Εμείς, η Τουρκία, το καλώδιο και το κόλπο με τους Γάλλους

Η διαφαινόμενη κρίση στα ελληνοτουρκικά που ξεκίνησε με τις παραβιάσεις, ακολούθησαν τα θαλάσσια πάρκα με την υπογραφή Ερντογάν και θα κορυφωθεί ενδεχομένως με την πόντιση του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας και Κύπρου- αν η Αγκυρα θελήσει να αποτρέψει το έργο με τα πολεμικά της πλοία που θα στείλει επί του πεδίου- έρχεται σε μια πολύ δύσκολη και αβέβαιη συγκυρία. Σε σημείο μάλιστα να διερωτάσαι μήπως ακριβώς λόγω της αβεβαιότητας που επικρατεί, έρχεται και εξελίσσεται η διαφαινόμενη κρίση στα ελληνοτουρκικά. Μήπως η κρίση είναι απότοκος της αβεβαιότητας δηλαδή.

Σε τι συνίσταται η αβεβαιότητα; Το ένα είναι προφανώς ο αμερικανικός παράγων. Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι σε περίπτωση κρίσης , οι Ηνωμένες Πολιτείες θα παρέμβουν κατευναστικά για να αποφευχθεί μια σύγκρουση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, όπως έκαναν σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν; Όχι μόνο δεν μπορεί κανείς να εγγυηθεί για τον μεσολαβητικό ρόλο των ΗΠΑ, όπως συνέβη για παράδειγμα στα Ιμια, αλλά το πιο πιθανό είναι να μην υπάρξει καμία απολύτως παρέμβαση των Αμερικανών . Δεν είναι μόνο ο απομονωτισμός που ασπάζονται οι οπαδοί του America First (έστω και αν ο πρόεδρός τους συχνά τους απογοητεύει), είναι και στενή σχέση του προέδρου Τραμπ με τον Ερντογάν, είναι και η αδιαφορία του Αμερικανού Προέδρου για τη σταθερότητα του ΝΑΤΟ. Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε όσον αφορά εμάς, και την έλλειψη μιας στιβαρής εκπροσώπησης της υπερδύναμης στην Αθήνας, σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στην Αγκυρα.

Το δεύτερο στοιχείο αβεβαιότητας είναι οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και οι δυο παράλληλοι πόλεμοι που είναι σε εξέλιξη, στην Ουκρανία και στο Ιράν, με τις σχέσεις των κρατών να αναδιατάσσονται, με νέες ισορροπίες να διαγράφονται καθώς νέες συμμαχίες αναδύονται, με την Τουρκία να εκμεταλλεύεται και το νέο ειδικό βάρος που της προσθέτει η πολεμική της βιομηχανία- αυτό που δεν καταφέραμε ποτέ εμείς στην Ελλάδα- και τη γεωγραφική της σχέση αλλά και τις αδελφικές σχέσεις με τον σουνιτικό κόσμο.

Η αβεβαιότητα και η δυσκολία, εντείνεται και από το γεγονός ότι στην Ελλάδα έχουμε εισέλθει σε προεκλογική περίοδο, γεγονός που σημαίνει ότι η κυβέρνηση είναι αδύνατον να αναλάβει πρωτοβουλίες και καθώς δέχεται πίεση από την υπερ- πατριωτική δεξιά της, είναι υποχρεωμένη να επιδεικνύει άκαμπτη και ανυποχώρητη στάση. Ενώ και η διαρκής καταγγελία από πλευράς της αντιπολίτευσης των υποχωρητικών και συμβιβαστικών υποτίθεται διαθέσεων και "ορμέμφυτων" της κυβερνητικής πλειοψηφίας ή των λανθασμένων πρωθυπουργικών βεβαίως βεβαίως χειρισμών- που εξηγούν όλων των ειδών τις εξελίξεις στο διεθνές επίπεδο, ακόμα και εκείνων που προφανώς η Ελλάδα δεν μπορεί να επηρεάσει- μάλλον δεν βοηθούν στη νηφάλια ανάλυση και σε ψύχραιμους χειρισμούς..

Αυτός ο φόβος του πολιτικού κόστους είναι και ο λόγος που η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν κατάφερε, παρά ενδεχομένως τις προθέσεις της, να εκμεταλλευτεί τα ήρεμα νερά όσο αυτά διαρκούσαν και να επιχειρήσει (όπως έκανε αθορύβως η κυβέρνηση Σημίτη ) λύσεις στα ελληνοτουρκικά. Ετσι επιστρέφουμε διαρκώς στα ίδια και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ως πότε όμως;

Οι όποιες διπλωματικές πρωτοβουλίες δυσκολεύονται ακόμα περισσότερο- αφού εκτός από το βάρος της ιστορίας, ανασταλτικοί παράγοντες είναι και οι αντιλήψεις που έχουμε παραδοσιακά για τους γείτονές μας αλλά και η εικόνα που έχουμε φιλοτεχνήσει για τους εαυτούς μας. Από την πεποίθησή μας δηλαδή ότι έχουμε απέναντί μας μια αναθεωρητική δύναμη (δεν είναι λάθος η ανάλυση) που επιδιώκει την ανατροπή του status quo (ούτε αυτό είναι λάθος) αδιαφορώντας για το διεθνές Δίκαιο (έτσι συμβαίνει συχνά όντως) σε αντίθεση με εμάς τους Ελληνες, που έχουμε το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος μας και το σεβόμαστε πάντα, ως κόρη οφθαλμού (γεγονός όμως που δεν ισχύει, τουλάχιστον όχι πάντα).

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι το εύρος του εναέριου χώρου στα 10 μίλια. Δεν συμβαίνει πουθενά στον κόσμο, παντού τα όρια του εναέριου χώρου ακολουθούν τα θαλάσσια σύνορα και την αιγιαλίτιδα ζώνη, η Ελλάδα είναι μια παγκόσμια εξαίρεση. Γεγονός που εξηγεί ως ένα σημείο και τις παραβιάσεις από τα τουρκικά αεροσκάφη, αλλά σε αυτό ουδείς αναφέρεται. Γιατί διατηρείται αυτό το καθεστώς; Ως διπλωματικό χαρτί στις διαπραγματεύσεις που θα γίνουν υποτίθεται κάποτε με την Τουρκία, σου απαντούν οι διπλωμάτες. Αναγνωρίζοντας ότι είμαστε εν αδίκω.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι τα όρια των χωρικών υδάτων, που σύμφωνα με τις δηλώσεις των αρμοδίων, μπορούμε ανά πάσα στιγμή να επεκτείνουμε στα 12 μίλια χωρίς να δώσουμε λογαριασμό σε κανέναν. Και φυσικά δεν είναι έτσι. Σύμφωνα με το διεθνές Δίκαιο μια τέτοια ενέργεια απαιτεί συνεννόηση με τη γειτονική χώρα και όχι μονομερείς ενέργειες, ακόμα και αν δεν είχαν προηγηθεί οι διαβεβαιώσεις του ελληνικού πολιτικού κόσμου εδώ και δεκαετίες, ότι δεν επιδιώκουμε να μετατρέψουμε το Αιγαίο σε ελληνική λίμνη.

Η ιστορία του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης είναι πιο περίπλοκη. Θεωρητικά η Ελλάδα έχει δίκιο στην αυστηρή της στάση, αφού σύμφωνα με Δίκαιο της Θάλασσας, που όμως δεν έχει υπογράψει η Τουρκία, ένα κράτος έχει δικαίωμα να ποντίσει καλώδια και αγωγούς, ακόμα και στην υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ άλλων κρατών. Δηλαδή ακόμα και αν δεχόμασταν- που δεν δεχόμαστε φυσικά, αυτά θα αποφασιστούν στα δικαστήρια ελπίζω- ότι η υφαλοκρηπίδα στο σημείο αυτό είναι της Τουρκίας, όπως ισχυρίζεται η Αγκυρα, και πάλι δεν θα είχαμε λόγο να ζητήσουμε την άδειά της. Και η Τουρκία δεν μπορεί να εμποδίσει την πόντιση τέτοιων καλωδίων.

Ούτως ή άλλως εμείς υποστηρίζουμε ότι αυτό το κομμάτι ανήκει στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, συνεπώς και προφανώς δεν έχουμε κανέναν λόγο και ούτε διανοείται κανείς να ζητήσει την άδεια της Τουρκίας,

Όμως, η Τουρκία έχει δικαίωμα να ζητήσει ενημέρωση για τη χάραξη της πόντισης ως παράκτιο κράτος, συνεπώς η απαίτηση για συνεννόηση και ενημέρωση που διατυπώνει, δεν είναι τελείως αυθαίρετη. Ποια κυβέρνηση όμως θα τολμήσει να ενημερώσει την Τουρκία για την πόντιση του καλωδίου και δεν θα ξεσηκωθούν διάφοροι επαγγελματίες πατριώτες να την κατηγορήσουν για κατευνασμό; Ποια μπορεί να είναι η λύση; Θα ικανοποιηθεί από το κόλπο με την ενημέρωση από τη γαλλική εταιρεία που έχει αναλάβει το έργο; Δεν το ξέρει κανείς. Από το πώς θα αντιδράσει πάντως η Τουρκία στην ενημέρωση από την Meridiam θα έχουμε την πιο αυθεντική γεύση για το τι προοιωνίζονται οι επόμενοι μήνες στα ελληνοτουρκικά.

Πηγή: capital

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr