Ο Σωκράτης Φάμελλος

Προσπαθούσα να σκεφτώ μια καλή στιγμή στη σύντομη και ανέμπνευστη καριέρα του Σωκράτη Φάμελλου ως αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δυσκολευόμουν. Έφθασα στο σημείο να το "γκουγκλάρω" μπας και μου βγάλει κάτι που έχω ξεχάσει αλλά... Έγραψα: Επιτυχία - Σωκράτης - Φάμελλος. Μάταιο. Μόνο τον γάμο του μου έβγαλε…

Η πορεία του, η θητεία του στο πόστο του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν μια ευθεία γραμμή, χωρίς εξάρσεις και χωρίς ενθουσιασμό, χωρίς προσδοκίες ακόμα και από τους πιστούς, μια επανάληψη αριστερών κοινοτοπιών - για τον Μητσοτάκη που υπηρετεί συμφέροντα, για τα καρτέλ, τις ανισότητες, για την υποχωρητικότητα στην εξωτερική πολιτική, τα γνωστά… - τα γνωστά κλισέ που προσπαθούσαν να συγκαλύψουν, με την επίκληση της αριστερής ορθοδοξίας, την απουσία κάθε πρωτότυπης σκέψης.

Διαβάστε Επίσης

Δεσποινίς Αισιοδοξία

Αντίθετα, για τη χειρότερη στιγμή δεν νομίζω να υπάρχει αμφιβολία. Θα την κουβαλάει στη συνείδησή του για καιρό. Για να παραφράσουμε τη διάδοχό του, ήταν η μεγαλύτερη χυδαιότητα στη σύντομη βάρδιά του.

Είμαστε αρχές του 2025 και, αν θυμάστε, ο γιος της Εισαγγελέως Σοφίας Αποστολάκη - που τυπικά είχε την ευθύνη της δικογραφίας της τραγωδίας των Τεμπών - ένας νεαρός άνδρας με βαριά ψυχική ασθένεια, είχε βρεθεί νεκρός, αφού είχε εξαφανιστεί και τον έψαχναν επί ημέρες.

Η μητέρα του, βαριά θρησκόληπτη, μέσα στην κατάθλιψή της, είχε γράψει στο Facebook για εκείνους που τον πέταξαν στα άγρια θηρία και το "κακόψυχο αφεντικό τους". Μέχρι τέλους θεωρούσε - ίσως το πιστεύει ακόμα - ότι το παιδί της δολοφονήθηκε. Υπονοούσε άραγε με την ανάρτησή της ότι δολοφονήθηκε με εντολή του Μητσοτάκη; Έτσι την ερμήνευσαν πάντως οι διάφοροι φανατικοί και χολερικοί στα κοινωνικά δίκτυα.

Ο Σωκράτης Φάμελλος, στη Βουλή, υπό πίεση για τις αρνητικές δημοσκοπήσεις και σε ανταγωνισμό με τις διάφορες έξαλλες, άφησε υπονοούμενα ότι υπάρχει όντως σχέση ανάμεσα στη δικογραφία των Τεμπών και τον θάνατο του νεαρού. Άφησε υπονοούμενα για δολοφονία δηλαδή. Ζήτησε απαντήσεις "για τον θάνατο του γιου της ανακρίτριας των Τεμπών" (σσ. δεν ήταν ανακρίτρια και το ήξερε, αλλά αυτό για εκείνον θεωρείται πταίσμα), γιατί η κοινωνία έχει συγκλονιστεί, όπως έλεγε.

Γνωρίζοντας βέβαια την αθλιότητα, είχε σπεύσει να διευκρινίσει ότι "μόνο ερωτήματα καταθέτει" και είχε προσθέσει υποκριτικά: "Εμείς με μεγάλη σοβαρότητα θεσμικά και δημόσια καταθέτουμε ερωτήματα και προτάσεις για να υπάρξει Δικαιοσύνη".

Ίσως σε αυτή την πρόταση και σε αυτή την υποκρισία να συνοψίζεται και η προσωπικότητα του Σωκράτη Φάμελλου. Έμοιαζε, ήθελε να παρουσιάζεται ως άλλος, πιο αξιοπρεπής και πιο θεσμικός, χαμογελαστός και λιγότερο τοξικός, αλλά δεν ήταν. Ήταν fake.

Αν η εκλογή του έγινε δεκτή αρχικά με ικανοποίηση, αργότερα με την αδιαφορία της πλήξης, ήταν γιατί προηγήθηκε η περιπέτεια του Κασσελάκη και εσωκομματικός του αντίπαλος ήταν ο Παύλος Πολάκης. Ήταν δηλαδή μια κάποια λύσις. Προφανώς όχι ιδανική, αυτό το ήξεραν ακόμα και όσοι τον ψήφισαν. Μια λύση ανάγκης.

Ακόμα και έτσι πάντως, προκαλεί εντύπωση ο τρόπος που χειρίζεται την παρούσα κρίση και κυρίως η άρνησή του να παραιτηθεί από βουλευτής και να παραδώσει την έδρα στο κόμμα του. Αυτή δεν ήταν η δέσμευσή του; Αυτό δεν ήταν το δήθεν "ηθικό πλεονέκτημα" των συριζαίων βουλευτών σε σχέση με τους άλλους των αστικών κομμάτων; Αυτή δεν ήταν η συμφωνία που είχαν υπογράψει επισήμως, ο Κώδικας Δεοντολογίας, ότι σε περίπτωση αποχώρησης και διαφωνίας θα παραδώσουν την έδρα στο κόμμα; Παραβιάζει τη συμφωνία ο ίδιος ο πρώην πρόεδρος; Για λόγους ιδίου συμφέροντος; Επειδή ίσως οι εκλογές καθυστερήσουν; Εξευτελισμός.

Και η πολιτική του στάση άλλωστε έχει έναν παραλογισμό. Επιθυμεί τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, αν και ο κ. Τσίπρας την αρνείται και την απορρίπτει. Το πολιτικό του σχέδιο συνοψίζεται σε μια ελπίδα ότι όσο αυτοί επιμένουν, δεν μπορεί, κάποτε ο Αλέξης Τσίπρας θα λυγίσει και θα συμφωνήσει. Δεν μπορεί να τους αρνείται για πάντα…

Και όταν το κόμμα του (ή καλύτερα αυτοί που απέμειναν στο κόμμα του, αφού δεν θα γίνονταν δεκτοί ουδέποτε στην ΕΛΑΣ) αποφάσισε μια αυτόνομη πορεία, εκείνος παραιτήθηκε. Ελπίζοντας κάποτε ο κ. Τσίπρας να δείξει συμπόνια και καλοσύνη και να τον φωνάζει να πολιτευθεί με την Αριστερή Συμπαράταξη.

Η εικόνα που ταιριάζει στον Σωκράτη Φάμελλο, αυτή που εικονογραφεί τη θητεία του, είναι η εικόνα του από τον εξώστη του Παλλάς. Η εικόνα του να χαμογελάει (γιατί άραγε;), παρά το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας τον έχει προσβάλει και τον έχει τοποθετήσει στον εξώστη του θεάτρου, για να παρακολουθήσει από εκεί την παράσταση της Ιθάκης. Ο αρχηγός κόμματος, μαζί με τους απλούς βουλευτές. Και αντί να φύγει, παραμένει και αντί να διαμαρτυρηθεί για την προσβολή, χαμογελάει. Αλλά βέβαια ο πρώην πρόεδρος δεν θα τολμούσε να τον προσβάλει έτσι, αν δεν ήξερε ότι δεν θα προβάλει καμία αντίσταση και δεν θα διατυπώσει καμία διαμαρτυρία.

Πιθανότατα το κουστούμι του αρχηγού του έπεφτε πολύ μεγάλο. Δεν είχε μάλλον τα φόντα. Όλοι άλλωστε τον αντιμετώπιζαν ως τοποτηρητή. Κάτι σαν τον δικηγόρο που τοποθετείται σε μια εταιρεία υπό διάλυση για να κάνει τους πλειστηριασμούς. Ή σαν τον παλιό αυτοφωράκια των εφημερίδων.

Ναι, πιθανότατα δεν ένιωσε ποτέ πραγματικός αρχηγός, γι' αυτό και τώρα θέλει απλώς μια θέση δίπλα στον παλιό του αρχηγό. Παρά ταύτα, μια μορφή οίησης την απέκτησε. Απαντώντας στην Κουμουνδούρου για την έδρα που δεν παραδίδει, αφού είπε τις γνωστές κοινοτοπίες ότι οι έδρες ανήκουν στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, πρόσθεσε:

"Όλους αυτούς, αλλά και την κοινωνική απαίτηση της ενότητας της Αριστεράς εκπροσωπεί σταθερά ο Σωκράτης Φάμελλος". Καλή τύχη στον εκπρόσωπο.

Πηγή: Capital.gr

Διαβάστε Επίσης

Η Ρένα Δούρου κι εγώ

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr