Ο θυρεός "Αίμα και Σπέρμα" είναι διαχρονικά σφηνωμένος στο φαντασιακό υποσυνείδητο κάθε φιλότιμου δημοσιογράφου, δηλονότι καλά γνωρίζει ότι οι δύο αυτές σταθερές αξίες, η βία και το σεξ, δεν πρόκειται να τον στείλουν ποτέ στο Ταμείο Ανεργίας. Κυριαρχούσαν στην παγκόσμια ειδησεογραφία πολύ πριν την έλευση της κάμερας, αλλά κυριολεκτικά εκτοξεύτηκαν από τη στιγμή που η κάμερα ανέλαβε να κοσμήσει τις σαδομαζοχιστικές περιγραφές με αδιάψευστα οπτικά τεκμήρια.
Δεν είχα κλείσει ακόμη τα δώδεκα, τον Σεπτέμβριο του 1971, όταν η ταινία "Μπανάνες" του 36χρονου Γούντι Άλεν προβλήθηκε στην Ελλάδα. Κατά ειρωνική σύμπτωση, η πιο "πολιτική" από τις ταινίες του, μια ταινία που χλεύαζε ανελέητα τις δικτατορίες, προβλήθηκε στη χώρα μας μεσούσης της επτάχρονης δικτατορίας. Ο ίδιος ο τίτλος της ταινίας είχε διττή σημασία: "μπανάνες" στην αμερικανική αργκό σημαίνει "παλαβομάρες", αλλά και παραπέμπει ευθέως στις "μπανανίες", τις κεντροαμερικάνικες και νοτιοαμερικάνικες δικτατορίες με ανοχή ή/και παρακίνηση των Ηνωμένων Πολιτειών που ήταν τότε "της μόδας" και όχι μόνο στην αμερικανική ήπειρο (μην ξεχνάμε ότι το πρώτο ήμισυ της δεκαετίας του 1970, και χώρια από τις ιδιότυπες κομμουνιστικές δικτατορίες της Ανατολικής Ευρώπης, η Μεσόγειος αριθμούσε δύο εισέτι "δυτικόστροφα" δικτατορικά καθεστώτα, ένα στην Πορτογαλία κι ένα στην Ισπανία –για να μην επεκταθούμε στη θλιβερή μακρά λίστα δικτατοριών της υπόλοιπης υφηλίου, με πρωταθλήτρια την Αφρική).
Εκείνες τις ημέρες, επίσης, ήταν του συρμού οι πολιτικές δολοφονίες, τόσο ομαλά "ενταγμένες" μέσα σε μια νοσηρή "κανονικότητα", ώστε να δίνουν και το εναρκτήριο σατιρικό λάκτισμα στις "Μπανάνες".
Δεν επρόκειτο να ξεχάσω αυτή την αρχική σκηνή, όσα χρόνια και αν περνούσαν, ακόμη και αν δεν είχα στη διάθεσή μου το πολύτιμο φρεσκάρισμα μνήμης που μας παρέχει αφειδώλευτα το YouTube.
Υποτίθεται ότι διαδραματίζεται στην επινοημένη "μπανανία" του Σαν Μάρκος, αλλά στην πραγματικότητα έχει γυριστεί έξω από το προεδρικό μέγαρο του Πουέρτο Ρίκο. Πλήθη λαού "σε έξαψη" στέκονται έξω από το μέγαρο και αναμένουν να παρακολουθήσουν την προγραμματισμένη "ζωντανή" δολοφονία του εκλεγμένου προέδρου, καθώς και την πραξικοπηματική άμεση ανάληψη της εξουσίας από τον στρατηγό Εμίλιο Μολίνα Βάργκας. Η δολοφονία μεταδίδεται σε απευθείας τηλεοπτική σύνδεση, με τον παρουσιαστή του καναλιού να την σχολιάζει, όπως θα σχολίαζε κι ένα οποιοδήποτε σημαντικό αθλητικό γεγονός. Η κωμική ευφυία του Γούντι Άλεν έγκειται στο ότι αναθέτει τον ρόλο του τηλεπαρουσιαστή σε έναν αυθεντικό sportscaster, τον θρυλικό Howard Cosell, κάποιον σαν τον δικό μας Γιάννη Διακογιάννη, τηρουμένων των αναλογιών.
Ο μελλοθάνατος πρόεδρος εμφανίζεται ασυνήθιστα "ανύποπτος" στο κεφαλόσκαλο του μεγάρου και μία από τις τηλεοπτικές κάμερες, τοποθετημένη ακριβώς πίσω από το περίστροφο του θύτη, καταγράφει τη στιγμή που ο δολοφόνος πατάει τη σκανδάλη. Το ξαναμμένο πλήθος τρέχει ενθουσιασμένο προς τη μεριά του θανάσιμα τραυματισμένου προέδρου, ενόσω ο Cosell με το παροιμιώδες φλέγμα του κι επιστρατεύοντας όλα τα δημοσιογραφικά "κλισέ" σε παρόμοιες περιπτώσεις, παίρνει σπαρταριστή συνέντευξη τόσο από το θύμα που ψυχορραγεί όσο και από τον πραξικοπηματία στρατηγό που τον διαδέχεται. Μιλάμε για κλασικές πλέον "σκηνές ανθολογίας".
Εξυπακούεται πως δώδεκα χρονών δεν ήμουν σε θέση να κατανοήσω όλες τις πολιτικές συνδηλώσεις της μακάβρια αστείας σεκάνς, αλλά ούτε και περίμενα, πενήντα τέσσερα χρόνια αργότερα, ότι θα παρακολουθήσω στο YouTube το "γνήσιο" remake της. Σε ένα από τα σχετικά βιντεάκια που ανέβασε κάποια από τις διάσπαρτες ιρανικές ομάδες αντίστασης, βλέπουμε πάλι ένα όπλο –Καλάσνικοφ, αυτή τη φορά- με την κάμερα του κινητού που καταγράφει ακριβώς από πίσω του. Ο (αόρατος σ’ εμάς) άνδρας που κρατάει το Καλάσνικοφ, βρίσκεται σ’ ένα αμάξι εν κινήσει. Το αμάξι εν κινήσει προσεγγίζει ένα άλλο αμάξι εν κινήσει και ο ένοπλος γαζώνει το τζάμι του οδηγού. Το δεύτερο αμάξι βγαίνει από την πορεία του και καρφώνεται σ’ ένα δέντρο.
Ο αόρατος ένοπλος ανακράζει "ο Θεός είναι Μεγάλος!" (πάντοτε ο Θεός παρών και πάντοτε Μεγάλος), ενώ η κατατοπιστική επεξήγηση κάτω από το βίντεο μάς πληροφορεί ότι στο αμάξι που επλήγη επέβαινε ένας αξιωματούχος της ιρανικής αστυνομίας.
Δεν ξέρω ποια αντέγραψε ποια, η Ζωή την Τέχνη ή η Τέχνη τη Ζωή, αλλά από τις μακρινές "Μπανάνες" του Γούντι Άλεν έως τη χτεσινή νέα (τρίτη σε δύο χρόνια) απόπειρα κατά του Ντόναλντ Τραμπ, αυτές οι δύο "κυρίες" δεν σταμάτησαν να τροφοδοτούν με έμπνευση η μία την άλλη και να μας υπενθυμίζουν ότι "μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν". Κυρίως; Να μας αποκαλύπτουν την άβολη αλήθεια. Πίσω από το όπλο, δεν βρίσκεται η κάμερα. Βρίσκεται ο αρρωστημένος μπανιστιρτζής που ελλοχεύει στα έγκατά μας.
Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις
Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για ό,τι συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο thetoc.gr
![Μεγαλοπρεπής η παρέλαση της ελληνικής ομογένειας στο Μανχάταν: Εύζωνες, τσολιάδες, έφιπποι [εικόνες - βίντεο]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/207x116/cu608x349/0,3,608,344/crop/both/ed/ed04a8ced5744873b7b3a4e4bad48144.jpg?quality=60&404=default&v=2)
![Ο Biased Beast έγινε... Άννα Βίσση και τρέλανε το YFSF - "Δεν μπορώ να μιλήσω, έχω χάσει τα λόγια μου" [βίντεο]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/207x116/crop/both/cf/cf45e7a392814a4696032e93a9ca2983.jpg?quality=60&404=default&v=2)
![HΠΑ: Πυροβολισμοί στο Όστιν έξω από εστιατόριο – Αναφορές για αρκετούς τραυματίες [βίντεο]](https://www.thetoc.gr/Content/ImagesDatabase/p/207x116/cu608x378/0,18,608,359/crop/both/77/777218c050424c1b984c60baeba4f159.jpg?quality=60&404=default&v=2)
