Με εντυπωσιακή προσέλευση και περισσότερους από 17.000 θεατές να κατακλύζουν το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στις 3 και 4 Ιουλίου, οι "Πέρσες" του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, πραγματοποίησαν μια θριαμβευτική πρεμιέρα.
Το κατάμεστο αρχαίο θέατρο πλημμύρισε από συγκίνηση και έντονη συναισθηματική φόρτιση, καθώς οι θεατές παρακολούθησαν μια παράσταση που ανέδειξε με σύγχρονη ματιά το διαχρονικό αντιπολεμικό μήνυμα του έργου. Το αρχαιότερο σωζόμενο δράμα της παγκόσμιας δραματουργίας και η πρώτη θεατρική καταγραφή ιστορικών γεγονότων μεταμορφώθηκε, μέσα από τη σκηνοθετική προσέγγιση του Χρήστου Θοδωρίδη, σε ένα καθηλωτικό σκηνικό χρονικό του πολέμου και των ολέθριων συνεπειών του.
Είκοσι ένας ηθοποιοί, σε έναν λιτό αλλά εξαιρετικά εκφραστικό σκηνικό χώρο, αποτύπωσαν το συλλογικό τραύμα μιας κοινωνίας που βιώνει την ήττα και την απόλυτη καταστροφή. Με όχημα τον ποιητικό λόγο του Αισχύλου, τη διαρκή σκηνική κίνηση και τη ζωντανή μουσική, ο Χορός αναδείχθηκε στον πυρήνα της παράστασης, μετατρέποντας τον ατομικό πόνο σε έναν βαθιά ανθρώπινο, συλλογικό θρήνο που συγκλόνισε το κοινό.

Οι "Πέρσες" αποτελούν το αρχαιότερο σωζόμενο ολοκληρωμένο έργο της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας και ταυτόχρονα την πρώτη θεατρική καταγραφή ιστορικών γεγονότων.


Ο Αισχύλος, αυτόπτης μάρτυρας της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας, δημιουργεί ένα "σκηνικό ρεπορτάζ" πολέμου, μόλις οκτώ χρόνια μετά την καταστροφή του περσικού στόλου.

Ο Χρήστος Θεοδωρίδης προσεγγίζει το έργο ως μια βαθιά αντιπολεμική κραυγή, συνεχίζοντας τη σκηνοθετική του πορεία πάνω σε πολιτικά φορτισμένα και καίρια σύγχρονα ζητήματα. "Αχ, μια φορά πόσο μεγάλη και γλυκιά ήταν στ’ αλήθεια η ζωή μας…". Είκοσι ένας άνθρωποι περιμένουν τα νέα μιας συντελεσμένης καταστροφής. Όταν ο αγγελιοφόρος επιστρέφει από το μέτωπο, ο λόγος του δίνει μορφή στον φόβο: η απώλεια είναι απόλυτη. Το σώμα και η σκέψη παραλύουν. Καμία πράξη δεν μοιάζει δυνατή. Μόνο ο θρήνος απομένει. "Αχ, αχ, μιλάς για των δικών μας τα σώματα…". Ο θρήνος γίνεται συλλογικός, επίμονος, αδιαπραγμάτευτος. Για τους νεκρούς. Για το παρελθόν που χάθηκε. Για το μέλλον που βυθίστηκε μαζί τους. "Τώρα πάει του βασιλιά μας η εξουσία…"

Στο επίκεντρο της παράστασης βρίσκεται ο άνθρωπος απέναντι στην απώλεια. Η "τραγωδία των ηττημένων" ανοίγει έναν διαχρονικό διάλογο: οι ηττημένοι δεν ανήκουν μόνο στο παρελθόν, αλλά σε κάθε εποχή, σε κάθε πλευρά. Τα ονόματα που αναζητά ο Χορός είναι τα ονόματα όλων όσοι χάθηκαν και συνεχίζουν να χάνονται στους πολέμους του κόσμου... Είκοσι ένας ηθοποιοί, σε μια σκηνή σχεδόν γυμνή, συγκροτούν έναν Χορό-πρωταγωνιστή. Με εργαλεία τον λόγο, την κίνηση και τη μουσική, αποτυπώνουν το συλλογικό τραύμα μιας κοινωνίας που στέκεται μουδιασμένη μπροστά στην καταστροφή. "Τόσοι άνθρωποι, να ξέρεις, ποτέ δεν χάθηκαν σε μία και μόνο μέρα…". Μια παράσταση που στοχάζεται πάνω στη μνήμη και την ήττα, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την ακατάλυτη ανθρώπινη ανάγκη για δημοκρατία και δικαιοσύνη, μέσα σε έναν κόσμο που ολοένα και θεμελιώνει την εξουσία και την άκριτη υποταγή!


Στο επίκεντρο αυτής της μυσταγωγίας βρέθηκαν οι εξαιρετικοί πρωταγωνιστές Μαρία Ναυπλιώτου, Δημήτρης Καταλειφός, Αναστάσης Ροϊλός και Σταύρος Σβήγκος, οι οποίοι, πλαισιωμένοι από έναν δυναμικό 17μελή Χορό, καθήλωσαν τους παρευρισκόμενους με τις ερμηνείες τους.

Τον Χορό απαρτίζουν οι: Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Αγγελική Δεληθανάση, Γιώργος Δερμεντζίδης-Κρητικός, Γιώργος Εξακοΐδης, Ξένια Θεμελή, Γιώργος Κισσανδράκης, Γιώργος Κωνσταντινίδης, Ντένης Μακρής, Δημήτρης Μανδρινός, Νίκος Μανωλάς, Αγγελική Πατερμαλή, Τατιάνα-Άννα Πίττα, Πέννυ Σακελλαριάδη, Σαββίνα Σωτηροπούλου, Βασίλης Τρυφουλτσάνης, Βασίλης Τσαλίκης, Σαμψών Φύτρος.


Πέρσες: Ποιοι βρέθηκαν στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου για να παρακολουθήσουν την παράσταση
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr