλος λόγος, λέει ο Δήμαρχος της καρδιάς μας, για τον οποίο το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πει το Όχι στη συνεργασία με τη ΝΔ. Και αυτός είναι, γράφει στην ΕφΣυν, ότι υπάρχει μια "σοσιαλδημοκρατία της αφομοίωσης, η οποία δεν επιδιώκει να νικήσει τις δεξιές απόψεις, αλλά να δώσει εξετάσεις ως υπεύθυνος μελλοντικός εταίρος, ως συμπληρωματική δύναμη." Υπάρχουν δηλαδή κάτι ύποπτοι τύποι, που δεν φωνάζουν τα συνθήματα με πάθος και είναι έτοιμοι για συμβιβασμό.
Μισό λεπτό όμως; Υπάρχει τέτοιος όρος στην πολιτική επιστήμη ή στην τρέχουσα πολιτική/ δημοσιογραφική γλώσσα; Όχι. Υπάρχει καμία υπαρκτή πολιτική τάση στον χώρο της κεντροαριστεράς, που δεν θέλει να κερδίσει τις εκλογές, αλλά να δώσει εξετάσεις σαν κυβερνητικός εταίρος με τους συντηρητικούς; Όχι. Και τα δύο είναι εφευρέσεις του Χάρη Δούκα. Και ο στόχος είναι προφανής. Να παρουσιάσει κάθε άποψη αντίθετη στις δικές του δήθεν "προοδευτικές" απόψεις, ως ηθικώς μεμπτή και τα στελέχη που διαφωνούν, ως ύποπτα για συνεργασία με τον ιδεολογικό εχθρό. Γνωστά, παλιά, σταλινικού τύπου κόλπα.
Τι προτείνει όμως ο Δήμαρχος δεν μας το λέει. Δεν μας το λέει καθαρά, τουλάχιστον. Υποθέτω ούτε αυτός πιστεύει ότι το ΠΑΣΟΚ θα έρθει πρώτο κόμμα έστω και με μια ψήφο διαφορά έτσι; Γιατί αν το πιστεύει, αφήνουμε πάλι τους ειδικούς να αποφασίσουν. Και δυστυχώς οι ζέστες δεν βοηθάνε.
Το ΠΑΣΟΚ δεν παλεύει για την πρωτιά, παλεύει να έρθει δεύτερο, αλλά θα έρθει τρίτο. Και θα έρθει τρίτο, γιατί σε όλες τις δημοσκοπήσεις που έγιναν, ανεξαρτήτως εταιρείας -και σε όλες τις δημοσκοπήσεις που θα έρθουν- το κόμμα Τσίπρα κερδίζει το ΠΑΣΟΚ καθαρά. Τι θα κάνει λοιπόν; Με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει;
Τι προτείνει λοιπόν ο κ. Δούκας;
Υπάρχει λέει, μια δυναμική που αναπτύσσεται στον διεθνή χώρο και το φαινόμενο είναι κατ' εξοχήν ορατό στην Αμερική (σ.σ. εννοεί τις Ηνωμένες Πολιτείες, όχι συνολικά την Ηπειρο, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες). Και η δυναμική είναι η άνοδος της αριστεράς του Δημοκρατικού κόμματος, που σημειώνει εκλογικές επιτυχίες. Και το καλύτερο παράδειγμα είναι ο Zohran Mamdani που κέρδισε τη Νέα Υόρκη, γράφει ο Χάρης Δούκας. Αλλά και ο δήμαρχος του Μάντσεστερ Andy Burnham, που έγινε πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, επίσης κερδίζοντας την εσωτερική εκλογική μάχη στο Εργατικό κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας.
Μήπως προτείνει τον εαυτό του για υποψήφιο πρωθυπουργό ο Χάρης Δούκας; Καβάλησε (και) το καλάμι ο Δήμαρχος; Δεν ξέρω αν καβάλησε το καλάμι, δεν ξέρω αν αυτοπροτείνεται για υποψήφιος πρωθυπουργός ή καλεί το ΠΑΣΟΚ να στοιχηθεί πίσω από έναν αριστερό ριζοσπάστη όπως ο Αλέξης Τσίπρας (που φαντασιώνεται ότι είναι μετά το rebranding κάτι σαν τον Mamdani), αυτό που ξέρω είναι ότι αν πάρεις τις μετρητοίς τα όσα γράφει, μάλλον οδηγείσαι σε παραλογισμούς.
Γιατί αφού ο κ. Δούκας αναλύει πώς οι αριστεροί υποψήφιοι κερδίζουν τις εκλογικές μάχες προτείνοντας τον δημόσιο έλεγχο στρατηγικών τομέων της οικονομίας, κρατικοποιήσεις δηλαδή που είναι και το φόρτε της Ελλάδας… αφού γράφει κάτι νεφελώδη αριστερά για τις ανατροπές που ξεκινούν από τους τοπικούς χώρους της διοίκησης, μας προτείνει ένα άλλο μοντέλο διακυβέρνησης:
Όπως γράφει, απαιτείται "μετασχηματισμός του πολιτικού (κυβερνητικού) συστήματος από τη μονοδιάστατη δημοσιονομική διαχείριση, σε παραγωγικούς συνασπισμούς κοινωνικών αναγκών επανάκτησης του μέλλοντος". Συγνώμη. Αλλά τι είναι οι "παραγωγικοί συνασπισμοί κοινωνικών αναγκών επανάκτησης του μέλλοντος;" Αυτό προτείνει ο δήμαρχος ως μοντέλο διακυβέρνησης; Μήπως θέλει να μας το εξηγήσει λίγο πιο αναλυτικά; Φταίει μόνο η ζέστη ή το πρόβλημα είναι βαθύτερο;
Ας αφήσουμε όμμως την κατάκτηση του μέλλοντος για τους ειδικούς και ας εξηγήσουμε λοιπόν πώς διαμορφώνεται τώρα το σκηνικό των πολωμένων εκλογών που έρχονται:
Η ΝΔ πασχίζει να πλησιάσει το 30% και ίσως το καταφέρει γιατί θα αρχίσει να συσπειρώνεται. Μακριά από την αυτοδυναμία μεν, αλλά καθαρά πρώτο κόμμα. Δεύτερος με διαφορά έρχεται ο Τσίπρας, με διαφορά και από τη Νέα Δημοκρατία, και από το ΠΑΣΟΚ όμως που θα ακολουθεί. Και τι θα γίνει στον αναπόφευκτο δεύτερο γύρο; Στον β΄γύρο και οι δυο μεγάλοι θα λεηλατήσουν το ΠΑΣΟΚ, με τους μεν μετριοπαθείς που δεν θέλουν περιπέτειες να ψηφίζουν πιθανώς ξανά Μητσοτάκη, έστω και χωρίς κέφι, και με τους οπαδούς της ανατροπής να ψηφίζουν Τσίπρα, μπας και καλύψει το χαμένο έδαφος, μαζέψει όλη την αντιμητσοτακική ψήφο και γίνει η έκπληξη. Και ποιος θα είναι ο μεγάλος χαμένος;
Το ΠΑΣΟΚ φυσικά.
Πηγή: capital
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr